© 2018-now MeghaBook
อดีตนักฆ่าสาวอันดับหนึ่ง ผู้มีใจคอโหดเหี้ยมได้ทะลุมิติอยู่ในร่างสาวน้อยรูปโฉมอัปลักษณ์ ที่ทุกคนต่างสาปส่งและรังแกสารพัด!
ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”
ฉันติดอยู่ในห้องที่ไฟกำลังลุกไหม้ ควันดำหนาทึบทำให้ฉันสำลักจนแทบขาดใจ ฉันใช้แรงเฮือกสุดท้ายโทรหาสามีที่แต่งงานกันมาสามปีเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เขากลับตวาดด้วยความรำคาญว่าฉันกำลังเล่นบ้าอะไรเพื่อเรียกร้องความสนใจ แล้วตัดสายทิ้งไปทันที เพียงเพราะได้ยินเสียงบ่นว่าหายใจไม่ออกของนางเอกสาวที่เขาแอบควงอยู่ ในขณะที่ฉันต้องเอาเก้าอี้ทุบกระจกหนีตายจนแขนถูกไฟลวก หน้าจอโทรศัพท์กลับเด้งแจ้งเตือนข่าวบันเทิงด่วน ภาพสามีของฉันกำลังประคองผู้หญิงคนนั้นเข้าโรงพยาบาลกลางดึกด้วยสายตาห่วงใยสุดซึ้งปรากฏหราอยู่บนนั้น ตลอดสามปีที่ฉันยอมทิ้งอนาคตนักเขียนบทชื่อดังมาเป็นภรรยาในเงามืด คอยดูแลเขาทุกอย่าง แต่ในนาทีความเป็นความตาย เขากลับเลือกที่จะปล่อยให้ฉันถูกไฟคลอกตาย เพียงเพราะผู้หญิงคนนั้นเวียนหัว ฉันมองแผลไฟลวกที่แขนแล้วได้แต่สมเพชความโง่เขลาของตัวเอง ฉันยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อความรักที่ไม่มีอยู่จริง เป็นแค่ของเล่นที่เขาพร้อมจะเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันถอดแหวนแต่งงานที่เปื้อนเขม่าควันทิ้ง ร่างหนังสือสัญญาหย่าพร้อมเซ็นชื่ออย่างไม่ลังเล ก่อนจะโอนเงินแปดหลักคืนให้เขาเป็นค่าอาหารและที่พักตลอดสามปีที่ผ่านมา "การแต่งงานที่น่าสมเพชนี้... มันจบลงแล้ว" ฉันลากกระเป๋าออกจากคฤหาสน์หลังนั้น บล็อกเบอร์เขาทุกช่องทาง แล้วกลับคืนสู่วงการบันเทิงในฐานะตัวแม่ที่ทุกคนต้องการตัว และครั้งนี้ ฉันจะทวงทุกอย่างที่เป็นของฉันคืนมา
ฉินเฉี่ยนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ซีซิงโดยไม่มีสถานะใดๆ มานานถึงห้าปี แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือข่าวการหมั้นหมายของเขากับคนอื่น เธอเลือกที่จะจากไปอย่างเงียบๆ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซีอีโอที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใจให้เรื่องรักใคร่ กลับตามหาเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอปรากฏตัวอย่างน่าทึ่ง และข้างกายมีใครบางคนเคียงข้างอยู่ ขณะที่ชายหนุ่มเสียใจจนแทบบ้า พยายามพร่ำบอกความรักที่มาช้าเกินไป “อาเฉี่ยน กลับมาหาฉันเถอะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ” เธอกลับตอบเขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “แต่ฉันไม่ต้องการหรอกนะ!” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความประชดประชัน ลำคอของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปิดดวงตาเย็นชาของเธอไว้ “เด็กดี อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ฉันทนไม่ไหว...”
วันครบรอบแต่งงานปีที่สาม สามีแสนดีจัดดินเนอร์สุดโรแมนติกและยื่นแก้วไวน์ให้ฉัน แต่พอรู้สึกตัวอีกที ฉันกลับตื่นขึ้นมาด้วยสภาพเปลือยเปล่าและบอบช้ำบนเตียงโรงแรมหรู โดยมีแผ่นหลังของผู้ชายแปลกหน้านอนอยู่ข้างๆ แหวนแต่งงานที่เป็นของดูต่างหน้าชิ้นเดียวของแม่หายไป ฉันลากร่างกายที่แสนอัปยศกลับบ้านเพื่อเค้นความจริง แต่กลับพบว่าสามีเป็นคนวางยาฉันเอง แถมเขายังแอบซื้อคอนโดหรูไว้ซุก 'เมียน้อย' ที่เป็นนักร้องดาวรุ่ง เขาประกาศหน้าด้านๆ ว่าเมียน้อยกำลังท้อง และขู่บีบไม่ให้ฉันหย่าโดยเอาความอยู่รอดของบริษัทพ่อฉันมาเป็นข้อต่อรอง หนำซ้ำในงานเลี้ยงของตระกูล นังเมียน้อยยังจงใจแกล้งล้มตกบันไดเพื่อใส่ร้ายฉัน จนสามีพุ่งเข้ามาง้างมือจะตบหน้าฉันต่อหน้าแขกเหรื่อมากมาย ฉันถูกคนที่รักที่สุดทรยศและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดี แต่สิ่งที่ทำให้ฉันช็อกยิ่งกว่า คือตอนที่พยายามตามหาแหวนของแม่ที่หายไป พนักงานโรงแรมแจ้งว่า แขกวีไอพีที่เก็บแหวนได้ต้องการให้ฉันชดใช้เงินห้าหมื่นบาท เป็นค่าแจ็กเก็ตสั่งตัดที่ฉันทำเลอะในคืนนั้น และผู้ชายที่นอนกับฉันคืนนั้น... คือ 'อธิวัฒน์' ทายาทสายตรงผู้ทรงอิทธิพล และเป็นพี่ชายต่างแม่ที่สามีฉันเกลียดชังและหวาดกลัวที่สุด ฉันกดบล็อกเบอร์ของสามีสารเลวทิ้งทันทีโดยไม่ลังเล ในเมื่อพวกมันกล้าผลักฉันลงนรก ฉันก็จะจับมือกับศัตรูตัวฉกาจของเขา... แล้วกลับมาเหยียบพวกมันให้จมดินไปพร้อมกัน
“แหวนไปไหน” “คะ” หญิงสาวรีบหดมือหนีในทันที “พี่ถามว่าแหวนไปไหน” คริษฐ์ยังย้ำคำถามเดิมแล้วจ้องหน้าคู่หมั้นสาวแบบไม่พอใจ “คืออยู่ที่ออฟฟิศมันต้องล้างแก้วกาแฟบ่อย ๆ รุ้งก็เลยถอดเก็บเอาไว้ค่ะกลัวมันจะสึกเสียก่อน” คำตอบของหญิงสาวค่อยทำให้คริษฐ์รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ถ้าถอดออกพี่จะถือว่ารุ้งขอถอนหมั้นพี่นะ” “ก็ไม่ได้ถอนสักหน่อย แค่ถอดเก็บเอาไว้เฉย ๆ” “งั้นก็ใส่เสียสิ เดี๋ยวนี้เลย” คริษฐ์ถลึงตาใส่แกมบังคับ “ใส่ก็ใส่ค่ะ” คนพูดตัดพ้อเล็กน้อย แล้วหันไปหยิบกระเป๋าด้านข้างมาเปิดเพื่อหยิบแหวนหมั้นของตนออกมาสวมใส่ จากนั้นก็หันหลังมือให้เขาดู “พอใจหรือยังคะ” “ดี” “ว่าแต่พี่คริษฐ์มานั่งรอรุ้งทำไมคะ มีธุระสำคัญหรือเปล่า” หญิงสาววกมาหาคำถามแรกที่เธออยากรู้ แต่เขาดันจุดประเด็นเรื่องแหวนขึ้นมาแทรกเสียก่อน “แม่ให้พี่มาหาคู่หมั้นตัวเองบ้าง” ฟังเขาพูดแล้วรุ้งพรายชักเครียดขึ้นมาหน่อย ๆ “ถ้าคุณป้าพิมพ์ไม่บอกพี่คริษฐ์ก็คงไม่มาหารุ้งใช่ไหมคะ” “แล้วทำไมรุ้งถึงไม่ไปหาพี่เองบ้างล่ะ” “ก็รุ้งกลัวพี่คริษฐ์รำคาญ” บทสนทนาสิ้นสุดลงด้วยความเงียบด้วยกันทั้งสองฝ่าย คริษฐ์ถอนหายใจเบา ๆ ส่วนรุ้งพรายก็ก้มหน้าต่ำลง ทำไมถึงได้รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก “พี่ไลน์หาอ่านแล้วทำไมไม่ตอบ” คริษฐ์เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนหลังจากเงียบมาเกือบหนึ่งนาที “พอดีรุ้งมาอ่านตอนดึกแล้วไม่อยากรบกวนพี่คริษฐ์ค่ะ” “ตอบมาสักคำก็ยังดี อย่าทำเหมือนพี่ไม่มีตัวตนนะรุ้ง จำเอาไว้ด้วยว่าพี่เป็นคู่หมั้นของรุ้ง” “มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้นะคะพี่คริษฐ์” “อะไรกันที่ว่าไม่น่าจะเป็นแบบนี้” “รุ้งว่าเราถอนหมั้นกันดีกว่าไหมคะ ดูพี่คริษฐ์อึดอัดกับการหมั้นของเราเหลือเกิน ขนาดจะมาหารุ้งก็ต้องให้คุณป้าพิมพ์บังคับมาเลย” “แม่ไม่ได้บังคับพี่” “ไม่บังคับก็เหมือนบังคับนั่นแหละค่ะ ตั้งแต่ตอนเด็กแล้วพี่ คริษฐ์แทบไม่เคยขัดใจคุณป้าพิมพ์ได้เลย ถ้ามันเหนื่อยและยุ่งยากมากรุ้งขอถอนหมั้นไปเลยก็ได้ค่ะ” รุ้งพรายดึงแหวนออกจากนิ้วนางข้างซ้าย แล้ววางแหมะอยู่ตรงหน้าของเขา คริษฐ์มองแหวนมองคนแล้วอารมณ์ของเขาก็เดือดดาลขึ้น บทจะอยากได้ก็วิ่งตามติดเป็นเงา บทจะสลัดทิ้งก็ง่าย ๆ แบบนี้เหรอรุ้งพราย “ใส่กลับไปเดี๋ยวนี้” ชายหนุ่มแทบจะกัดฟันพูดออกมา “ไม่ค่ะ อ๊ะ! พี่คริษฐ์จะทำอะไรรุ้งไม่ใส่” รุ้งพรายถูกคริษฐ์กระชากมือมาแล้วจัดการสวมแหวนกลับที่เดิม “ใส่แล้วห้ามถอด ห้ามทำให้แม่พี่เสียใจรู้ไหม” “พี่คริษฐ์!” (รักร้ายจอมทระนง)
ฐณส เปรมดิ์ฤทธา นักธุรกิจหนุ่มหล่อ รวย ไฮโซนามสกุลดัง เจ้าของอาณาจักรสื่อยักษ์ใหญ่ ด้วยการเทคโอเวอร์แล้วนำมาบริหาร ในเวลาไม่นานบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่ประสบความสำเร็จอย่างสวยงามในตลาดหลักทรัพย์จนน่าจับตา โดยที่เขาไม่ต้องเพิ่งเม็ดเงินจากธุรกิจมืดอย่างกาสิโนซิตี้อาณาจักรมาเฟียของบิดาแม้สักแดงเดียว ! และเมื่อวันหนึ่งมาถึง ชีวิตเจ้าพ่อสื่ออย่างเขา มีสีสันแปลกใหม่ เมื่อพบ ‘พลอยไหม’ ไฮโซสาวถังแตก ที่สังคมมองว่าเธอคือแฟชั่นนิสต้าสาวสวย มั่นจัด ขี้วีนและเอาแต่ใจ หญิงสาวก้าวเข้ามาในชีวิตเขา ด้วยความผิดติดตัวที่เธอต้องชดใช้ ในข้อหาที่ทำให้สัตว์เลี้ยงของเขาต้อง ‘ตาย’ พันธะสัญญาที่ต้องเป็นเลขาส่วนตัวของท่านประธานฯ แห่งบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่ ทีเอ็นแมคมีเดีย จำกัด(มหาชน) แต่กลายเป็นว่า เขาคือผู้ที่ช่วยดึงเธอให้ก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากบางอย่างไปได้ เมื่อฐณสพบว่า หญิงสาวกำลังจะกลายเป็น ‘พี่สะใภ้’ ของตนเองกับการแต่งงานภายใต้เงื่อนไขอะไรบางอย่างของตระกูล ‘เปรมดิ์ฤทธา’ เมื่อหญิงสาวผู้ถือดี ปากร้าย ต้องโคจรมาพบกับหนุ่มหล่อ แต่ไม่ถูกชะตาตั้งแต่แรกพบ ! ‘เขา’ ชอบแกล้ง ขณะที่ ‘เธอ’ ก็สวย เซ็กซี่มีพลังดึงดูดทางเพศที่เรียกว่า ‘เซ็กซ์แอพเพียล’ ท่านประธานหนุ่มเจ้าเล่ห์มีหรือจะอดใจไหวเมื่ออยู่ใกล้เลขาสาวทรงเสน่ห์ เขาจะเก็บกลั้นพลังปรารถนาอันเริงร้อนภายในไว้ได้อย่างไร... หรือจะจัดการรวบรัดให้พันธะสัญญาชดใช้นั้นมีผลผูกมัดระหว่างเขากับเธอ ตลอดไปนิรันดร์... “ผมไม่จ่ายเงินซื้อชุดชั้นในให้ผู้หญิงคนไหนหรอกครับ ถ้าผมไม่ได้ถอด!” -ฐณส เปรมดิ์ฤทธา
เมื่อนักธุรกิจหนุ่มที่มีใบหน้าเย็นชา แต่เขากลับเป็นที่หมายตาของสาวๆ ใครหลายคนต่างแปลกใจ ที่เขาไม่เคยควงผู้หญิงคนไหน ไม่เคยเปิดตัวใครเป็นแฟน ทั้งที่ชายหนุ่มมีทุกอย่างเพียบพร้อม แต่แล้ววันหนึ่ง ชายหนุ่มกลับเข้าไปพัวพันกับแม่ค้าร้านอาหารตามสั่ง หญิงสาวแสนสวย แต่ชีวิตของเธอได้ผกผัน องุ่นจึงเลือกทำอาชีพแม่ค้าขายอาหารตามสั่ง ซึ่งร้านของเธอไม่เล็กไม่ใหญ่มาก บรรดาลูกค้าต่างก็ชื่นชอบ ในรสชาติของอาหารที่เธอทำ ซึ่งส่วนมากลูกค้าประจำจะเป็นหนุ่มสาวโรงงาน เมื่อแม่ค้าเป็นหญิงสาวแสนสวยทำอาหารอร่อย แถมเธอยังโสด ที่สำคัญเงินที่เธอเอามาลงทุนนั้น กำลังจะถูกชายหนุ่ม ตามทวงคืนทบต้นทบดอก ซึ่งผลงานชุดนี้จะเป็นซีรีส์ Follow your heart. เรื่องแรกแม่ทูนหัวของพ่อเสือหนุ่ม ตามมาด้วยเล่ห์ร้ายใจปรารถนา ต่อมาเรื่องเพื่อนรัก (เผลอ) รักเพื่อน (I love my friend) และเรื่องสะดุดรัก Lady cook.
