Julian

เป็นเวลาสามปีเต็ม ที่ฉันเป็นความลับของอัลฟ่าคีรินทร์ สัมผัสของฉันคือยารักษาเดียวสำหรับคำสาปพิษเงินที่กัดกินร่างกายเขาให้ทุกข์ทรมาน เขาสัญญาว่าถ้าเขายังหาคู่แท้ไม่เจอในวันเกิดครบรอบยี่สิบห้าปีของฉัน เขาจะเลือกฉัน ในวันเกิดครบรอบยี่สิบห้าปีของฉัน เขากลับพาผู้หญิงคนอื่นกลับมาบ้าน เขาขอคืนกุญแจเพนท์เฮาส์ของเขา แล้วโยนบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินลงบนเตียง “นี่สำหรับค่าบริการของเธอ” เขาพูดอย่างเย็นชา รักใหม่ของเขา ลิตา เป็นนักวางแผนตัวยง เมื่อเธอใส่ร้ายว่าฉันลักพาตัวเธอ คีรินทร์เกือบจะจับแม่ที่ป่วยของฉันกดน้ำในบึงโคลนเพื่อบีบให้ฉันสารภาพ เมื่อเธอใส่ร้ายฉันอีกครั้งว่าผลักคุณย่าของเธอ เขาก็ตบหน้าฉันต่อหน้าคนทั้งฝูงแล้วสั่งให้ฉันคุกเข่า ฉันไม่เข้าใจว่าผู้ชายที่เคยปกป้องฉัน กลายมาเป็นคนที่ทรมานฉันได้เจ็บปวดที่สุดได้อย่างไร เขาตาบอดเพราะหมาป่าสาวเจ้าเล่ห์คนนั้น ฟางเส้นสุดท้ายขาดลงเมื่อคำสาปของเขากำเริบ เขาพยายามจะใช้กำลังกับฉัน แต่กลับกล่าวหาว่าฉันพยายามจะจับเขาตอนที่ลิตาเดินเข้ามาพอดี วันนั้น ฉันตัดสายสัมพันธ์ของเราและจากไปยังฝูงคู่แข่ง ที่ซึ่งเพื่อนสมัยเด็กของฉัน—คู่แท้โอกาสที่สองของฉัน—เพิ่งฟื้นจากอาการโคม่าที่ยาวนานถึงหกปี

ฉันเคยเป็นแค่โอเมก้าชั้นต่ำ แต่จันทราเทวีกลับลิขิตให้ฉันเป็นคู่แท้ของอัลฟ่าคีรินทร์ ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ฉันหลงเชื่อว่าความรักของเราคือตำนาน และตลอดแปดเดือนหลังสุด ฉันอุ้มท้องสิ่งที่ฉันคิดว่าเป็นลูกชายและทายาทของเขา จนกระทั่งฉันพบคัมภีร์ม้วนนั้น หนึ่งปีก่อนที่เขาจะเจอฉันด้วยซ้ำ เขาทำพิธีโลหิตเพื่อทำให้ตัวเองเป็นหมัน เขาทำทั้งหมดนั่นเพื่อผู้หญิงอีกคน เรื่องราวความรักที่ฉันเคยเทิดทูนเป็นแค่เรื่องโกหก เขากับนักรบของเขายังตั้งวงพนันกันด้วยซ้ำว่าใครกันแน่ที่เป็นพ่อของลูกนอกคอกในท้องฉัน พวกมันหัวเราะเยาะขณะที่ใช้ร่างกายของฉันในคืนที่เหน็บหนาว เขาโปะยาฉันแล้วปล่อยให้ศิรินยา คู่รักตัวจริงของเขา เตะท้องที่นูนใหญ่ของฉันเพื่อความสนุกสนาน จากนั้นก็โยนร่างที่ไร้สติของฉันให้ลูกน้องเป็นรางวัล ความรักแห่งโชคชะตาของฉัน อนาคตที่เคยถูกสัญญาไว้ ไม่ได้เป็นอะไรเลยนอกจากเกมวิปริตปั่นหัวที่พวกมันเล่นเพื่อความสำรานของตัวเอง ขณะที่ฉันนอนอยู่ตรงนั้น ถูกย่ำยีจนแหลกสลาย หัวใจของฉันไม่ได้แค่แตกสลาย แต่มันกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้ว ดังนั้นฉันจึงกลืนสมุนไพรต้องห้ามเพื่อจบชีวิตที่อยู่ในกายฉัน นี่ไม่ใช่การกระทำที่เกิดจากความสิ้นหวัง แต่มันคือปฐมบทแห่งสงครามของฉัน

