หลีซินแพทย์ศัลยกรรมในยุคปัจจุบันได้ทะลุมิติเข้าร่างสตรีลูกขุนนาง ที่มีความเอาแต่ใจ อารมณ์ร้ายเป็นใหญ่ แต่ทว่าสตรีนางนี้ ต้องแต่งงานกับหยางอ๋องผู้มีลูกติดฝาแฝดชายหญิง
หลีซินแพทย์ศัลยกรรมในยุคปัจจุบันได้ทะลุมิติเข้าร่างสตรีลูกขุนนาง ที่มีความเอาแต่ใจ อารมณ์ร้ายเป็นใหญ่ แต่ทว่าสตรีนางนี้ ต้องแต่งงานกับหยางอ๋องผู้มีลูกติดฝาแฝดชายหญิง
"พระชายา เพคะ" อีอีเขย่าร่างเจ้านายหลายวันมานี้ พระชายาผู้งดงามหรือ หลี่ซินที่แต่งเข้ามาในฐานะชายาเอก ด้วยนิสัยของนางทำให้หยางอ๋องนึกชัง วันแต่งงานหยางอ๋องเดินทางไปเมืองจินเพื่อทำสงครามกับแคว้นฉู่ที่บุกเมืองจินที่เป็นของแคว้นชิง หลี่ซินแต่งเข้ามาในจวนอ๋องได้หกเดือนแล้ว
ท่านอ๋องไหว้ฟ้าดินกับนางเสร็จแล้วออกเดินทาง ทิ้งนางไว้ที่เมืองหลวงอย่างเดียวดาย การแต่งงานครั้งนี้เป็นสมรสพระราชทานแต่ก็ไม่เคยอยู่ในสายตาของหยางอ๋องเลยแม้แต่น้อย
หลี่ซินขึ้นชื่อเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นชิง แต่ก็เป็นนางร้ายอันดับหนึ่งเช่นกัน ด้วยเหตุผลนี้จึงไม่มีผู้ใดอยากจะหมั้นหมายกับนาง อีกทั้งนางยังพึงใจในตัวหยางอ๋องไม่น้อย
เรื่องสมรสราชทานนั้นราชครูหลี่เจิ้งบิดาของนางรับใช้ฝ่าบาทมานานจึงให้ฝ่าบาทพระราชสมรสให้แก่บุตรี
ฉู่เฟิงนั้นเป็นฮ่องเต้ที่ให้ความสำคัญแก่ขุนนางใหญ่ อย่างราชครูหลี่ไม่น้อย ที่คอยเป็นทั้งสหายที่เขาไว้ใจ กระนั้นเขาจึงทำตามคำขอของราชครูหลี่
ใบหน้างามซีดเซียวยิ่งนัก ดวงตาหงส์ขยับเปลือกตาขึ้นมา สถานที่แห่งนี้ช่างไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย
"พระชายาฟื้นแล้ว" อีอีพลันนั่งกุมมือเจ้านาย ดีใจจนไม่ยอมปล่อยมือ
หลี่ซินตกใจ เหตุใดสตรีนางนี้เรียกนางว่าพระชายา นางจำได้ว่า นางเดินเล่นที่กำแพงเมืองจีนแล้วเป็นลมหมดสติไป หรือว่านางจะตายแล้ว
ความทรงจำเจ้าของร่างเดิมไหลเข้าสู่สมองของหลี่ซิน
เจ้าของร่างเดิมมีนามว่าหลี่ซินอายุสิบหกปี เป็นสตรีที่งดงามในแคว้นชิง แต่ทว่าก็เป็นสตรีที่ร้ายกาจเช่นกัน
เจ้าของร่างเดิมป่วยตายรึ
หลี่ซินข้ามภพเข้ามาในยุคจีนโบราณ เมื่อหลายพันปีก่อน ที่ไม่มีในประวัติศาสตร์จีน
นางจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าคันฉ่องสีเหลืองทอง ดวงตางามเบิกกว้างขึ้น
พบว่าใบหน้าสตรีนางนี้งดงามยิ่งนัก ดวงตาหงส์กลมโตราวกับดวงจันทรามีประกายแวววาวระยิบระยับ คิ้วงามดั่งคันศร จมูกเรียวแหลมเชิดขึ้นเล็กน้อย นี่ถ้าในยุคปัจจุบันสตรีนางต้องโดนทักว่าเสริมจมูกแน่นอน
อีกทั้งริมฝีปากบางเฉียบอวบอิ่มสีชมพูน่าจุมพิต คางแหลมเล็กราวกับเสริมสิริโคน ไม่นางงดงามราวกับนางสวรรค์มาจุติเสียจริง ยังไม่หมดเพียงแค่นี้ มืองามจับที่ทรวงอกพบว่ามีก้อนแข็งขนาดใหญ่ตั้งอยู่
โอ้ว !!! แม่เจ้า โนตมของสตรีนางนี้ช่างใหญ่เสียจริง นับว่าเป็นสตรีที่สมบูรณ์แบบ ใบหน้า ทรวงอก โดยงดงามเกินคำบรรยาย แต่เสียอย่างเดียว ร่างกายขี้โรคไปหน่อย
"พระชายาท่านจับทรวงอกทำไมเพคะ" อีอีสาวใช้ของพระชายาสงสัย
หลี่ซินหันกลับมามองอีอี ใบหน้าสาวใช้ช่างกลมน่ารักเสียจริง แต่เสียอย่างเดียวจมูกของอีอีราวกับมีล้อรถม้าทับไว้ เหลือเพียงแค่รูหายใจเท่านั้น
"ข้า รู้สึกเหนื่อย"
"พระชายาของบ่าว บ่าวคิดว่าท่านจะจากบ่าวไปเสียแล้ว อยู่ ๆ ท่านก็นอนไม่ตื่นสองวันเต็ม ๆ พอบ่าวจะไปตามท่านหมอ คนของหยางอ๋องขัดขวางไว้"
รึว่าสาเหตุการตายของเจ้าของร่างเดิมจะเกี่ยวกับหยางอ๋อง หลี่ซินกลับไปนั่งที่เตียง สายตากลอกไปมา สมองขบคิดว่าเหตุใดหลี่ซินคนเดิมถึงต้องตาย
นางพลันหลับตา ภาพบางอย่างปรากฏขึ้นมา เด็กฝาแฝดสองคน ชายหญิงใบหน้าคล้ายกัน หลี่ซินในตอนนั้นเฆี่ยนเด็กทั้งสองคนสลับกันไปมาจนก้นแตก อีกทั้งมีเหตุการณ์หลาย ๆ อย่างหลี่ซินคนก่อนบังคับเด็กแฝดกินข้าวหมา นางโกรธแค้นที่หยางอ๋องไม่พานางไปเมืองจินด้วย หรือว่าสาเหตุที่นางตายหยางอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้ารับใช้วางยาหลี่ซิน
แต่ทว่าหลี่ซินคนเดิมได้ตายไปแล้ว แต่นางคือหลี่ซินที่มาจากโลกปัจจุบัน ถ้าหยางอ๋องรู้ว่านางไม่ตาย เขาต้องหาทางสังหารนางอย่างแน่นอน
คิดได้กระนั้นใบหน้างามพลันมีเหงื่อไหลออกมาพราก ๆ มืองามพลันเย็นเฉียบ
"พระชายา ท่านสลบไปหนึ่งวัน บ่าวจะเตรียมอาหารให้เพคะ" คล้อยหลังอีอี หลี่ซินพลันคิดหาทางทำดีกับเด็กแฝดสองคนนี้ เพื่อไถ่บาป ไม่รู้ว่าหยางอ๋องจะกลับมาตอนไหน เขาอาจจะเห็นใจนางและไว้ชีวิตนางก็ได้ นางเพิ่งมาอยู่โลกใบนี้ ไม่อยากตายรอบสอง
ค่ายทหารเมืองจิน ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเคราได้รับพิราบสื่อสารจากเมืองชิง
ดวงตาดอกท้อมองอักษรที่อยู่ในกระดาษแผ่นน้อย ดวงตาทอประกายเป็นรอยยิ้ม
ในที่สุดสตรีสมควรตายก็ตายไปได้เสียที ช่างโชคดียิ่งนัก เขาให้นางอยู่ในจวนอ๋องหกเดือน มันคงว่างเกินไป นางถึงไปรังแกเสี่ยวเปา เสี่ยวเปย บุตรฝาแฝดของเขา
