Bev Garnett

สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!” จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ “พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”

“ทำไม！เสี่ยวซวนลี่！ เราเป็นญาติสายเลือดเดียวกันแท้ ๆ ทำไมเธอต้องฆ่าพ่อแม่ฉันด้วย！？” เมื่อสิบห้าปีก่อน ตอนนั้นฉันอายุเพียงห้าขวบ เพื่อแย่งมรดกลุงเสี่ยวซวนลี่ ได้ลงมือฆ่าพ่อแม่ของฉันด้วยตัวเอง จมน้ำตายอย่างโหดร้าย แล้วทำทีเป็นรับฉันมาเลี้ยง เพื่อปกปิดความผิดที่เขาฆ่าพี่ชายตัวเอง！ แต่สัตว์เดรัจฉานตนนั้น ถึงจะเลี้ยงดูฉันมาหลายปี ก็ยังไม่อาจเปลี่ยนสันดานเย็นชาไร้หัวใจของเขาได้… เมื่อฉันค่อย ๆ เติบโตขึ้น เผยให้เห็นพรสวรรค์ของตัวเอง พอถึงอายุยี่สิบ ฉันก็ได้ก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพที่มีอิทธิพลระดับนานาชาติ ชื่อเสียงของฉันก็เริ่มโด่งดังขึ้นเรื่อย ๆ เขา... เสี่ยวซวนลี่ ใส่ร้ายป้ายสีว่าฉันเป็นคนข่มขืน แย่งชิงบริษัทของฉันไป และทำลายชื่อเสียงของฉันจนพังพินาศ ฉันหนีออกนอกประเทศอย่างหมาไร้เจ้าของ！ ห้าปีผ่านไปในพริบตาเดียว ฉัน เสี่ยวเทียน ผ่านการชำระล้างด้วยเลือดและไฟ กลับมาแล้ว — ในฐานะหัวหน้าสูงสุดขององค์กรติดอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดนอกประเทศ！ ทรัพย์สมบัติของฉันมีค่ามหาศาลถึงระดับล้านล้าน！ อิทธิพล — องค์กรติดอาวุธของฉันมีกำลังพลถึงหนึ่งแสนคน！ อำนาจ — แค่ฉันกลับมา นายกเทศมนตรีก็ยังต้องก้มหัวมาต้อนรับ！ เมื่อได้พบเสี่ยวซวนลี่อีกครั้ง เขากลับยังกล้าหัวเราะเยาะว่าฉันเป็นคนข่มขืน เป็นแค่หมาไร้เจ้าของ！ แต่ในวินาทีที่ฉันเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของฉันออกมา… พวกเขาทั้งหมดคุกเข่าลงตรงหน้าฉัน ร้องไห้สะอึกสะอื้นอ้อนวอนขอให้ฉันให้อภัย！

หลังจากถูกกักขังอยู่ในห้วงนิทราต้องสาปนานถึงห้าปี ในที่สุดฉันก็ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ฉันทำคือการเดินตามกลิ่นของคู่แท้ของฉัน อัลฟ่าของฉัน คีริน ฉันพบเขาในห้องทำงาน กำลังจูบกับผู้หญิงคนอื่น...โอเมก้าสาวท่าทางหงิมๆ ที่ฉันแทบไม่รู้จัก เขาบอกฉันว่าผู้หญิงคนนั้นไม่มีความหมายอะไร เป็นแค่คนที่ช่วยปลอบประโลมความเศร้าโศกของเขา และฉันก็โง่พอที่จะเชื่อเขา แต่เมื่อฉันไปที่หอจดหมายเหตุของฝูง ผู้เฒ่ากลับบอกฉันว่าฉันถูกประกาศให้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตตามกฎหมายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน คำร้องลงนามโดยพ่อแม่ของฉันเอง และดำเนินการโดยคีริน เขามีลูน่าคนใหม่แล้ว...ผู้หญิงคนนั้น ลูกชายของฉันเองบอกว่าฉันน่าจะตายไปซะ เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้นใจดีกว่าและควรจะเป็นแม่ของเขา จากนั้น ผู้หญิงที่มาแทนที่ฉันก็พยายามจะฆ่าฉัน เธอผลักฉันตกหน้าผาลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวกราก คีรinกระโจนตามลงไป ว่ายผ่านมือของฉันที่ยื่นออกไป...แล้วช่วยหล่อน ฉันนอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ถูกบังคับให้ต้องทนฟังคีรินใช้คำสั่งอัลฟ่าของเขาสั่งให้มีการถ่ายเลือดเพื่อช่วยชีวิตหล่อน เขาไม่เคยถามด้วยซ้ำว่าผู้บริจาคคือใคร เขาแค่สั่งให้สูบชีวิตของฉันออกไปเพื่อช่วยคู่ที่เขาเลือก ขณะที่ชีวิตของฉันกำลังเหือดหายไป ฉันเห็นครอบครัวทั้งหมดของฉัน...คู่แท้ของฉัน พ่อแม่ของฉัน ลูกชายของฉัน...กำลังห้อมล้อมเตียงของหล่อน เป็นภาพครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและมีความสุข วินาทีนั้นเองที่ฉันเข้าใจในที่สุด การตื่นขึ้นมาคือความผิดพลาด หนทางเดียวที่เหลืออยู่ของฉันคือการหายตัวไป และภาวนาให้พวกเขาไม่มีวันตามหาดวงวิญญาณที่ฉันกำลังจะกลายเป็นเจอ

"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ " "_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง "พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!” จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ “พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”

ครั้งที่เก้าสิบเก้าที่ ‘เจต’ ทำให้ฉันใจสลาย คือครั้งสุดท้ายของเรา เราสองคนเคยเป็นคู่รักดาวเด่นของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ รัชดา อนาคตของเราถูกวางแผนไว้อย่างสวยหรูว่าจะเข้าเรียนที่จุฬาฯ ด้วยกัน แต่แล้วในช่วงปีสุดท้ายของม.ปลาย เขากลับไปหลงรักผู้หญิงคนใหม่ที่ชื่อ ‘แคท’ เรื่องราวความรักของเรากลายเป็นละครน้ำเน่าราคาถูกที่น่าเบื่อหน่าย เต็มไปด้วยการทรยศของเขาและการขู่ว่าจะเลิกอย่างไร้ความหมายของฉัน ในงานเลี้ยงจบการศึกษา แคท ‘บังเอิญ’ ดึงฉันตกลงไปในสระว่ายน้ำกับเธอ เจตกระโดดลงไปช่วยโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขากลับว่ายผ่านฉันที่กำลังตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดไปอย่างไม่ใยดี แล้วโอบแขนรอบตัวแคทก่อนจะพาเธอขึ้นจากสระอย่างปลอดภัย ขณะที่เขาช่วยพยุงเธอขึ้นจากสระ ท่ามกลางเสียงเชียร์ของเพื่อนๆ เขาหันกลับมามองฉันที่ตัวสั่นเทา มาสคาร่าไหลเป็นทางสีดำอาบแก้ม “ชีวิตเธอ ไม่ใช่ปัญหาของฉันอีกต่อไป” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเหมือนน้ำในสระที่ฉันกำลังจะจมดิ่งลงไป คืนนั้นเอง บางสิ่งในตัวฉันก็แตกสลายลงอย่างสมบูรณ์ ฉันกลับบ้าน เปิดโน้ตบุ๊ก และคลิกปุ่มยืนยันสิทธิ์เข้าศึกษาต่อ ไม่ใช่ที่จุฬาฯ กับเขา แต่เป็นมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ คนละฟากฝั่งของกรุงเทพฯ

เรื่องราวเกี่ยวกับประสบการณ์โดนปลุกปล้ำของสาวๆที่มีเค้าเรื่องจริงมาจากแต่ละบุคคลแต่ละเหตุการณ์ มีการปรับเติมเสริมแต่งให้เป็นนิยายแต่ยังคงเค้าความจริงไว้เช่นกัน

หวงรักซาตาน ความรู้สึกที่ต้องเก็บไว้เพียงคนเดียว มันอึดอัดมากขนาดไหนคนๆ นั้นไม่มีทางเข้าใจ ทั้งที่พยายามมาตลอด ทำทุกอย่างให้เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ทำไมถึงต้องแสดงท่าทีแบบนั้นออกมา ได้โปรด...เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่นะ "พราว...ฉันขอนะ” เขากระซิบน้ำเสียงพร่าบอกเธอ แต่ทว่าหญิงสาวกลับส่ายหน้าปฏิเสธ "ไม่เอานะ คิวคิว...เราเป็นเพื่อนกันนะ” เพื่อน...!! นครินทร์หยุดชะงักลงมองคนใต้ร่างที่ตัวสั่น มันเป็นที่เขาไม่อยากจะคิดถึงในตอนนี้ จะให้เขาหยุดทั้งที่เขาอยากจะเข้าไปอยู่ในร่างเธอจะตายอยู่แล้ว ไม่มีทางซะหรอก… "แล้วยังไง” ++++++++++++++++++++++ ซ่อนรักซาตาน ยิ่งหนียิ่งโหยหา ยิ่งพยายามดิ้นให้หลุดยิ่งผูกมัด “ฉันนอนกับนายไปแล้ว นายก็รักษาสัญญาบ้างสิ! ...” เธอกำลังกลัว “ฉันไม่เคยบอกว่าจะนอนกับเธอแค่ครั้งเดียว” “ณัฐ!...” เขายิ้มที่มุมปากในขณะที่มองท่าทางโกรธของอีกฝ่าย “นอนกับฉันจนกว่า ฉันจะพอใจแล้วจะไปตามคำที่เธอขอ” “คนใจร้าย...” ญาตาวีมองหน้าชายหนุ่มด้วยความเสียใจและขุ่นเคือง “นายต้องการอะไรอีก!! สนุกมากสินะ...สนุกที่แกล้งฉัน” “อืม...เธอน่าแกล้ง” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับดึงหญิงสาวเข้ามาอยู่ในวงแขนแกร่ง “แล้วก็ น่าเอาด้วย”

