ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

ในชีวิตชาติที่แล้ว เพื่อช่วยรักแรกของตัวเอง คนชั่วสามคนได้ทำลายพลังการต่อสู้ของนาง ตัดแขนขาของนางออก ตัดเส้นเลือดของนางและปล่อยเลือดของนางไหลออกมาทั้งอย่างนั้น และทรมานนางจนตาย เมื่อเกิดใหม่ครั้งนี้ นางวางแผนอย่างรอบคอบ โดยสาบานว่าจะให้พวกเขาได้สัมผัสกับความทุกข์ทรมานที่นางเคยประสบมา! รักแรกที่ไร้เดียงสาอะไรกัน ที่จริงก็เป็นเพียงผู้หญิงที่ตีสองหน้าเก่ง อยากจะไต่ขึ้นไปสูงเหรอ งั้นก็จะให้เจ้าปีนขึ้นไป ยิ่งปีนขึ้นสูงมากเท่าไร ตอนตกลงมาก็จะยิ่งเจ็บมากเท่านั้น! พวกสวะสมควรได้รับบาปกรรมของพวกสวะ พวกมันทำชั่วกับนางไปชั่วชีวิตหนึ่ง นางจะทำให้พวกมันไม่ตายดี พวกคนที่เจ้าเล่ห์ ตีสองหน้าเก่ง นางจะจัดการกับทุกคน! แต่นางไม่เคยคิดเลยว่าในการแก้แค้นของนาง นางจะไปมีเรื่องกับเสด็จอาที่เป็นเจ้าแผนการเข้า ที่วัน ๆ ต้องการให้นางจูบและกอดเขาตลอดทั้งวัน ในขณะที่นางแก้แค้นคนชั่วนั้นยังสามารถสนิทสนมกับเสด็จอาด้วย ในความจริงแล้ว การที่เป็นผู้หญิงชั่วๆ ก็มีความสุขมาทีเดียวกว่าที่คิดเลย!

ฉินเฉี่ยนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ซีซิงโดยไม่มีสถานะใดๆ มานานถึงห้าปี แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือข่าวการหมั้นหมายของเขากับคนอื่น เธอเลือกที่จะจากไปอย่างเงียบๆ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซีอีโอที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใจให้เรื่องรักใคร่ กลับตามหาเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอปรากฏตัวอย่างน่าทึ่ง และข้างกายมีใครบางคนเคียงข้างอยู่ ขณะที่ชายหนุ่มเสียใจจนแทบบ้า พยายามพร่ำบอกความรักที่มาช้าเกินไป “อาเฉี่ยน กลับมาหาฉันเถอะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ” เธอกลับตอบเขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “แต่ฉันไม่ต้องการหรอกนะ!” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความประชดประชัน ลำคอของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปิดดวงตาเย็นชาของเธอไว้ “เด็กดี อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ฉันทนไม่ไหว...”

วันครบรอบแต่งงานสามปี พรกมลจัดขนมชั้นรอสามีอย่างอดทน แต่กลิ่นเหล้าและน้ำหอมผู้หญิงจากตัวอภิเดชทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้ทันที สายของศศิกานต์ดังขึ้น เขาผลักเธอทิ้งแล้ววิ่งออกไปทันที เธอได้ยินเสียงเขาบอกให้โยนของขวัญครบรอบทิ้ง และบอกว่าเขารักแค่ศศิกานต์คนเดียว ข่าวการตั้งครรภ์ทำให้อภิเดชโกรธจัด เขายื่นสัญญาหย่าแล้วสั่งให้เธอไปทำแท้ง เธอล้มลงเพราะถูกผลัก แต่เขากลับไม่ยื่นมือช่วย กลับเดินจากไปอย่างเย็นชา ที่บริษัท เพื่อนร่วมงานนินทาและศศิกานต์แกล้งให้เธออาเจียนต่อหน้าคนอื่น อภิเดชเชื่อคำโกหกของอีกฝ่ายเต็มที่ แม้เธอจะปฏิเสธก็ตาม พรกมลเซ็นสัญญาหย่า ลาออกจากงาน แล้วเดินออกจากชีวิตเก่าโดยไม่เหลียวหลัง เธอสาบานว่าจะเลี้ยงลูกคนเดียวให้ได้

ต่อหน้าทุกคน เธอเป็นเลขานุการส่วนตัวของท่านประธาน โดยส่วนตัวแล้ว เธอเป็นภรรยาของเขา กู้เวยยีรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่งเมื่อเธอทราบว่าตนเองตั้งครรภ์ ทว่าเธอกลับเห็นฟู่จิงเฉินกับรักแรกของเขาสิทสนมกัน... เธอจากไปอย่างเศร้าใจและตัดสินใจที่จะให้พวกเขาสมหวัง ต่อมา เมื่อฟู่จิงเฉินมองดูท้องที่ยื่นออกมาของเธอ และถามอย่างตื่นเต้นว่า "้กู้เวยยี นี่คือลูกของใคร!" เธอตอบอย่างหัวเราะเยาะ "มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณด้วย อดีตสามี!"

“จะจีบฉัน หย่านมแม่หรือยังเถอะ”

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

ค่ำคืนนั้นเธอแอบว้าวุ่นใจ จำต้องแวะผ่อนคลายผับๆเล็กใกล้ที่พัก แต่เธอไม่รู้เลยว่าคืนนั้นเธอโดนใครคนอื่นวางยา แต่ยังดีที่  มีใครบางคนแอบตามเธอมา คืนนั้นในคอนโดส่วนตัว "ช่วยจ๋าด้วย ร้อนอ่ะ 💘 เธอไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรแต่รู้แค่ร้อนอยากถอดชุดนักศึกษาออก "เดี่ยวพี่จ๋าอย่าพึ่งถอด" "กรี๊ดเอาอีก จ๋าไม่ไว้แล้ว" "ฟื้นขึ้นมาอย่าโวยวายนะครับ" ชายหนุ่มทำตามคนที่เขาแอบรัก ทำทุกอย่างให้เธอหมดฤทธิ์จากยาร้าย ก่อนหน้านั้นเข้าพยายามพาเธอไปแช่น้ำแต่เธอลุกพรวดพลาดเดินเข้าปลุกปล้ำผมเอง "ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะบอกเลย คำคืนนั้นพายุสวาทได้โหมกระหนำแบบที่ไม่เคยเป็นมาเขาเองก๋ใช่เคย เธอนางในดวง คนแรกของกันและกัน เช้าวันรุ่งขึ้นทำร่างกายเธอเหมือนโดนรุมโทรมคือมันร้าวไปทั้งตัว เกิดอะไรขึ้นกับฉันนี้ รู้สึกเย็นหวาบ หึยโป๊ฉันไม่เคยแก้ผ้านอน เธอหันไปรอบห้องคอนโดเรานี้ จำได้ว่านั่งที่ผับ ใช่นายบอยอย่าบอกนะ.. ถ้าเธอเปิดผ้าห่มเจอผู้ชายนอนเปลือยอยู่ข้างๆแล้วชายคนนั้นคือเด็กบ้านตรงกันข้ามเด็กที่เธอพยายามไม่คิดลึกไม่ใช่กลัวเด็กจีบแต่กลัวใจตัวเองมากกว่า..💥

ความงกของนางทำเอาบุรุษทุกคนต้องถอยหนี แม้กระนั้นความงามทำให้คนมาติดพันนางมากมาย แต่นางเล่นเอาพวกเขาเหล่านั้นหมดตัวกันไปทุกครั้ง แล้วอย่างนี้จะมีบุรุษจวนไหนที่จะกล้าแต่งนางเข้าจวน ฉายาท่านหญิงตำลึงทองของนางไม่ใช่ได้มาเล่น ๆ “ข้าจะหาของมากมายมาให้เจ้า เมื่อนั้น เจ้าจะได้เข้าใจว่าในที่สุดแล้ว ของพวกนั้นก็หาได้มีราคาเทียบเท่ากับตัวเจ้า ที่ข้าทุ่มเททุกอย่างให้” ไป่ชางบอกพลางจ้องดวงตาดอกท้อสุกสกาวตรงหน้า มู่หรงเย่วชิงออกอาการเอียงอาย ก้มหน้าลงแล้วหันหนี สองมือจับอยู่ตรงสายชายอาภรณ์แล้วบิดไปมาระบายความเขิน ซึ่งดูได้ยากว่าเป็นเรื่องจริง หรือเป็นเพียงการซ่อนความดีอกดีใจที่จะได้รับพระราชทานสิ่งของราคาแพงถึงขนาดนั้นกันแน่ “มันจะเป็นของมากมายเพียงใดกันนะ” นางรำพึงรำพัน “มากจนเจ้าคาดไม่ถึงเลยทีเดียว” “หนึ่งหีบหรือเพคะ” “มากกว่านั้น” “หรืออาจจะเป็นสอง” “เจ้าพอใจเท่านั้นเองหรือ” “สตรีไม่ควรละโมบโลภมาก แม้บุรุษผู้นั้นจะนำมาเสนอให้ถึงที่ก็ตามที” นางช่างกล้าพูด! นี่เป็นความคิดของคนที่หลบซ่อนอยู่ องค์ชายชางทำหน้าไม่เห็นด้วย “ข้าไม่สนใจเรื่องเหล่านั้น” “ยิ่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเยว่ชิง ใช่หรือไม่เพคะ” นางแสร้งทำเป็นออกความเห็นแบบเด็ก ๆ อีกครั้ง ความฉลาดในการเอาตัวเองไปผูกกับบุรุษที่ร่ำรวยที่สุดในอาณาจักรทำให้หลี่อวี้ทั้งขำและเอ็นดูนางในคราวเดียวกัน และยิ่งขบขันมากขึ้น เมื่อเห็นว่าเจ้าหลานโง่ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังเจอกับอะไร

วันครบรอบแต่งงานสามปี พรกมลจัดขนมชั้นรอสามีอย่างอดทน แต่กลิ่นเหล้าและน้ำหอมผู้หญิงจากตัวอภิเดชทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้ทันที สายของศศิกานต์ดังขึ้น เขาผลักเธอทิ้งแล้ววิ่งออกไปทันที เธอได้ยินเสียงเขาบอกให้โยนของขวัญครบรอบทิ้ง และบอกว่าเขารักแค่ศศิกานต์คนเดียว ข่าวการตั้งครรภ์ทำให้อภิเดชโกรธจัด เขายื่นสัญญาหย่าแล้วสั่งให้เธอไปทำแท้ง เธอล้มลงเพราะถูกผลัก แต่เขากลับไม่ยื่นมือช่วย กลับเดินจากไปอย่างเย็นชา ที่บริษัท เพื่อนร่วมงานนินทาและศศิกานต์แกล้งให้เธออาเจียนต่อหน้าคนอื่น อภิเดชเชื่อคำโกหกของอีกฝ่ายเต็มที่ แม้เธอจะปฏิเสธก็ตาม พรกมลเซ็นสัญญาหย่า ลาออกจากงาน แล้วเดินออกจากชีวิตเก่าโดยไม่เหลียวหลัง เธอสาบานว่าจะเลี้ยงลูกคนเดียวให้ได้