"คืนนี้ฉลองทั้งค่าย สตรีนางนั้นได้รับยาพิษจนตายแล้ว" น้ำเสียงเย็นเฉียบของหยางอ๋อง ช่างไร้ความรักให้กับหญิงงามอย่างพระชายายิ่งนัก
เปาเปา เปยเปยมีรึจะยอมให้อ๋องปากสุนัขมายุ่งกับมารดาของพวกเขามิสู้ หาบิดาหล่อๆ ให้มารดาสักคนเสียดีกว่า 55555 สมหน้าบิดาสมองสุนัข
นางหนีความยากลำบากเข้ามาในเมืองหลวงฉางอัน เพื่อขายตัวเองเป็นสาวใช้ในจวนท่านแม่ทัพ แต่ทว่า ท่านแม่ทัพผู้นี้เมตตาสาวใช้อย่างนางยิ่งนัก จนกระทั่งทำให้ฮูหยินใหญ่ในจวนมิพอใจสาวใช้อย่างนาง จูจูจะทำอย่างไรให้มีชีวิตที่ปลอดภัยในจวนท่านแม่ทัพนี้ ร่วมเป็นกำลังใจให้จูจูนะเจ้าคะ
เซียวหรูอวี้กับโอวหยางหลิงหลง เรื่องข้ามภพข้ามชาติมาเป็นชายาอ๋อง เรื่องข้าอยากเป็นภรรยาเจ้า เป็นเรื่องบุตรสาวของเซียวหรูอวี้ คือท่านหญิงเปยเปยกับอวครักษ์จาง เรื่องราวระหว่างท่านหญิงกับองครักษ์ที่มีความรักให้กัน คนทั้งคู่จะได้มีวาสนาได้ครองรักกันหรือไม่? ................................................................................................................................................................ ใต้น้ำ ชายหนุ่มกอดหญิงสาวไว้ ริมฝีปากรีบประกบปากนาง ทั้งคู่มองหน้ากันแม้จะอยู่ใต้น้ำ เขาต้องต่อลมหายใจให้นาง ถ้าขืนโผล่หน้าขึ้นไปพวกมันอาจซุ่มอยู่ก็เป็นได้ การประกบริมฝีปากอยู่ใต้น้ำช่างเนิ่นนานเหลือเกิน พรึ่บ! ในที่สุดทั้งคู่ก็โผล่หัวออกมาจากใต้น้ำ หญิงสาวหายใจเฮือกใหญ่ “ข้าหนาว พาข้าขึ้นฝั่งที” ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาพานางขึ้นฝั่ง เขาพานางขึ้นฝั่งแล้วเข้าไปในถ้ำ โชคดีในถ้ำเหมือนจะมีคนเคยมาพักที่นี่ ทิ้งฟืนไว้จำนวนมาก หญิงสาวนั่งตัวสั่น นางหนาวเหลือเกิน “เจ้าถอดเสื้อผ้าออกเถอะ” ชายหนุ่มหันไปบอกหญิงสาว แต่ในมือยังคงก่อไฟ เป่ยเป่ยได้ยินดังนั้นก็ปลดอาภรณ์สีแดงเพลิงออกเหลือเพียงแค่เอี๊ยมสีชมพู หญิงสาวนั่งผิงไฟอย่างเขินอาย จีนโบราณ
อวี้เหมยหรู แพทย์สาวยุคปัจจุบัน ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายที่เธออ่าน เธอนั้นดันชอบพระรองอย่างท่านแม่ทัพซือเหยียน มากกว่าพระเอกอย่างองค์ชายสามจีเสวียน
"ท่านเป็นอย่างไรบ้าง" เซียวหยามองหน้าชายคนรักที่โดนพิษยาปลุกกำหนัดในใจก็นึกโกรธเซียวเหยียนขึ้นมาทันที "ข้าร้อนยิ่งนักอยากจะปลดปล่อย" น้ำเสียงกระเซ้าบอกชายคนรัก ในใต้หล้านี้ เสิ่นจ้านไม่ต้องการสตรีแม้แต่คนเดียว เขาต้องการบุรุษอย่างเซียวหยาเท่านั้น
เกาเหมียวหรงบุตรสาวนายอำเภอโจว ไม่เป็นที่รักของขอบิดา เกาเซิง นางเป็นบุตรภรรยาเอกที่ตายไปแล้ว กระนั้นบิดาจึงให้นางออกเรือนกับพ่อค้าคารวานแห่งทุ่งหญ้า มีอายุคราวบิดา นางจึงตัดสินใจเป็นอนุของแม่ทัพหนานอ๋อง
กลางวันอ่อนหวาน กลางคืนร้อนแรง นี่คือคำที่ลู่เยียนจือใช้เพื่อบรรยายถึงเธอ แต่หานเวยบอกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งปี ลู่เยียนจือกลับไม่ลังเลที่จะขอหย่ากับสือเนี่ยน “แค่ปลอบใจเธอไปก่อน ครึ่งปีข้างหน้าเราค่อยแต่งงานใหม่” เขาคิดว่าสือเนี่ยนจะรออยู่ที่เดิมตลอด แต่เธอได้ตาสว่างแล้ว น้ำตาแห้งสนิท หัวใจสือเนี่ยนก็แตกสลายไปแล้วด้วย การหย่าปลอมๆ สุดท้ายกลายเป็นจริง ทำแท้งลูก เริ่มต้นชีวิตใหม่ สือเนี่ยนจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก แต่ลู่เยียนจือกลับเสียสติ ต่อมา ได้ยินว่าคุณชายลู่ผู้มีอิทธิพลนั้นก็อยู่นิ่งๆ ต่อไปไม่ได้ ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงเพื่อขอให้เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง...
เมื่อห้าปีก่อน ปัญฑารีย์ตกหลุมรักวิศนุชาหัวปักหัวปำ หล่อนรักเขาจากใจจริงๆ แต่หากว่าครอบครัวของเขาไม่ยอมรับ ความรักนั้นจึงต้องจบลงด้วยการที่หล่อนต้องอุปโลกน์แฟนคนใหม่ขึ้นมาทำให้วิศนุชายอมถอยห่าง และเมื่อต้องมาพอเจอกันอีกครั้ง เขาในฐานะประธานสุดหล่อ ส่วนหล่อนคือเลขาหน้าห้อง(ชั่วคราว) ที่ต้องคอยรองรับความเลือดเย็นของเขาอย่างไม่มีทางเลี่ยงได้ จนกระทั่งถูกเขาลงทัณฑ์ด้วยบทพิศวาสร้อนแรง และไล่ส่ง โดยที่เขาไม่รู้ว่ามีสิ่งชีวิตหนึ่งกำลังก่อเกิดอยู่ในตัวของหล่อนด้วย
เฉียวลู่ นักแสดงแถวหน้าของจีนมีข่าวฉาวออกมาทำให้ทางต้นสังกัดของเธอสั่งให้เธองดออกสื่อชั่วคราว จึงเป็นโอกาสที่หาได้ยากสำหรับคนงานยุ่งตลอดทั้งปีของเธอที่จะได้พักผ่อน เฉียวลู่เดินทางกลับบ้านเกิดของเธอและการกลับไปครั้งนี้ทำให้ชีวิตของเฉียวลู่เปลี่ยนไปตลอดการ ฉีหมิงเยี่ยน อนุชาองค์เล็กของฮ่องเต้แห่งแคว้นฉี ถูกลอบปลงพระชนม์ระหว่างที่เดินทางมาทำหน้าที่เจรจาสงบศึกกับเเเคว้นเซียว เพราะได้รับบาดเจ็บสาหัสทำให้ชินอ๋องความจำเสื่อมและได้รับการช่วยเหลือจากพ่อลูกตระกูลเฉียว เซียวยิ่น ฮ่องเต้แคว้นเซียวมีพระสนมมากมายเเต่กลับไม่สามารถให้กำเนิดพระโอรสได้โหรหลวงได้ทำนายเอาไว้ว่า ในอนาคตองค์รัชทายาทที่แท้จริงจะกลับมาเซียวยิ่นจึงมีรับสั่งให้ทหารออกตามหาพระโอรสและอดีตฮองเฮาของตนอย่างลับๆ ฉินอี้เหยา ได้รับบาดเจ็บสาหัสร่างลอยตามแม่น้ำมาพร้อมกับเด็กทารกในอ้อมแขนเมื่อฟื้นขึ้นมานางจึงแสร้งจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ เพื่อให้นางและบุตรชายมีชีวิตรอดต่อไป
