งไม่ได้ ถึงแม้คุณเหลิ่ง จะไม่ได้สั

้นจะเป็นปอดบวมได้” คุ

ะเธอรู้ว่า คุณเหลิ่งเป็นคนอารมณ์ร้อน ถ้าภรรยาที่เพิ่งแต่ง

ธออ่อนแอมาก ให้เธอพักผ่อนให้มาก ๆ ” ค

้ของเธอลดลงเล็กน้อย แ

ดินเข้ามาที่ห้องโถงของบ้าน แต่เขาก

อคะ” น้าเหอขานรับ หลั

สติอยู่ เขาออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว “พาเธอลงไปข้างล่าง！ แล้วมาทำค

ดไป หย่าหยิงมองไปรอบ ๆ ห้อง แล้วรู้สึกคุ้นตา เธอค่อย ๆ นึกว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเธอกลับมาที่ห้อง

ง “เอ๊ะ！ คุณนายเหลิ่ง ฟื้นแล้ว เดี๋ยวฉันจะเอา

” หย่าหยิงเป็นห่วงที่จะต้องไปเรียน มากกว่าอาการป่วยข

าบน้ำเย็นโดยไม่ระวังตัวแบบนี้ได้ยังไงกั

ๆ “ค่ะ ต่อไปฉั

ปเรียน ทั้ง ๆ ที่เธอยังไม่หา

้เธอกลับเลือกที่จะนั่งหลังห้อง เพราะเธอเกรงว

ของเพื่อนร่วมชั้นก

ยิงอีกแล้วแหละ ฉันได้ยินมาว่าเธอจั

ไฮโซแก่ ๆ นั่นน่ะ？ ทั้ง ๆ ที่เธอออกจะสวยขน

เหน็บแหนม “ถ้าเธอไม่มีเงิน หน้าสวย ๆ ของเธอ น

ตกใจที่เพื่อน

ำให้เพื่อน ๆ พากันเข้าใจเธอผิด ต่

พักที่หอพัก หวางซินเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งของเธอเห็นเธอนอนซมอยู่บนเตี

อย ก็เลยมานอนพัก” หย่าหยิงยิ

ื่นให้หย่าหยิง “ด

หวางซินดี

หนักมา ถึงไม่มีแรง” อู๋หลิงหลิงพูดจาค่อนขอดเธอ อู๋หลิ

หย่าหยิงไม่สบายอยู่นะ” หวาง

ปติดโรคอะไรจมาจากผู้ชายคนนั้นมาบ้าง เธอใช้ชีวิตไม่ระวังแบบนี้ อยู่ห่างจา

ม หวางซินก็เดินเข้าไปหาและปลอบเธอ “ฉ

ะไม่ค่อยเข้าสังคม เธอไม่มีเพื่อนสนิทสักคนที่ม

ล่าง เวลาก็ล่วงเลยไปเที่ย

้วค่ะ” น้าเหอ

ละครสินะ วันนี้เธอถึงยังมีแรงไปเรียนได้？ หรือว่

นนำยาไปให้เธอไหมคะ？” น้าเหอถามอย่างเกร็ง ๆ เธอเกรงว่า เจ้านายของเ

ล่ เธอมีผู้ชายคนนั้นคอยดูแลอยู่แ

ครั้งแล้วครั้งเล่า เขาคงจะด

หออยากจะพูดอะไรมากกว่านี้ แต่ก็หยุดไว้เ