ดอกไม้ที่ปลายฝน

จนครบหนึ่งปีแน่นอน ผมบอกแล้วว่าจะมาอยู่

เกือบยี่สิบปีนั้นทำให้เจ้าสัวธงชัยนั่งตีหน้าขรึม หากสีหน้าของเขาก็ไม่ต่างกับคนพูดนัก น

็บของกลับอเมริกาไปซะ ฉันอยู่ของฉันมาได้ตั้งนานแล

พียงคำประชดของคนแก่ที่น้อยใจลูกหลาน ถ้าสายตาไม่แลเห็

คนเล็กของลูกหนี้ตัวดีของเจ้าสัวธงชัย หรืออีกนัยหนึ่งก็คือลูกสาวอดีตคู่กรณีของ

ียงชายชราที่อยู่ดีกินดี ห้อมล้อมไปด้วยบริวาร แถมยังไม่ขาดผู้หญิงสาวไว้คอยรับใช้ข้างตัวอีกต่างหาก...เมื่อเป็นอ

์ มันดูมีชีวิตชีวา ทว

ก็ต้องอยู่ครับ และคนอย่าง

าไม่สนใจว่าเจ้าสัวธงชัยจะคิดอย่างไร แต่เชื่อว่าตัวเองไม่ได้พูดแ

ับแม่ถูกเจ้าสัวธงชัยไล่ให้ออกจากบ้านในตอนกลางคืน แม่ปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับอุ้ม

ยู่ที่นั่นนานเกือบเดือน ระหว่างนั้นเขาเพียรถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองและครอบครัว แต่พ่อกับแม่ก็ไม่ได้ให้คำตอบที่ชัด

งย้ายออกจากบ้านหลังใหญ่ที่เคยอาศัยมาตั้งแต่จำความได้ อีกทั้งยังต้องล่ำลาเพื่อนๆ ที่โรงเรียน เขามีโอกาสแค่โทรศัพท์ไปบอกลาเ

าต้องปรับตัวเข้ากับสังคมใหม่ เรียนรู้ในที่แห่งใหม

รู้เรื่อยๆ...หากยิ่งรับรู้มากเท่าไร กวินทร์ก็เกิดความสงสัยว่าผู้ชายแก่คนนี