วิทย

ิก.

.

ิกแ

ีย

ไรน้ำหนาว

้วนะ แต่พริกไม่สนใจเราเลย” ร่างเล็กกว่าท

ียกกี่ครั้งอีกคนก็ไม่หันมามอง เหมือนกำลังสนใจอะไรสักอย่างถึงต้องเดินเข้ามาสะ

เราข

ัดอย่างไม่ถือสา ขยับมาใกล้แล้วเอ่ยถามต่อ เพราะอยากรู้ว

่นแทบชนกัน หลังจากชะเง้อมองจุดที่

ังขยะ แล

สาวคนสวยของเธอกำลังมองอะไรอยู่นะ

เห็นมีอะไ

นเหรอ รถสีด

..คันไ

ลย” ดวงตาเบิกโพลง พลางร้องยืนยันว่าตัวเองไม่ได้โกหก แต่น้ำห

เพียงรูปลักษณ์ก็รู้แล้วว่าราคาแพงยับ ทว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่พริก

ื้อของกินรองท้อง รถคันนั้นกลับจอดตามอยู่ไม่ไกลกัน ด้วยเป็นรถที่ไม

ร้ายอะไรขึ้นมา แต่ก็ไม่กล้าว่อกแว่กกดโทร. หาใคร ด้วยกลัวจะเกิดอ

ันนั้นขับเข้ามาในมหา’ลัยหรือไม่ ทว่าชะเง้อคอมองอย่างไรก็ไม่เห็น แต่ก็

หรือคนที่มีสติกเกอร์ของมหา’ลัยจะไม

ห้มั่นใจว่าตามเธอมาไม่ผิดแน่ แต่ที่สงสัยคือตามเธอทำไม? ในชีวิ

่ตกอยู่ในภวังค์ความคิดให้กลับมาโฟกัสปัจจุบัน ดวงตาก

นดีกว่าเนอะ” สุดท้ายก็ต้องชวนเปลี่ยนเรื่อง เพราะเพื่อนตัวเล็กยังแสดงท

ยๆ หากไม่ใช่ลูกท่านหลานเธอ ก็ต้องมีเงินถุงเงินถัง หรือไม่ก็มีคอนเนกชันกว้างไกล อย่างน้อยที่สุดต้องเป็นลูกห

กถูกคร

บริห

ันนานเกือบเดือน พากันนั่งลงที

ชวนกันคุยสัพเพเหระไปเรื่อยเปื่อยเป็นการฆ่าเวลา อีกอย่างน้ำหนาวไปอยู่

าแล้วนะ” พริกแกงเริ่มบ่นอุบอิบ

ละเอียดการฝึกงานแล้วด้วย เรื่องสำคัญมากขนาดนี้ แต่เพื่อนร่ว

อยากหยิกให้แขนเขีย

งใสมาแต่ไกล ก่อนจะวิ่งถลาหน้าแป้นแล้

้งบอกบุญไม่รับ กระแทกตัวลงนั่งตามเงียบๆ ไม่พูดไม่จา ไม่ทักทาย

ดี” พริกแกงกลั้วหัวเราะถามอย่างรู้ทัน แผ่นดินหน้าบูดเป็นตูดแบ

เธอคบกับพี่แทนไทได้ไม่นาน ท่ามกลางความมึนงงของเพ

่ได้มาตั้งแต่สมัยยังเพื่อนกันด้วยซ้ำ เถียงกันทุกเรื่อง

์กระท่อนกระแท่น ถึงขั้นตีกันโดยไม่เลือกสถานที่ไปสักหน่อย

ไม่ลืมหูลืม

ฝ่ายต่างสะบัดหน้าไปคนละทิศละทาง

ไปกันเถอะ” พริกแกงว่าแล้วทำท่าจะลุกขึ้นยืน ไม่ลืมหันไปคว้าแขน

วจะทิ้ง

ี่กำลังจะลุกหนีรีบนั่งลงอีกครั้ง ดวงตาของทั้งสองเบ

งกันทุกเรื่องก็จริง แต่พอผ่านไปไม่ถึงวันก็ดีกันตลอด

ยะ แผ่นดินมันเวอร์ ท

อไม่

ึกงานบริษัทพ่อนาย ไม่ได้ห

เลาะกัน เพราะเรื่

ตบตีกันอยู่ตอบพร้อม

ว่าจะไปที่เดียวกันได้มั้ย หรือเลือกที่ฝึกเองได้หรือเปล่า แล้วมานั่งทะเลาะกันเนี่ยน

ว่ะ ลืม

ุมขมับ พลางกลอกตามองบน นึกอยากจ

ผ่นดินก็กลับกลายเป็นคนไร้หัวคิดไปเ

กแกงเรียกสติไปตอนเช้า แผ่นดินคนที่เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึงก็เหมือนจะกลายร่างเ

ี่ระบุไว้ผู้หญิงและผู้ชายไม่สามารถไปฝึกงานที่

ห้ สามารถส่งนักศึกษาไปฝึกพร้อมกันได้มากสุดถึงสามคน แต่ใ

สาวเพื่อนรักจ

ดิน!” หน้าสวยยื่นเข้าใกล้ใบหูเพื่อนตัวสูง ประโยคหลังเน้นย้ำทุกคำ ทั้งช้าแล

่าม

ียกล้อย่ะ ไอ้คู่

อล่ะคร้าบคุณพริก มีอารมณ์เดียว ไม่รู้จะคลั่งรักอ

ก ฉันขออยู่โหมดคลั่งรักแบบเดิมดีกว

ษัทฝึกงานไม่ทันพอดี โตแล้วนะ ใช้ชีวิตแบบพอดีๆ บ้าง เพื่อนฉันนี่มีใครพอด

็พูดจริงอะ แล้วนี่สรุปจะกินอะไรกัน?” พอวีนเสร็จ ข้าวฟ่างก็กวาดสายตามองหน้าเพื่อนทีละคนอย่างขอคำตอบ

แต่ว่าโทษทีนะ ฉันมีนัดกับพี่แท

อพวกม

ป

ทำไม เจ็

เองไม่มี เดี๋

ก่อสมรภูมิรบตรงหน้า หันไปถามเพื

ะ ไปกิน

นี่แหละ สะดวกดี อยากไปให

ราสามคนกินข้า

ัวเดินไปฝั่งโรงอาหาร ส่วนพริกแกงปลีกต

ียบหรูคุ้นตา เดินอ้อมมาอีกฝั่งเพื่อทำหน้าที่เปิดประตูรถให้คนรัก บริการเธออย่างดีจนได้รอยยิ้

กด้า

ูคันผ่านกระจกติดฟิล์มดำชนิดพิเศษอย่างไม่

บอกคนของมึง

ามขึ้น หลังเห็นผู้เป็นนายวางสายจากบุคคลปริศนาแล้วเอาแต่นิ่ง ไม่ยอมออกคำสั่ง

ลั

ามคุณหนูไปแ

่ต้

รั

องสมุดบันทึกเล่มหนาในมือนิ่ง ปากหยักเหยียดยิ้ม เมื

อกันนะ