เพราะคำสัญญาของผู้ใหญ่ ทำให้ ศิรวิช จำใจต้องแต่งงานกับ สุทธิดา ชายหนุ่มทำทุกทางให้หญิงสาวทนไม่ไหว แต่เพราะความรักตั้งแต่แรกเจอ ทำให้สุทธิดาทนอยู่กับคนใจร้าย จนวันที่หญิงสาวทนไม่ไหวในวันที่สายไป ศิรวิชต้องเสียเธอไปพร้อมกับลูกแฝดที่เขาไม่เคยรับรู้
เพราะคำสัญญาของผู้ใหญ่ ทำให้ ศิรวิช จำใจต้องแต่งงานกับ สุทธิดา ชายหนุ่มทำทุกทางให้หญิงสาวทนไม่ไหว แต่เพราะความรักตั้งแต่แรกเจอ ทำให้สุทธิดาทนอยู่กับคนใจร้าย จนวันที่หญิงสาวทนไม่ไหวในวันที่สายไป ศิรวิชต้องเสียเธอไปพร้อมกับลูกแฝดที่เขาไม่เคยรับรู้
"คุณพ่อคะ เรื่องมันก็เก่านมนานมากแล้วนะคะ คุณพ่อจะมาสนใจทำไมอีกล่ะคะ ตาวิชต้องไม่ยอมแน่ ๆ ค่ะ ประภาก็ไม่ยอมให้ลูกต้องถูกคลุมถุงชนแน่ ๆ ยุคสมัยนี้ใครเขาจะมาจับคลุมถุงชนกันอีก ไร้สาระจะตายไปค่ะคุณพ่อ"
"ไม่ยอมไม่ได้ ฉันไม่ยอมเสียคนเป็นครั้งที่สองแน่ ๆ คราวตาวุธก็ทีหนึ่งแล้ว ถ้าไม่เห็นแกว่าเธอท้องหลานฉันอยู่ฉันไม่ยอมเป็นแน่แม่ประภา"
พรประภาสะบัดหน้าใส่คุณปู่สรยุทธ ประมุขใหญ่ของบ้าน ศิริกิจวัชโชติ อย่างไม่พอใจก็จะเรื่องอะไรซะอีกล่ะ นอกจากเรื่องเดิม ๆ ที่คุณปู่พูดอยู่ทุกครา พรประภาทราบดีว่าพ่อสามีไม่ชอบตนเองนัก เพราะคนที่สรยุทธหมายมั่นปั้นมืออยากให้มาเป็นลูกสะใภ้ไม่ใช่เธอคนนี้ แต่เป็นผู้หญิงบ้านนอกคอกนา อยู่ดอยแม่สลอง จังหวัดเชียงรายโน้น เมื่อคราวสรยุทธยังอยู่ในช่วงวัยผู้ใหญ่ เขาได้เดินทางไปเที่ยวที่ดอยแม่สลอง และไปพบมิตรสหายท่านหนึ่งเกิดคุยกันถูกคอหรืออย่างไรไม่ทราบ สรยุทธกับสหายท่านนั้นจึงได้ผูกสัญญาสายันต์กันไว้ว่าจะให้สราวุธบุตรชายของตนไปแต่งงานกับสุทธิรักหญิงสาวชาวดอยบุตรสาวมิตรสหายของเขานั่นเอง
ในตอนนั้นสราวุธมีคนรักอยู่แล้วก็คือพรประภา สรยุทธก็มิได้สนใจเขาบังคับให้ทั้งคู่เลิกคบหากันเสีย แต่พรประภาก็ปล่อยตนเองให้ท้อง ศิรวิช ขึ้นมานั่นแหละสรยุทธจึงได้ยินยอมแต่นี่อะไร พอหมดรุ่นลูกก็จะมาบังคับหลานตนเองอีก หัวเด็ดตีนขาดยังไงคนเป็นอย่างเธอก็จะไม่มีวันยินยอม
"อะไรนะครับคุณแม่ นี้คุณปู่เกิดบ้าอะไรขึ้นมาอีก ไม่เอาอ่ะวิชไม่ยอมหรอก แล้วยัยป้านั่นไม่ยอมแต่งงานมีลูกมีผัวไปแล้วเหรอครับคุณแม่ ป่านนี้ไม่แก่หนังเหี่ยวไปแล้วหรือรุ่นเดียวกับคุณแม่ด้วยนี่น่ารุ่นนั้นแก่จะลงโล่งแล้วนะครับ"
"ตาวิช!!!! "
พรประภาหันไปถลึงตาใส่บุตรชายตนเองมีอย่างที่ไหนมาว่ารุ่นราวคราวเดียวกับเธอมีแต่คนแก่ ๆ เธอยังไม่แก่สักหน่อย ผิวพรรณก็เต่งตึงสามีกอดหอมอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
"อุ๊ย!! ..คือ..โถ่..คุณแม่ครับ คุณแม่ต้องเข้าใจนะครับว่าผู้หญิงในเมืองเหมือนคุณแม่น่ะ ยิ่งมีอายุยิ่งสวยและยิ่งสาว จะไปเปรียบเทียบกับผู้หญิงบ้านป่าเมืองเถื่อนได้อย่างไรล่ะครับ พวกนั้นน่ะ รู้จักหรือเปล่าเถอะครีมบำรุงผิวน่ะ น้ำหงน้ำหอมน่ะไม่เคยใช้กันบ้างไหม แต่ละคนวิชว่าน่าจะใช้ใบไม้ทำเสื้อผ้าอยู่เลยมั้งครับ"
ศิรวิชที่รู้ว่าตนเองพลั้งปากไม่ดีออกไปจึงรีบกลับคำมาเอาใจมารดาของตนเอง มิฉะนั้นจะได้โดนมารดาที่เป็นพวกเดียวกับตนงอนก็เป็นไปได้ แล้วถ้ามารดางอนใครจะเป็นคนช่วยงัดข้อกับคุณปู่กันล่ะ คุณพ่อน่ะหรือ หึ ไม่มีทางซะหรอก รายนั้นยังรู้สึกผิดกับคุณปู่อยู่เลย ก็เรื่องครั้งก่อนที่คุณแม่ท้องถึงกับทำให้คุณปู่ล้มป่วย แต่ไม่ใช่คุณปู่จะไม่รักตนนะ คุณปู่น่ะรักตนมาก เว้นเสียแต่เรื่องนี้ไม่รู้เกิดบ้าอะไรขึ้นมาอีก ศิรวิชคิดอย่างเบื่อหน่าย
"ไม่ใช่อย่างนั้นลูก คนที่จะแต่งงานกับลูกน่ะไม่ใช่ยัยสุทธิรักอะไรนั่นแต่เป็นลูกสาวของนาง ชื่ออะไรแล้วนะคุณแม่ก็ลืม ๆ เอ๋!! ..ชื่ออะไรแล้วน๊า"
พรประภาทำท่าครุ่นคิด เธอนึกไม่ออกจริง ๆ คุณปู่ก็บอกมาแล้วนะ แต่ก็อย่างว่าไม่ได้มีความสำคัญอะไรที่จะต้องจำอยู่แล้ว เห็นไหมผิดคำเธอที่ไหนศิรวิชค้านหัวชนฝา แต่ก็อย่างว่าใครมันจะยอมโดนบังคับ ชีวิตคนทั้งชีวิตเลยนะ
"ช่างมันเถอะครับคุณแม่จะรู้หรือไม่รู้วิชก็ไม่มีวันยอมแต่งงานกับยัยลิงป่านั่นแน่ ๆ สงสัยจะขี้เหร่มากล่ะสิถึงสามีไม่ได้แบบนี้ แต่งไปอายเขาตาย ยี๋!! ..แค่คิดก็ขนลุกแล้วครับคุณแม่ คุณแม่ต้องช่วยวิชนะครับ"
"โถ่ ๆ ๆ ตาวิชของคุณแม่ ฟังคุณแม่นะลูก ตราบใดที่คุณแม่ยังอยู่คุณแม่จะไม่ยอมให้การคลุมถุงชนบ้า ๆ นี้เกิดขึ้นแน่ ๆ เชื่อคุณแม่นะครับลูกรัก จุ๊บ ๆ " พรประภาดึงศิรวิชมากอดเอาไว้แล้วจูบลงที่ศีรษะลูกชายคนเดียวอย่างรักใคร่
"วิชเชื่อมือคุณแม่นะครับ แต่ว่าคืนนี้วิชไม่กลับบ้านนะครับ วิชว่าจะไปเที่ยวคลับกับพวกไอ้บอสนะครับ ถ้าคุณพ่อกับคุณปู่ถามคุณแม่ก็บอกว่า วิชติดคุยกับลูกค้านะครับ จุ๊บ วิชรักคุณแม่นะครับ จุ๊บ ๆ ๆ "
"อิอิ ลูกคนนี้นี่ไม่รู้จักโตจริง ๆ เลย แล้วนี่เงินพอใช้ไหมลูกบัตรเครดิตใบใหม่ที่คุณแม่ให้ไปไม่อั้นวงเงินนะจ๊ะ จ่ายตามสบายเลย"
"เพราะงี้ไงวิชถึงได้รักคุณแม่ที่สุด "
พรประภาเดินออกมาส่งลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตนขับรถ ซูเปอร์คาร์ยุโรปสีแดงเพลิง รุ่นล่าสุด ที่เธอทุ่มเงินซื้อให้กับศิรวิชด้วยจำนวนเงิน 25.2ล้านบาท ซึ่งแน่นอนว่าคุณปู่อย่างสรยุทธไม่พอใจเป็นอันมาก พรประภาก็ได้แต่ค่อนขอดอยู่ในใจ รวยจะตายยังจะขี้งกอีกสมบัติก็ฐานทั้งหลายแหล่ มันจะตกเป็นของใครถ้าไม่ใช่ของหลานชายคนเดียวอย่างศิรวิช แล้วจะมางกทำอะไรกันแค่เอาเงินตนเองออกมาใช้ก่อนแค่นิดหน่อยเอง
"เป็นอะไรวะวิช หน้าบึ้งมาเชียว หนู ๆ มาเอาใจพี่วิชหน่อยเร็ว"
"ค่ะ พี่วิชขาอย่าเครียดเลยนะคะ เจนนี่จะช่วยให้พี่อารมณ์ดีเองนะคะ อือออ"
ศิรวิชออกมาจากบ้านก็ตรงมาที่คลับหรูย่านทองหล่อ ซึ่งเป็นที่สิงสถิตของเขาและแก๊งเพื่อนเพลย์บอยของตน ทันทีที่เข้ามานั่งพีอาร์สาวสวยก็ทำหน้าที่ของตนโดยการเข้าไปนั่งตักคลอเคลียชายหนุ่มอยู่ไม่ห่าง ศิรวิชเองก็รั้งคนบนตักมากอดมาหอม แถมมีวิสกี้นอกที่ดื่มแล้วชุ่มคอแค่นี้ก็ทำให้อารมณ์ชายหนุ่มเย็นลงแล้ว ราตรีนี้อีกยาวไกล ศิรวิชและเพื่อน ๆ ต่างก็ปลดปล่อยกันอย่างเต็มที่ หญิงสาวสวยที่พวกเขาเรียกมาต่างก็เอาอกเอาใจ ก็จะไม่เอาใจได้อย่างไรแต่ละคนกระเป๋าหนา ๆ ทั้งแถมยังเป็นไฮโซตัวพ่อของเมืองไทยอีกต่างหาก ทิปแต่ละทีพวกเธอสบายไปเป็นเดือน ๆ เลยล่ะ
ความทะเยอทะยานผลักดันให้นางปีนขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาทว่ายังมิทันจะได้เสวยสุข กลับถูกฮ่องเต้ผู้เป็นสวามีสวมข้อหากบฏวางลงบนศีรษะนาง เกิดใหม่คราวนี้นางไม่ขอเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้สารเลวผู้นั้น ชีวิตนี้ที่ได้มาใหม่อีกครั้ง นางจะลิขิตเอง
เพราะความผูกพันที่มีมาตั้งแต่เกิด ทำให้หทัยชนกไม่อาจหักห้ามความรักที่มีต่ออาหมอสิงได้อีกต่อไป และแม้รักนี้พ่อจะไม่ปลื้ม แต่หญิงสาวจะขอฝ่าฟันและไม่มีทางยอมแพ้ให้อุปสรรคในครั้งนี้เด็ดขาด
นพวรรณ ถูกบิดาและมารดาบังเกิดเกล้าที่ติดการพนันอย่างหนักขายหักหนี้ให้กับ คิม ซีวาน หนุ่มลูกครึ่งไทยเกาหลีเจ้าของบ่อนคาสิโนหรูย่านใจกลางเมือง หลังจากรู้จักกับซีวาน นพวรรณ จึงได้รู้ว่าการตกนรกทั้งเป็น มันคือยังไง ชายหนุ่มปฎิบัติกับหญิงสาวเยี่ยงทาส นพวรรณจะทนได้นานแค่ไหน เธอจะหนีจากขุมนรกนี้ได้อย่างไร
ต่ำศักดิ์ ไร้ค่าแล้วอย่างไร ในสายตาของนาง เขาคือยอดบุรุษผู้สง่างาม ความอัปยศที่เขาเคยได้รับ ความเจ็บช้ำที่เขาเคยต้องอดทน วันนี้นางจะทวงคืนให้เขาเอง "บุรุษของข้า ใครกล้าแตะต้องก็ลองดู"
ไม่คิดว่าการช่วยชีวิตบุรุษแปลกหน้ากลางป่าในวันนั้น จะย้อนกลับมาช่วยชีวิตนางในวันนี้ "บุญคุณช่วยชีวิต วันหน้าข้าจะชดใช้ให้" "เช่นนั้นก็ชดใช้เสียวันนี้... มาเป็นสามีของข้าเถิด" ------ เยี่ยนหลิง : หญิงสาวชาวบ้าน นางเกือบถูก บังคับให้แต่งงานกับบุตรชายหัวหน้าหมู่บ้าน เพื่อแลกกับยารักษาร่างกายให้พี่ใหญ่ แต่แล้วที่นางเก็บบุรุษแปลกหน้าได้ที่กลางป่า ชีวิตนางก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เซียวชินหย่วน : ซื่อจื่อจวนเซียวกั๋วกง ขึ้นเขามาเก็บสมุนไพร แต่ถูกลอบทำร้ายจนพลัดตกเขา โชคดีที่ได้เยี่ยนหลิงช่วยชีวิตเอาไว้
อดีตที่เธอเคยทำร้ายจิตใจเขาเอาไว้ ยังคงเป็นรอยแผลใจยากจะสมานกลับคืนได้ คนเคยร้ายอย่างเธอต่อให้เปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดียังไง เขากลับมองเป็นเพียงผู้หญิงร้ายกาจไม่เปลี่ยนแปลง
ครอบครัวเสิ่นเลี้ยงดูเซี่ยซางหนิงเป็นเวลา 20 ปี และเธอเองก็ถูกเอาเปรียบมาเป็นเวลา 20 ปีเช่นกัน วันหนึ่ง พวกเขาตามหาลูกสาวตัวจริงพบ และเซี่ยซางหนิงก็ถูกไล่ออกจากตระกูลเสิ่น ได้ยินมาว่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเธอกำลังเผชิญกับความยากลำบากอย่างหนัก แต่ความเป็นจริง พ่อแม่ทางสายเลือดของเธอเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองไห่ เป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดที่ตระกูลเสิ่นไม่สามารถเอื้อมถึงได้ ตระกูลเสิ่นที่คอยดูว่าเซี่ยซางหนิงจะต้องตกอับอย่างน่าสมเพช แต่กลับต้องตกตะลึงซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับตัวตนของเซี่ยซางหนิง ผู้มีอิทธิพลในการเงินระดับโลก วิศวกรระดับแนวหน้า นักแข่งรถอันดับหนึ่งของโลก... เธอยังมีความสามารถที่ซ่อนอยู่อีกกี่อย่างกันแน่ คู่หมั้นยกเลิกการหมั้นกับเซี่ยซางหนิง อย่างไรก็ตาม เมื่อเซี่ยซางหนิงไปออกเดทกับพี่ชายฝาแฝดของเขา เขากลับปรากฏตัวขึ้นและสารภาพรักกับเธอ
เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ 1 : ทะลุมิติ แคว้นจ้าว หมู่บ้านตระกูลแซ่อวี่ ภายในบ้านสกุลเซี่ย “ท่านพี่รีบกินเร็วเข้า” เสียงเด็กเล็กดังก้องอยู่ข้างหูอย่างน่ารำคาญ ว่าแต่ฉันมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน รู้สึกได้ถึงอะไรแข็ง ๆ มาแตะที่ริมฝีปาก ทว่ายังลืมตาไม่ขึ้น “ท่านพี่กินสิ ๆ” เซี่ยซือซือรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ พยายามที่จะเปิดดวงตาขึ้นมอง เจ้าของเสียงเล็ก ๆ ด้านข้าง “ท่านพี่ ๆ ท่านพี่อย่าตายนะ ลืมตาสิท่านพี่” “นังตัวดีออกมาเดี๋ยวนี้นะ !” เสียงเอะอะโวยวายดังหนวกหูเซี่ยซือซือเป็นอย่างมาก ปัง ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ เซี่ยซือซือลืมตาขึ้นจนได้ พลันสมองกลับมีเรื่องราวพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย จนต้องกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด อ๊าก ! “พี่รอง !” เด็กน้อยเซี่ยซือหยางในวัยสามหนาวเรียกพี่สาวพร้อมเบะปากอยากร้องไห้ “ท่านพี่ !” เซี่ยซานซานทิ้งบานประตูที่ตัวเองดันไว้ หันกลับมาดูพี่สาวด้วยความตกใจ “ท่านพี่ ๆ ท่านเป็นอะไร อย่าทำให้พวกข้าตกใจสิท่านพี่ !” ผลัวะ ! มีคนถีบประตูบานเก่าผุพังเข้ามาภายในห้อง เด็กทั้งสองรีบเข้าไปขวางผู้บุกรุกไม่ให้ทำร้ายพี่สาว แม่เฒ่าเซี่ย เซี่ยจิ่วเม่ย หน้าตาแลดูดุร้าย ไม่ใช่หญิงชราใจดีแต่อย่างใด ด้านหลังของแม่เฒ่าเซี่ยยังมีลูกสะใภ้บ้านใหญ่ กับบ้านรองเดินตามมา ท่าทางดุดันเอาเรื่อง “ไอ้พวกบ้านสามตัวดี กล้าลักขโมยอาหารเอาไว้กินเอง ยังเห็นแม่เฒ่าอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือไม่ ไอ้พวกหมาป่าตาขาว ดูซิวันนี้ข้าจะจัดการพวกเจ้าอย่างไร” “ท่านย่าพวกข้าไม่ได้ขโมยนะ นี่เป็นหมั่นโถวของท่านพี่ ท่านพี่ไม่สบายข้าแค่เก็บไว้ให้ท่านพี่เท่านั้นเอง” เซี่ยซานซานยังเป็นเด็กหญิงวัยสิบหนาว แต่นางข่มความกลัวตอบโต้ผู้ใหญ่ในบ้านออกไป “หึ กฎบ้านก็มีบอกอยู่แล้วถ้าพลาดมื้ออาหารไปก็คืออด แต่พวกเจ้ากลับแหกกฎ แอบยักยอกอาหารเก็บไว้กินเอง ยังมีหน้ามาเถียงท่านแม่อีก ท่านแม่ท่านต้องลงโทษคนบ้านสามนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ยอมจริง ๆ ด้วย ตอนนั้นยวี่เฟยของข้านางได้พลาดมื้อเย็นไป ท่านก็ไม่ให้นางกินนะเจ้าคะ” สะใภ้บ้านรองนามว่าจงอี้ซิน ย้อนรำลึกถึงเรื่องลูกสาววัยแปดปีของตัวเองขึ้นมา “ดูเจ้าเด็กพวกนี้สิท่านแม่ กางแขนปกป้องพี่สาวตัวเอง ช่างน่าสมเพชไม่รู้จักสำเหนียกกำลังตัวเอง ถุย !” หลินพ่านเอ๋อสะใภ้บ้านใหญ่มองดูเด็กทั้งสองพร้อมถ่มน้ำลายใส่ตรงหน้า แม่เฒ่าเซี่ยมองลูกสะใภ้ทั้งสองสลับกันไปมา เดินตรงไปกระชากหมั่นโถวเย็นชืดแถมแข็งปานหิน ออกจากมือของเซี่ยซือหยาง “แง ๆ ๆ” เด็กน้อยถูกแย่งของกินของพี่สาวไป ถึงกับแผดเสียงร้องลั่น “เจ้าคนชั่ว ! เอามานะ ของท่านพี่ข้า” กำปั้นน้อย ๆ ทุบไปยังต้นขาของแม่เฒ่เซี่ย “เจ้าเด็กเนรคุณกล้าตีข้ารึ นี่นะ !” แม่เฒ่าเซี่ยเตะทีเดียวเซี่ยซือหยางก็กระเด็นไปติดกับผนังห้อง “น้องเล็ก !” เซี่ยซานซานรีบวิ่งไปอุ้มน้องชายขึ้นมากอดไว้ด้วยความตกใจ “ท่านย่า น้องเล็กยังเด็กไม่รู้ความ เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายเช่นนี้” “แง ๆ ๆ” เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยฟังแล้วน่าสงสารจับใจ ดวงตาที่ปิดไว้ก่อนหน้าของเซี่ยซือซือ ลืมขึ้นหลังจากค้นพบว่า ตัวเองได้ทะลุมิติมายังอดีตอันไกลโพ้นแล้วจริง ๆ หลังจากหลับตาลืมตาอยู่หลายหน เรียบเรียงความคิดที่ไหลเข้ามาไม่ยอมหยุด เมื่อค่อย ๆ จัดการกับมันได้ ความเจ็บปวดที่ศีรษะก่อนหน้าจึงบางเบาลง และมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเฉยชา ครบสูตรของการทะลุมิติจริง ๆ มีท่านย่าผู้ชั่วร้าย ขนาบข้างด้วยป้าสะใภ้เลวทั้งสอง ครั้นหันไปมองน้องสาวในวัยสิบขวบของตัวเองกับน้องชายตัวน้อย ทั้งตัวดำเมี่ยมเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือน ร่างกายผอมแห้งเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าเก่าขาดมีรอยปะชุนเต็มไปหมด เส้นผมแห้งกรังเหมือนไม่ผ่านน้ำมานาน ยกมือของตัวเองขึ้นมาดู ไม่ได้มีสภาพต่างกันแม้แต่น้อย ครั้นเงยหน้ามองป้าสะใภ้ใหญ่ร่างกายอวบอ้วนเต็มไปด้วยก้อนไขมัน ป้าสะใภ้รองแม้ไม่ได้อ้วนแต่ก็ไม่ได้ผอม ยิ่งแม่เฒ่าเซี่ยด้วยแล้ว ร่างกายบึกบึนเหมือนคนกินดูอยู่ดีมาตลอด “ท่านแม่ดูอาซือมองท่านสิเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่เห็นสายตาเย็นเยียบของคนที่นอนอยู่บนเตียงก็อดแปลกใจไม่ได้ ดูเยือกเย็นจนไม่น่าไว้ใจ “เจ้าอย่าคิดว่ากระโดดน้ำตายแล้วทุกอย่างจะจบนะอาซือ ข้ารับเงินคนบ้านถานมาแล้ว ถ้าเจ้าตายข้าจะให้อาซานไปแทนเจ้า” คำพูดของแม่เฒ่าเซี่ยทำให้ดวงตาของเซี่ยซือซือเบิกกว้าง ท่านย่าของนางขายนางให้คนบ้านถานในราคาแค่ห้าตำลึง เจ้าของร่างเดิมไม่อยากไปเป็นเมียคนพิการ เลยไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทว่าเธอที่มาจากยุคปัจจุบันกลับเข้ามาแทนที่เจ้าของร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมว่ายน้ำไม่เป็น จึงได้ขาดอากาศตายใต้น้ำ แต่เธอที่เข้ามาสวมร่างกลับพาร่างนี้ขึ้นมาจากน้ำได้ โชคชะตาคงเล่นตลกให้เธอกับเจ้าของร่างเดิมมีชื่อเดียวกัน “ท่านย่าอาซานยังเด็กนัก ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้นเลย” นานมากกว่าที่นางจะเอ่ยออกมา “มันอยู่ที่เจ้าอาซือ ข้าขอเตือนเอาไว้ อีกสองวันคนบ้านถานจะมารับตัวเจ้าแล้ว อย่าให้เกิดเรื่องขึ้น ไม่อย่างนั้นข้าจะส่งอาซานไปแทนเจ้า แล้วขายซือหยางทิ้งเสีย” แม่เฒ่าเซี่ยจ้องหน้าเซี่ยซือซือแบบอาฆาต เด็กนี่ก่อนหน้าดูอ่อนแอไร้ทางสู้ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูแปลกตาไปนัก “ท่านแม่เจ้าคะ ท่านจะลงโทษคนบ้านสามเรื่องหมั่นโถวนี่อย่างไรเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่ยังไม่ยอมปล่อยสามพี่น้องไปง่าย ๆ “พรุ่งนี้งดอาหารบ้านสาม” แม่เฒ่าเซี่ยเอ่ยแล้วหันหลังเดินออกจากห้องของเด็กน้อยทั้งสามไป โดยมีสะใภ้ใหญ่เดินตามไปด้วย “พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม จำใส่หัวเอาไว้ดี ๆ ด้วยล่ะ” สะใภ้รองหมุนตัวตามหลังไปติด ๆ “ท่านพี่ต่อไปท่านอย่าทำเช่นนี้อีกนะเจ้าคะ ข้ากับน้องเล็กจะทำอย่างไร ถ้าท่านไม่อยู่” เซี่ยซานซานปล่อยเสียงร้องไห้ในทันที
หยุนซีแต่งงานกับกู้ซือเฉิน คุณชายที่สูญเสียสิทธิ์ที่เป็นผู้สืบทอดตระกูลแทนน้องสาว ตอนแรก พวกเขาเพียงแค่ว่าที่สามีภรรยาในนามเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเรื่องราวของหยุนซีถูกค่อย ๆ ถูกเปิดเผยออกมา สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปตาม ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นคนธรรมดาอย่างที่คิดเลย ใครจะไปคิดว่าเธอเป็นทั้งแฮ็กเกอร์มืออาชีพ นักประพันธ์เพลงลึกลับ และทายาทคนเดียวของนักแกะสลักที่มีชื่อเสียงระดับชาติ.... มีทั้งนักร้องชื่อดัง นักแสดงที่เคยได้รับรังวัลมากมายและผู้สืบทอดของตระกูลที่ร่ำรวยมาตามจีบว่าที่ภรรยาของเขา กู้ซือเฉินควรทำอย่างไรดี?
ในชีวิตชาติที่แล้ว เพื่อช่วยรักแรกของตัวเอง คนชั่วสามคนได้ทำลายพลังการต่อสู้ของนาง ตัดแขนขาของนางออก ตัดเส้นเลือดของนางและปล่อยเลือดของนางไหลออกมาทั้งอย่างนั้น และทรมานนางจนตาย เมื่อเกิดใหม่ครั้งนี้ นางวางแผนอย่างรอบคอบ โดยสาบานว่าจะให้พวกเขาได้สัมผัสกับความทุกข์ทรมานที่นางเคยประสบมา! รักแรกที่ไร้เดียงสาอะไรกัน ที่จริงก็เป็นเพียงผู้หญิงที่ตีสองหน้าเก่ง อยากจะไต่ขึ้นไปสูงเหรอ งั้นก็จะให้เจ้าปีนขึ้นไป ยิ่งปีนขึ้นสูงมากเท่าไร ตอนตกลงมาก็จะยิ่งเจ็บมากเท่านั้น! พวกสวะสมควรได้รับบาปกรรมของพวกสวะ พวกมันทำชั่วกับนางไปชั่วชีวิตหนึ่ง นางจะทำให้พวกมันไม่ตายดี พวกคนที่เจ้าเล่ห์ ตีสองหน้าเก่ง นางจะจัดการกับทุกคน! แต่นางไม่เคยคิดเลยว่าในการแก้แค้นของนาง นางจะไปมีเรื่องกับเสด็จอาที่เป็นเจ้าแผนการเข้า ที่วัน ๆ ต้องการให้นางจูบและกอดเขาตลอดทั้งวัน ในขณะที่นางแก้แค้นคนชั่วนั้นยังสามารถสนิทสนมกับเสด็จอาด้วย ในความจริงแล้ว การที่เป็นผู้หญิงชั่วๆ ก็มีความสุขมาทีเดียวกว่าที่คิดเลย!
หลังจากที่แต่งงานเข้ามาในตระกูลมู่ หลินซีได้ทำหน้าที่เป็นคุณนายมู่ที่ยอมอดทนกับทุกอย่างโดยไม่ปริปากเป็นเวลาสามปี เธอรักมู่จิ่วเซียว จึงยอมอดทนดูแลเขาอย่างเต็มใจ แม้ว่าเขาจะมีคนอื่นอยู่ข้างนอกก็ตามแต่เขากลับไม่เคยเห็นค่าของเธอ เหยียบย่ำความรักของเธอให้แหลกสลาย และถึงขั้นปล่อยให้น้องสาวของเขามอมเหล้าเธอแล้วส่งไปยังเตียงของลูกค้า หลินซีนั้นถึงเพิ่งจะตาสว่างเมื่อรู้ว่าความรักที่มีมานานนั้นช่างน่าขันและน่าเศร้าในใจของเขา เธอไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เข้ามาเกาะเขา เธอจึงทิ้งข้อตกลงการหย่าไว้แล้วจากไปโดยไม่ลังเล มู่จิ่วเซียวมองดูเธอประสบความสำเร็จ กลายเป็นดวงดาวที่ส่องแสงในสายตาของผู้คนเมื่อได้เจอกันอีกครั้ง เธอเต็มไปด้วยความมั่นใจและสงบเสงี่ยม โดยมีผู้ชายที่มีฐานะสูงส่งอยู่เคียงข้าง มู่จิ่วเซียวมองดูใบหน้าของคู่แข่งหัวใจที่ดูคล้ายกับของเขามาก จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าในสายตาเธอ เขาเป็นเพียงตัวแทนของคนอื่นในมุมแห่งหนึ่ง เขาขวางทางเธอไว้ “หลินซี คุณเล่นตลกกับผมใช่ไหม”
ตระกูลซูล่มสลาย จวนเจิ้นกั๋วทั้งตระกูลถูกประหารชีวิตในคืนเดียว ชาติก่อน… ซูเฉิงอิ้งถูกน้องสาวหลอกใช้ ถูกชายเจ้าชู้เล่นตลก ชาติก่อน… ซูเฉิงอิ้งใช้ชีวิตอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่แคว้นเป่ยเหลียงสิบกว่าปี แต่กลับถูกกล่าวหาว่าคบคิดกับศัตรู คนทั้งแคว้นเซิ่งถังต่างก็ด่าทอยกใหญ่ ชาติก่อน… ซูเฉิงอิ้งต้องยืนมองน้องสาวกับรักแรกของตนสนิทสนมกัน ครองโลก ส่วนตัวเองกลับโดนประหารชีวิต เลือดสาดตะวัน เมื่อตื่นขึ้นอีกครั้ง… ซูเฉิงอิ้งถือดาบกลับมา ฟาดแรก… ตัดสายเลือด ฟันน้องสาวอกตัญญู ฟาดที่สอง… ตัดความรัก ฟันรักแรกที่หน้าเนื้อใจเสือ ฟาดที่สาม… ตัดคำพูด ฟันทุกเสียงนินทาของเป่ยเหลียงที่บิดเบือนความจริง ฟาดที่สี่… ตงฟางไป๋เยว่ “หรือว่าฮูหยินอยากจะฆ่าสามีผู้นี้ด้วยหรือ” ซูเฉิงอิ้ง“หุบปาก…”
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY