กามเทพตัวน้อยจัดให้: คุณแม่ดีไซเนอร์คนนี้ห้ามแตะ

อินทิรา จุลศักดิ์ กำใบรายงานผลการตรวจครรภ์ในมือแน่นจนปลายนิ้วขาวซีด แต่บนใบหน้ากลับเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขที่ไม่อาจเก็บซ่อนไว้ได้

เธอก้มลงมองตัวอักษร “ยืนยันการตั้งครรภ์” บนใบรายงานอีกครั้ง หัวใจเต้นระรัวด้วยความยินดี มือของเธอค่อย ๆ ลูบไล้หน้าท้องที่ยังคงแบนราบของตัวเองอย่างแผ่วเบา

เธอจินตนาการถึงสีหน้าประหลาดใจของณภัทร จิรรัตน์ คู่หมั้นของเธอเมื่อได้เห็นรายงานฉบับนี้ มุมปากของเธอก็ยิ่งโค้งขึ้น เธอแทบจะรอไม่ไหวที่จะแบ่งปันข่าวดีนี้กับเขา

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา หน้าจอสว่างขึ้น เผยให้เห็นภาพพื้นหลังที่เป็นรูปคู่ของเธอกับณภัทรอย่างสนิทสนม ตอนแรกเธอคิดจะโทรหาเขา แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ เธออยากจะเซอร์ไพรส์เขามากกว่า จึงเก็บโทรศัพท์แล้วใส่รายงานลงในกระเป๋าอย่างระมัดระวัง

อินทิราเดินออกจากประตูโรงพยาบาล แสงแดดอันสดใสสาดส่องลงบนตัวเธอ ทำให้เธอรู้สึกว่าโลกทั้งใบเต็มไปด้วยความหวัง เธอโบกรถแท็กซี่คันหนึ่ง แล้วบอกที่อยู่ของคอนโดหรูที่ณภัทรอาศัยอยู่

รถแท็กซี่เคลื่อนตัวไปตามท้องถนนในเมือง อินทิรามองทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่เคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในใจก็วาดฝันถึงอนาคต งานแต่งงานของเธอกับณภัทร、ห้องของลูก、และ ความสำเร็จในอาชีพนักออกแบบเครื่องประดับที่กำลังจะมาถึง

เธอนึกถึงศุภลักษณ์ เจริญคุณ น้องสาวบุญธรรมของเธอ และตัดสินใจว่าจะบอกข่าวดีนี้กับเธอด้วย เธอเชื่อว่าศุภลักษณ์จะต้องดีใจกับเธออย่างแน่นอน

ไม่นานรถแท็กซี่ก็มาถึงใต้คอนโด อินทิราจ่ายค่าโดยสารแล้วเดินเข้าไปในล็อบบี้ด้วยหัวใจที่พองโต เธอยิ้มและไหว้ทักทายพนักงานรักษาความปลอดภัยที่คุ้นเคย

เธอใช้ลายนิ้วมือปลดล็อก แล้วขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นส่วนตัวของณภัทร ทางเดินปูด้วยพรมหนาจนเงียบสนิท ทำให้เธอต้องเดินเบา ๆ เพื่อหวังจะเซอร์ไพรส์คนรักของเธอ

เธอมาถึงหน้าห้องของณภัทร และพบว่าประตูแง้มอยู่ ไม่ได้ปิดสนิท ในใจเธอเกิดความสงสัยขึ้นมาแวบหนึ่ง แต่ก็ถูกความตื่นเต้นที่จะได้แบ่งปันข่าวดีกลบไปจนหมด

เธอค่อย ๆ ผลักประตูเข้าไป กำลังจะเอ่ยชื่อณภัทร แต่ในห้องนั่งเล่นกลับไม่มีใคร ทว่าทิศทางจากห้องนอนกลับมีเสียงครางที่ถูกกดไว้และเสียงหัวเราะของผู้หญิงดังออกมา

รอยยิ้มของอินทิราแข็งค้างบนใบหน้า เลือดในกายราวกับจะแข็งตัวในทันที เสียงของผู้หญิงคนนั้น...ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน คุ้นเคยจนทำให้เธอหนาวไปทั้งตัว

ราวกับเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกสูบออกไป เธอค่อย ๆ ก้าวไปยังประตูห้องนอนที่แง้มอยู่ และมองผ่านช่องประตูเข้าไป เธอได้เห็นภาพที่จะจดจำไปชั่วชีวิต

ณภัทร คู่หมั้นของเธอ กำลังเปลือยกายกอดรัดอยู่กับศุภลักษณ์ น้องสาวของเธอบนเตียงที่พวกเขาเคยนอนด้วยกัน

ศุภลักษณ์ครางอย่างยั่วยวน พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงหวานจนเลี่ยนว่า “ภัทรขา คุณจะเลิกกับยัยโง่นั่นเมื่อไหร่คะ ศุภรอไม่ไหวแล้วนะ”

ณภัทรครางออกมาอย่างพึงพอใจ เขาบีบคางของศุภลักษณ์แล้วพูดว่า “จะรีบไปไหน รอให้ผมได้เงินกองทุนมรดกที่คุณปู่ของยัยนั่นทิ้งไว้ให้ก่อนสิ แล้วจะรีบถีบหัวส่งเลย คุณหนูจากตระกูลตกอับ คิดว่าตัวเองยังเป็นหงส์อยู่อีกเหรอ”