คิณ อัคนี สุริยวานิชกุล ทายาทคนโตของสุริยวานิชกุลกรุ๊ป อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เย็นชากับผู้หญิงทั้งโลกยกเว้นเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เอย อรนลิน "เมื่อเขาดึงเธอเข้ามาในวังวนของไฟรักที่แผดเผาหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้ไหม้ไปทั้งดวง" "เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันช่วยค่าตอบแทนมันสูงเธอจ่ายไหวเหรอ?" เอย อรนลิน พิศาลวรางกูล ดาวเด่นของวงการบันเทิงที่ผันตัวไปรับบทนางร้าย เธอสวย เซ็กซี่ ขี้ยั่วกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น "เขาคือดวงไฟที่จุดประกายขึ้นในหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้หลงเริงร่าอยู่ในวังวนแห่งไฟรัก" "อะ อึก จะ เจ็บ เอยเจ็บค่ะคุณคิณ"
ในวันแต่งงาน เสิ่นเยวียนถูกคู่หมั้นและน้องสาวของเธอทำร้าย และถูกจำคุกเป็นเวลาสามปีด้วยความทุกข์ทรมาน หลังจากได้รับการปล่อยตัวจากคุก น้องสาวผู้ชั่วร้ายได้คุกคามด้วยชีวิตแม่และพยายามให้เธอมอบตัวกับชายชรา อย่างไรก็ตาม เธอได้พบกับเซียวเป่ยหาน ซึ่งเป็นผู้ทรงอิธิพลที่หล่อเหลาและเย็นชาแห่งแห่งสังคมด้านมืด อย่างไม่คาดคิด และชะตากรรมของเธอก็เปลี่ยนไปตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แม้ว่าเซียวเป่ยหานจะเย็นชา แต่เขากลับปฏิบัติต่อเสิ่นเยวียนดั่งเป็นสมบัติล้ำค่า นับแต่นั้นมา เธอจัดการคนเสแสร้ง เอาคืนแม่เลี้ยงและไม่ถูกกลั่นแกล้งอีกต่อไป
หลังจากแต่งงานได้ 2 ปี ในที่สุดเจียงเนี่ยนอันก็ตั้งครรภ์สักที ความดีอกดีใจของเธอแต่กลับแลกกับคำขอหย่าของสามี หลังจากการสมคบคิด เธอนอนในกองเลือด และต้องการขอร้องเขาให้ช่วยเด็กเอาไว้ แต่กลับไม่สามารถติดต่อกับอีกฝ่ายได้ ด้วยความสิ้นหวังเธอจึงออกจากประเทศไป ต่อมาในงานแต่งงานของเจียงเหนียนอัน คุณกู้เสียการควบคุมและคุกเข่าลง ดวงตาของเขาแดงก่ำ "มีลูกของฉัน แล้วเธออยากจะแต่งงานกับใครกัน?"
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY