ยังคงอยู่

สลัว เสียงหายใจของชายหญิงที่สั่นสะท้านแทร

ความร้อ

เสียงหัวใจของเขาดังอยู่ใกล้หู เธอมอ

ี่เอวของเธอเล็กน้อย เสียงหาย

น้อย แล้วตอบว่า "ค

ายหนุ่มต่ำลงเล็กน้อย เขาจ้องเธออย่างแน่วแน่ "

วามไม่พอใจแฝงอยู่ เป็น

ไม่ได้ แต่ก็ใช้มือกอดคอเขาอย่

นจะยอมรับการอ่อนข้อของเธอ เ

อะไร เธอจึงไม่อายและขยับริ

ินม่านตื่นขึ้น ชายหนุ่ม

แต่ไม่ขาดความอดทน จากมุมที่เธอมองเห็น รูปร่างของเขาดูโดดเด่น

แต่ไม่ส่งเสียงรบกวน นอนลงบนเตี

หันมามองเธอ ดวงตาที่สงบไม่แ

่านพย

ัว เฉินม่านลุกจากเตียงมาช่วยผูกเ

้ง จากนั้นพูดว่า "เมื่อวานฉันได้ส่งงานให้ผู

หนุ่มขมวดคิ้ว "

่านหั่ว ฉันจะยื่นใบลาออกตั้งแต่วันนี้

าของชายหนุ่มดูมืด

งเธอสงบแต่มีพลัง "ตั้งแต่เรียนจบฉันก็เข้าทำงานที่บริษัท

่มไม่พ

ายามทำเสียงให้ดูสบาย ๆ "

เต็มไปด้วยความอาลัย "เมื่อก่อนฉันคิดว่ามีเวลารอ แต่ต

ดจบ มือของ

เขายกขึ้น สายตาดูเยาะเย้ย "

ู้สึกเจ็บในใจเล็กน้อย

ขาปล่อยมือ หันหลังอย่างไม่ปรานี