“แต่ว่า...พี่อินไว้ใจศุภมากเลยนะคะ ถ้าเกิดพี่อินรู้ขึ้นมาจะทำยังไงคะ” ศุภลักษณ์แสร้งทำเป็นกังวล แต่ในน้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความสะใจ

อินทรารู้สึกเหมือนโลกหมุน หูของเธออื้ออึงไปหมด เธอใช้มือปิดปากแน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองส่งเสียงใด ๆ ออกมา แต่น้ำตากลับไหลรินลงมาไม่ขาดสายเหมือนไข่มุกที่ขาดเส้น

ใบรายงานผลการตรวจครรภ์ในกระเป๋าของเธอ บัดนี้ร้อนราวกับเหล็กเผาไฟ เซอร์ไพรส์ที่เธอตั้งใจนำมาด้วยความหวัง กลายเป็นเรื่องตลกที่ร้ายกาจที่สุดในโลก

ความเจ็บปวด,และความโกรธแค้นอย่างรุนแรงถาโถมเข้าใส่สติของเธอ เธอผลักประตูห้องนอนเข้าไปอย่างแรง นิ้วสั่นเทาชี้ไปที่คนทั้งสองบนเตียง “พวกแก...พวกแก...”

คนทั้งสองบนเตียงตกใจกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกะทันหัน ศุภลักษณ์กรีดร้องแล้วดึงผ้าห่มมาปิดตัว ส่วนณภัทรหลังจากที่ตื่นตระหนกอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาก็ปรากฏความโกรธเกรี้ยวขึ้นมา

“เธอมาทำอะไรที่นี่!” ณภัทรไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย แต่กลับตวาดถามด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

อินทิรามองเขา หัวใจเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด เธอยกกระเป๋าในมือขึ้น ใบรายงานผลการตรวจครรภ์หลุดออกมา ปลิวตกลงบนพื้น “ฉันท้อง...ณภัทร ฉันท้องลูกของเธอ...” เสียงของเธอแหบพร่าและสิ้นหวัง

สีหน้าของณภัทรเปลี่ยนไปทันที ขณะที่ศุภลักษณ์ที่อยู่ข้าง ๆ เขากลับมีแววตาอำมหิตและอิจฉาริษยาฉายออกมา

ทันใดนั้นศุภลักษณ์ก็ร้องไห้ออกมา เธอจับแขนของณภัทรแล้วพูดว่า “ภัทรคะ ทำยังไงดี ศุภก็ท้องเหมือนกัน...เป็นลูกของคุณค่ะ”

อินทราราวกับถูกฟ้าผ่า เธอมองน้องสาวของตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตา

ณภัทรลังเลอยู่ครู่หนึ่งระหว่างผู้หญิงสองคน จากนั้นราวกับตัดสินใจได้แล้ว เขามองไปที่อินทิราด้วยสายตาเย็นชาไร้ความรู้สึก “อินทิรา เราจบกันแล้ว ส่วนเด็กในท้องของเธอ ไปทำแท้งซะ”

คำพูดนั้นเหมือนคมมีดที่แทงทะลุหัวใจของอินทิราอย่างจัง เธอพุ่งเข้าไป หมายจะตบหน้าศุภลักษณ์ แต่กลับถูกณภัทรจับข้อมือไว้อย่างหยาบคาย

“เธอจะบ้าเหรอ!” ณภัทรสะบัดมืออย่างแรง อินทิราเสียหลักเซถอยหลังไป

เอวด้านหลังของเธอชนเข้ากับขอบโต๊ะอย่างแรง ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นมาจากช่องท้อง ทันใดนั้น เธอรู้สึกถึงของเหลวอุ่น ๆ ไหลลงมาระหว่างขา

เธอ cúi đầu xuống nhìnอย่างหวาดกลัว เห็นเลือดสีแดงสดเปรอะเปื้อนกระโปรงสีอ่อนของเธอ ลูก...ลูกของเธอ!

ณภัทรและศุภลักษณ์เห็นเลือดก็ตะลึงไปเช่นกัน แต่บนใบหน้ากลับไม่มีความกังวลแม้แต่น้อย มีแต่ความโล่งใจและเย็นชา

อินทิราลากร่างกายที่เจ็บปวดอย่างแสนสาหัส พยุงกำแพงลุกขึ้นยืน ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี มองพวกเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังไม่สิ้นสุด “ณภัทร,ศุภลักษณ์...ต่อให้ฉันเป็นผี ฉันก็จะไม่ปล่อยพวกแกไป!”

เธอหันหลังกลับ แล้ววิ่งออกจากคอนโดอย่างเสียสติ ในหัวขาวโพลนไปหมด เหลือเพียงความคิดที่จะแก้แค้น

เธอวิ่งออกจากตึกคอนโดอย่างไม่คิดชีวิต วิ่งออกไปบนถนน รถบรรทุกคันหนึ่งที่เสียการควบคุมพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว แสงไฟที่สาดส่องและเสียงเบรกที่แหลมคมคือความทรงจำสุดท้ายก่อนที่เธอจะหมดสติไป