อัลฟ่านิคป่วยเป็นภาวะพิษเงิน ในฐานนะลูน่าของเขา ในเวลานี้ ฉันกลับทำลายแหวนแต่งงานของเรา และโยนเอกสาร “คำร้องยกเลิกสัญญาคู่ครอง” ใส่หน้าเขา “ฉันขอปฏิเสธไม่ให้คุณเป็นคู่ครองของฉันอีกต่อไป” หมาป่าของฉันส่งเสียงคำรามด้วยความพอใจ แต่ดวงตาของนิคกลับแดงก่ำ คุกเข่าต่อหน้าฉันด้วยความเจ็บปวด “ติลลี่ ผมขอโทษ โทษผมที่โง่เลยล้มป่วยแบบนี้ ผมจะพยายามไม่ให้ตัวเองดูน่าเกลียด จะไม่เพิ่มภาระให้กับคุณ” “ผมยินดีถวายทุกอย่างให้กับคุณ ขอเพียงคุณอย่าทิ้งผมไป” เขากอดขาของฉันอ้อนวอน เหมือนว่าไปจากฉันแล้วเขาจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ อัลฟ่าที่เคยได้รับความเคารพและเกรงขามจากทุกคน ตอนนี้นอนฟุบอยู่ที่พื้น ต่ำต้อยเหมือนกับสุนัขตัวหนึ่ง แต่ฉันกลับไม่สนใจความเจ็บปวดของเขา ลากเขาไปที่ตรงหน้ารูปปั้นเทพธิดาจันทรา “ถ้านายไม่ยอมยกเลิกสัญญา ฉันจะขอให้เทพธิดาจันทราถอนคำขอพรของนาย！ ”

รักยาวนานสิบปี เตรียมงานแต่งงานไปแล้ว 1314 ครั้ง แต่แฟนหนุ่มซีอีโอของฉันกลับไม่เคยปรากฏตัวเลย ตั้งแต่ที่เขากลับประเทศเงียบๆ โดยไม่บอกกล่าว ตัวเจ้าสาวตัวน้อยของเขาก็ทำให้วันแต่งงานของฉันกลายเป็นปัญหาที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อ เธอมักจะหาทางทำเรื่องยุ่งยากในช่วงคืนก่อนงานแต่งทุกครั้ง และเขาก็ไม่เคยพลาดที่จะทิ้งฉันไป จนกระทั่งครั้งล่าสุด ท้องหวานเจ็บนิ้วมือจนเลือดหยดสองหยด เขากังวลมากจนต้องขับรถเร็วไปหาหมออย่างรีบร้อน ราวกับอยากให้หมอตรวจทุกส่วนของร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้า ขณะที่ฉันต้องเผชิญกับสายตาหัวเราะเยาะจากแขกในห้องเต็มไปด้วยความอับอาย เขาก็ให้คำตอบเพียงแค่เบาๆ และไม่สนใจ “ต้องเป็นวันนี้เหรอ? มันก็ยกเลิกไปตั้งหลายครั้งแล้ว เอาไปจัดวันเสาร์หน้าแทนก็ได้ ” “หวานหวานเป็นลมจากการเห็นเลือด ฉันต้องอยู่ข้างๆ เธอหน่อยนะ คุณต้องเข้าใจหน่อย” เขาพูดถึงความผูกพันที่เรามีมาตั้งแต่เด็ก จึงยอมให้เธอทำทุกอย่างตามใจ ส่วนฉันกลับถูกมองข้ามไป จริงๆ แล้วงานแต่งนี้สามารถมีคนอื่นได้เช่นกัน ในวันที่เขาทิ้งฉันไปเป็นครั้งที่ 1314 งานแต่งของฉันก็ยังจัดต่อไป แต่เจ้าบ่าวกลับเป็นคนอื่น

ฉันสงสัยว่าสามีของฉันใส่ยาให้ฉัน ลูกของฉันไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของฉัน และคนดูแลบ้านของฉันถูกจ้างมาเพื่อสอดแนมฉัน! นี่คือทางตันที่ไม่มีทางแก้ ต้องยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อความรอด!

“แกกล้าไปเปรียบเทียบกับเธอเหรอ? แกไม่เหมาะที่จะเป็นภรรยาของฉันเลย!” สวีเหยียนทุ่มเททั้งกายใจในการเป็นแม่บ้านมาสามปี เธอคิดว่าเธอจะได้ครองรักกับเขา แต่สิ่งที่เธอได้กลับมาคือความเจ็บปวดไม่รู้จบ ผู้ชายแบบนี้ ไม่ต้องมีไว้ก็ได้ หลังหย่า ทุกคนหัวเราะเยาะเธอ แต่เธอกลายเป็นนักออกแบบชื่อดัง และเป็นผู้มีอิทธิพลในวงการธุรกิจ เธอไม่สนใจทรัพย์สินมหาศาลที่ไม่ได้รับสืบทอด และมุ่งมั่นสร้างอาณาจักรธุรกิจของตัวเอง พี่ชายรักใคร่ หนุ่มหล่อวิ่งตาม และความรักใหม่ก็เข้ามาเรื่อยๆ เธอยืดอกอย่างมั่นใจและบอกเขาว่า “ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่เคยเสียใจ ” ตู้หางจือ “แต่ฉันเสียใจแล้ว ที่รักอดีตเมีย ขอออกเดท ขอคืนดี ขอให้ได้มีสถานะ”

คีรินคือพรหมลิขิตของฉัน อนาคตอัลฟ่าของฝูง รักแรกในวัยเยาว์ และคู่แท้แห่งโชคชะตาของฉัน แต่คืนหนึ่ง ฉันได้กลิ่นผู้หญิงคนอื่นบนตัวเขา กลิ่นโอเมก้าที่หอมหวานจนน่าคลื่นไส้ซึ่งฉันรู้จักดีเกินไป ฉันตามเขาไปและพบพวกเขาสองคนใต้ต้นไทรใหญ่ กำลังจูบกันอย่างดูดดื่ม การทรยศของเขาเปรียบเสมือนยาพิษที่ค่อยๆ ซึมลึกอย่างเชื่องช้า เมื่อไลลา โอเมก้าคนโปรดของเขาแกล้งทำเป็นหกล้ม เขาก็ประคองเธอราวกับว่าเธอทำจากแก้วเจียระไน แต่ตอนที่เขาแอบตัดสายรัดอานม้าของฉันระหว่างการกระโดดข้ามเครื่องกีดขวางสุดอันตราย จนทำให้ม้าสะบัดฉันตกลงมาขาหัก เขากลับเรียกมันว่า "คำเตือน" ที่ห้ามไปแตะต้องเธอ การดูแลฉันหลังจากนั้นเป็นเพียงการสร้างภาพเพื่อไม่ให้พ่อของฉันสงสัย ในงานประมูลสาธารณะ เขาใช้เงินของครอบครัวฉันเพื่อซื้อเพชรล้ำค่าให้เธอ ทิ้งให้ฉันต้องอับอายและไม่มีเงินจ่าย ในที่สุดฉันก็เข้าใจสิ่งที่ได้ยินผ่านจิตสื่อสารของฝูงเมื่อหลายวันก่อน สำหรับเขาและพี่น้องร่วมสาบานของเขา ฉันเป็นเพียง "คุณหนูเอาแต่ใจ" เป็นรางวัลที่ต้องไขว่คว้ามาเพื่ออำนาจ ส่วนไลลาคือคนที่พวกเขาปรารถนาอย่างแท้จริง เขาคิดว่าจะทำลายฉันได้ บังคับให้ฉันยอมรับการเป็นที่สอง เขาคิดผิด ในคืนวันเกิดครบรอบ 20 ปีของฉัน คืนที่ฉันควรจะผูกพันธะกับเขา ฉันกลับยืนอยู่ต่อหน้าสองฝูงและเลือกทางที่แตกต่างออกไป ฉันปฏิเสธเขาและประกาศการแต่งงานกับอัลฟ่าคู่แข่ง ชายผู้มองฉันเป็นราชินี ไม่ใช่ของรางวัลปลอบใจ