เรื่องย่อ(part1)            เหมย เด็กสาวผู้มีผลการเรียนที่ดีเยี่ยม กิริยามารยาทงาม มหาวิทยาลัยต่าง ๆ พร้อมที่รับเหมยเข้าไปเรียนต่อ แม้ว่าผลการเรียนจะดีก็ตาม  แต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมยทำได้แย่มากคือ "การเล่นกีฬา"            เจน เด็กสาวผู้มีทักษะด้านกีฬาระดับมืออาชีพ เป็นสมาชิกทีมบาสเกตบอลของโรงเรียน นิสัยลุย ๆ เหมือนผู้ชาย แต่ถึงจะมีทักษะด้านกีฬาที่ดีเลิศแต่ "ผลการเรียนถือว่าแย่มาก"           แต่ในความโชคร้ายยังมีโชคดีอยู่ เมื่อรองผู้อำนวยการให้ทั้งคู่มาเป็นคู่หูช่วยเหลือเรื่องที่อีกฝ่ายไม่ถนัดแต่ด้วยนิสัยที่ต่างกันอย่างสุดขั้ว สรุปแล้วคู่นี้จะไปรอดหรือไม่ มาติดตามกันใน My buddy คู่หูคู่กัด เรื่องย่อ(part2) หลังจากที่ผ่านพ้นเทอมแรกมาได้ เจนก็ค่อยมีเวลาหายใจหายคอหน่อย แต่ทว่าในเทอม2นี้ พวกเธอทั้งสองคนก็ยังคงต้องเจอเรื่องราวทั้งในปัจจุบันและในอดีตที่วุ่นวายและเศร้า พวกเธอจะเอาชีวิตกันได้ไหม มาติดตามกันใน My buddy คู่หูคู่กัด (part2)

เขาแอบชอบเธอตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแต่เธอกลับกลัวและพยายามอยู่ให้ห่างจากเขาแล้วเขาจะทำอย่างไรที่จะตามจีบเธอดีในเมื่อเธอเป็นน้องรหัสของเขา

“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้” “แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม “เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว “เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก “ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า “ก็ไม่ขนาดนั้น” “จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา “ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว “อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง !! พรึบ !! มือหนากระชากแขนคนตรงหน้าเข้าแนบชิดตัว ตาจ้องตา จมูกโด่งคมสันโน้มแตะเข้าที่จมูกเรียวคนตัวเล็ก ทั้งสองสบตารับรู้ลมหายใจอุ่นๆ ตาคมสบตาเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยเปล่งประกายตรงหน้า “ในเมื่อไม่ยอมเลือก ฉันจะเลือกให้เธอเอง” รอยยิ้มอันร้ายกาจผุดขึ้นมาบนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ริมฝีปากอันร้ายกาจประทับลงที่ปากอวบอิ่มนุ่มนิ่มลงอย่่าง อ่อนโยน จูบนี่ฉันพรีนรดาอย่างฉันลืมไม่ลง

แอบหื่นไปมั้ยถ้าจะบอกว่าวันเกิดปีนี้ ของขวัญอย่างเดียวที่ฉันอยากได้คือจูบที่แสนเต็มใจจากเขา... ♥ รุ่นพี่รันเวย์ของฉัน ♥ แล้วใครจะไปคิดว่าพระเจ้าจะจัดให้ตามนั้น แถมยังไม่ใช่แค่จูบ! ฉันได้รุ่นพี่ตัวเป็นๆเข้ามาอยู่ในชีวิต ยิ่งไปกว่านั้นมันบ้ามากที่จะบอกว่าอยู่ๆฉันก็ได้เป็นผู้หญิงของเขาด้วย!

นิยายวาย