เสน่ห์เมียเพื่อน

ในตำบลเล็กๆ ของจังหวัดแถบภาคอีสาน ซึ่งยังไม่เจริญมากนัก มีชาวบ้านอาศัยอยู่กันหลายหลังคาเรือน แต่ที่สนิทกันมากเพราะปลูกบ้านใกล้กัน มีอยู่ 3 หลัง แต่ละหลังก็มีผู้อยู่อาศัยรุ่นราวคราวเดียวกัน

บ้านหลังแรกอยู่กันสองคนผัวเมีย คนเป็นผัวชื่อพันธ์ อายุ 28 ปี ส่วนคนเป็นเมียชื่อยุ้ย อายุ 25 ปี มีอาชีพทำไร่ทำสวน ช่วยกันทำมาหากินตามประสาคนชนบท

บ้านหลังที่สองก็อยู่กัน 2 คนผัวเมีย คนเป็นผัวชื่อเทียน อายุ 29 ปี คนเป็นเมียชื่ออ้อย อายุ 26 ปี เปิดร้านขายของชำเลี้ยงชีพ

ส่วนบ้านหลังที่สาม ฐานะดีกว่าเพื่อน ดูจากบ้านที่หลังใหญ่ มีเฟอร์นิเจอร์หลายชิ้น และมีรถปิ๊กอัพไว้ใช้งาน อยู่กันสองคนผัวเมีย เพิ่งแต่งงานกัน และเข้ามาปลูกบ้านอยู่ทีหลังสุด ประมาณ 6 เดือน

บ้านหลังนี้อยู่กันสองคนผัวเมีย ผัวชื่อชาติ อายุ 27 ปี เมียชื่อจุ๋ม อายุ 24 ปี อาชีพออกเงินกู้ให้ชาวบ้านแถวนั้น เพราะชาติได้มรดกจากทางบ้านเป็นเงินก้อนหนึ่ง จึงมีทุนออกเงินกู้

บ้านทั้งสามหลังอยู่ละแวกเดียวกัน จึงเห็นหน้ากันบ่อย สังคมคนชนบทมักจะมีน้ำใจต่อกัน ใครทำอาหารเยอะ ก็จะเผื่อแผ่บ้านใกล้เรือนเคียง จึงสนิทสนมกันมากกว่าสังคมคนเมือง

ความที่มีวัยใกล้กันทั้งผัวและเมีย และมีนิสัยคล้ายๆกัน ทำให้สามครอบครัวนี้สนิทกันเป็นพิเศษ มีอะไรก็แบ่งปันกัน ไปมาหาสู่กันตลอด พูดกูๆมึงๆอย่างสนิทสนม

วันนี้ก็เหมือนเช่นทุกวัน นายพันธ์กับนางยุ้ยที่มีอาชีพทำสวน โดยยุ้ยถือหม้อแกงเดินเข้ามาในบ้านนายชาติและนางจุ๋มที่ออกเงินกู้

“เฮ้ยพันธ์ วันนี้ให้เมียถือหม้ออะไรมาวะ”

นายชาติถามอย่างเป็นกันเอง

“วันนี้มีแกงป่ากบว่ะ ยุ้ยทำมาเยอะ เลยเอามาแบ่งให้มึงลองชิมดู รับรองแซ่บถึงใจ”

“ดีๆ กำลังอยากกินพอดี แต่หม้อใหญ่มาก ไม่แบ่งให้ไอ้เทียนกับอ้อยชิมบ้าง กูกลัวกินไม่หมด”

“มันไม่อยู่บ้าน น่าจะไปซื้อของในเมืองมาใส่ร้านชำมั้ง เดี๋ยวถ้ามันมาค่อยแบ่งไปให้มัน ที่บ้านยังมีอีกเยอะ”

ทักทายจบนายพันธ์นางยุ้ยเดินเข้ามาในบ้านนายชาติ เห็นจุ๋มเมียนายชาตินอนเล่นโทรศัพท์ ก็ทักทายกันตามมารยาท นายชาติเห็นยุ้ยถือหม้อแล้วมองหาที่วาง เลยบอก

“วางไว้บนโต๊ะกินข้าวเลย เออ..พันธ์.. วันนี้มึงว่างรึเปล่า นี่ก็ 4 โมงเย็นแล้ว น้ำลายเหนียวว่ะ ดื่มกันหน่อยมั้ย ได้แกงป่ามึงซดน้ำคงจะคล่องคอดี”

“ได้ แต่ไม่นานนะ วันนี้กูทำสวนกลางแดด กูเพลีย อยากรีบนอน”

นายพันธ์ตอบด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก เพราะรู้ว่าถ้าเหล้าเข้าปาก ก็อาจติดลมได้

“เออน่า จะกลับกี่โมงก็แล้วแต่มึง บ้านอยู่แค่นี้เอง”

นายชาติพูดจบก็เดินเข้าครัว หยิบขวดเหล้ากับน้ำแข็งโซดามาวางที่พื้น ส่วนนางจุ๋มเมียชาติเอาจานชามมาแจกทุกคน แล้วตักแกงป่าใส่ถ้วยมาวางพื้นบ้าน คนชนบทชอบกินกับพื้น ไม่ชอบนั่งโต๊ะกินข้าว เพราะไม่เคยชิน

ทั้งสี่คนนั่งล้อมวงกินเหล้ากับแกงป่า แล้วก็คุยกันตามประสาเพื่อนบ้านที่สนิทกัน

“เป็นไง แกงป่าฝีมือยุ้ย แซ่บถึงใจรึเปล่า”

นายพันธ์ถามเมื่อเห็นนายชาติซดน้ำแกงป่า แล้วซู๊ดปาก

“จัดจ้านดีว่ะ ยุ้ยทำอาหารแซ่บจริงๆ ว่างๆทำมาอีกนะ”

“ได้จ้ะพี่ชาติ วันไหนยุ้ยทำเยอะๆ จะแบ่งมาให้พี่อีก พี่พันธ์เค้าก็ชอบกินเหมือนกัน”

นางจุ๋มเห็นผัวชิมแล้วชอบ ก็ตักชิมบ้าง

“อืม.. รสชาติเข้มข้นจริงๆ ยุ้ยทำแกงป่าอร่อย สงสัยจุ๋มต้องขอไปฝึกทำกับยุ้ยบ้างแล้ว”

“ได้เลยจ้ะจุ๋ม วันไหนยุ้ยทำแกงป่า จะไปเรียกนะ”

ทั้งสี่คนนั่งดื่มไป คุยกันไปจนมืด แต่ละคนเริ่มมีอาการเมาเพราะฤทธิ์สุรา เสียงอ้อแอ้ ก็เป็นอย่างนี้ประจำ ถือเป็นเรื่องปกติ

แต่วันนี้ดูเหมือนนางจุ๋มจะเมามากกว่าปกติ เธอใส่ผ้าถุง และนั่งชันเข่า ผ้าถุงร่นขึ้นมาถึงหัวเข่า ทำให้เกิดช่องว่างตรงกลาง ภาษาชาวบ้านเรียกนั่งหวอออก แล้วเธอนั่งตรงข้ามกับพันธ์ นายพันธ์เห็นแวบนึงแล้วรีบหันหน้าไปทางอื่น เพราะกลัวเสียมารยาท

แต่ในใจนายพันธ์เริ่มว้าวุ่น อยากมองก็อยากมอง แต่กลัวนายชาติเห็นแล้วไม่พอใจที่ไปมองข้างในผ้าถุงของเมีย จึงข่มใจไว้