ว

่นั่งเงียบเหมือนคนเหม่อลอย เรียกสายตาของเพื่อนๆ

พอแฟนเพื่อนสนิทโผล่มา ดันมีปากมีเสียงขึ้นม

กยัยหนาว ผัวเ

มองมือตัวเองอีกครั้ง เธอไม่ได้ตั้งใจ เธอแค่ลื

ิดความรู้สึก ข้าวฟ่างเป็นคนพูดตรงและพูดแรง ข้อนี้เธอรู้ดีตั้งแต่สมัยเรียนปีหน

ล้ว แต่น้องพริกน่

ม่รู้” หันไปถลึงตาใ

งแฟนสาว เขาไม่ได้พูดเพื่อแกล้ง เขาพร้อมมาตั้งแต่ตาม

ยายามทำความเข้าใจ และไม่อยากบีบ

” ทว่าคำพูดหยอกเย้าของแผ่นดิน

ทนไม่

่ไหน พี่ก็รอ” แทนไทเลื่อนมือไปกุมมือเล็

่เลยนะครับ เดี

aeng

้ำหนาวปิดปากหาวเป็นช่วงๆ หลังจากรู้ว่ามีเจ้ามือเลี้ยง ข้าวฟ่างก็สั่งเม

ู้ทั้งหล่อทั

นๆ เพราะวันนี้ดื่มค่อนข้างหนัก แต่ถึงอย่างนั้น

่แท

รั

แขนเขา พลางเอนศีรษะซบไหล่กว้างอย่างออดอ้อน พี่แทนยกมือขึ้

ุ่ม มือก

ริก ไม่ต้องขอร้องหรอ

กลัวจะเป็นการรบกวนเขามากเกินไป แต่ถ้าไม่ขอให้

ีหน้าพี่แทนดูดีใจสุดๆ เล่นเอาฉันแทบไม่กล้าพูดต่อ แต่ถ้าไม่

ค่ะ พริกได้

องพริกจะขออะ

าให้ไปที่อื่น พริกก็เป็นห่วง แต่ถ้าเป็นพี่แทน พริกก็สบายใจค่ะ นะคะ นะ~” ฉันพยายามพูดด้วยน้ำเสียง

องมาทางเราทั้งสองตาแป๋ว แ

ับเด็กฝึกงาน แต่ถ้าเป็นคำขอ

างวัลให้คนใจดีด้วยการหอมแก้มขวาเขาไปหนึ่งที แต่ไม่ทั

ด้ว

อแงขึ้นมา เมื่อจู่ๆ ข้าวฟ่างก็เปลี่ยนเป้าหมาย ส่วนฉันที่พอรู้มาบ้างจากแผ่นดินว

พริกบอก น้ำหนาวน่าเป็นห่วงจะตาย ก

ุยกันแล้

ี่ยนได้ ไม่รู้อะ

้าฉันอย่างคาดโทษ ก่อนถอนหายใจเบาๆ แล้วพยักหน้ารับอย่างจำยอม เพราะ

ยวอะไรด้ว

องพริกจะได้สบายใจไง แต่...พี่ช่วยรับเพื่อนพริกมาฝึกงานตั

๊ะ

ัลอะไรคะ?” พี่แทนจะมาเอารางวัลอะไรอีกล่ะ กรณียัยข้าวฟ่า

็ประคองแก้มฉันให้หันหน้าไปมองกัน ก่อนจะมอบรางวัล

ับสิบที่มองมา ทำเอาใจเต้นแรงแทบกระเด้งออกมา นี

ใครจะมาทำอะไรป

ี้ ขอยกความผิดให้พี

ะความรักที่เขามีให้เสมอมากันแน่ ฉันถึงได้นั่งนิ่งไม่ผล

นหวานกำลังไต่ระดั

พ

ค

ล

โต๊ะล้มดังสนั่น จากมุมมืดด้านหลังไม่ห่างจากโต๊ะพวกเ

่าใบหน้ากำลังร้อนวูบวาบ และมันยิ่งร้อนขึ้นกว่าเดิ

งพี่มั

พ

พูดเปล่า ยังจับมือฉันไปสัมผัสบางส่วนของเขาที่กำลังแข็งปึ๋งปั๋ง ไม่

ล้วเนี่ย” แกล้งเอามือปิดปากทำท่าง่วงเต็มประดา ทั้งที่ความจริงแล้วตาสว่างสุด

วพี่ไป

เลยค่ะ พี่มีประชุม

ต่

กินอาหารเปียกเป็นการปลอบใจ ก่อนจะหันไปหาบรรดาเพื่อนตัวดีที่ตอนนี

ไปวางไข่แล้วมั้งนั่น!!” ฉันเอ็ดเพื่อนกลบเกลื่อนเรื

ทำอะไรไม

บไปมองจุดที่เกิดเสียงดังโครมคราม ทว่าบริเวณ

นหยุดเดินแล้วหรี่ตามองมุมที่ว่านั้น เ

ให้พนักงานของร้าน ส่วนอีกคนนั่งหันหลังให้ฉัน ท่าทางไม่

าจะเป็นใคร ฉันก็

การมอบรางวัลเมื่อครู่ มั

hikkaen