งเอเลน่า

ยงฉันเบามาก แทบ

าบีบแน่นขึ้น นิ้วขอ

็นคู่หมั้นของฉัน เธอจะเดินออกไ

าะ "ฉันไม่ได้อิจฉา ลู

หรี

วิเทลโล แต่เธอจะเป็นภรรยาของฉ

รพเห

ากาศระหว่างเรา อ

งมีกลิ่นน้ำหอมราคาถูกของเมียน้อ

ดินทาง ฉันหันไปเผชิญหน้ากับเ

นกราวกับแส้ฟ

้าง เซถอยหลังไป ใบหน

หญิงไม่ทำร้ายผู

่ผู้หญิงคนหนึ่

ำให้ฉัน

ลางก้าวเข้าไปใกล้จนเขาเห็นแต่ฉ

อง ดวงตาเบิกกว

” ฉันพูด “คุ

ง คราวนี้เป็นหล

่ความเจ็บปวดทำใ

อฉัน ความโกร

คุณเป

ลูก้า ฉันตื่

เกือบทำให้

าหวาดกลัวรอยแผลมากเกินไป กลัวว่าพ่

กระเป๋า

ั้นสุดท้าย" ฉันโกหกด้วยน้ำเสี

งนั้น หน้าแด

ื่อฉันมาก

โลมากเกินไปจนไม่ตั้งคำถามถึงการต

ก "ไป ไปหาพ่อของเธอ แต่

ไม่

ขึ้นลิฟต์ลง

ระโปรงรถของเ

หรี่ลง แล้วเหยียบมัน

ากฉันไปโดยไม่พูดอะไรสั

ฝั่งผู้โด

ขณะที่เลื่อนตัวเข้าไปนั่งที

้าต่างอพาร์ตเมนต์ ซึ่งมีร่างมืดๆ