Alanna Du bois

ตอนที่คุณนายผู้ลึกลับของเจียงเฉิงเปิดเผยตัวขึ้น คำค้นหายอดนิยมเกี่ยวกับเจียงเฉิงก็ระเบิดขึ้นทันที คุณนายลู่ตั้งใจฆ่า ขับรถชนคนรักในดวงใจของคุณลู่ ถูกจับเข้าคุก นอกคุก คุณลู่ยืนรอวันแล้ววันเล่า แต่สิ่งที่ได้รับคือร่างไร้วิญญาณของคุณนายลู่ และทารกเพศชายคนหนึ่ง หกปีต่อมา——ซูเสียนกลับมาแล้ว แต่ไม่ใช่ในฐานะคุณนายลู่อีก และในมือของเธอก็ยังจูงมือเด็กผู้หญิงน่ารักฉลาดปราดเปรื่องคนหนึ่งมาด้วย เมื่อเจอกับคุณลู่อีกครั้ง ซูเสียนก็มีรอยยิ้มเต็มใบหน้า “คุณลู่ ฉันแต่งงานแล้ว กรุณาให้เกียรติด้วยค่ะ”

ฉันกับคราม คู่หมั้นของฉัน เรามีสัญญากันหนึ่งปี ฉันจะแฝงตัวเข้าไปทำงานเป็นนักพัฒนาซอฟต์แวร์ระดับจูเนียร์ในบริษัทที่เราก่อตั้งขึ้นมาด้วยกัน ส่วนเขาซึ่งเป็นซีอีโอ จะทำหน้าที่สร้างอาณาจักรของเราให้ยิ่งใหญ่ สัญญานั้นสิ้นสุดลงในวันที่เขาสั่งให้ฉันขอโทษผู้หญิงที่กำลังทำลายชีวิตฉันอย่างเป็นระบบ มันเกิดขึ้นระหว่างการนำเสนอแผนงานต่อนักลงทุนครั้งสำคัญที่สุดของเขา เขากำลังวิดีโอคอลอยู่ตอนที่เขาสั่งให้ฉันยอมอัปยศตัวเองต่อหน้าสาธารณชนเพื่อ "แขกคนพิเศษ" ของเขาที่ชื่อว่าเจด้า นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่หล่อนเอากาแฟร้อนๆ ราดมือฉันจนพุพอง แต่กลับไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย เขาเลือกหล่อน ต่อหน้าทุกคน เขาเลือกผู้หญิงพาลที่ชอบบงการคนอื่น มากกว่าความซื่อตรงของบริษัทของเรา ศักดิ์ศรีของพนักงาน และตัวฉัน...คู่หมั้นของเขา สายตาของเขาที่มองผ่านหน้าจอเรียกร้องให้ฉันยอมจำนน "ขอโทษคุณเจด้า เดี๋ยวนี้" ฉันก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ชูมือที่ถูกน้ำร้อนลวกขึ้นให้กล้องเห็น แล้วตัดสินใจโทรออกไปหาคนของฉันเอง "คุณพ่อคะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นจนน่ากลัว "ถึงเวลาต้องยุติความเป็นหุ้นส่วนแล้วค่ะ"

