นท

งเ

บางลงมาทาบบนพื้นไม้ปาร์เกต์ เกิดเป็นลายเงาซี่โครงที่ไหวพริบช้าๆ ตามแรงลมพัดสบัดเบา หญิงสาวนั่งกอดเข่าอยู

ว่าจะอธิบายความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ที่ตามมา เธอจำได้แม่นยำว่าตัวเองยืนนิ่งเคว้งคว้างอยู่กลางห้องครัวนานเท่าไรก่อนจะรู้สึกตัวว่าน้ำตาไหลอาบแก้ม และจำได้ดียิ่งกว่านั้นว่านับแต่วันนั้น เธอไม่เคยมีเวลา

ม่เคยเล่นการพนัน และไม่เคยแสดงท่าทีว่ามีปัญหาทางการเงินให้ลูกสาวทั้งสองต้องเป็นกังวล ทุกๆ เดือนเขาจะพาไอรีนและไออุ่นไปก

ของพ่อที่เธอไม่เคยล่วงรู้เลยแม้แต่น้อย และความไม่รู้นั้นเองที่กรีดลึกลงในใจให้รู้สึกเจ็บปวดยิ่งกว่าตัวเลขหนี้ส

่ปัจจุบัน ไออุ่นแง้มประตูเข้ามา สวมชุดนอน

นยังไม่นอน

งเดินเข้ามานั่

นอนไม่

บสีหน้าแล้วส่งยิ้มให

สาวอยู่ครู่หนึ่งด้

่จะไปทำงานใหม่ใช่ไหมคะ.

ใช่

องครอบครัวได้มาก ไม่ได้ปริปากเอ่ยถึงรายละเอียดซับซ้อนอื่นใดทั้งสิ้น ไม่พูดถึงตึกสูงเสียดฟ้าที่มีระบบรักษาความป

่ แต่พี่ดูเครียดกว่าปกติ...

้องสาวอย่างเบามือ เหมือนที่เคยทำมา

ตัวกับที่ทำงานใหม่นิดหน่

แต่ก็เลือกที่จะไม่ซักไซ้ต่อ เธอลุกขึ้นเดินตรงไป

ต่พ่อไม่อยู่ พี่ต้องแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว... หนูอย

ี เธอพยายามกลืนก้อนความรู้สึกกดทับลงไป แล้วย

พรุ่งนี้มีเรียนแ

เป็นครั้งแรก... นั่นคือไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะอันตรายหรือมืดมนเพียงใด เธอก็ต้องก้าวต่อไป เพราะเบื้องหลังขอ

แต่งกายด้วยชุดทำงานที่เรียบง่ายแต่ดูเป็นมืออาชีพที่สุดเท่าที่ตู้เสื้อผ้าพอจะมี เสื้อเชิ้ตสีขาวนวลตัดกับกางเกงสแล็คสีดำทรงสวย ผมมัดรวบเรียบร้อยไว้ด้านหลัง หญ

นผนังครัว... เจ็ดโมงสี่สิบห้านาที ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่ก่อนถึงเวลานัดหมาย ทว่าความกระสับกระส่ายกลับบีบ

ไปมาบนทางเท้า แต่ละคนต่างมีเรื่องราวและภาระชีวิตของตนเอง เธออดคิดไม่ได้ว่าเมื่อวานนี้เอง ชีวิตของเธอก็ยังเป็นเพียงหนึ่งในนั้น เป็นนักบัญ

ดยามเช้าจนแวววาวราวกับปราสาทแก้วที่ซุกซ่อนความลับมืดดำไว้ภายใน ไอรีนรู้สึกปั่นป่วนในช่องท้องทันทีที่แท็กซี่เล

ต้อนรับ เขาแต่งกายด้วยชุดสูทสีเทาเข้มที่ดูผ่อนคลายกว่าของอลัน แต่ยังคงความเป๊ะและมีระเบียบในทุกรายละเอียด เขารูป

อรีนใช่

้ำเสียงนุ่มนวล พล

ตัวของคุณอลัน วันนี้ผมจะพาคุณไป

สได้ถึงความอบอุ่นเล็กๆ ที่ช่วยเจ

ที่ได้รู

ญทางนี

ระหว่างก้าวเดิน เขาลอบมองไอรีนด้วยสาย

รับ ทุกคนที่มาที่นี่ครั้งแ

กชัดขนาดนั

แทรกอารมณ์ขันเพื่อผ่อ

หัวเราะเ

ป๋าแน่นจนข้อนิ้วเก

้งสองผ่อนคลายลงเล็กน้อยขณะลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นสู่ชั้นบน ตัวเลขชั้นบนแผงควบคุมเปลี่ยนผ่านไปอย่

ที่จะเป็นความหรูหราสงบเงียบ ที่นี่กลับคึกคักไปด้วยพนักงานที่เดินไปมาอย่างขะมักเขม้น เสียงกดคีย์บอร์ดด

ัญชีและการเงินของ

พลางพาเธอเดินผ

ก แต่จะต้องรายงานตรงต่อคุณอลันในบางโป

ไอรีนทวนคำ ความสง

้อย ก่อนจะหันกลับมามองเธ

ที่สุด อย่าถามคำถามที่ไม่จำเป็น และอย่าเข้าไปยุ่งกับเอกสารท

าการไร้รูปที่โอบล้อมทุกตารางนิ้วของตึกแห่งนี้ ทั้งสองเดินต่อไปยังห้องประชุมเล็กตรงมุมชั้น มีโต๊ะกระจกใ

ียดให้ถี่ถ้วนก

์เปิดปร

อก มีอะไรสงสัยเรีย

ปิดอ่านทีละหน้าอย่างละเอียดรอบคอบ สายตากวาดผ่านข้อกำหนดเกี่ยวกับการรักษาความลับ ข้อตกลงระยะเวลาสัญญาขั้นต่ำสามปี รวมถึงบทลงโทษรุนแรงหากมีก

ากร ธนวัฒน์ ที่มีต่อบริษัท เอเวอร์กรีน โฮลดิ้ง จำกัด จะถือเป็

พันทางกฎหมายจริง ไม่ใช่เพียงคำสัญญาปากเปล่า หญิงสาวทาบฝ่ามือลงบนกร

้นประด้านล่างกระดาษ ในหัวนึกถึงภาพรอยยิ้มของไออุ่นเมื่อคืนก่อน นึกถ

รั้นเมื่อวางปากกาลง ประตูห้องประชุมก็เปิดออกอย่างไม่มีสัญญาณเตือน ไอรีนเงยหน้าขึ้นด้วยความปร

ปยังสัญญาที่มีลายเซ็นสดใหม่ของเธอ ก่อนจะช้อนขึ้นสบตากับเธอตรงๆ มุมปากหยักยกขึ้นเป

ับอย่างเป็นทา

ับทรงพลังเสียจนทำให้ไอรีนรู้สึกเหมือนเธอเพิ่งก้าวข

าขึ้นมาพลิกดูอย่างรวดเร็ว ก่อนจะว

ค่คนที่เป็นหนี้ผมอีกต่

น ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความหวาดหวั่น หรือเป็นเพราะกระแสความรู้สึกบางอย่างที่เธ

สัญญาจ้างงานที่วางอยู่บนโต๊ะกระจก เธอมองตามแผ่นหลังนิ่งสงบของเขาที่ลับหายไปตา

นึ่งที่เธอตระหนักได้อย่างเด่นชัด... คือนับตั้งแต่วินาทีที่ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษแผ่นนี้ เธอได้ก