ท่ามกลางสงครามระหว่างแคว้น “กงอวิ๋นเทียน” รองแม่ทัพแคว้นเป่ยซีที่บาดเจ็บสาหัสถูกช่วยเหลือโดยหญิงเก็บสมุนไพร เขาสูญเสียความทรงจำ และตกหลุมรักนาง... เพราะรักมาก จึงหมายเอาเปรียบ เพราะรักเกินไป จึงเผลอทำร้ายอย่างแสนสาหัส เป็นเพราะความรักที่บดบังตาจนกระทำเรื่องเห็นแก่ตัว และไม่ตระหนักสักนิดเลยว่า เหตุใดตัวตนของนางจึงเป็นปริศนา คำตอบแน่ชัดอยู่แล้ว เพราะนางหาใช่มนุษย์ แต่เป็น...ปีศาจ!

ในงานเลี้ยงวันเกิดของอัลฟ่าเดนิส เขาพาผู้หญิงคนหนึ่งกลับมาด้วย นั่นคืออดีตคู่ชีวิตของเขา และเป็นผู้หญิงที่เคยทิ้งเขาไปอย่างไร้เยื่อใย เขาเอาทุกอย่างบนโลกมาวางตรงหน้าฉัน ขณะเดียวกันก็ทรมานเธออย่างบ้าคลั่ง แม้กระทั่งเอาเธอไปทิ้งในคุกน้ำ แต่จนถึงวันครบรอบสัญญาวันนั้น ฉันกลับเห็นเขา กำลังกอดทำเครื่องหมายอยู่ในห้องกับวีจิเนีย “เธอคงไม่คิดว่ายังจะตกมาอยู่ในเงื้อมมือของฉันอีกใช่ไหม？ ถ้าถูกลูน่าของนายพบเข้าจะทำยังไง？ ” “ตอนนี้ฉันทำแบบนี้ เพียงเพื่อลงโทษเธอ” วีจิเนียหัวเราะเบา ๆ แล้วหันมองฉันที่ยืนอยู่หน้าประตู “ดูอัลฟ่าของเธอร่วมเตียงกับฉันรู้สึกยังไง？ ” เธอพูดกับฉันอย่างไร้เสียง ยิ่งไปกว่านั้นยังชูนิ้วขึ้นอย่างภาคภูมิใจ บนนิ้วของเธอสวมแหวนแต่งงานเหมือนกับฉัน วินาทีนั้น หมาป่าของฉันร้องครวญครางอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด และความเจ็บปวดก็กระจายไปทั่วร่างกาย “วีจิเนีย เธอกำลังพูดกับใครเหรอ？ ”

“หมาป่าที่อ่อนแออย่างเธอ ก็ควรกินขยะ” พ่อเลี้ยงของฉันกำลังบังคับให้ฉันกินเปลือกผลไม้ที่เต็มไปด้วยอสุจิของเขา ฉันดิ้นสุดชีวิต พยายามจะหนีออกจากเงื้อมมือของเขา แต่กลับถูกเขาหักมือทั้งสองข้าง น้ำตาไหลคลอเบ้า ในใจของฉันเต็มไปด้วยความกลัวและสิ้นหวัง “หยุดนะ！ ” และในเวลานี้ เสียงที่คุ้นเคยหนักแน่นก็ดังขึ้น ชายคนหนึ่งไม่รู้ว่าปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ เป็นอัลฟ่าที่แข็งแกร่งอีกท่าน！ พ่อเลี้ยงชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ปล่อยฉันทันที ในแววตาปรากฏความตื่นตระหนกขึ้นเล็กน้อย ฉันใช้โอกาสนี้ดิ้นจนหลุด เดินโซซัดโซเซไปหลบข้างหลังเขาอย่างตัวสั่น “นายทำแบบนี้กับลูกสาวของตัวเองได้ยังไง！ ” อเล็กซานเดอร์จ้องมองพ่อเลี้ยงของฉันด้วยความโกรธ พ่อเลี้ยงไม่ตอบ แค่จ้องฉันด้วยความโกรธแวบหนึ่ง จากนั้นก็ออกไปจากบ้านทันที ฉันกอดอเล็กซานเดอร์ไว้แน่น เขาตบหลังฉันเบา ๆ ปลอบใจฉันว่า “ไม่ต้องกลัว เขาจะไม่ทำร้ายเธออีก” ในเวลานั้น ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ต่อมา ฉันได้เป็นลูน่าคู่ชีวิตของเขาตามปรารถนา และคิดว่าจะมีความสุขตลอดไป แต่ทั้งหมดนี้ ก็เปลี่ยนไปในวันครบรอบการแต่งงานสิบปี รักแรกของเขากลับมาที่เผ่า เขาทิ้งฉันไปหาเธอ และยังฆ่าลูกหมาป่าตัวแรกของเราตายด้วย แต่เขากลับไม่สนใจ บอกว่าสักวันหนึ่งเราจะมีลูกหมาป่าตัวที่สอง แต่เขาไม่รู้ว่า ฉันได้ป่วยด้วยภาวะพิษจากเงินแล้ว ยังเหลืออีกหกสิบหกวัน ฉันก็จะตาย

สามปีเต็มที่ฉันเป็นลูน่าของอัลฟ่าคีเลนผู้ทรงอำนาจ เขาทุ่มเทของขวัญให้ฉันมากมาย แต่ไม่เคยให้ความรักเลย ทุกครั้งที่เขาสัมผัสฉัน สายตาของเขามองทะลุผ่านตัวฉัน ราวกับกำลังมองหาใครอีกคน...ใครสักคนที่ฉันมองไม่เห็น ตอนที่พ่อผู้เป็นมนุษย์ของฉันกำลังจะสิ้นใจ ฉันพยายามติดต่อเขาผ่านกระแสจิตศักดิ์สิทธิ์ของเรา ฉันร้องขอความอบอุ่นจากคู่แท้ของฉัน แต่เขากลับตัดขาดฉัน ฉันเรียกหาเขาเก้าสิบเก้าครั้งขณะที่พ่อของฉันสิ้นใจอย่างเดียวดาย สองวันต่อมา เบต้าของเราส่งภาพนิมิตมาให้ฉัน เป็นภาพคีเลนอยู่ที่ปารีส เขากำลังกอดไลรา ป้าของฉัน ด้วยความอ่อนโยนที่เขาไม่เคยแสดงให้ฉันเห็นแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อเขากลับมา เขาโกหกได้อย่างเลือดเย็น โทษว่าระยะทางทำให้กระแสจิตของเราขาดหายไป ฉันค้นพบความจริงในห้องทำงานส่วนตัวที่ถูกล็อกไว้ของเขา มันคือแท่นบูชาที่สร้างขึ้นเพื่อป้าของฉัน ไดอารี่ของเขาเปิดโปงทุกสิ่ง การพบกันครั้งแรกของเรา การโจมตีของหมาป่าเร่ร่อนที่เขาช่วยฉันไว้...ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกที่จัดฉากขึ้น เพื่อที่เขาจะได้มีตัวแทนของผู้หญิงที่เขารักอย่างแท้จริง ฉันเป็นเพียงภาชนะสำหรับสายเลือดของเธอ และลูกหมาป่าที่ฉันอุ้มท้องอยู่ก็ถือกำเนิดขึ้นจากคำโกหกนั้น ฉันจึงหลอกให้เขาเซ็นชื่อบนม้วนคัมภีร์สองฉบับ ฉบับแรกคือพิธีกรรมที่จะซ่อนการตั้งครรภ์ของฉันด้วยเวทมนตร์ ส่วนฉบับที่สองคือแบบฟอร์มการปฏิเสธคู่ที่ว่างเปล่า ซึ่งฉันได้เซ็นชื่อและยื่นต่อสภาผู้อาวุโส ก่อนจะก้าวขึ้นเรือที่มุ่งหน้าสู่ทวีปใหม่ ลบตัวเองออกจากโลกของเขาไปตลอดกาล

หมอหลวงบอกฉันว่าในที่สุดฉันก็ตั้งท้อง หลังจากสองปีแห่งความคลางแคลงใจ ในที่สุดฉันก็ได้อุ้มท้องทายาทแห่งตระกูลวชิรศิลา ลูกหมาป่าตัวน้อยนี้ควรจะเป็นกุญแจสู่อนาคตของเรา เป็นเครื่องยืนยันตำแหน่งลูน่าของอัลฟ่าให้มั่นคง แต่ในขณะที่ความสุขกำลังเอ่อล้น กระแสจิตจากเพื่อนสนิทก็พังทลายโลกของฉันลงในพริบตา มันคือภาพของภาคิน คู่ชีวิตของฉัน กำลังกดผู้หญิงอีกคนชิดกำแพง ปากของเขากำลังกลืนกินริมฝีปากของเธออย่างหิวกระหาย เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเขา เขากลับปัดมันทิ้งไปว่าเป็นแค่ “การระบายอารมณ์” โยนความผิดให้ความกดดันที่ต้องมีทายาท แต่หมัดน็อกที่แท้จริงคือตอนที่ฉันบังเอิญได้ยินแม่ของเขากำลังชื่นชมเซเรน่า เมียน้อยของเขา เธอกำลังตั้งท้องได้หกเดือน กับสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า “ทายาทวชิrศิลาที่แท้จริง” ในขณะที่ฉัน คู่แห่งโชคชะตาของเขา เป็นเพียง “แม่พันธุ์ที่ไร้ประโยชน์” สิบห้าปีแห่งความรักและความภักดี ทั้งหมดสูญเปล่า อาณาจักรธุรกิจที่ฉันสร้างขึ้นเพื่อฝูงของเราเป็นเพียงเครื่องมือ ลูกของเรา ปาฏิหาริย์ที่ฉันเฝ้าทะนุถนอม กลับไร้ค่าสำหรับพวกเขา ฉันเป็นแค่ความจำเป็นทางการเมืองที่มีสายเลือดอ่อนแอ รอวันที่จะถูกแทนที่ คืนนั้น ในงานเฉลิmฉลองคืนจันทร์เต็มดวง ฉันควรจะประกาศการตั้งครรภ์และอ้อนวอนขอการยอมรับจากพวกเขา แต่ฉันกลับเดินขึ้นไปบนเวที สบตาภาคิน และเอ่ยถ้อยคำโบราณแห่งการตัดสัมพันธ์ จากนั้น ฉันเปิดช่องทางกระแสจิตส่วนตัวถึงชายเพียงคนเดียวที่สามารถช่วยฉันเผาทุกอย่างให้ราบเป็นหน้ากลองได้ “คีริน” ฉันส่งกระแสจิตไป “ฉันตกลงตามแผนของคุณ”

