Adina Jitlal

ฉันกำลังนั่งตรวจบัญชีฟอกเงินของครอบครัว ตอนที่สามีเดินมาขอเงินหนึ่งแสนดอลลาร์เพื่อเอาไปเพิ่มเงินเดือนให้ "พี่เลี้ยงเด็ก" แต่ใช้เวลาแค่สามวินาที ฉันก็สังเกตเห็นว่าผู้หญิงที่เขากำลังพยายามเอาเงินฉันไปประเคนให้ กำลังสวมต่างหูชาแนลวินเทจของฉันที่หายไปอยู่ เมื่อฉันต่อว่า เขาไม่แม้แต่จะขอโทษ แต่กลับเอาตัวไปบังเธอไว้แล้วมองฉันด้วยสายตารังเกียจ "เธอเป็นแม่ที่ดี เป็นสิ่งที่คุณคงไม่มีวันเข้าใจ" เขาเยาะเย้ย เขาเอาภาวะมีบุตรยากที่ฉันยอมทุ่มเงินหลายล้านและทนเจ็บปวดเพื่อรักษามาเป็นอาวุธทิ่มแทงฉัน แต่เขาไม่รู้เลยว่า บนโต๊ะของฉันมีแฟ้มเอกสารจากนักสืบวางอยู่ เอกสารที่ระบุชัดเจนว่า เด็กชายทั้งห้าคนของพี่เลี้ยงคนนั้น คือลูกสายเลือดแท้ๆ ของเขา และเอกสารทางการแพทย์ที่ยืนยันว่า เขาแอบไป "ทำหมัน" ตั้งแต่หกเดือนก่อนที่เราจะเริ่มวางแผนมีลูก เขาปล่อยให้ฉันต้องทนทุกข์ทรมานกับการฉีดยานับครั้งไม่ถ้วน ร้องไห้กับผลตรวจที่ว่างเปล่า และจมอยู่กับความอับอายมาตลอดห้าปี เพียงเพื่อหลอกเอาเงินของฉันไปเลี้ยงดูครอบครัวลับๆ ของเขา ฉันมองดูผู้ชายที่ฉันยอมขัดใจครอบครัวมาเฟียเพื่อปกป้องเขาจากโลกที่โหดร้าย เพื่อให้เขาได้สวมเสื้อกาวน์สีขาวและใช้ชีวิตอย่างสง่างาม เขาคิดว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงโง่ๆ ที่หลอกใช้ง่ายๆ เพียงเพราะฉันยอมอดทนเพื่อเขาอย่างนั้นหรือ? ฉันไม่ร้องไห้ และไม่ฟูมฟาย เพราะคนของตระกูลเพียร์ซไม่ร้องไห้... เราลงมือประหาร ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรหามือขวาของฉันด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ฉันต้องการให้เขาพังพินาศ ไม่เหลืออะไรเลย และทำให้เขาปรารถนาที่จะตายเสียดีกว่าอยู่"

สัญญาณแรกที่บ่งบอกว่าฉันกำลังจะตาย ไม่ใช่พายุหิมะ ไม่ใช่ความหนาวเหน็บที่กัดกินลึกถึงกระดูก แต่มันคือแววตาของคู่หมั้นของฉัน ตอนที่เขาบอกว่าเขายกผลงานทั้งชีวิตของฉัน ซึ่งเป็นหลักประกันเดียวที่จะทำให้เรารอดชีวิตไปให้ผู้หญิงคนอื่น “เค้กหนาวจะตายอยู่แล้ว” เขาพูดเหมือนกับว่าฉันกำลังไร้เหตุผล “คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญนี่ คุณรับมือได้อยู่แล้ว” จากนั้นเขาก็เอาโทรศัพท์ดาวเทียมของฉันไป ผลักฉันลงไปในหลุมหิมะที่ขุดไว้อย่างลวกๆ แล้วทิ้งฉันไว้ให้ตายตรงนั้น เค้ก แฟนใหม่ของเขาปรากฏตัวขึ้น เธอห่มผ้าห่มอัจฉริยะผืนที่เป็นประกายของฉันไว้อย่างอบอุ่น เธอยิ้มขณะที่ใช้ขวานน้ำแข็งของฉันเอง กรีดทำลายชุดของฉัน ซึ่งเป็นเกราะป้องกันพายุชั้นสุดท้าย “เลิกดราม่าสักที” เขาพูดกับฉัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรังเกียจขณะที่ฉันนอนรอความตายอย่างหนาวเหน็บ พวกเขาคิดว่าได้เอาทุกอย่างไปจากฉันแล้ว พวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายชนะ แต่พวกเขาไม่รู้เรื่องสัญญาณฉุกเฉินลับที่ฉันเย็บซ่อนไว้ในแขนเสื้อ และด้วยแรงเฮือกสุดท้ายที่มี ฉันได้เปิดใช้งานมัน

ฉันตั้งท้องได้สี่เดือน เป็นช่างภาพที่กำลังตื่นเต้นกับอนาคตของเรา และกำลังอยู่ในงานเบบี้ชาวเวอร์สุดหรู แล้วฉันก็เห็นเขา...ภาคิน สามีของฉัน อยู่กับผู้หญิงอีกคน พร้อมกับทารกแรกเกิดที่ถูกแนะนำว่าเป็น “ลูกชายของเขา” โลกของฉันพังทลายลงในพริบตา ความรู้สึกเหมือนถูกทรยศหักหลังถาโถมเข้าใส่รุนแรงขึ้นเมื่อภาคินปัดอย่างไร้เยื่อใยว่าฉันก็แค่ “คิดมากไปเอง” สิตา เมียน้อยของเขา เยาะเย้ยฉัน เผยว่าภาคินเคยเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่างตั้งครรภ์ของฉันให้เธอฟัง จากนั้นก็ตบหน้าฉันจนฉันปวดท้องเกร็งอย่างน่ากลัว ภาคินเข้าข้างหล่อน ประจานฉันต่อหน้าทุกคน ไล่ฉันออกจากงานเลี้ยง “ของพวกเขา” ในขณะที่เพจสังคมไฮโซก็เริ่มลงรูปพวกเขาในฐานะ “ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ” เขามั่นใจเต็มที่ว่าฉันจะซมซานกลับไป ยอมรับชีวิตสองหน้าของเขา บอกกับเพื่อนๆ ว่าฉันเป็นพวก “ดราม่า” แต่ “เดี๋ยวก็กลับมาเอง” ความหน้าด้าน ความโหดร้ายที่วางแผนมาอย่างดี และความอาฆาตแค้นของสิตา ปลุกความโกรธแค้นอันเยียบเย็นจนฉันแทบไม่รู้จักตัวเอง ฉันตาบอดไปได้อย่างไรนะ ไปเชื่อใจผู้ชายที่ปั่นหัวฉันมาหลายเดือนขณะที่เขาสร้างครอบครัวอีกใบได้อย่างไร แต่บนพรมหนานุ่มในสำนักงานทนายความ ขณะที่เขาหันหลังให้ฉัน ความตั้งใจแน่วแน่ครั้งใหม่ที่ไม่มีวันแตกสลายก็ได้ก่อตัวขึ้น พวกเขาคิดว่าฉันแตกสลายแล้ว เป็นของใช้แล้วทิ้ง ถูกชักจูงได้ง่าย เป็นภรรยา “มีเหตุผล” ที่จะยอมรับการแยกทางจอมปลอม พวกเขาไม่รู้เลยว่าการยอมรับอย่างสงบของฉันไม่ใช่การยอมแพ้ แต่มันคือกลยุทธ์ คือคำสัญญาสงบเงียบว่าจะทำลายทุกสิ่งที่เขารักให้พินาศ ฉันจะไม่ยอมถูกจัดการ ฉันจะไม่ยอมเข้าใจ ฉันจะจบเรื่องนี้ และจะทำให้แน่ใจว่าละครครอบครัวสมบูรณ์แบบของพวกเขาต้องแหลกสลายเป็นผุยผง

ในวันที่ฉันควรจะได้แต่งงานกับคิรากร วัฒนไพศาล เขากลับประกาศก้องว่าฉันเป็นผู้หญิงของพี่ชายเขา เขายกเลิกงานแต่งงานของเราในนาทีสุดท้าย โสภิตา อดีตคนรักของเขา ความจำเสื่อมจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ความทรงจำของเธอย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่พวกเขายังรักกันดูดดื่ม ดังนั้นเขาจึงทอดทิ้งฉันในชุดเจ้าสาว เพื่อไปสวมบทบาทแฟนหนุ่มผู้ภักดีของเธอ เป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็มที่ฉันถูกบังคับให้อยู่ในฐานะ "แขก" ในคฤหาสน์วัฒนไพศาล เฝ้ามองเขาเอาอกเอาใจผู้หญิงคนนั้นและรื้อฟื้นอดีตของพวกเขาสองคน ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นพร้อมกับคำสัญญาที่ว่าเขาจะแต่งงานกับฉันทันทีที่เธอหายดี แล้วฉันก็ได้ยินความจริง คิรากรเก็บยาที่สามารถรักษาอาการความจำเสื่อมของเธอไว้ในตู้เซฟของเขา เขาไม่ได้จนตรอก เขาแค่กำลังปล่อยตัวปล่อยใจ ดื่มด่ำกับโอกาสครั้งที่สองกับรักแรกในชีวิต เขามั่นใจว่าฉันเป็นของตาย เป็นสมบัติของเขาที่พร้อมจะรอจนกว่าเขาจะพอใจ เขาบอกกับลูกน้องว่าเขาสามารถมีเราทั้งสองคนได้ เขาใช้ชื่อพี่ชายเพื่อทำให้ฉันอัปยศอดสู ได้เลย...ฉันก็จะใช้ชื่อพี่ชายของเขาเพื่อทำลายเขาให้ย่อยยับเหมือนกัน ฉันเดินเข้าไปในห้องทำงานของบุรุษผู้กุมอำนาจที่แท้จริงของตระกูล...คุณใหญ่ธนากร วัฒนไพศาล "พี่ชายของคุณบอกว่าฉันเป็นคู่ควงของคุณ" ฉันบอกเขา "งั้นก็ทำให้มันเป็นเรื่องจริงสิคะ แต่งงานกับฉัน"

หลังจากครอบครัวล้มหายตายจาก ฉันแต่งงานกับพี่ชายของแฟนรักแรก แม้ว่าแฟนเก่าของฉันจะร้องไห้ขอให้กลับไป ฉันก็ไม่มีวันหันหลัง จนกระทั่งสี่ปีต่อมา สามีเสียชีวิตด้วยโรคภัย และฉันกับลูกต้องถูกแม่เลี้ยงของสามีไล่ออกจากบ้าน เมื่อไม่มีทางเลือก ฉันได้เคาะประตูบ้านของแฟนเก่าคนนั้น เขาพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ “มีเรื่องอะไรมาหาฉันเหรอ, พี่สะใภ้?” ฉันซ่อนอารมณ์ของตัวเองและเดินเข้าไปใกล้ ในครั้งนี้ มรดกที่ถูกพรากไป ฉันจะให้ลูกของเธอนำกลับมาเอง.

ในวันครบรอบแต่งงาน เหวินซือถูกเมียน้อยของสามีวางยาและไปมีอะไรกับคนแปลกหน้า เธอสูญเสียความบริสุทธิ์ไป แต่เมียน้อยคนนั้นกลับตั้งท้องลูกของสามี ภายใต้ความกดดันต่างๆ เหวินซื่อสูญรู้สึกสิ้นหวังและตัดสินใจหย่า แต่สามีของเธอกลับไม่แยแสโดยคิดว่าเธอกำลังเล่นลูกไม้อยู่ หลังจากการหย่ากัน เหวินซือกลายเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงและมีผู้ชายนับไม่ถ้วนที่ตามจีบเธอ อดีตสามีไม่ยอมและขอคืนดีไปถึงที่ จากนั้นก็ว่า เธออยู่ในอ้อมแขนของคนใหญคนโตคนหนึ่ง และชายคนนั้นก็พูดอย่างสงบว่า "ดูให้ดี นี่คือพี่สะใภ้ของนาย"

หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"

ฉินเฉี่ยนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ซีซิงโดยไม่มีสถานะใดๆ มานานถึงห้าปี แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือข่าวการหมั้นหมายของเขากับคนอื่น เธอเลือกที่จะจากไปอย่างเงียบๆ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซีอีโอที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใจให้เรื่องรักใคร่ กลับตามหาเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอปรากฏตัวอย่างน่าทึ่ง และข้างกายมีใครบางคนเคียงข้างอยู่ ขณะที่ชายหนุ่มเสียใจจนแทบบ้า พยายามพร่ำบอกความรักที่มาช้าเกินไป “อาเฉี่ยน กลับมาหาฉันเถอะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ” เธอกลับตอบเขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “แต่ฉันไม่ต้องการหรอกนะ!” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความประชดประชัน ลำคอของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปิดดวงตาเย็นชาของเธอไว้ “เด็กดี อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ฉันทนไม่ไหว...”

"ไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไปซะ" "โยนผู้หญิงคนนี้ลงทะเลซะ" ขณะที่ไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเหนียนหย่าเสวียน โฮว่หลิงเฉินได้ปฏิบัติต่อเธออย่างไม่เป็นมิตร "คุณหลิงเฉินครับ เธอคือภรรยาของท่านครับ" ผู้ช่วยของหลิงเฉินกล่าวเตือนเขา เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิงเฉินหยุดเพ่งมองไปที่เขาอย่างเย็นชาและบ่นขึ้นมาว่า "ทำไมไม่บอกผมให้เร็วกว่านี้?" นับจากนั้นเป็นต้นมา หลิงเฉินได้ตามใจและรักใคร่ทะนุถนอมหย่าเสวียนมาตลอด โดยไม่มีใครคาดคิดว่าพวกเขาจะหย่าร้างกัน

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

เมื่อพวกเขาพบกันอีกครั้ง ฟู่หนานเซียวก็ขจัดความหวาดระแวงและความเย่อหยิ่งให้หมดแล้ว และกอดเมิ่งชิงหนิงอย่างแน่น "กลับมาอยู่กับผมดีมั้ย?" เธอเคยเป็นเลขาของเขา และเป็นคู่นอนของเขาในตอนกลางคืนด้วย ใช้ชีวิตแบบนี้กินเวลาสามปี เมิ่งชิงหนิงทำตามที่เขาบอกโดยตลอด ราวกับสัตว์เลี้ยงที่ว่าง่าย จนกระทั่งฟู่หนานเซียวประกาศว่าเขากำลังจะแต่งงานกับคนอื่น เธอจึงตัดสินใจให้พ้นจากความรักที่ไร้ค่าของตนเองและเตรียมจะจากไป แต่ใครจะไปรู้ว่า มีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความพัวพันของเขา การตั้งครรภ์ของเธอ และความโลภของแม่เธอค่อยๆ ผลักเธอลงสู่นรก สุดท้ายก็โดนทรมานอย่างหนัก เมื่อเธอกลับมาในอีกห้าปีต่อมา เธอก็ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป แต่เขาตกอยู่ในความบ้าคลั่งห้าปี

หลังจากภรรยาของประธานฮั่วซื่อกรุ๊ปจากไป มีคนพบว่าเขากลายเป็นคนดี ไม่เจ้าชู้มากใจอีก ใช้ชีวิตอย่างซื่อสัตย์ด้วยกันกับลูกชาย จนกระทั่งวันหนึ่ง หมอประจำตระกูลที่เขาจ้างมาใหม่มาที่บ้าน “คุณฮั่ว ให้ฉันตรวจดูอาการให้คุณไหมคะ？ ” คุณฮั่วมองด้วยใบหน้าที่เล่าลือว่ากลายเป็นคนดีแล้ว และสายตาคมกริบดั่งมีด หมอประจำตระกูลวิ่งหนีไปด้วยความตกใจอย่างรวดเร็ว สองเดือนต่อมา หมอประจำตระกูลเข้ามาครองใจคุณฮั่วได้สำเร็จ “คุณนายฮั่ว คุณทำยังไงให้คุณฮั่วเปิดใจ เดินออกมาจากความคิดถึงภรรยาที่ล่วงลับได้ยังไงเหรอครับ？ ” “เฮอะ ๆ ง่ายมาก แต่งงานแล้วได้แถมสองไง！ ” เจ้าสาวพูดอย่างไม่พอใจและจับมือเด็กน้อยที่หน้าตาถอดแบบเจ้าบ่าวสองคนออกมา！

ตลอดสามปีที่รักข้างเดียว เปี่ยนจือทำให้ตัวเองเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่น ดังนั้น เมื่อโอวม่อเยวียนให้เธอเลือกระหว่างอาชีพกับการหย่า เปี่ยนจือเลือกหย่าโดยไม่ลังเล จากนั้นเธอก็กลับมาเป็นทายาทของเปี่ยนซื่อ กรุ๊ป ที่มีทั้งความงามและความสามารถ ต่อมา อดีตสามีและครอบครัวของเขามาขอร้องให้เธอกลับไปคืนดี พ่อของเธอคือเจ้าพ่อธุรกิจ แม่ของเธอคือแพทย์มือหนึ่งรุ่นที่ 23 จากตระกูลเปี่ยนซื่อ พี่ชายของเธอเป็นซีอีโอมีอำนาจล้นฟ้าที่พร้อมช่วยเหลือน้องสาวอย่างเต็มที่ น้องชายของเธอคือผู้ทรงอิทธิพลในวงการบันเทิง อืม...ยังมีคู่แข่งที่หากไม่ตั้งใจทำงานในวงการบันเทิง ก็ต้องกลับไปสืบทอดสมบัติมหาศาลอีกด้วย คนนี้ถึงจะหยิ่งแต่ก็ใจอ่อนกับเธอเป็นพิเศษ

"เขาลือกันว่าคู่หมั้นของคุณฮั่วเป็นคนบ้านนอก ไม่มีการศึกษาและแถมยังหน้าตาขี้เหร่ซะอีก"เมื่อซูฉิงปรากฏตัวอยู่ ในงานเลี้ยง ทุกคนในงานล้วนตกตะลึงไปหมด! "พระเจ้า ขี้เหร่ซะทีไหน!" "ได้ข่าวว่าราชาภาพยนตร์เป็นน้องของเธอด้วย" "พ่อของเธอเป็นมหาเศรษฐีที่รวยเป็นอันดับแรกของโลกเลยนะ" "leo นักออกแบบหญิงที่ลึกลับคนนั้นก็คือเธอ!" เมื่อตัวจริงของเธอค่อย ๆ ถูกเปิดเผย ทุกคนพากันตกตะลึงไปหมด แต่แล้วก็เป็นเป็นไง ฮั่วหยุนเฉิงไม่ได้รักเธอสักหน่อย ในวันเดียวกัน ฮั่วซื่อ กรุ๊ปก็โพสต์ข้อความหนึ่งในทวิตเตอร์ว่า"เราสองคนรักกันมาก และกำลังเตรียมจะแต่งงาน" คนภายนอก:"......!!!"

วันครบรอบแต่งงานสามปี พรกมลจัดขนมชั้นรอสามีอย่างอดทน แต่กลิ่นเหล้าและน้ำหอมผู้หญิงจากตัวอภิเดชทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้ทันที สายของศศิกานต์ดังขึ้น เขาผลักเธอทิ้งแล้ววิ่งออกไปทันที เธอได้ยินเสียงเขาบอกให้โยนของขวัญครบรอบทิ้ง และบอกว่าเขารักแค่ศศิกานต์คนเดียว ข่าวการตั้งครรภ์ทำให้อภิเดชโกรธจัด เขายื่นสัญญาหย่าแล้วสั่งให้เธอไปทำแท้ง เธอล้มลงเพราะถูกผลัก แต่เขากลับไม่ยื่นมือช่วย กลับเดินจากไปอย่างเย็นชา ที่บริษัท เพื่อนร่วมงานนินทาและศศิกานต์แกล้งให้เธออาเจียนต่อหน้าคนอื่น อภิเดชเชื่อคำโกหกของอีกฝ่ายเต็มที่ แม้เธอจะปฏิเสธก็ตาม พรกมลเซ็นสัญญาหย่า ลาออกจากงาน แล้วเดินออกจากชีวิตเก่าโดยไม่เหลียวหลัง เธอสาบานว่าจะเลี้ยงลูกคนเดียวให้ได้