Gabbie Viana

ในวันครบรอบสี่ปีที่ลูกชายของฉันจากไป ฉันเดินทางไปยังหอจดหมายเหตุของฝูงเพื่อทำพิธีส่งวิญญาณให้เขา แต่บันทึกกลับแสดงความจริงที่ฉันไม่อาจเข้าใจได้ ทยากร คู่ครองของฉัน อัลฟ่าผู้เป็นที่รัก มีลูกอีกคน...ลูกชายลับๆ กับหมาป่าสาวที่เขาเคยสาบานว่าเป็นแค่สตอล์กเกอร์โรคจิต เขาโกหกผ่านพันธะทางจิตอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา อ้างว่ามีเรื่องฉุกเฉินของฝูง แต่ฉันกลับพบพวกเขาที่คฤหาสน์ลับแห่งหนึ่ง กำลังหัวเราะอย่างมีความสุข เขา เมียน้อยของเขา และลูกชายของพวกเขา...ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและเปี่ยมสุข ฉันซ่อนตัวอยู่ในโรงรถของตัวเอง และได้ยินบทสนทนาที่ทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลาย ลูกชายของฉันไม่ได้แค่ลื่นล้มตกลงไปในแม่น้ำ เขาวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ตกใจกับเสียงผสมพันธุ์อย่างบ้าคลั่งและไม่บันยะบันยังของพวกมันที่ดังอยู่ใกล้ๆ ความสัมพันธ์สวาทของพวกมันฆ่าลูกของฉัน ขณะที่ความจริงอันน่าสยดสยองนี้ถาโถมเข้าใส่ พันธะคู่ครองของเราซึ่งควรมีไว้สำหรับความรัก กลับกลายเป็นเครื่องมือทรมาน มันบีบบังคับให้ฉันต้องรับรู้ทุกวินาทีแห่งความสุขสมของเขา ในขณะที่เขามีอะไรกับหล่อนอีกครั้ง...ตรงนั้น...ในรถ...ห่างจากที่ที่ฉันซ่อนตัวอยู่เพียงไม่กี่ก้าว จากนั้นเขากับแม่ของเขาก็ใส่ร้ายป้ายสีว่าฉันทำร้ายร่างกาย ขุดเถ้ากระดูกของลูกชายฉันขึ้นมาแล้วเททิ้งลงท่อระบายน้ำ โบยตีฉันด้วยแส้เงิน ก่อนจะทิ้งฉันให้ตายอยู่กับฝูงโร้คป่าเถื่อน แต่ฉันรอดมาได้ และฉันได้ตัดสินใจแล้ว ฉันจะไม่แก้แค้น แต่ฉันจะแสวงหาการลบเลือนทุกสิ่ง ฉันตามหาฝูงที่ฝึกฝนมนต์ต้องห้าม พิธีกรรมที่สามารถลบความทรงจำของฉันให้หมดสิ้น ฉันจะลบเขา ลบลูกชายของเรา และทุกความทรงจำเกี่ยวกับชีวิตเก่าของฉัน ฉันจะเกิดใหม่

ฉันเป็นศิลปินที่ถูกจ้างมาเป็นเพื่อนให้กับมหาเศรษฐีผู้รักสันโดษ คิน มิลเลอร์ ฉันตกหลุมรักชายผู้แหลกสลายที่ฉันคิดว่าฉันกำลังเยียวยา แล้วฉันก็ได้ค้นพบความจริง เขาแอบบันทึกช่วงเวลาส่วนตัวของเรา เพียงเพื่อใช้เทคโนโลยีดีปเฟกสวมใบหน้าของคาร่า น้องสาวต่างแม่ของฉันลงไปแทน ฉันไม่ใช่คนรักของเขา ฉันเป็นแค่ตัวแสดงแทนให้กับความหลงใหลของเขาเท่านั้น เมื่อคาร่าใส่ร้ายว่าฉันทำร้ายร่างกาย คินไม่เพียงแต่เชื่อเธอ เขายังยืนมองดูการ์ดของเขาทุบตีฉัน ต่อมา เขาส่งนักเลงมาทุบมือขวาของฉันจนแหลกละเอียด ทำลายอาชีพศิลปินของฉันจนย่อยยับ เพื่อปกป้องชื่อเสียงของคาร่าก่อนงานแต่งงานของเธอ เขาจับฉันโยนเข้าห้องขัง เรียกฉันอย่างเย็นชาว่าเป็น "ของเล่น" ที่เขาเบื่อแล้ว เขาทำลายร่างกาย อาชีพ และหัวใจของฉัน ทั้งหมดก็เพื่อผู้หญิงที่โกหกเขาซึ่งๆ หน้า แต่ในห้องขังอันหนาวเหน็บนั้น ฉันได้รับข้อเสนอจากพ่อเลี้ยงที่เคยขับไล่ฉันออกจากบ้าน เขาต้องการให้ฉันแต่งงานกับคีแกน มาร์ค ทายาทบริษัทเทคโนโลยีผู้พิการ เพื่อแลกกับกองทุนมรดกมหาศาลของแม่ฉัน ฉันรับข้อเสนอ ฉันเดินออกจากคุก ทิ้งเมืองนี้ไว้เบื้องหลัง และบินไปแต่งงานกับคนแปลกหน้า เพื่อหนีจากผู้ชายที่ทำลายฉันให้สิ้นซากในที่สุด

ทุกคนคิดว่าวิลเลียมไม่ได้แต่งงานกับรีนีด้วยความเต็มใจ โดยคิดว่าเมื่อรักแท้ของเขากลับมาและตั้งครรภ์ เขาจะทิ้งรีนีโดยไม่ลังเล น่าแปลกที่รีนีพูดตรงไปตรงมาเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ "พูดตรงๆ นะ ฉันเป็นคนที่ขอหย่าทุกวัน ฉันรีบร้อนจะหย่ามากกว่าพวกคุณทุกคน" แต่สำหรับคนอื่น คำพูดของเธอดูเหมือนเป็นความพยายามที่ไร้ประโยชน์ในการหลอกลวงตัวเอง จนกระทั่งวันหนึ่ง วิลเลียมออกแถลงการณ์ "ไม่มีทางหย่า ใครก็ตามที่ปล่อยข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริงจะต้องเผชิญกับผลทางกฎหมาย" รีนีสับสน คนบ้าคนนี้กำลังวางแผนจะทำอะไรกันแน่

คีรินคือพรหมลิขิตของฉัน อนาคตอัลฟ่าของฝูง รักแรกในวัยเยาว์ และคู่แท้แห่งโชคชะตาของฉัน แต่คืนหนึ่ง ฉันได้กลิ่นผู้หญิงคนอื่นบนตัวเขา กลิ่นโอเมก้าที่หอมหวานจนน่าคลื่นไส้ซึ่งฉันรู้จักดีเกินไป ฉันตามเขาไปและพบพวกเขาสองคนใต้ต้นไทรใหญ่ กำลังจูบกันอย่างดูดดื่ม การทรยศของเขาเปรียบเสมือนยาพิษที่ค่อยๆ ซึมลึกอย่างเชื่องช้า เมื่อไลลา โอเมก้าคนโปรดของเขาแกล้งทำเป็นหกล้ม เขาก็ประคองเธอราวกับว่าเธอทำจากแก้วเจียระไน แต่ตอนที่เขาแอบตัดสายรัดอานม้าของฉันระหว่างการกระโดดข้ามเครื่องกีดขวางสุดอันตราย จนทำให้ม้าสะบัดฉันตกลงมาขาหัก เขากลับเรียกมันว่า "คำเตือน" ที่ห้ามไปแตะต้องเธอ การดูแลฉันหลังจากนั้นเป็นเพียงการสร้างภาพเพื่อไม่ให้พ่อของฉันสงสัย ในงานประมูลสาธารณะ เขาใช้เงินของครอบครัวฉันเพื่อซื้อเพชรล้ำค่าให้เธอ ทิ้งให้ฉันต้องอับอายและไม่มีเงินจ่าย ในที่สุดฉันก็เข้าใจสิ่งที่ได้ยินผ่านจิตสื่อสารของฝูงเมื่อหลายวันก่อน สำหรับเขาและพี่น้องร่วมสาบานของเขา ฉันเป็นเพียง "คุณหนูเอาแต่ใจ" เป็นรางวัลที่ต้องไขว่คว้ามาเพื่ออำนาจ ส่วนไลลาคือคนที่พวกเขาปรารถนาอย่างแท้จริง เขาคิดว่าจะทำลายฉันได้ บังคับให้ฉันยอมรับการเป็นที่สอง เขาคิดผิด ในคืนวันเกิดครบรอบ 20 ปีของฉัน คืนที่ฉันควรจะผูกพันธะกับเขา ฉันกลับยืนอยู่ต่อหน้าสองฝูงและเลือกทางที่แตกต่างออกไป ฉันปฏิเสธเขาและประกาศการแต่งงานกับอัลฟ่าคู่แข่ง ชายผู้มองฉันเป็นราชินี ไม่ใช่ของรางวัลปลอบใจ

1 พ่ายปรารถนาเจ้ารัตติกาล 2 กระหายรักใต้เงาจันทร์ 3 พิศวาสหวามข้ามกาลเวลา(ภาคจบ) ร่างสูงเคลื่อนเข้ามาใกล้ชิดรวดเร็ว จับบ่าบอบบางสองข้างเอาไว้แน่น จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ทั้งกล้าหาญและหวาดหวั่น “คุณเลือกทางของคุณเองนะ ณิชา เกิดอะไรขึ้นอย่ามาโทษผม” “ฉะ...ฉันไม่กลัว” “คุณกำลังกลัวมากที่สุดต่างหากล่ะณิชา” ร่างเล็กถูกกระชากเข้ามาบดจูบด้วยความกระหาย ‘ณิชา ยอดรักของข้า’ เขาไม่พูดคำว่ารักออกมาให้เธอได้ยิน แต่ส่งผ่านความรู้สึกนั้นด้วยเซ็กส์ที่ทรงพลัง... เขาทะยานไปข้างหน้ารุนแรง ตอกย้ำกายใหญ่เข้าหาราวกับจะแทงทะลุให้ถึงจิตวิญญาณ ราตรีนี้ความต้องการทางกายของแวมไพร์หนุ่มจะทวีความรุนแรงขึ้นอีกหลายเท่า เขาหลอกล่อเธอด้วยไฟพิศวาสร้อนแรง เพื่อจะดับไฟแค้นในหัวใจ ส่วนเธอทั้งรักทั้งหลงเขา ไม่อาจห้ามใจสักครั้งเมื่อได้ชิดใกล้ แต่เมื่อรู้ความจริงว่าเขาคือใคร ดวงตะวันจะเลือนหายไปจากเธอและเขาหรือเปล่า วันเวลาหมุนเวียน ทุกสิ่งรอบกายเปลี่ยนผัน มีเพียงดวงจิตที่ผูกพัน ร้อยปีผันผ่านยังเฝ้าคอย ‘เชอร์ลีน ยอดรักของข้า “ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่เชอร์ลีน ฉันชื่อกิรณา และฉันไม่เคยไปทำความเดือดร้อนให้ใคร ไม่เคยรู้จักคุณ แล้วคุณจับฉันมาทำไม”

อาเย่ว คู่หมั้นหมายราวกิ่งทองใบหยก ภายใต้ชุดฮั่นฝูทะมัดทะแมง ทรงผมเกล้าสูงราวจอมยุทธหญิงผูกริบบิ้นสีครามอ่อนมีโอปอประดับ ใบหน้าแฉล่มแช่มฉ้อย ผู้ที่รักการล่าสัตว์เป็นชีวิตจิตใจ สดใสร่าเริง อยากรู้อยากเห็นไปหมด มาดูกันว่าเขาจะช่วยคู่หมั้นได้อย่างไร อาเว่ย หรือ องค์ชายหลางเว่ย ร่างจำแลงแปลงกายราวต้องอาถรรพ์ในชุดสีดำพร้อมเสื้อคลุมตัดกับสีผิวขาวละมุน ผู้แอบซ่อนความรู้สึกเอาไว้ ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶ นั่นตัวอะไรกระโดดออกจากหน้าต่างท่าทางหน้ากลัว หรืออาถรรพ์ที่ว่านี้จะทำให้เกิดอาเพศใหญ่ ผู้คนล้มตาย แล้วเลือดหญิงสาวพรหมจรรย์นั้นมันเกี่ยวอะไรกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ล่ะ อาเย่วจะช่วยอาเว่ยได้หรือไม่ ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•

ท่ามกลางสงครามระหว่างแคว้น “กงอวิ๋นเทียน” รองแม่ทัพแคว้นเป่ยซีที่บาดเจ็บสาหัสถูกช่วยเหลือโดยหญิงเก็บสมุนไพร เขาสูญเสียความทรงจำ และตกหลุมรักนาง... เพราะรักมาก จึงหมายเอาเปรียบ เพราะรักเกินไป จึงเผลอทำร้ายอย่างแสนสาหัส เป็นเพราะความรักที่บดบังตาจนกระทำเรื่องเห็นแก่ตัว และไม่ตระหนักสักนิดเลยว่า เหตุใดตัวตนของนางจึงเป็นปริศนา คำตอบแน่ชัดอยู่แล้ว เพราะนางหาใช่มนุษย์ แต่เป็น...ปีศาจ!

ในงานเลี้ยงวันเกิดของอัลฟ่าเดนิส เขาพาผู้หญิงคนหนึ่งกลับมาด้วย นั่นคืออดีตคู่ชีวิตของเขา และเป็นผู้หญิงที่เคยทิ้งเขาไปอย่างไร้เยื่อใย เขาเอาทุกอย่างบนโลกมาวางตรงหน้าฉัน ขณะเดียวกันก็ทรมานเธออย่างบ้าคลั่ง แม้กระทั่งเอาเธอไปทิ้งในคุกน้ำ แต่จนถึงวันครบรอบสัญญาวันนั้น ฉันกลับเห็นเขา กำลังกอดทำเครื่องหมายอยู่ในห้องกับวีจิเนีย “เธอคงไม่คิดว่ายังจะตกมาอยู่ในเงื้อมมือของฉันอีกใช่ไหม？ ถ้าถูกลูน่าของนายพบเข้าจะทำยังไง？ ” “ตอนนี้ฉันทำแบบนี้ เพียงเพื่อลงโทษเธอ” วีจิเนียหัวเราะเบา ๆ แล้วหันมองฉันที่ยืนอยู่หน้าประตู “ดูอัลฟ่าของเธอร่วมเตียงกับฉันรู้สึกยังไง？ ” เธอพูดกับฉันอย่างไร้เสียง ยิ่งไปกว่านั้นยังชูนิ้วขึ้นอย่างภาคภูมิใจ บนนิ้วของเธอสวมแหวนแต่งงานเหมือนกับฉัน วินาทีนั้น หมาป่าของฉันร้องครวญครางอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด และความเจ็บปวดก็กระจายไปทั่วร่างกาย “วีจิเนีย เธอกำลังพูดกับใครเหรอ？ ”

“หมาป่าที่อ่อนแออย่างเธอ ก็ควรกินขยะ” พ่อเลี้ยงของฉันกำลังบังคับให้ฉันกินเปลือกผลไม้ที่เต็มไปด้วยอสุจิของเขา ฉันดิ้นสุดชีวิต พยายามจะหนีออกจากเงื้อมมือของเขา แต่กลับถูกเขาหักมือทั้งสองข้าง น้ำตาไหลคลอเบ้า ในใจของฉันเต็มไปด้วยความกลัวและสิ้นหวัง “หยุดนะ！ ” และในเวลานี้ เสียงที่คุ้นเคยหนักแน่นก็ดังขึ้น ชายคนหนึ่งไม่รู้ว่าปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ เป็นอัลฟ่าที่แข็งแกร่งอีกท่าน！ พ่อเลี้ยงชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ปล่อยฉันทันที ในแววตาปรากฏความตื่นตระหนกขึ้นเล็กน้อย ฉันใช้โอกาสนี้ดิ้นจนหลุด เดินโซซัดโซเซไปหลบข้างหลังเขาอย่างตัวสั่น “นายทำแบบนี้กับลูกสาวของตัวเองได้ยังไง！ ” อเล็กซานเดอร์จ้องมองพ่อเลี้ยงของฉันด้วยความโกรธ พ่อเลี้ยงไม่ตอบ แค่จ้องฉันด้วยความโกรธแวบหนึ่ง จากนั้นก็ออกไปจากบ้านทันที ฉันกอดอเล็กซานเดอร์ไว้แน่น เขาตบหลังฉันเบา ๆ ปลอบใจฉันว่า “ไม่ต้องกลัว เขาจะไม่ทำร้ายเธออีก” ในเวลานั้น ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ต่อมา ฉันได้เป็นลูน่าคู่ชีวิตของเขาตามปรารถนา และคิดว่าจะมีความสุขตลอดไป แต่ทั้งหมดนี้ ก็เปลี่ยนไปในวันครบรอบการแต่งงานสิบปี รักแรกของเขากลับมาที่เผ่า เขาทิ้งฉันไปหาเธอ และยังฆ่าลูกหมาป่าตัวแรกของเราตายด้วย แต่เขากลับไม่สนใจ บอกว่าสักวันหนึ่งเราจะมีลูกหมาป่าตัวที่สอง แต่เขาไม่รู้ว่า ฉันได้ป่วยด้วยภาวะพิษจากเงินแล้ว ยังเหลืออีกหกสิบหกวัน ฉันก็จะตาย

สามปีเต็มที่ฉันเป็นลูน่าของอัลฟ่าคีเลนผู้ทรงอำนาจ เขาทุ่มเทของขวัญให้ฉันมากมาย แต่ไม่เคยให้ความรักเลย ทุกครั้งที่เขาสัมผัสฉัน สายตาของเขามองทะลุผ่านตัวฉัน ราวกับกำลังมองหาใครอีกคน...ใครสักคนที่ฉันมองไม่เห็น ตอนที่พ่อผู้เป็นมนุษย์ของฉันกำลังจะสิ้นใจ ฉันพยายามติดต่อเขาผ่านกระแสจิตศักดิ์สิทธิ์ของเรา ฉันร้องขอความอบอุ่นจากคู่แท้ของฉัน แต่เขากลับตัดขาดฉัน ฉันเรียกหาเขาเก้าสิบเก้าครั้งขณะที่พ่อของฉันสิ้นใจอย่างเดียวดาย สองวันต่อมา เบต้าของเราส่งภาพนิมิตมาให้ฉัน เป็นภาพคีเลนอยู่ที่ปารีส เขากำลังกอดไลรา ป้าของฉัน ด้วยความอ่อนโยนที่เขาไม่เคยแสดงให้ฉันเห็นแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อเขากลับมา เขาโกหกได้อย่างเลือดเย็น โทษว่าระยะทางทำให้กระแสจิตของเราขาดหายไป ฉันค้นพบความจริงในห้องทำงานส่วนตัวที่ถูกล็อกไว้ของเขา มันคือแท่นบูชาที่สร้างขึ้นเพื่อป้าของฉัน ไดอารี่ของเขาเปิดโปงทุกสิ่ง การพบกันครั้งแรกของเรา การโจมตีของหมาป่าเร่ร่อนที่เขาช่วยฉันไว้...ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกที่จัดฉากขึ้น เพื่อที่เขาจะได้มีตัวแทนของผู้หญิงที่เขารักอย่างแท้จริง ฉันเป็นเพียงภาชนะสำหรับสายเลือดของเธอ และลูกหมาป่าที่ฉันอุ้มท้องอยู่ก็ถือกำเนิดขึ้นจากคำโกหกนั้น ฉันจึงหลอกให้เขาเซ็นชื่อบนม้วนคัมภีร์สองฉบับ ฉบับแรกคือพิธีกรรมที่จะซ่อนการตั้งครรภ์ของฉันด้วยเวทมนตร์ ส่วนฉบับที่สองคือแบบฟอร์มการปฏิเสธคู่ที่ว่างเปล่า ซึ่งฉันได้เซ็นชื่อและยื่นต่อสภาผู้อาวุโส ก่อนจะก้าวขึ้นเรือที่มุ่งหน้าสู่ทวีปใหม่ ลบตัวเองออกจากโลกของเขาไปตลอดกาล

หมอหลวงบอกฉันว่าในที่สุดฉันก็ตั้งท้อง หลังจากสองปีแห่งความคลางแคลงใจ ในที่สุดฉันก็ได้อุ้มท้องทายาทแห่งตระกูลวชิรศิลา ลูกหมาป่าตัวน้อยนี้ควรจะเป็นกุญแจสู่อนาคตของเรา เป็นเครื่องยืนยันตำแหน่งลูน่าของอัลฟ่าให้มั่นคง แต่ในขณะที่ความสุขกำลังเอ่อล้น กระแสจิตจากเพื่อนสนิทก็พังทลายโลกของฉันลงในพริบตา มันคือภาพของภาคิน คู่ชีวิตของฉัน กำลังกดผู้หญิงอีกคนชิดกำแพง ปากของเขากำลังกลืนกินริมฝีปากของเธออย่างหิวกระหาย เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเขา เขากลับปัดมันทิ้งไปว่าเป็นแค่ “การระบายอารมณ์” โยนความผิดให้ความกดดันที่ต้องมีทายาท แต่หมัดน็อกที่แท้จริงคือตอนที่ฉันบังเอิญได้ยินแม่ของเขากำลังชื่นชมเซเรน่า เมียน้อยของเขา เธอกำลังตั้งท้องได้หกเดือน กับสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า “ทายาทวชิrศิลาที่แท้จริง” ในขณะที่ฉัน คู่แห่งโชคชะตาของเขา เป็นเพียง “แม่พันธุ์ที่ไร้ประโยชน์” สิบห้าปีแห่งความรักและความภักดี ทั้งหมดสูญเปล่า อาณาจักรธุรกิจที่ฉันสร้างขึ้นเพื่อฝูงของเราเป็นเพียงเครื่องมือ ลูกของเรา ปาฏิหาริย์ที่ฉันเฝ้าทะนุถนอม กลับไร้ค่าสำหรับพวกเขา ฉันเป็นแค่ความจำเป็นทางการเมืองที่มีสายเลือดอ่อนแอ รอวันที่จะถูกแทนที่ คืนนั้น ในงานเฉลิmฉลองคืนจันทร์เต็มดวง ฉันควรจะประกาศการตั้งครรภ์และอ้อนวอนขอการยอมรับจากพวกเขา แต่ฉันกลับเดินขึ้นไปบนเวที สบตาภาคิน และเอ่ยถ้อยคำโบราณแห่งการตัดสัมพันธ์ จากนั้น ฉันเปิดช่องทางกระแสจิตส่วนตัวถึงชายเพียงคนเดียวที่สามารถช่วยฉันเผาทุกอย่างให้ราบเป็นหน้ากลองได้ “คีริน” ฉันส่งกระแสจิตไป “ฉันตกลงตามแผนของคุณ”

เจ็ดปีเต็มที่ฉันถูกคีแลน แบล็ควู้ด อัลฟ่าของฝูงจันทราทมิฬปฏิเสธในฐานะคู่แท้ แต่เขาไม่เคยต้องการฉันเลย เขามีเพียงลิเวีย ผู้หญิงที่เขาเติบโตมาด้วยกันเท่านั้น เมื่อลิเวียใส่ร้ายว่าฉันขโมยสร้อยคออันล้ำค่า คีแลนไม่ลังเลแม้แต่น้อย “นังโอเมก้าน่ารังเกียจ” เขาถ่มน้ำลาย “แกมันไม่มีค่าพอแม้แต่จะเลียฝุ่นจากรองเท้าของเธอด้วยซ้ำ” จากนั้นเขาก็สั่งให้ทหารยามใส่กุญแจมือเงินที่ข้อมือฉันแล้วลากฉันไปที่ห้องขัง ขณะที่ลิเวียร้องไห้บีบน้ำตาอยู่ในอ้อมแขนของเขา ตอนที่พวกเขาลากฉันออกไป ฉันเห็นเขาสะดุ้งเฮือก ความเจ็บปวดจากสายใยที่ขาดสะบั้นของเราฉายชัดบนใบหน้าเขาแวบหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร ในวินาทีนั้น ความหวังโง่ๆ ตลอดเจ็ดปีของฉันได้ตายลงอย่างสมบูรณ์ วันรุ่งขึ้น หลังจากที่แม่ประกันตัวฉันออกมา อัลฟ่าคู่แข่งก็มาพบฉันที่สนามบินสุวรรณภูมิ เขาเสนอตำแหน่งหัวหน้าที่ปรึกษาฝ่ายกลยุทธ์ให้ฉัน โดยมีเป้าหมายเดียว คือทำลายอาณาจักรของคีแลน ฉันตอบตกลงโดยไม่คิดแม้แต่วินาทีเดียว

หลังจากถูกกักขังอยู่ในห้วงนิทราต้องสาปนานถึงห้าปี ในที่สุดฉันก็ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ฉันทำคือการเดินตามกลิ่นของคู่แท้ของฉัน อัลฟ่าของฉัน คีริน ฉันพบเขาในห้องทำงาน กำลังจูบกับผู้หญิงคนอื่น...โอเมก้าสาวท่าทางหงิมๆ ที่ฉันแทบไม่รู้จัก เขาบอกฉันว่าผู้หญิงคนนั้นไม่มีความหมายอะไร เป็นแค่คนที่ช่วยปลอบประโลมความเศร้าโศกของเขา และฉันก็โง่พอที่จะเชื่อเขา แต่เมื่อฉันไปที่หอจดหมายเหตุของฝูง ผู้เฒ่ากลับบอกฉันว่าฉันถูกประกาศให้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตตามกฎหมายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน คำร้องลงนามโดยพ่อแม่ของฉันเอง และดำเนินการโดยคีริน เขามีลูน่าคนใหม่แล้ว...ผู้หญิงคนนั้น ลูกชายของฉันเองบอกว่าฉันน่าจะตายไปซะ เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้นใจดีกว่าและควรจะเป็นแม่ของเขา จากนั้น ผู้หญิงที่มาแทนที่ฉันก็พยายามจะฆ่าฉัน เธอผลักฉันตกหน้าผาลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวกราก คีรinกระโจนตามลงไป ว่ายผ่านมือของฉันที่ยื่นออกไป...แล้วช่วยหล่อน ฉันนอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ถูกบังคับให้ต้องทนฟังคีรินใช้คำสั่งอัลฟ่าของเขาสั่งให้มีการถ่ายเลือดเพื่อช่วยชีวิตหล่อน เขาไม่เคยถามด้วยซ้ำว่าผู้บริจาคคือใคร เขาแค่สั่งให้สูบชีวิตของฉันออกไปเพื่อช่วยคู่ที่เขาเลือก ขณะที่ชีวิตของฉันกำลังเหือดหายไป ฉันเห็นครอบครัวทั้งหมดของฉัน...คู่แท้ของฉัน พ่อแม่ของฉัน ลูกชายของฉัน...กำลังห้อมล้อมเตียงของหล่อน เป็นภาพครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและมีความสุข วินาทีนั้นเองที่ฉันเข้าใจในที่สุด การตื่นขึ้นมาคือความผิดพลาด หนทางเดียวที่เหลืออยู่ของฉันคือการหายตัวไป และภาวนาให้พวกเขาไม่มีวันตามหาดวงวิญญาณที่ฉันกำลังจะกลายเป็นเจอ