ออยู่ด้านนอก เขาขบกรามแน่น ขณะที่กำลังชำเลืองมองเธอ ก่อนจะหันหล

งิน นั้น ดูน่าอึดอัดมาก หย่าหยิงทำได้เพียงมอ

ว่าบรรยากาศรอบข้างช่างเหน็บหนาวซะเ

อมา พวกเขาก็เดินทางมาถึงวิลล่าสุดหรูของมู่เฉิน วิลล่าหรูที่ตกแต่งอย

มู่เฉินลงจากรถ แล้วหันไ

่ก็เทียบกับวิลล่าของมู่เฉินไม่ได้เลย เธ

้านทักทายเขา พลางเหลือบมองสาวสวยที่อยู่

น้าเหอก็ออกมาเสิร์ฟกาแฟด้วยถ้วยกาแฟราคาแพงที่มีลวดลายวดงา

ล็ดกาแฟจาไมกาชั้นดี ซึ่งเ

บรรยากาศที่เคร่งเครียดในวิลล่า ส่งสัญญาณเตือนเธออีกครั้งว่า

้อย “อุ๊ย นายท่าน！” น้าเหออุทานเสียงดัง กำลังจะรีบเข้

ี้ซะ！” เขาชี้นิ้วไปที่หย

หนึ่ง เธอเงยหน้ามอ

ยกเธอว่า คุณนายเหลิ่ง นี่เธอไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ？ ห

เธอจะเต็มใจหรือไม่ เพราะยังไงเขาก็จะบังคับให้เธอทำอยู่ดี แ

ว มันไม่ใช่เ

้องทีละชิ้นโยนลงไปในถังขยะ น้าเหอส่งผ้าถูพื้นให้เธอ เพ

ใช้ทิชชู่เช็ดออกอย่างระมัดระวัง พลางกลัวว่

ตตาเธอขึ้นมา โดยเฉพาะผู้หญิงที่เขาไม่เห็นคุ

จึงไม่ต่อต้านเขาเลย เขาไม่ได้คาดหวังว่าเธอ

ตัวยังไง หย่าหยิงเงยหน้ามองเขา ทั้งกลัวและสงสัย

ี่นี่อย่างสงบปากสงบคำ ถ้าฉันไม่อนุญาต เธอก็ห้ามไปไหนเด็ดขาด แล้วเธอจะต้องดูแลทุก ๆ อย่าง

อยู่ที่นี่ในฐานะคนรับใช้

ย่าหยิง

ขึ้น ก่อนจะลุกขึ้

เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะจาก

ะไร ก็ให้บอกกับลุงฝูหรือน้าเหอ” เข

ือไปดึงมือเขาอย่างลังเลก่อนจะพูดว่า “ฉันเต็มใ

มู่เฉินงงกับท่าทีของเธอ “เธออ

ะทำอะไรก็ได้ที่เธอต้องการ แล้วเธอจะอยากไปเรียนทำไม？ เท่

ตั้งใจเรียน แต่หย่าหยิงนั้นไม่ใช่ เธอ

” เขาผลักเธอ แล้

าไป แต่ก็ถูกน้าเหอหยุดไว้ “คุณขึ้นไปชั้นบนไม่ได้นะคะ！ ถ้าห

ารไปเรียนต่อ ฉันทำงานตลอดช่วงซัมเมอร์ ก็เพื่อหาเงินม

ุกเข้าไปในห้องของมู่เฉิน มู่เฉินก็ขึ้นเสียงใส

ทันที่ว่าเธอบุ่มบ่ามไป เธอไม่ควรขึ้นม

ิงยังคงยืนนิ่งอยู่ที่ประตู มู

อกใส่เธอ เธอก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว และเ