Lorenza Pollick

ฉันกำลังเซ็นสัญญามูลค่าห้าสิบล้านดอลลาร์อยู่ที่ซูริค ตอนที่ได้รับแจ้งเตือนอินสตาแกรมจากผู้หญิงที่ฉันจ้างมาขัดห้องน้ำ ภาพนั้นคือลูกชายของเธอที่กำลังกอดตุ๊กตาฝังเพชรตัวเดียวในโลกที่ฉันสั่งทำพิเศษให้ลูกสาวของฉัน พร้อมแคปชั่นว่า "เจ้าชายตัวน้อยของฉันคู่ควรกับโลกทั้งใบ" ฉันทิ้งสัญญาทันทีและบินข้ามทวีปกลับมา เมื่อไปถึงโรงเรียน ฉันกลับพบว่าแม่บ้านกำลังสวมเสื้อโค้ทชาแนลวินเทจของฉัน ขับรถของฉัน และทำตัวเป็นคุณนาย ยิ่งไปกว่านั้น ออสติน สามีที่ฉันชุบเลี้ยงมา วิ่งผ่านลูกสาวของเราที่ล้มเข่าถลอกร้องไห้อยู่บนพื้น เพื่อไปปกป้องลูกชายของแม่บ้าน "อย่าแตะต้องลูกชายของฉัน!" เขาตะโกนใส่หน้าฉันด้วยแววตาเกลียดชัง พร้อมประกาศกร้าวว่าจะฟ้องหย่าและฮุบสมบัติครึ่งหนึ่งของฉันไปเสวยสุขกับครอบครัวลับๆ ที่เขาซ่อนมานานถึงสิบปี เขาคิดว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงโง่ๆ ที่เป็นเพียงตู้เอทีเอ็มให้เขาปอกลอก แต่เขาคงลืมไปว่าฉันไม่ใช่แค่ภรรยาธรรมดา ฉันคือผู้นำตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในนิวยอร์ก ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย ฉันแค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอายัดบัญชีและบัตรเครดิตทุกใบของเขาทันที พร้อมกับสั่งให้บอดี้การ์ดเดินเข้าไปหาเขา "ถอดสูทออกซะ ออสติน ฉันเป็นคนจ่ายเงินซื้อ" "คุณจะเดินออกไปจากชีวิตฉันในสภาพเดียวกับตอนที่คุณคลานเข้ามา... คือไม่มีอะไรติดตัวไปเลยแม้แต่ชิ้นเดียว"

ตลอดสามปีที่แต่งงานเข้าตระกูลเศรษฐี ฉันยอมทิ้งตัวตนเพื่อเป็นภรรยาและสะใภ้ที่แสนดีมาตลอด แต่จู่ๆ สามีกลับโยนหนังสือหย่าและเช็คห้าสิบล้านกระแทกใส่หน้าฉัน เขาบอกว่าผู้หญิงที่เขารักกลับมาแล้ว ไม่อยากให้เธอต้องลำบากใจ แม่ผัวกับน้องสะใภ้พากันรุมด่าทอ เหยียดหยามว่าฉันเป็นแค่อดีตคนรับใช้ที่หวังเกาะผู้ชายรวยกิน ส่วนเมียน้อยก็บีบน้ำตาแสร้งทำเป็นคนดีเยาะเย้ยฉัน พวกเขาคิดว่าฉันจะต้องคุกเข่าร้องไห้ฟูมฟาย อ้อนวอนไม่ให้ถูกทิ้งเหมือนหมาข้างถนน พวกเขาไม่เคยรู้เลยว่า ภายใต้คราบผู้หญิงจืดชืดไร้ค่า ฉันคือ 'เทีย' ตำนานแชมป์โลกกีฬายิงปืน และผู้ถือหุ้นใหญ่ที่คอยช่วยธุรกิจของเขาอยู่เบื้องหลัง "สำหรับของที่คนอื่นใช้แล้ว ฉันไม่สนใจอยากจะเก็บไว้" ฉันจรดปากกาเซ็นหย่าอย่างไม่ลังเล ทิ้งเศษเงินห้าสิบล้าน สาดน้ำชาร้อนๆ ใส่หน้าพวกที่ดูถูกฉัน แล้วก้าวออกจากกรงทองเพื่อกลับไปทวงบัลลังก์ของฉันคืน