สิบปีเต็มที่ฉันใช้ชีวิตในฐานะโอเมก้าผู้ไร้พลัง ความสุขเดียวในชีวิตของฉันคือมินนี่ ลูกสาวผู้ชาญฉลาด ฉันผนึกพลังที่แท้จริงของตัวเอง—พลังแห่งหมาป่าขาว—เพื่อปกป้องเธอจากศัตรูของตระกูล ตอนที่เธอคว้าตำแหน่งเด็กฝึกงานที่ใครๆ ก็หมายปองในสภาเหนือธรรมชาติสากลมาได้ ฉันคิดว่าในที่สุดชีวิตอันเงียบสงบของเราก็มั่นคงแล้ว แต่เพียงหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ฉันกลับพบร่างของลูกนอนขดตัวอยู่มุมหนึ่งในโรงเรียนของเธอ ถูกมัดด้วยเชือกเงินที่แผดเผาผิวหนัง ความฝันของเธอกำลังถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ด้วยน้ำมือของแพรวา ลูกสาวของอัลฟ่าจ่าฝูงของเรา "นังเด็กไร้หัวนอนปลายเท้านี่คิดว่าตัวเองจะมาแย่งที่ของฉันได้งั้นเหรอ" แพรวาแค่นเสียงหยามหยัน "ตำแหน่งฝึกงานที่ท่านพ่ออัลฟ่าของฉันหามาให้" โลกทั้งใบของฉันพังทลาย อัลฟ่าคนนั้นคือวิน สามีของฉัน—คู่แห่งโชคชะตาที่อยู่กับฉันมาสิบปี เมื่อฉันส่งกระแสจิตผ่านพันธะศักดิ์สิทธิ์ของเราไปหาเขา เขากลับใช้คำหวานเคลือบยาพิษกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกของฉัน แม้ในขณะที่ฉันกำลังมองแพรวาและเพื่อนๆ ของเธอทรมานลูกของเราเพื่อความสนุกสนาน การหักหลังที่เจ็บปวดที่สุดเกิดขึ้นเมื่อพลอย ชู้รักของเขา ชูการ์ดคู่ครองของอัลฟ่าขึ้นมา—"การ์ดของฉัน" ที่เขาเคยให้เธอยืมใช้ เขามาถึงที่เกิดเหตุเพียงเพื่อปฏิเสธต่อหน้าทุกคนว่าไม่รู้จักฉัน บาปมหันต์ที่ทำให้พันธะของเราแหลกสลาย เขาเรียกฉันว่าผู้บุกรุกและสั่งให้นักรบของเขาลงโทษฉัน ขณะที่พวกเขาบังคับให้ฉันคุกเข่าลงและเฆี่ยนตีฉันด้วยเงิน เขากลับยืนมองเฉยๆ แต่พวกเขาทุกคนประเมินฉันต่ำไป พวกเขาไม่รู้เรื่องเครื่องรางที่ฉันให้ลูกสาวไว้ หรือพลังโบราณที่ซ่อนอยู่ในนั้น ขณะที่การลงทัณฑ์ครั้งสุดท้ายฟาดลงมา ฉันกระซิบชื่อหนึ่งผ่านช่องทางลับ เป็นการทวงคำสัตย์สาบานที่ตระกูลของฉันทำไว้เมื่อหลายชั่วอายุคนก่อน ไม่กี่วินาทีต่อมา เฮลิคอปเตอร์ของกองทัพก็บินวนอยู่เหนืออาคาร และหน่วยพิทักษ์สภาสูงก็บุกเข้ามาในห้อง พวกเขาก้มหัวให้ฉัน "ลูน่าลลิน" ผู้บัญชาการของพวกเขาประกาศก้อง "หน่วยพิทักษ์สภาสูงพร้อมรับคำสั่งจากท่านแล้วครับ"

เจ็ดปีเต็มที่ฉันถูกคีแลน แบล็ควู้ด อัลฟ่าของฝูงจันทราทมิฬปฏิเสธในฐานะคู่แท้ แต่เขาไม่เคยต้องการฉันเลย เขามีเพียงลิเวีย ผู้หญิงที่เขาเติบโตมาด้วยกันเท่านั้น เมื่อลิเวียใส่ร้ายว่าฉันขโมยสร้อยคออันล้ำค่า คีแลนไม่ลังเลแม้แต่น้อย “นังโอเมก้าน่ารังเกียจ” เขาถ่มน้ำลาย “แกมันไม่มีค่าพอแม้แต่จะเลียฝุ่นจากรองเท้าของเธอด้วยซ้ำ” จากนั้นเขาก็สั่งให้ทหารยามใส่กุญแจมือเงินที่ข้อมือฉันแล้วลากฉันไปที่ห้องขัง ขณะที่ลิเวียร้องไห้บีบน้ำตาอยู่ในอ้อมแขนของเขา ตอนที่พวกเขาลากฉันออกไป ฉันเห็นเขาสะดุ้งเฮือก ความเจ็บปวดจากสายใยที่ขาดสะบั้นของเราฉายชัดบนใบหน้าเขาแวบหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร ในวินาทีนั้น ความหวังโง่ๆ ตลอดเจ็ดปีของฉันได้ตายลงอย่างสมบูรณ์ วันรุ่งขึ้น หลังจากที่แม่ประกันตัวฉันออกมา อัลฟ่าคู่แข่งก็มาพบฉันที่สนามบินสุวรรณภูมิ เขาเสนอตำแหน่งหัวหน้าที่ปรึกษาฝ่ายกลยุทธ์ให้ฉัน โดยมีเป้าหมายเดียว คือทำลายอาณาจักรของคีแลน ฉันตอบตกลงโดยไม่คิดแม้แต่วินาทีเดียว

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

เฉียวอีที่ไม่สามารถมีบุตรได้ถูกบังคับให้หย่าร้าง ยุติความสัมพันธ์ที่คบกันมาสี่ปี ด้วยความหมดหวัง เฉียวอีไปเยียวยาหัวใจในเมืองเล็กๆ โดยบังเอิญพบเด็กทารกชายคนหนึ่ง ด้วยความเห็นแก่ตัว เธอจึงตัดสินใจเก็บเด็กคนนั้นไว้เลี้ยงดูเอง สี่ปีต่อมา รถหรูเรียงรายจอดอยู่หน้าตึกที่เฉียวอีอาศัยอยู่ กู้เช่อหยิบการ์ดเงินออกมาใบหนึ่ง : นี่คือสิบล้านบาท ถือเป็นค่าตอบแทนที่คุณเลี้ยงดูบุตรชายของผมในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา เฉียวอีปกป้องเด็กไว้ด้านหลัง : เด็กเป็นของฉัน ฉันจะไม่มีวันแยกจากเขาได้ กู้เช่อยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์: งั้นก็ได้ พาไปด้วยกันทั้งคู่เลย!

เธอตกหลุมพรางของว่าที่สามีและเพื่อนสนิทของตัวเอง ทำให้เธอสูญเสียไปทุกอย่าง เธอตายอยู่บนถนน เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกที ก็พบว่าสามีของเธอกำลังพยายามรัดคอเธอให้ตาย แต่โชคดี ที่สุดท้ายเธอรอดชีวิตมาได้ แล้วเธอก็ตกลงเซ็นข้อตกลงการหย่ากับสามีของเธออย่างไม่ลังเล ที่เธอคิดไม่ถึงคือ แม่ของเธอได้ทิ้งทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาลก้อนหนึ่งให้เธอ ซึ่งช่วยให้เธอได้มีโอกาสแก้แค้นและพลิกสถานการณ์ทั้งหมด จากนั้น ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น และเธอก็ได้รับความรักอีกครั้งกับอดีตสามีของเธอ...

ในการแต่งงานที่ทำข้อตกลงไว้ เจียงหว่านเป็นฝ่ายที่มีใจให้อีกฝ่ายก่อน แต่ตอนที่เธอต้องการเผยเสี้ยนมากที่สุด เขากลับอยู่เคียงข้างคนรักในใจของเขา ในท้ายที่สุด เจียงหว่านก็ตัดสินใจหย่า และเริ่มต้นชีวิตใหม่ เมื่อเผยเสี้ยนรู้สึกตัวขึ้นมา เธอก็จากไปแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่เข้าคิวเพื่อรับป้ายหมายเลข เผยเสี้ยนหยิบเงินร้อยล้านออกมาและพูดว่า "หว่านหว่าน คู่รักก็ต้องเป็นคู่เดิมเราแต่งงานใหม่อีกครั้งได้ไหม"

เจียงหลีแต่งงานกับสืออวี้เป็นปีที่สามแล้ว อยู่ๆ แฟนเก่าก็กลับมา เดิมทีเธอตั้งใจจะทำตัวเหมือนคนแปลกหน้า แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายไม่ยอมปล่อยให้เธออยู่เป็นสุข แถมยังบอกคนอื่นว่าเธอจะกลับไปคบกับแฟนเก่าอีกครั้ง ข่าวลือแพร่กระจายไปในโซเชียลมีเดีย ทำให้เจียงหลีได้รับความเดือดร้อนอย่างมาก เมื่อเธอถูกนักข่าวแหย่ในงานแถลงข่าว สืออวี้ก็ปรากฏตัวขึ้นทันที เขาดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด มือที่สวมแหวนแต่งงานประสานกันแน่น และประกาศสถานะว่าทั้งสองแต่งงานกันแล้ว แฟนเก่าหึงจนแทบคลั่งเหมือนคนเสียสติ แล้วพูดด้วยตาแดงก่ำว่า “ถ้าคุณไม่รักเธอ ก็คืนเธอให้ผมซะ!” สืออวี้ก้มลงจูบที่ริมฝีปากของเธอ พร้อมโชว์ความหวานออกสื่อ “ใครบอกว่าฉันไม่รัก?” เจียงหลีคิดว่าสืออวี้แค่พูดไปเรื่อย เพราะจริงๆ แล้วทั้งสองไม่ได้มีความรู้สึกอะไรต่อกัน เมื่อเผชิญกับการเร่งจากผู้ใหญ่ให้มีลูกในงานเลี้ยงครอบครัว สืออวี้จับมือเจียงหลีและบอกว่า “ได้ เดี๋ยวก็มีลูกแล้ว” ต่อมาเจียงหลีก็ได้รู้ว่า เขาแอบรักเธอมานานแสนนาน!

เสิ่นเฉียวหลงรักลี่จิ่งฮั่นโดยไม่สนใจอะไรมานานสามปีแล้ว ภาพถ่ายสัตว์ป่าที่เธอเสี่ยงชีวิตแทบตายเพื่อถ่ายได้ กลับถูกนำไปให้คนรักใหม่ของเขาใช้ขึ้นสู่ยอดการแข่งขันถ่ายภาพ เสิ่นเฉียวตาสว่างแล้ว ในเมื่อเขาไม่รักเธอ เธอก็ไม่ต้องการอีกต่อไป เธอทิ้งสัญญาการหย่าไว้ เธอสาบานว่าจะพิสูจน์ตัวเอง แต่ไม่คาดคิดว่าคู่แข่งของอดีตสามีจะยื่นข้อเสนอเข้ามา “ผมชื่นชมคนที่มีความสามารถ และไม่ชอบวิธีการที่ต่ำทรามแบบนี้ เกียรติและเสียงปรบมือควรเป็นของคนที่สมควรได้รับมันจริงๆ” เสิ่นเฉียวพยายามหลบเลี่ยง แต่อีกฝ่ายกลับรุกเข้าใกล้ จนกระทั่งเธอไม่สามารถถอยได้อีก “คุณเสิ่น ผมไม่ได้ทำเพราะแค่ความสนใจชั่วคราว แต่เป็นการวางแผนมานานแล้ว”

เมื่อเธออายุยี่สิบ ชิงฉือได้รู้ว่าตนเองไม่ใช่ลูกโดยกำเนิดของตระกูลต้วน เธอถูกลูกสาวที่แท้จริงของตระกูลต้วนล้อมกรอบ จนถูกพ่อแม่บุญธรรมไล่ออกจากบ้านและกลายเป็นตัวตลกในเมือง เมื่อเธอกลับไปหาพ่อแม่ชาวนา จากนั้นก็พบว่าบิดาผู้ให้กำเนิดของเธอเป็นคนที่รวยที่สุดในเมืองเจียงเฉิงส่วนพี่ชายของตนเองเป็นอัจฉริยะในแวดวงต่างๆ ทุกคนมองดูเด็กสาวตัวเล็กคนนี้ด้วยความเห็นใจและถือว่าเธอเป็นสมบัติล้ำค่า แต่ค่อยๆ พบว่า... ที่แท้ว่าน้องสาวเป็นคนมากความสามารถ? อดีตแฟนหนุ่มผู้น่ารังเกียจหัวเราะเยาะ "อย่ามาตามเซ้าซี้ไม่เลิก ฉันมีแต่เมียนเมียนอยู่ในใจ!" คนใหญ่แห่งเมืองหลวงปรากฏตัว "เมียฉันจะเห็นหัวนายเหรอ?"

การแต่งงานที่แอบปกปิดไว้สามปี ในที่สุด ฉู่ช่านก็รอวันแต่งงานของเธอมาจนได้ แต่ในคืนก่อนงานแต่งงาน สามีที่เธอรักสุดหัวใจมาหลายปีกลับบอกเธอว่าเขาจะแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน “เสี่ยวหน่วนเคยช่วยชีวิตฉันไว้ เรามาช่วยเธอเถอะได้ไหม?” ฉู่ช่านรู้สึกผิดหวังมาก ไม่ต้องการเป็นภรรยาที่ต้องซ่อนเร้นในชีวิตเขาอีกต่อไป การหย่าที่เคยเป็นเพียงแค่การแกล้งกลายเป็นการหย่าจริงที่ตัดขาดความรักของฉู่ช่าน หลังจากหย่าแล้ว สามีเก่ากลับรู้สึกเสียใจ เขาอ้อนวอนอย่างบ้าคลั่งให้ฉู่ช่านมองเขาอีกครั้ง แต่เศรษฐีที่มีชื่อเสียงและเย็นชากลับโอบเอวของฉู่ช่านไว้ มองเขาด้วยสายตาที่เหยียดหยาม “ตอนนี้ ฉู่ช่านเป็นผู้หญิงของฉันแล้ว”

