ข้ามภพหมื่นลี้จรดพู่กันคะนึงหา

ถอนหายใจ ใบหน้าสวยใสไร้เครื่องสำอางปากคอคิ้วคางเข้ารูปหน้ามองผิวไม่ได้ขาวซีดเหมือนสาวจีนแต่ผิวก็จัดว่าขาวในความเ

ึงเป็นวันที่สองที่มาทำงานเพราะไม่อยากอยู่เฉยๆ ก่อนที่ต้องไปเรียนในอีกไม่กี่วัน น้ำหวานเลือกที่จะเรียนช่วงเช้า จึงพอมีเวลามาทำงานช่วงบ่าย ค่าเหนื่อยที่ได้ ไม่มากนักแต่ก็ต้องทนเหนื่อย วันๆแทบจะไม่ได้พักเพราะป้าผู้

กลับม

ป็นภาษาจีน

”ลุงยามโบกมือ

กข้างๆ ที่เขียนว่าสำหรับ

อักษรจีน เ

าจากแซ่หวาง หวางจื่อที่แปลว่าลู

ย่างเบาแรงที่สุดเหมือนกลัวว่าใครจะได้ยิน นึกข

ืดตึดตือทางเดินที่มีแสงไฟสีส้มห่างๆ

ะ เพ

โดดเด่นเกินของชิ้นอื่นควันสีขาวพวยพุ่ง แต่ความมืดทำให้น้

ยแล

กจากตัวโถวางเค้เก้ น้ำหวานใจชื้นขึ้นมา รีบปิดปากโถแล้วยกขึ้นไปวางที่เดิม อ

ายเราสองคนเ

เบาๆ อีกคนยิ้มกว้าง ยกแขน ยกขาขึ้นม

ะคุณ” ก้าวขาตา

งเพราะกลัวจะไปช

วงอยู่ดี ห้องทำงานอยู่ด้านในสุด บรรยากาศยิ่งวังเวง อีกทั้งมีของสะสมของตระกูลมาก

กลั้นลมหายใจ เหมือนจะหยุดห

ผี ไม่ต้องกลัว

วแข็งทื่อ จะกลับออกไปก็ไกลแสนไกลเดินเข้าไปใกล้กว่าอีกอย่างถ้ากลับ

กๆ ก้าวขาให้กว้างให้ไกล

ไร ในเมื่อใครๆ ก็รู้ดีว่าที่นี่ไม่มีของมีค่า ป้าผู้ดูแลพูดแบบนั้น ไม่เคยม

แบบองค์ชายของจีนโบ

ม่

อนจะอ้าปากค้าง ล้มทั

วานไม่ให้ล้มลงบนพื้นแต่ไม่สำเร

ใครก็ได้ช่

าศของ ชายในอาภรณ์ขั

ยงดังไป แปลกจริง

อี้ตันส่

นั้นนางได้มาอยู่ที่นี