หลังจากเข้าเวรยาวนาน 36 ชั่วโมงที่ศูนย์บำบัด ฉันนำอาหารจานโปรดไปให้คู่ชีวิตของฉัน อัลฟ่าภาคิน หวังว่าเราจะได้ใช้เวลาเงียบๆ ด้วยกัน แต่ฉันกลับพบเขาอยู่ในคฤหาสน์ลับที่ชายขอบอาณาเขตของเรา กำลังหัวเราะอยู่กับผู้หญิงอีกคนและเด็กชายตัวเล็กๆ ที่ฉันไม่เคยรู้ว่ามีตัวตนอยู่ ฉันซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และได้ยินเขาเรียกฉันว่า "โอเมก้าตัวคั่นเวลา" เป็นแค่เครื่องมือทางการเมืองที่เขาจะเขี่ยทิ้งทันทีที่สนธิสัญญาฉบับใหม่ถูกลงนาม พ่อแม่บุญธรรมของฉัน ซึ่งก็คืออัลฟ่าและลูน่าของฝูง ก็รู้เห็นเป็นใจด้วย ทั้งชีวิตของฉัน สายใยแห่งโชคชะตาของฉัน มันคือเรื่องโกหกที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีต และในตอนนั้นเอง เขาก็ส่งกระแสจิตมาหาฉัน "คิดถึงนะ ที่รัก" ความโหดร้ายที่แสนธรรมดานั้นแผดเผาหยาดน้ำตาของฉันจนเหือดแห้ง เหลือทิ้งไว้เพียงความแค้นที่เย็นเยียบจับขั้วหัวใจ พวกเขากำลังวางแผนจะทำให้ฉันอับอายต่อหน้าสาธารณชนในงานเลี้ยงอาหารค่ำสุดหรู แต่ฉันก็ได้เตรียมของขวัญสำหรับงานวันเกิดลูกชายของเขาไว้แล้ว และมันจะถูกส่งไปในเวลาเดียวกันพอดี ข้างในนั้นคือคริสตัลบันทึกข้อมูลที่เก็บความลับทุกอย่างของพวกเขาเอาไว้

คีริน อัลฟ่าผู้เป็นคู่แท้ของฉัน... เขาควรจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน แต่ในสายตาของเขา ฉันเป็นได้แค่ตัวแทนของผู้หญิงอีกคนในชีวิตของเขา... ลลิล เมื่อลลิลอ้างว่าเธอถูกพวกหมาป่าเร่ร่อนทำร้ายและกำลังตั้งท้องลูกนอกคอก คีรินก็ตัดสินใจเลือก เขาสั่งให้ฉันไปบอกกับสภาผู้อาวุโสของฝูงว่า ฉันคือคนที่ถูกย่ำยี เขาสั่งให้ฉันรับเป็นแม่ของลูกในท้องลลิล และเมื่อฉันพบว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเรา เขาก็ออกคำสั่งสุดท้าย... ไปหาหมอ แล้วเอามันออกซะ เขาบอกว่าลูกของเราจะทำให้ลลิลต้องเครียดเกินไป เขาปลอบโยนหล่อนอย่างอ่อนหวานผ่านกระแสจิตส่วนตัว ขณะที่สั่งให้ฉันฆ่าลูกของเราเอง ฉันเป็นแค่เครื่องมือให้เขาใช้แล้วทิ้ง ส่วนหล่อนคือสมบัติล้ำค่าที่ต้องปกป้อง แต่เมื่อแม่ของเขาขังฉันไว้ในห้องขังที่บุด้วยแร่เงิน ปล่อยให้ฉันแท้งลูกจมกองเลือดของตัวเอง ความรักสุดท้ายที่ฉันมีให้เขาก็แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ขณะที่นอนอยู่ตรงนั้น ร่างกายแหลกสลายและหัวใจว่างเปล่า ฉันรวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้ายและเปล่งเสียงหอนที่ไม่ได้ใช้มาตั้งแต่เด็ก มันคือเสียงเรียกศักดิ์สิทธิ์ถึงครอบครัวของฉัน... ราชวงศ์แห่งตระกูลเขี้ยวขาว... ให้มารับเจ้าหญิงของพวกเขากลับคืน

ฉันเคยรักภาคิน วัฒนากร คู่หมั้นของฉันมาตั้งแต่เรายังเด็ก การแต่งงานของเราควรจะเป็นการผนึกสัญญาที่สมบูรณ์แบบสำหรับการควบรวมกิจการระหว่างสองอาณาจักรธุรกิจของครอบครัวเรา ในชาติที่แล้ว เขายืนอยู่ข้างนอกสตูดิโอศิลปะที่กำลังถูกไฟเผาพร้อมกับจูลี่ น้องสาวต่างแม่ของฉัน และมองดูฉันตาย ฉันกรีดร้องเรียกชื่อเขา ควันไฟทำให้ฉันสำลัก ผิวหนังของฉันร้อนผ่าวจากความร้อน “ภาคิน ได้โปรด! ช่วยฉันด้วย!” จูลี่เกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าของเธอแสดงความหวาดกลัวจอมปลอม “มันอันตรายเกินไป! คุณจะเจ็บตัวนะ! เราต้องไปแล้ว!” และเขาก็เชื่อฟัง เขามองฉันเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสมเพชที่กรีดลึกยิ่งกว่าเปลวไฟใดๆ แล้วเขาก็หันหลังและวิ่งหนีไป ทิ้งให้ฉันถูกเผาจนตาย จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต ฉันก็ยังไม่เข้าใจ เด็กผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะปกป้องฉันเสมอ กลับยืนมองฉันถูกเผาทั้งเป็น ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของฉันคือราคาที่ฉันต้องจ่ายเพื่อให้เขาได้ไปอยู่กับน้องสาวของฉัน เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ในอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันมีนัดประชุมคณะกรรมการของครอบครัว ครั้งนี้ ฉันเดินตรงไปที่หัวโต๊ะและพูดว่า “ฉันขอถอนหมั้น”

หลิน ฟานถูกวังจวน รักแรกหักหลังในวันเกิดอายุครบยี่สิบปีของเขา หลังจากถูกดูหมิ่นอย่างหนัก เขาก็อาเจียนเป็นเลือดและหมดสติไป เลือดสดซึมเข้าไปในแหวน สายเลือดตระกูลที่หลับใหลมานานยี่สิบปีในที่สุดก็ได้ตื่นขึ้น หลิน ฟานปลุก “ระบบแห่งความมั่งคั่งของพระเจ้า” สำเร็จ ภายใต้การเสริมพลังของระบบ เขาค่อย ๆ เติบโตจากนักเรียนธรรมดา กลายเป็นเจ้าพ่อการลงทุน มหาอำนาจทางธุรกิจ และในที่สุดก็กลายเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก！

ในวันครบรอบแต่งงาน เหวินซือถูกเมียน้อยของสามีวางยาและไปมีอะไรกับคนแปลกหน้า เธอสูญเสียความบริสุทธิ์ไป แต่เมียน้อยคนนั้นกลับตั้งท้องลูกของสามี ภายใต้ความกดดันต่างๆ เหวินซื่อสูญรู้สึกสิ้นหวังและตัดสินใจหย่า แต่สามีของเธอกลับไม่แยแสโดยคิดว่าเธอกำลังเล่นลูกไม้อยู่ หลังจากการหย่ากัน เหวินซือกลายเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงและมีผู้ชายนับไม่ถ้วนที่ตามจีบเธอ อดีตสามีไม่ยอมและขอคืนดีไปถึงที่ จากนั้นก็ว่า เธออยู่ในอ้อมแขนของคนใหญคนโตคนหนึ่ง และชายคนนั้นก็พูดอย่างสงบว่า "ดูให้ดี นี่คือพี่สะใภ้ของนาย"

ฉินเฉี่ยนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ซีซิงโดยไม่มีสถานะใดๆ มานานถึงห้าปี แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือข่าวการหมั้นหมายของเขากับคนอื่น เธอเลือกที่จะจากไปอย่างเงียบๆ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซีอีโอที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใจให้เรื่องรักใคร่ กลับตามหาเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอปรากฏตัวอย่างน่าทึ่ง และข้างกายมีใครบางคนเคียงข้างอยู่ ขณะที่ชายหนุ่มเสียใจจนแทบบ้า พยายามพร่ำบอกความรักที่มาช้าเกินไป “อาเฉี่ยน กลับมาหาฉันเถอะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ” เธอกลับตอบเขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “แต่ฉันไม่ต้องการหรอกนะ!” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความประชดประชัน ลำคอของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปิดดวงตาเย็นชาของเธอไว้ “เด็กดี อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ฉันทนไม่ไหว...”

หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"

"ไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไปซะ" "โยนผู้หญิงคนนี้ลงทะเลซะ" ขณะที่ไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเหนียนหย่าเสวียน โฮว่หลิงเฉินได้ปฏิบัติต่อเธออย่างไม่เป็นมิตร "คุณหลิงเฉินครับ เธอคือภรรยาของท่านครับ" ผู้ช่วยของหลิงเฉินกล่าวเตือนเขา เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิงเฉินหยุดเพ่งมองไปที่เขาอย่างเย็นชาและบ่นขึ้นมาว่า "ทำไมไม่บอกผมให้เร็วกว่านี้?" นับจากนั้นเป็นต้นมา หลิงเฉินได้ตามใจและรักใคร่ทะนุถนอมหย่าเสวียนมาตลอด โดยไม่มีใครคาดคิดว่าพวกเขาจะหย่าร้างกัน

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

เมื่อพวกเขาพบกันอีกครั้ง ฟู่หนานเซียวก็ขจัดความหวาดระแวงและความเย่อหยิ่งให้หมดแล้ว และกอดเมิ่งชิงหนิงอย่างแน่น "กลับมาอยู่กับผมดีมั้ย?" เธอเคยเป็นเลขาของเขา และเป็นคู่นอนของเขาในตอนกลางคืนด้วย ใช้ชีวิตแบบนี้กินเวลาสามปี เมิ่งชิงหนิงทำตามที่เขาบอกโดยตลอด ราวกับสัตว์เลี้ยงที่ว่าง่าย จนกระทั่งฟู่หนานเซียวประกาศว่าเขากำลังจะแต่งงานกับคนอื่น เธอจึงตัดสินใจให้พ้นจากความรักที่ไร้ค่าของตนเองและเตรียมจะจากไป แต่ใครจะไปรู้ว่า มีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความพัวพันของเขา การตั้งครรภ์ของเธอ และความโลภของแม่เธอค่อยๆ ผลักเธอลงสู่นรก สุดท้ายก็โดนทรมานอย่างหนัก เมื่อเธอกลับมาในอีกห้าปีต่อมา เธอก็ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป แต่เขาตกอยู่ในความบ้าคลั่งห้าปี

เธอตกหลุมพรางของว่าที่สามีและเพื่อนสนิทของตัวเอง ทำให้เธอสูญเสียไปทุกอย่าง เธอตายอยู่บนถนน เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกที ก็พบว่าสามีของเธอกำลังพยายามรัดคอเธอให้ตาย แต่โชคดี ที่สุดท้ายเธอรอดชีวิตมาได้ แล้วเธอก็ตกลงเซ็นข้อตกลงการหย่ากับสามีของเธออย่างไม่ลังเล ที่เธอคิดไม่ถึงคือ แม่ของเธอได้ทิ้งทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาลก้อนหนึ่งให้เธอ ซึ่งช่วยให้เธอได้มีโอกาสแก้แค้นและพลิกสถานการณ์ทั้งหมด จากนั้น ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น และเธอก็ได้รับความรักอีกครั้งกับอดีตสามีของเธอ...

หลังจากภรรยาของประธานฮั่วซื่อกรุ๊ปจากไป มีคนพบว่าเขากลายเป็นคนดี ไม่เจ้าชู้มากใจอีก ใช้ชีวิตอย่างซื่อสัตย์ด้วยกันกับลูกชาย จนกระทั่งวันหนึ่ง หมอประจำตระกูลที่เขาจ้างมาใหม่มาที่บ้าน “คุณฮั่ว ให้ฉันตรวจดูอาการให้คุณไหมคะ？ ” คุณฮั่วมองด้วยใบหน้าที่เล่าลือว่ากลายเป็นคนดีแล้ว และสายตาคมกริบดั่งมีด หมอประจำตระกูลวิ่งหนีไปด้วยความตกใจอย่างรวดเร็ว สองเดือนต่อมา หมอประจำตระกูลเข้ามาครองใจคุณฮั่วได้สำเร็จ “คุณนายฮั่ว คุณทำยังไงให้คุณฮั่วเปิดใจ เดินออกมาจากความคิดถึงภรรยาที่ล่วงลับได้ยังไงเหรอครับ？ ” “เฮอะ ๆ ง่ายมาก แต่งงานแล้วได้แถมสองไง！ ” เจ้าสาวพูดอย่างไม่พอใจและจับมือเด็กน้อยที่หน้าตาถอดแบบเจ้าบ่าวสองคนออกมา！

ตลอดสามปีที่รักข้างเดียว เปี่ยนจือทำให้ตัวเองเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่น ดังนั้น เมื่อโอวม่อเยวียนให้เธอเลือกระหว่างอาชีพกับการหย่า เปี่ยนจือเลือกหย่าโดยไม่ลังเล จากนั้นเธอก็กลับมาเป็นทายาทของเปี่ยนซื่อ กรุ๊ป ที่มีทั้งความงามและความสามารถ ต่อมา อดีตสามีและครอบครัวของเขามาขอร้องให้เธอกลับไปคืนดี พ่อของเธอคือเจ้าพ่อธุรกิจ แม่ของเธอคือแพทย์มือหนึ่งรุ่นที่ 23 จากตระกูลเปี่ยนซื่อ พี่ชายของเธอเป็นซีอีโอมีอำนาจล้นฟ้าที่พร้อมช่วยเหลือน้องสาวอย่างเต็มที่ น้องชายของเธอคือผู้ทรงอิทธิพลในวงการบันเทิง อืม...ยังมีคู่แข่งที่หากไม่ตั้งใจทำงานในวงการบันเทิง ก็ต้องกลับไปสืบทอดสมบัติมหาศาลอีกด้วย คนนี้ถึงจะหยิ่งแต่ก็ใจอ่อนกับเธอเป็นพิเศษ

"เขาลือกันว่าคู่หมั้นของคุณฮั่วเป็นคนบ้านนอก ไม่มีการศึกษาและแถมยังหน้าตาขี้เหร่ซะอีก"เมื่อซูฉิงปรากฏตัวอยู่ ในงานเลี้ยง ทุกคนในงานล้วนตกตะลึงไปหมด! "พระเจ้า ขี้เหร่ซะทีไหน!" "ได้ข่าวว่าราชาภาพยนตร์เป็นน้องของเธอด้วย" "พ่อของเธอเป็นมหาเศรษฐีที่รวยเป็นอันดับแรกของโลกเลยนะ" "leo นักออกแบบหญิงที่ลึกลับคนนั้นก็คือเธอ!" เมื่อตัวจริงของเธอค่อย ๆ ถูกเปิดเผย ทุกคนพากันตกตะลึงไปหมด แต่แล้วก็เป็นเป็นไง ฮั่วหยุนเฉิงไม่ได้รักเธอสักหน่อย ในวันเดียวกัน ฮั่วซื่อ กรุ๊ปก็โพสต์ข้อความหนึ่งในทวิตเตอร์ว่า"เราสองคนรักกันมาก และกำลังเตรียมจะแต่งงาน" คนภายนอก:"......!!!"