งเอเลน่า

หว่างทางจากโรงพยาบาลม

ว่าถนนเป็นของเ

นอยู่กับลูก้า แต่ไม่

ลับเข้าไปข้างใน?

องไป

ตอนนี้มันเป็นแค่กรงที

งเก็บขอ

หม่ให้เธอได้

นพูดพลางหัน

นือคิ้วของเข

องเก่าออกไปก่อนถึ

้า กระตุก

ึ่งชั่วโมง ฉันจะขึ้นไป และถ้าฉันขึ้นไป

ดินอ

งียบกริบเมื่

ู่บนโซฟา เอ

มาเมื่อฉัน

า” เขาพูดพลางลุกขึ้นย

ถอย

ะต้องฉั

ือของเขาค้า

ีย... เธอป่วย เธอกำลังจะตาย ฉันแค

อ่

นเพื่อผู้หญิงที่เยาะเย

นอน ฉันดึงกระเป๋าเดินทางใบ

ร?” ลูก้าถามพล

นแต่งงาน” ฉันตอบ “มันเป็นประเพณี จ

ดูโ

ป็นเจ้าสาวของใคร

พลางเอามือลูบ

ะช่วยให้เธอ

ดเสื้อผ้าล

ญๆ ชุดคลุมไหมที่ยายให้มา สร

ือบไปเห็นโต

ี่นั่น ตรงที่เขาเคยทิ้งไว

ยยิ้มที่เย

เจอทีหลัง ให้

องแป้ง ข้างในคือสร้อยคอเพชรที่ลูก้าใ

อาหารเย็น ทำทีเป็นไม่รู้ไม่เ

ขาคงซื้อกำไลให้โซเฟี

ยคอขึ้นมา ม

นไปที่

่า?" ล

และโยนสร้อยคอลง

ง "เธอเป็นบ้

หมื่นดอล

พูดพลางหันไปมองกล่องเปล่า "ฉ

เขาสั่นบนโต

ใจ มันสั

ฉันพูด "อาจจะเป็นแฟน

้วแต่ก็หย

ใส่กระเป๋า แต่ฉันเห็นมัน ภาพ

ผิวหนัง

ังจะตาย เธอแค่ส

สั่นในกระเป๋า

กหมายเลขท

ลูคาแล

บนผ้าปูที

ส่งคือส

เขียนว่า: เขาบอ

ากำลังมองฉัน พยายา

ีดร้อง ฉันไ

ังโฟลเดอร์ที่ปลอดภัยซึ

ิปกระเป

ไปแล้ว

เขาไป ลากกร

ขนฉัน "เอเลน่า

ี่มือของเ

ผัสนั้นให้ควา

สึกเหมือนเป็