... เธอซ่อนตัวตนในฐานะหมอมือหนึ่งไว้ เพื่อความรักและกลับสู่ครอบครัว แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือ “สวี่จืออวี๋ เธอจะเอาอะไรไปสู้กับหว่านซู?” “หว่านซูเป็นแพทย์อัจฉริยะที่จบจากต่างประเทศ ส่วนเธอเป็นแค่แม่บ้านที่ถือมีดผ่าตัดยังไม่มั่นคง” ครอบครัวของเขายิ่งเยาะเย้ยเธอเรื่องชาติกำเนิดต่ำต้อย และด่าทอแม่ของเธอที่หายตัวไปว่าเป็นหญิงแพศยาที่หนีไปกับชายอื่น แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเธอเคยเป็นศัลยแพทย์ทหารที่อายุน้อยที่สุดในกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ! สถาบันการแพทย์ชั้นนำของโลกขอร้องให้มาร่วมงานถึงสามครั้งเพื่อให้เธอเป็นศาสตราจารย์ประจำ! แม่ของเธอเป็นตำนานในวงการแพทย์รุ่นก่อน! ส่วนพ่อของเธอคือผู้นำที่มีอิทธิพลสูงสุดของตระกูลเก่าแก่ในยุโรป! เมื่อเธอไปต้อนรับพ่อกลับมา สามีกลับอยู่กับหญิงในใจของเขา เธอตัดสินใจหย่าร้างและไปตามนัดเพียงลำพัง การต้อนรับนั้นกลายเป็นเรื่องดังในเมือง นักธุรกิจใหญ่และครอบครัวมาเฟียต่างมาร่วมงานต้อนรับ! จนกระทั่งการประชุมสุดยอดทางการแพทย์ อดีตสามี เสิ่นหงเย่ ถึงเพิ่งรู้ว่า ภรรยาที่เขาดูถูกเป็นเพียงคนธรรมดานั้น กลับเป็นตำนานที่ทุกคนในวงการแพทย์ต่างเคารพ! เป็นเขาต่างหากที่ไม่คู่ควร ต่อมาเขาได้เห็นกับตา หัวหน้ามาเฟียที่มีอำนาจมากที่สุดในยุโรป ลี่เฉิงเซียว กอดสวี่จืออวี๋ไว้ในอ้อมแขน ในดวงตาของชายคนนั้นมีแต่ความทะเยอทะยานที่จะครอบครอง “อวี๋อวี๋ เธอเป็นของฉัน ถ้าเธอกล้าชายตามองอดีตสามีอีกแม้แต่น้อย ฉันจะทำให้เขาหายไปจากโลกนี้!” สวี่จืออวี๋รู้สึกว่าชายคนนี้บ้าคลั่งจนไม่มีทางรักษาได้ คืนนั้น ชายคนนั้นบ้าคลั่งดันเธอไปที่กำแพง จูบรอยแผลของเธอไม่หยุด และร้องขอเสียงแหบว่า “ขอเธอ รักฉัน หรือให้ฉันรักเธอ” เขาคือผู้นำที่มีอิทธิพลสูงสุดที่ทุกคนเคารพนับถือ แต่ยอมเป็นทาสรักของเธอ!

เพื่อค่ารักษาของพ่อ ฟางจิ้งหร่านยอมแทนที่น้องสาว แต่งงานกับชายผู้เสื่อมเสียชื่อเสียงและหูหนวก คืนแรกของวันแต่งงาน เธอค่อยๆ ถอดชุดทีละชิ้น ด้วยความคาดหวัง... แต่กลับได้ยินเพียงคำเตือนเย็นชาจากเขา "การแต่งงานของเราเป็นแค่สัญญา" อยู่ข้างกายชายเจ้าอารมณ์คนนี้ ฟางจิ้งหร่านต้องระมัดระวังทุกเมื่อ โดยกลัวว่าจะทำเขาไม่พอใจเข้า ทุกคนรอคอยดูเธอเสียหน้า... แต่ใครจะไปคิดว่า สามีคนนี้กลับกลายเป็น"ที่พึ่งที่มั่นคงที่สุด"ของเธอ จนกระทั่งวันที่สัญญาครบกำหนด ฟางจิ้งหร่านถือกระเป๋าเตรียมตัวจะจากไป... ชายคนนั้นกลับมีดวงตาแดงก่ำ กระซิบขอร้องว่า "อย่าไป..."