บันทึกของผมและคุณทาร์ซาน

0xx : 9

ครอบครัว แต่ความจริงผมอยู่ทีป่าในเกาะแห่งหนึ่งในทะเลแคริบเบีย

รินทร์ รีบลุ

ียง พอเห็นว่าคนที่ เรียกเขานั ้นคือหัวหน้าคณะสำรวจที่ทุกคนเรียกติดปากกันว่า ‘ด็อกเตอร์เปาโล’ เขาก็รีบเก็บสมุดโน้ตเข้ากระ

บขีดเขียนจังเลยนะนายน่ะ” เปาโลร้องแซ

ืมน่ะ

นฐานะนักสัตว วิทยามันมีประโยชน์กว่า แต่การเขียนไดอารี่เล่นนั ้นก็เป็ นการคลายเครียดอย่าง หนึ่งของเขาเช่นกัน การมาอยู่ที่ป่าเป็นเดือนๆ นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะ ถึงเขาจะไฟแรงจนได้ รับความไว้ วางใจใ

ายังต้องเดินเ

ให้จรินทร์มองตามหลังชายวัย กลางคนที่ท า

์ได้รับเลือกแ

ัตว์ต่างๆ มากกว่าได้ลงมาส ารวจพื้นที่จริง ที่เขาได้รับคัดเลือกเข้ามาเป็ นเพราะเปาโลเป็ นคนเสนอชื่อด้วยทางคณะนักสำรวจ ต้องการสมาชิกเพิ่มอยู่พอดี และเหตุผลหลักที่เขาได้ รับเลือกเข้ามาก็คือ... เขาสนิทกับเปาโลซึ่งมีศักดิ์เป็นอาจารย์ของเขาในสมัยเ

โลอยู่บ่อยๆ จนเป็ นที่ ถูกอกถูกใจ แต่เอาจริงๆ แล้ว ที่เปาโลไว้วางใจเขาไม่ใช่เพราะถูกชะตา แต่เป็น เพราะ จรินทร์เป็นคนละเอ

ไม่ต้องกลัวเลยว่าจะพลาดข้อมูลอะไร

รมอุทยานป่าสงวน แห่งชาติของคิวบามาเป็ นผู้นำทางเข้าไปสำรวจเส้นทางเสียก่อน จรินทร์ทรุดตัวลง นั่งบ นขอนไม้ใกล้ๆ คว้าสมุดโน้ต

ดอารี่อ

แซวอย่างนั ้น จรินทร์ชะงัก

นนิสัยไปแ

นี่ ถ้านายชอบเขียนก็เขียนไปเถอะ แต

รอกว่าการที่มาเข้าคณะสำรวจ

ดบัน

ิ่งนี้ได้ดีกว่าคนอื่นๆ ใน

งครับ ผมจดเ

จระหว่างรอ ด้วยสาเหตุที่พวกเขาต้องดั ้นด้นข้ามน ้าข้ามทะเลมาถึงเกาะแห่งนี ้เป็ นเพราะได้ยิน ว่าบนเกาะนี้นั้นมีฝูงลิ