เจ็ดปีเต็มที่ฉันถูกคีแลน แบล็ควู้ด อัลฟ่าของฝูงจันทราทมิฬปฏิเสธในฐานะคู่แท้ แต่เขาไม่เคยต้องการฉันเลย เขามีเพียงลิเวีย ผู้หญิงที่เขาเติบโตมาด้วยกันเท่านั้น เมื่อลิเวียใส่ร้ายว่าฉันขโมยสร้อยคออันล้ำค่า คีแลนไม่ลังเลแม้แต่น้อย “นังโอเมก้าน่ารังเกียจ” เขาถ่มน้ำลาย “แกมันไม่มีค่าพอแม้แต่จะเลียฝุ่นจากรองเท้าของเธอด้วยซ้ำ” จากนั้นเขาก็สั่งให้ทหารยามใส่กุญแจมือเงินที่ข้อมือฉันแล้วลากฉันไปที่ห้องขัง ขณะที่ลิเวียร้องไห้บีบน้ำตาอยู่ในอ้อมแขนของเขา ตอนที่พวกเขาลากฉันออกไป ฉันเห็นเขาสะดุ้งเฮือก ความเจ็บปวดจากสายใยที่ขาดสะบั้นของเราฉายชัดบนใบหน้าเขาแวบหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร ในวินาทีนั้น ความหวังโง่ๆ ตลอดเจ็ดปีของฉันได้ตายลงอย่างสมบูรณ์ วันรุ่งขึ้น หลังจากที่แม่ประกันตัวฉันออกมา อัลฟ่าคู่แข่งก็มาพบฉันที่สนามบินสุวรรณภูมิ เขาเสนอตำแหน่งหัวหน้าที่ปรึกษาฝ่ายกลยุทธ์ให้ฉัน โดยมีเป้าหมายเดียว คือทำลายอาณาจักรของคีแลน ฉันตอบตกลงโดยไม่คิดแม้แต่วินาทีเดียว

หลังจากถูกกักขังอยู่ในห้วงนิทราต้องสาปนานถึงห้าปี ในที่สุดฉันก็ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ฉันทำคือการเดินตามกลิ่นของคู่แท้ของฉัน อัลฟ่าของฉัน คีริน ฉันพบเขาในห้องทำงาน กำลังจูบกับผู้หญิงคนอื่น...โอเมก้าสาวท่าทางหงิมๆ ที่ฉันแทบไม่รู้จัก เขาบอกฉันว่าผู้หญิงคนนั้นไม่มีความหมายอะไร เป็นแค่คนที่ช่วยปลอบประโลมความเศร้าโศกของเขา และฉันก็โง่พอที่จะเชื่อเขา แต่เมื่อฉันไปที่หอจดหมายเหตุของฝูง ผู้เฒ่ากลับบอกฉันว่าฉันถูกประกาศให้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตตามกฎหมายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน คำร้องลงนามโดยพ่อแม่ของฉันเอง และดำเนินการโดยคีริน เขามีลูน่าคนใหม่แล้ว...ผู้หญิงคนนั้น ลูกชายของฉันเองบอกว่าฉันน่าจะตายไปซะ เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้นใจดีกว่าและควรจะเป็นแม่ของเขา จากนั้น ผู้หญิงที่มาแทนที่ฉันก็พยายามจะฆ่าฉัน เธอผลักฉันตกหน้าผาลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวกราก คีรinกระโจนตามลงไป ว่ายผ่านมือของฉันที่ยื่นออกไป...แล้วช่วยหล่อน ฉันนอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ถูกบังคับให้ต้องทนฟังคีรินใช้คำสั่งอัลฟ่าของเขาสั่งให้มีการถ่ายเลือดเพื่อช่วยชีวิตหล่อน เขาไม่เคยถามด้วยซ้ำว่าผู้บริจาคคือใคร เขาแค่สั่งให้สูบชีวิตของฉันออกไปเพื่อช่วยคู่ที่เขาเลือก ขณะที่ชีวิตของฉันกำลังเหือดหายไป ฉันเห็นครอบครัวทั้งหมดของฉัน...คู่แท้ของฉัน พ่อแม่ของฉัน ลูกชายของฉัน...กำลังห้อมล้อมเตียงของหล่อน เป็นภาพครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและมีความสุข วินาทีนั้นเองที่ฉันเข้าใจในที่สุด การตื่นขึ้นมาคือความผิดพลาด หนทางเดียวที่เหลืออยู่ของฉันคือการหายตัวไป และภาวนาให้พวกเขาไม่มีวันตามหาดวงวิญญาณที่ฉันกำลังจะกลายเป็นเจอ

ไคอัน คู่ชีวิตเบต้าของฉัน ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของหมาป่าพเนจรและความจำเสื่อม เขาจำไม่ได้ว่าฉันกำลังตั้งท้อง แต่กลับไปผูกพันกับแกมม่า เอเวลินหมาป่าตัวเมียอีกตัว ไคอันบอกว่าเอเวลินคือคู่ชีวิตที่แท้จริงของเขา ฉันในฐานะโอเมก้าไม่คู่ควรกับเขาด้วยซ้ำ ฉันให้เขาได้สมตามปรารถนา ยกเลิกความสัมพันธ์คู่ชีวิตของเรา ต่อมา ในพิธีแต่งงานของฉันกับราชาอัลฟา คู่ชีวิตคนที่สอง ไคอันตาแดงก่ำ “เธอเอาลูกของฉันไปแต่งงานกับคนอื่นเหรอ？ ” ฉันลูบท้องแบนราบของตัวเอง ตอบกลับเย็นชาว่า “แน่นอนว่าไม่ใช่ ลูกของนายจากไปแล้ว”

ในวันครบรอบสี่ปีที่ลูกชายของฉันจากไป ฉันเดินทางไปยังหอจดหมายเหตุของฝูงเพื่อทำพิธีส่งวิญญาณให้เขา แต่บันทึกกลับแสดงความจริงที่ฉันไม่อาจเข้าใจได้ ทยากร คู่ครองของฉัน อัลฟ่าผู้เป็นที่รัก มีลูกอีกคน...ลูกชายลับๆ กับหมาป่าสาวที่เขาเคยสาบานว่าเป็นแค่สตอล์กเกอร์โรคจิต เขาโกหกผ่านพันธะทางจิตอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา อ้างว่ามีเรื่องฉุกเฉินของฝูง แต่ฉันกลับพบพวกเขาที่คฤหาสน์ลับแห่งหนึ่ง กำลังหัวเราะอย่างมีความสุข เขา เมียน้อยของเขา และลูกชายของพวกเขา...ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและเปี่ยมสุข ฉันซ่อนตัวอยู่ในโรงรถของตัวเอง และได้ยินบทสนทนาที่ทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลาย ลูกชายของฉันไม่ได้แค่ลื่นล้มตกลงไปในแม่น้ำ เขาวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ตกใจกับเสียงผสมพันธุ์อย่างบ้าคลั่งและไม่บันยะบันยังของพวกมันที่ดังอยู่ใกล้ๆ ความสัมพันธ์สวาทของพวกมันฆ่าลูกของฉัน ขณะที่ความจริงอันน่าสยดสยองนี้ถาโถมเข้าใส่ พันธะคู่ครองของเราซึ่งควรมีไว้สำหรับความรัก กลับกลายเป็นเครื่องมือทรมาน มันบีบบังคับให้ฉันต้องรับรู้ทุกวินาทีแห่งความสุขสมของเขา ในขณะที่เขามีอะไรกับหล่อนอีกครั้ง...ตรงนั้น...ในรถ...ห่างจากที่ที่ฉันซ่อนตัวอยู่เพียงไม่กี่ก้าว จากนั้นเขากับแม่ของเขาก็ใส่ร้ายป้ายสีว่าฉันทำร้ายร่างกาย ขุดเถ้ากระดูกของลูกชายฉันขึ้นมาแล้วเททิ้งลงท่อระบายน้ำ โบยตีฉันด้วยแส้เงิน ก่อนจะทิ้งฉันให้ตายอยู่กับฝูงโร้คป่าเถื่อน แต่ฉันรอดมาได้ และฉันได้ตัดสินใจแล้ว ฉันจะไม่แก้แค้น แต่ฉันจะแสวงหาการลบเลือนทุกสิ่ง ฉันตามหาฝูงที่ฝึกฝนมนต์ต้องห้าม พิธีกรรมที่สามารถลบความทรงจำของฉันให้หมดสิ้น ฉันจะลบเขา ลบลูกชายของเรา และทุกความทรงจำเกี่ยวกับชีวิตเก่าของฉัน ฉันจะเกิดใหม่