พลาดรักพ่อหนุ่มไอที

เช้าวันทำงาน ณ โรงแรมหรูของประธานซินอี้

ติช่าใช่นี่คือชื่อฉันเอง เลขาสาวสวย หุ่นดีเซ็กซี่ ของประธานหวังอี้ ที่สมัยเมื่อครั้งยังดำรงตำแหน่งเธอก็เป็นคนดูแลจัดการให้ทุกอย่าง

จวบจน มาถึงคราวที่ ประธานซินอี้มาดูแลต่อ ติช่าก็ยังคงดูแลเขาด้วยดีเสมอมา และด้วยการทำงานที่รอบรู้ไปเกือบทุกอย่าง ทำงานอย่างรวดเร็ว ทำให้ ทั้ง 2 ประธานไว้ใจให้เธอจัดการงานแทนให้ในบางครั้ง

ซึ่งในวันนี้ ประธานซินรีบออกไปทำธุระข้างนอก ส่วนฉันต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จ ความจริงจะกลับไปทำงานต่อที่บ้านก็ได้นั่นแหล่ะ แต่ก็อยากจะทำให้มันเสร็จ ๆ ไปจะได้ไม่ต้องค้างๆคาๆ

แต่ทันใดนั้น อุ้ยแม่เจ้า!!!! อยู่ดี ๆ คอมก็เด้งขึ้น ข้อความอะไรแปลก ๆ มือสวยดันมือไวกดปิดมันลงไปเสียอย่างนั้น ทำให้หน้าจอดับวูบไปหมดเลย

ให้ตายเถอะน่า...นาทีที่รีบเร่งมักชอบมาเป็นอะไรตอนนี้ คนอื่นเขาก็เลิกงานกลับบ้านกันไปหมด ไม่รู้ว่า ป่านนี้ไอทีจะกลับบ้านกันไปหมดแล้วหรือยังนะ ลองโทรดูก่อนดีกว่า

"สวัสดีค่ะ ไอทีหรือเปล่าคะ."

"ใช่ครับ"

"ขอโทษที่รบกวนเวลาหลังเลิกงานนะคะ ตอนนี้พอจะมีใครอยู่บ้างมั้ยคะ"

เสียงเงียบหายไปพักนึง คาดว่าเขาคงอาจจะกำลังหาคนที่จะมาแก้ไขปัญหาให้ได้ ถ้างานไม่เร่งด่วนจริง ๆ และเป็นกังวลว่าข้อมูลที่ทำค้างไว้จะหายไป ก็คงจะไม่รบกวนคนอื่นเขาหรอก เปิดใหม่มันก็เปิดไม่ติดไง

" ฮัลโหลครับ คุณติช่า ก๊อตยังไม่กลับ พอดี เขาไปเช็คสายไฟที่ห้อง Server เดี๋ยวเขาขึ้นไปนะครับ "

" อ้อ ดีเลยค่ะ ขอบพระคุณมาก ๆ เลย นะคะ "

ฉันนั่งรออยู่ในห้องอย่างร้อนใจ ผ่านไป 15 นาที แล้วก็ยัง ไม่มา ฉันเกรงใจไม่กล้าที่จะไปเร่งเขาอีกรอบ แต่ทันใดนั้นเสียงสวรรค์นั่นอาจจะใช่มั้ง เพราะได้ยินเสียงเคาะห้อง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ฉันลุกเดินไปเปิดประตูให้คนที่เคาะอยู่ข้างหน้า "เชิญค่ะ"

ขณะนั้นประกฎภาพชายหนุ่ม ผิวเข้ม แต่ไม่คล้ำขนาดนั้น ใบหน้าหล่อคม คิ้วหนา มีหนวดเคราเล็กน้อยพอประมาณ ร่างเท่ สมาร์ทสูงโปร่ง มาในชุดเสื้อยืดสีดำกางเกงยืนส์ ซึ่งอู้หูว..ตรงสเปกของฉันที่ชอบผู้ชายเข้ม ๆ แบบนี้เลย

ทำงานมาก็นานแต่ทำไมผู้ชายคนนี้ไม่เคยเห็นหน้านะ แค่เห็นใบหน้าก็แทบจะน้ำเดินเลยทีเดียววิชวลสุดๆ

" ไอทีคุณก๊อตหรือเปล่าคะ "

" ใช่ครับ "

"เชิญค่ะ ดูคอมให้หน่อย มันขึ้นภาษาอังกฤษแล้วเผลอกดปิดมันไปแล้วก็ดับ ไปเฉยเลย "

ชายหนุ่มเดินไปสำรวจเครื่องคอมที่โต๊ะทำงาน ส่วนฉันเดินมาเปิดโน้ตบุคนั่งทำงานตรงโซฟา ปล่อยให้ไอทีจัดการของเขาไป แต่เวลาเดียวกันฉันก็แอบลอบมองใบหน้าหล่อคมตรงสเปคอยู่เรื่อย ๆ แต่ชวนคุยสักหน่อยดีกว่าเพื่อไม่ให้บรรยากาศเงียบจนเกินไป

"คุณก๊อตพึ่งมาทำงานใหม่เหรอคะ?

"ทำได้สองอาทิตย์แล้วครับ ไม่ต้องเรียกคุณหรอกครับเรียกก๊อตเฉย ๆ ก็ได้"

-งูยย..ก๊อตจิหรือเปล่าชื่อน่ารักจัง อร๊ายแต่เก็บอาการข่มไว้-

​​​​​"อ่อ ถึงว่าล่ะไม่เคยเห็นหน้า ดูหน้าตายังเด็กอยู่เลย พึ่งจบใหม่เหรอคะ"

เค้าหล่อคม หน้าใสเหมือนเด็กจบใหม่เลยจริงๆนะ ฉันเลยอดจะถามไม่ได้

"จบมาสามปีแล้วครับยี่สิบหกแล้ว"

"จริงเหรอคะ รุ่นน้องนี่นา"

แต่เขาว่ากันว่ากินเด็กเป็นอมตะจะเป็นไรมั้ยนะ ถ้าอยากจะลองกินเด็กดู ฉันที่สวมชุดเดรสสั้นในวันนี้พอดิบพอดีที่ถอดเสื้อสูทออกตั้งแต่ตอนเลิกงานแล้ว

ถ้าถอดตอนนี้เกรงว่าจะน่าเกลียดเดี๋ยวหาว่าอ่อย แต่ก็อยากอ่อยนั่นแหละ ทำทีนั่งทำงานแต่ขยับชุดให้ร่นขึ้นเผยให้เห็นเรียวขาคู่สวย

" คอมเปิดติดแล้วลองเข้าดูครับ คุณ......??"

" ติช่าค่ะ "

" ครับ คุณติช่าลอง ดูครับ "

ฉันลุกไปนั่งตรงเครื่องคอมที่เขาซ่อมให้ โดยที่มีก๊อตยืนดูอยู่ข้าง ๆ ฉันสำรวจงานและเอกสารต่าง ๆ ที่ทำค้างไว้อยู่ เดชะบุญทุกอย่างยังอยู่ครบ

" เดี่ยวคุณติช่า ลองทำดูก่อนนะครับ เดี่ยวผมนั่งรอเป็นเพื่อนมันดึกแล้ว เผื่อเจอปัญหาอะไรอีก"

" ดีเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ "

ฉันยกยิ้มพอใจและนั่งทำงานต่อ ขาคู่สวยที่ไขว่ห้างแทบเกือบเห็นเข้าไปข้างใน หรือว่าเขารู้ทันที่ฉันอ่อยหรือเปล่านะ หรือว่าจะมีใจให้คนสวยๆอย่างฉันเหมือนกันถึงได้ยอมนั่งรอขนาดนี้ อ๊อย..บ้า..เขินนะ🤭 ฉันสำรวจเครื่องคอมอยู่สักพักโชคดีที่ข้อมูลยังไม่หาย

" เรียบร้อยแล้วค่ะ ก๊อตกลับยังไงคะ "

" อ้อ นั่งรถเมล์ ไปครับ "

" งั้นดีเลยค่ะ กลับพร้อมกันเดี๋ยวติช่าไปส่ง "