อฉ

นเช่

พื

้าทนทรมานอยู่ที่นี่600กว่

ต้องทำผิดอะไรแน

ำอะไรไ

ยอย่างไร หรือว่าให

้ตันสั

เล่า เพราะฉะนั้นตอนนี้ลงไปก่อนพรุ่ง

ไม่มีทางกลับมาที่นี่อีกแน่นอน

กเรา แต่ข้าสัมผัสได้ว่าเจ

ก็กลัว แล้วนี่มา

ขันทีข้างก

้วเมื่อคุยกันรู้เรื่องอย่างนี้ แต่ตอนนี

”เสียงอ่อนลง หวาง

สี ในชุดจีนโบราณ ยืนเด่นในเงามืด น้

าใครม

ตันดู หวางอี้ตันหันไ

่ให

อาตัวรอดเพียงล

ก้องน่ากลัวดว

สุดแรงเมื่อเห็นว่า ร่างสูงดำทะม

ไม่อยู

ม่ทันระวังศีรษะกระแทกเข้ากับคอนโซลรถ คลำที่

ย”ออกปากเต

ยวนี้นายไม่น่ากลัว แ

ดแรง ออกตัวได

้เขาปล่อย

ราไปเถอะ”ไม่มี

อย”หันมาพู

จรจากับเขา ไหนบอกว่าเป

้าไม่ค่อ

เขาโกรธแน่ๆ ไม่อย่า

ทรงจำเก

์ชายที่โง่งมเช่นเจ้ากัน”หวางอี้จื้อ ยืนเคียงข้างแม่นา

ขาไม่ให้นายไป

ลดปล่อยเขาออกมา หากข้าไปหยุดเขาไว้เพ

นได้อย

ีทางปล่อ

าต้องกลั

นมักไม่จีรัง ข้า

้นเกาะแน่นๆ บ

ตันเซถลาไม่ทันระวังตัว พึงระลึกได้ว่าเจ็บแปลบ

หนึ่งไม่มีหวางอ

้อมภายนอก ทั้งแสงสีและผู้คนที่เดิ

กเขาไม่

ไม่นอน กลางวันค

อหกร้อยกว่าปีก่อน กลางคืน

มื่อหกร้อยกว่าปีก

ม่

นาย เป็นผีที่หน้าตาดีท

ู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นอะไรตาย อยู

โ

างไรเล่าที่แม่นางเปิด

ด้แล้ว”ใบหน้าหล่อ

้าเรียกว่

มากไปกว่านี้หากฉันช่วยนายตามที

นเชียวหรือ หน้าของเจ้ามองอย่

่วยก็คือช่วยบอกว่าให้ก็คือให้ ไม่ม

ญหาใหญ่ตอนนี้คือข้าไม่รู