หลังจากแต่งงานมาสามปี เสิ่นเนียนอันคิดว่าตนเองสามารถเอาชนะใจโฮ่วอวินโจวได้ แต่กลับพบว่าเขามีเพียงคนรักแรกอยู่ในใจ "ฉันจะปล่อยเธอไปหลังจากที่เธอคลอดลูก" ในวันที่เสิ่นเนียนอันมีปัญหาในการคลอดบุตร โฮ่วอวินโจวได้พาผู้หญิงอีกคนออกจากประเทศด้วยเครื่องบินส่วนตัว "ไม่ว่าคุณจะชอบใครก็แล้วไป สิ่งที่ฉันเป็นหนี้คุณ ฉันคืนให้หมดแล้ว" หลังจากที่เสิ่นเนียนอันจากไป โฮ่วอวินโจวก็เสียใจ "กลับมาหาฉันอีกครั้งได้ไหม"
เมื่อเธอโดนนอกใจจากคนที่รัก จึงหนีไปเริ่มต้อนชีวิตใหม่ที่ดูไบ และเธอก็ได้เจอกับหนุ่มอาหรับสุดแซ่บ ที่มายั่วยวนหลอกล่อให้เธอมีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับเขา และเขายังต้องการให้เธอท้องลูกของเขาอีก.... เรื่องย่อ.... “คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…” “ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…” “ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…” “หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…” “อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้” “ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ” “อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….” อัสลาน ราเชด บรูฮัมนี อายุ 37 ปี “อัสลาน...” หนุ่มนักธุรกิจชาวอาหรับที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตรในนิยาย แต่ต้องมาคัดสรรหาเมียเพื่อจะมีลูกสืบทอดวงตระกูลตามคำสั่งของพ่อแม่ ทำให้เขานั้นเลี่ยงไม่ได้กับการที่จะหาเมียสักคนมารับหน้าที่นี้ แต่เขาดันไปถูกใจแม่สาวไทยใจแข็งเข้านี่สิ ไม่ว่าเขาจะเสนออะไรไปเธอก็ไม่ยอมที่จะมาเป็นเมียของเขาเลย เพียงเพราะว่าเขานั้นแก่กว่าเธอไม่กี่ปีเท่านั้น ทำให้เขาต้องใช้เล่ห์กลหลอกล่อเธอให้มาทำงานกับเขา ก่อนจะค่อยๆอ่อยแล้วก็รุกจัดการตะครุบเหยื่ออย่างเธอให้กลายมาเป็นนกน้อยในกรงทองของเขา…. มารียา เวทติวัตร อายุ 27 ปี “มีน มารียา…” สาวไทยหน้าคมที่มีหุ่นอวบอัดเป็นที่ยั่วน้ำลายของพวกหนุ่มนั้น กลับไม่ประสบความสำเร็จเรื่องความรักเอาซะเลย เธอจึงหนีจากความเสียใจแล้วมาหางานทำอยู่ที่ดูไบ...เพื่อจะลืมทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเธอ และเธอก็ได้เจอกับเจ้านายขี้อ่อย ขี้ยั่ว ที่ไม่ว่าเธอจะทำอะไรหรือไปไหน เขาก็มักจะมายั่วน้ำลายทำให้หัวใจที่บอบช้ำของเธอนั้นปั่นป่วนอยู่เสมอ จนเธอถลำตัวมีอะไรกับเขาอย่างห้ามใจไม่อยู่ และเธอก็ได้รู้ว่าเขานั้นเป็นผู้ชายแก่ที่หื่นสุดๆเลย…แต่จะหื่นแค่ไหนต้องไปตามอ่านในนิยายนะคะ
สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!” จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ “พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”
ตลอดระยะเวลาสามปีที่หยุยเอินแต่งงานกับฝู้ถิงหย่วน เธอพยายามทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุด เธอคิดว่าความอ่อนโยนของตนจะสามารถละลายใจที่เย็นชาของฝู้ถิงหย่วนได้ แต่ต่อมาเธอก็รู้ตัวว่าไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน ผู้ชายคนนี้ก็ไม่มีวันจะตกหลุมรักเธอได้ ด้วยความสิ้นหวังของเธอ สุดท้ายเธอตัดสินใจที่จะยุติการแต่งงานครั้งนี้ ในสายตาของฝู้ถิงหย่วน หยุยเอิน ภรรยาของเขาเป็นผู้หญิงที่โง่ ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง แต่เขาก็คิดไม่ถึงว่าภรรยาของเขาจะกล้าโยนใบหย่าใส่เขาต่อหน้าคนมากมายในงานเลี้ยงวันครบรอบฝู้ซื่อ กรุ๊ป หลังจากหย่าร้าง ทุกคนต่างคิดว่าพวกเขาจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป แต่เรื่องราวระหว่างทั้งสองคงไม่ได้จบลงอย่างง่าย ๆ แบบนี้ หยุยเอินได้รับรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และคนที่เป็นผู้มอบถ้วยรางวัลให้กับเธอก็คือฝู้ถิงหย่วน หยุยเอินคิดไม่ถึงว่าผู้ชายที่สูงส่งและแสนเย็นชาคนนี้จะลดตัวลงอ้อนวอนเธอต่อหน้าผู้ชมทั้งหมด"หยุยเอิน ก่อนหน้านี้คือผมผิดเอง ขอโอกาสให้ผมอีกครั้งได้ไหม"หยุยเอินยิ้มด้วยความมั่นใจ"ขอโทษนะคุณฝู้ ตอนนี้ฉันสนใจแต่เรื่องงาน"ชายหนุ่มคว้ามือเธอไว้ ดวยตานั้นเต็มไปด้วยความผิดหวัง หยุยเอินสบัดมือเขาและเดินจากไปโดยปราศจากความลังเลใด ๆ
“แหวนไปไหน” “คะ” หญิงสาวรีบหดมือหนีในทันที “พี่ถามว่าแหวนไปไหน” คริษฐ์ยังย้ำคำถามเดิมแล้วจ้องหน้าคู่หมั้นสาวแบบไม่พอใจ “คืออยู่ที่ออฟฟิศมันต้องล้างแก้วกาแฟบ่อย ๆ รุ้งก็เลยถอดเก็บเอาไว้ค่ะกลัวมันจะสึกเสียก่อน” คำตอบของหญิงสาวค่อยทำให้คริษฐ์รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ถ้าถอดออกพี่จะถือว่ารุ้งขอถอนหมั้นพี่นะ” “ก็ไม่ได้ถอนสักหน่อย แค่ถอดเก็บเอาไว้เฉย ๆ” “งั้นก็ใส่เสียสิ เดี๋ยวนี้เลย” คริษฐ์ถลึงตาใส่แกมบังคับ “ใส่ก็ใส่ค่ะ” คนพูดตัดพ้อเล็กน้อย แล้วหันไปหยิบกระเป๋าด้านข้างมาเปิดเพื่อหยิบแหวนหมั้นของตนออกมาสวมใส่ จากนั้นก็หันหลังมือให้เขาดู “พอใจหรือยังคะ” “ดี” “ว่าแต่พี่คริษฐ์มานั่งรอรุ้งทำไมคะ มีธุระสำคัญหรือเปล่า” หญิงสาววกมาหาคำถามแรกที่เธออยากรู้ แต่เขาดันจุดประเด็นเรื่องแหวนขึ้นมาแทรกเสียก่อน “แม่ให้พี่มาหาคู่หมั้นตัวเองบ้าง” ฟังเขาพูดแล้วรุ้งพรายชักเครียดขึ้นมาหน่อย ๆ “ถ้าคุณป้าพิมพ์ไม่บอกพี่คริษฐ์ก็คงไม่มาหารุ้งใช่ไหมคะ” “แล้วทำไมรุ้งถึงไม่ไปหาพี่เองบ้างล่ะ” “ก็รุ้งกลัวพี่คริษฐ์รำคาญ” บทสนทนาสิ้นสุดลงด้วยความเงียบด้วยกันทั้งสองฝ่าย คริษฐ์ถอนหายใจเบา ๆ ส่วนรุ้งพรายก็ก้มหน้าต่ำลง ทำไมถึงได้รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก “พี่ไลน์หาอ่านแล้วทำไมไม่ตอบ” คริษฐ์เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนหลังจากเงียบมาเกือบหนึ่งนาที “พอดีรุ้งมาอ่านตอนดึกแล้วไม่อยากรบกวนพี่คริษฐ์ค่ะ” “ตอบมาสักคำก็ยังดี อย่าทำเหมือนพี่ไม่มีตัวตนนะรุ้ง จำเอาไว้ด้วยว่าพี่เป็นคู่หมั้นของรุ้ง” “มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้นะคะพี่คริษฐ์” “อะไรกันที่ว่าไม่น่าจะเป็นแบบนี้” “รุ้งว่าเราถอนหมั้นกันดีกว่าไหมคะ ดูพี่คริษฐ์อึดอัดกับการหมั้นของเราเหลือเกิน ขนาดจะมาหารุ้งก็ต้องให้คุณป้าพิมพ์บังคับมาเลย” “แม่ไม่ได้บังคับพี่” “ไม่บังคับก็เหมือนบังคับนั่นแหละค่ะ ตั้งแต่ตอนเด็กแล้วพี่ คริษฐ์แทบไม่เคยขัดใจคุณป้าพิมพ์ได้เลย ถ้ามันเหนื่อยและยุ่งยากมากรุ้งขอถอนหมั้นไปเลยก็ได้ค่ะ” รุ้งพรายดึงแหวนออกจากนิ้วนางข้างซ้าย แล้ววางแหมะอยู่ตรงหน้าของเขา คริษฐ์มองแหวนมองคนแล้วอารมณ์ของเขาก็เดือดดาลขึ้น บทจะอยากได้ก็วิ่งตามติดเป็นเงา บทจะสลัดทิ้งก็ง่าย ๆ แบบนี้เหรอรุ้งพราย “ใส่กลับไปเดี๋ยวนี้” ชายหนุ่มแทบจะกัดฟันพูดออกมา “ไม่ค่ะ อ๊ะ! พี่คริษฐ์จะทำอะไรรุ้งไม่ใส่” รุ้งพรายถูกคริษฐ์กระชากมือมาแล้วจัดการสวมแหวนกลับที่เดิม “ใส่แล้วห้ามถอด ห้ามทำให้แม่พี่เสียใจรู้ไหม” “พี่คริษฐ์!” (รักร้ายจอมทระนง)
ตลอดสามปีที่แต่งงานกัน ฉันยอมทุ่มเททุกอย่างเพราะหลงเชื่อว่าปิยะวัฒน์คือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตฉัน แต่เขากลับบังคับให้ฉันเซ็นใบยินยอมบริจาคไตให้กับกนกภรณ์ หญิงสาวที่เขาอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิท ในชาติก่อน ฉันยอมเฉือนไตตัวเองสด ๆ เพื่อทดแทนคุณ จนสุดท้ายต้องมานอนตายอย่างโดดเดี่ยวเพราะอาการติดเชื้อขั้นรุนแรง ที่น่าเจ็บใจคือ ผู้หญิงที่อ้างว่าป่วยโคม่าปางตาย กลับแข็งแรงพอที่จะแอบไปปาร์ตี้เต้นเบียดผู้ชายในผับหรู และปิยะวัฒน์ก็รู้ความจริงข้อนี้ดี แต่เขากลับเลือกที่จะปกป้องเธอสุดตัว "คิดว่าถ้าหย่ากับฉันแล้ว ผู้หญิงตัวคนเดียวที่โตมาจากบ้านเด็กกำพร้าอย่างเธอ จะมีปัญญามีชีวิตรอดในกรุงเทพฯ ได้เกินสามวันหรือไง!" ฉันเคียดแค้นและสมเพชตัวเองที่ตาบอด ทิ้งครอบครัวที่แท้จริงของตัวเอง มาทนให้ผู้ชายขี้ขลาดคนนี้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีมาถึงสามปี เพียงเพราะคำว่าจำคนช่วยชีวิตผิด เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในวินาทีที่เขายัดปากกาใส่มือ บังคับให้ฉันเซ็นเอกสารบริจาคไต คราวนี้ฉันตวัดมือหักปากการาคาแสนแพงทิ้ง โยนแหวนแต่งงานลงถังขยะติดเชื้อ และเซ็นใบหย่าฟาดหน้าเขาทันที เพราะวินาทีที่ฉันก้าวเท้าออกจากโรงพยาบาล ขบวนรถโรลส์-รอยซ์เก้าคันก็มารอรับฉันกลับไปทวงคืนบัลลังก์ "ทายาทมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ" แล้ว
ฉันติดคุกอยู่ในทัณฑสถานหญิงมานานถึง 4 ปีเต็ม ในคดีขโมยความลับทางการค้าและของมีค่าทางศาสนา แต่คนที่แอบยัดเอกสารลับใส่กระเป๋าฉันในมุมอับกล้องวงจรปิด ก็คือลูกสาวบุญธรรมที่แม่เลี้ยงของฉันเพิ่งรับมาจากสลัม วันที่ฉันพ้นโทษ พวกเขาจงใจขนกองทัพนักข่าวมาจัดฉากหน้าเรือนจำ แสร้งทำเป็นคนดีที่ยอมให้อภัยลูกเนรคุณ เพื่อเหยียบย่ำฉันและเชิดชูภาพลักษณ์ไฮโซของตระกูล พอฉันกลับไปถึงบ้าน ห้องนอนของฉันถูกเปลี่ยนเป็นที่เก็บขยะและของใช้หมา อดีตคู่หมั้นก็มาประกาศว่าจะหมั้นกับนังลูกบุญธรรมคนนั้น ที่เลวร้ายที่สุดคือ พวกมันขโมย 'กำไลหยกโบราณ' มรดกชิ้นเดียวที่ย่าทิ้งไว้ให้ฉันไป พี่ชายบุญธรรมถึงขั้นชักปืนมาจ่อหน้าผากฉัน แล้วปาเศษเงินใส่หน้าเพื่อไล่ให้ฉันไสหัวออกไปจากสังคมชั้นสูง พวกเขามองฉันด้วยสายตาสมเพช คิดว่าอดีตนักโทษตัวเปล่าเล่าเปลือยอย่างฉัน คงไม่มีปัญญาเอาชีวิตรอดถ้าขาดตระกูลกรีธาพล แต่พวกมันไม่มีทางรู้เลยว่า 4 ปีในคุก ฉันได้รับการถ่ายทอดวิชาจากปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ และเพิ่งจดทะเบียนสมรสกับชายที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเงามืด ฉันจัดการถอดชิ้นส่วนปืนของพี่ชายจนกลายเป็นเศษเหล็ก โยนหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์ใส่หน้าพวกมัน แล้วต่อสายตรงสั่งยกเลิกสัญญาทุกอย่างจนห้างของตระกูลมันเตรียมล้มละลายในพริบตา "ฉันให้เวลาสามวัน เอากำไลมาคืน ไม่อย่างนั้นเรามาดูกันว่าคราวนี้ใครจะได้เข้าไปนอนในคุก"
ฉันประสบอุบัติเหตุรถชนอย่างรุนแรง ขาซ้ายถูกซากรถอัดก๊อปปี้จนกระดูกหัก เลือดข้นคลั่กไหลอาบจนบดบังการมองเห็น แต่ รัฐศาสตร์ คู่หมั้นและพี่ชายบุญธรรมที่ตระกูลฉันชุบเลี้ยงมาสิบปี กลับพังประตูไปอุ้ม อรพิน เด็กสาวกาฝากที่ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนออกไปอย่างทะนุถนอม เขาทิ้งฉันที่ติดอยู่ในรถซึ่งไฟกำลังจะลุกไหม้ไว้ข้างหลังอย่างไร้เยื่อใย ซ้ำยังชี้หน้าด่าว่าฉันขับรถประสาอะไรจนทำให้อรพินตกใจโรคหัวใจแทบกำเริบ ตอนที่กู้ภัยมาถึง เขาก็เอาเงินฟาดหัวเจ้าหน้าที่ บังคับให้พาน้องสาวจอมปลอมที่แกล้งสลบขึ้นรถพยาบาลคันแรกไปก่อน โดยไม่สนเลยว่าฉันกำลังจะเสียเลือดจนตาย ตลอดสิบปี ฉันประเคนเงินทอง ซื้อรถแข่งราคาแพง ปูทางให้เขาก้าวขึ้นเป็นนักแข่งมือหนึ่งระดับประเทศ แต่สิ่งที่ได้รับตอบแทนในนาทีชีวิต คือการถูกทอดทิ้งอย่างเลือดเย็น ความผูกพันจอมปลอมถูกตัดสะบั้นลงในวินาทีนั้น ฉันกัดฟันตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดออกมาจากซากรถได้ด้วยตัวเอง บนเตียงโรงพยาบาล ฉันมองข้ามข้อความเสแสร้งของพวกมัน แล้วต่อสายตรงหาทนายความประจำตระกูลด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น "เตรียมเอกสารยกเลิกสัญญาหมั้น และระงับเงินท่อน้ำเลี้ยงทีมแข่งรถของมันทั้งหมดเดี๋ยวนี้"
ตลอดสิบห้าปีที่ถูกเนรเทศ ฉันต้องแกล้งแต่งหน้าทำแผลเป็นปลอมเพื่อซ่อนตัวตน วันนี้แม่เลี้ยงบังคับให้ฉันไปงานหมั้นของน้องสาวต่างแม่ เพื่อเป็นฉากหลังเน่าเฟะคอยเชิดชูความสง่างามของเธอที่จะได้แต่งงานกับ 'ศรัณยู' ผู้นำตระกูลอันดับหนึ่งของประเทศ แต่ในวินาทีที่เจ้าหน้าที่กรอกข้อมูลเพื่อบันทึกการสมรส หน้าจอกลับแจ้งเตือนสีแดงกึกก้อง สถานะของศรัณยูไม่ได้โสด แต่เขาจดทะเบียนสมรสแล้ว และชื่อคู่สมรสคนนั้นคือฉัน น้องสาวกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง แม่เลี้ยงชี้หน้าด่าว่าฉันเป็นนังตัวซวยที่ใช้มนต์ดำแย่งผู้ชายของลูกเธอ เมื่อศรัณยูต้องรับฉันกลับเข้าตระกูลจิระโรจน์ตามกฎของบรรพบุรุษ ญาติพี่น้องของเขากลับรุมเหยียดหยามฉันอย่างสาดเสียเทเสีย พวกเขาด่าว่าฉันเป็นนังเด็กบ้านนอกไม่รู้หนังสือ เป็นตัวกาลกิณีที่จะทำให้ตระกูลล่มจม ถึงขั้นพยายามจะลงไม้ลงมือแย่งชิงสิทธิ์การดูแลบ้านไปจากฉัน และแช่งให้ฉันตายโหง ฉันก้มหน้าซ่อนรอยยิ้มเย้ยหยันไว้ใต้ผมเผ้ารุงรังและแว่นตาหนาเตอะ ฉันยอมทนซ่อนความอัจฉริยะของตัวเองมาตลอดเพื่อเอาชีวิตรอด แต่คนพวกนี้กลับคิดว่าฉันเป็นแค่เศษขยะที่ใครจะเหยียบย่ำหรือรังแกยังไงก็ได้งั้นเหรอ? เมื่อเจ้าสัวผู้นำตระกูลยื่นคำขาดให้เวลาฉันหนึ่งปีเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยพิสูจน์ตัวเอง ฉันจึงตัดสินใจเลิกเล่นละครฉากนี้ "ไม่ต้องรอถึงปีหน้าหรอกค่ะ สัปดาห์หน้าฉันจะสอบเข้าคณะแพทยศาสตร์อันดับหนึ่งของประเทศให้ดู" ถึงเวลาที่ฉันจะลอกคราบความอัปลักษณ์ ตบหน้าคนทั้งเมืองด้วยคะแนนสอบอันดับหนึ่ง และทวงคืนทุกอย่างที่ควรจะเป็นของฉันแล้ว
ภรรยาเหินห่าง บ้านเงียบเหงา เธอคือความอบอุ่นเดียวที่ก้าวเข้ามาเติมเต็มร่างกาย หัวใจ และความปรารถนาที่ซ่อนเร้นนำไปสู่ความสัมพันธ์ต้องห้ามไม่ควรเกิดขึ้นทั้งคู่เปลี่ยนบ้านให้กลายเป็นสมรภูมิรักสุดเร่าร้อน ชานนท์ ชายหนุ่มวัย 30 ปี ทำงานเป็นฟรีแลนซ์กราฟิกดีไซเนอร์ ต้องแบกรับภาระงานบ้านและการเลี้ยงดู น้องพะแพง ลูกสาววัยเกือบ 2 ขวบเพียงลำพัง เนื่องจาก วิภาวรรณ ภรรยาสาว เลขาของผู้บริหารระดับสูงบ้างานจนไม่มีเวลาให้ครอบครัว ความเหนื่อยล้าและความเหินห่างทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มแห้งเหือด ชานนท์จึงตัดสินใจจ้างกวาง เด็กสาววัย 22 ปี หน้าตาน่ารักสดใสเข้ามาช่วยเป็นพี่เลี้ยงเด็ก การก้าวเข้ามาของกวางช่วยคืนชีวิตชีวาให้กับบ้านหลังใหญ่ กวางดูแลน้องพะแพงอย่างเข้าอกเข้าใจจนเด็กน้อยติดเธอมากกว่าแม่แท้ๆ อีกทั้งกวางยังคอยใส่ใจดูแลชทนนท์ด้วยความเห็นอกเห็นใจ ความชิดใกล้ตลอด 24 ชั่วโมงผนวกกับความอ้างว้างในใจของชานนท์ ทำให้ขอบเขตระหว่างเจ้าของบ้านกับพี่เลี้ยงค่อยๆ พังทลายลง จนก้าวข้ามสายสัมพันธ์ไปสู่ความสัมพันธ์เร่าร้อนซ่อนเร้น นับตั้งแต่วันนั้น บ้านหลังเดิมก็กลายเป็นสวรรค์ลับของคนทั้งคู่ กวางคอยสวมบทบาทเป็นทั้งแม่ที่ให้ความอบอุ่นแก่ลูกน้อย และเป็นเมียที่มอบความสุขให้แก่ชานนท์ในยามที่วิภาวรรณออกไปทำงาน จนกระทั่งวิภาวรรณต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศ ช่องว่างที่ภรรยาละเลยจึงถูกเติมเต็มด้วยความรักและความปรารถนาของกวางอย่างสมบูรณ์แบบ จนเธอเข้ามาครอบครองทั้งร่างกายและหัวใจของชานนท์ไว้ได้ทั้งหมด
GOOGLE PLAY