วหมิง...หน้าตาก็ดีแถมยังขยันทำมาห

รหรอคะ?" เยว่เอ๋อร์ทำห

นไง...ที่ตอนนี้เขาไปเป็นองครักษ์

อธิบายให้เ

ไหมคะ...หรือว่าม๊ากับเตี่ยคิดจะคลุมถุ

ทั้งคู่ประหนึ่งกำล

กๆ เล่นกันอยู่เป็นประจำ...ก็ต้องรู้จั

ารพูดคุ

ี่ยมองสายตาเสี่ยวหมิงออกว่าอีต้องช

่งกันละคะ?" เยว่เอ๋อ

็กยังไม่พร้อมรอถึงอายุ 18 ก่อน" ช

์ทหารก่อนหน้านั้นด้วย...ม๊าเลยไม

เต็มทีทั้งๆ ที่เธอก็ไม่ได้ทำอะไรม

.เดี๋ยวม๊าจะจัดการล้างถ้วยชามเอง"

ย...ม๊า" เธอส่งจุ๊บไปให้เหมยแล

รพูดจาและท่าทางประหลาดๆ..." ชุนเฉิ

ยว่เอ๋อร

่...อย่าใส่ใจเลย

.

ร็จเธอก็คิดขึ้นมาได้ว่า...ยังไม่ได้แป

ขึ้นมาได้ว่าสมัยก่อนเข้าแค่เอาน้ำมาบ

นว่ามีแปรงสีฟันที่ทำมาจากไม้ข่อย

้ขัดไป

ากาศเย็นเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งหมู่บ้

ม เธอเอามือกายหน้าผากพลางครุ่นคิดว

ให้ควักว่าเธอหายไปไหนกันแน่...ถ้า

ดิมไหมหรือจะมีใครมาแทนที่เธอแล้ว

บไป

บมาหาข้าแล้ว...เจ้ากลับมาหาข้าแล้วจร

องเธอ เธอพยายามเดินไปหาเขาแต่ยิ่ง

นั้นกับถอยห

อ๋อร์ตื่นได้แล้ว!" มือหนาข

เผลอตะโกนออกมาเพราะเหมือนตัวเธอถ

น้าเหมือนเจ้ากำลังเห็นผียังไงยังง

ไปเช็ดเหงื่อที่หน้าผากข

ุ่มคนหนึ่งในชุดผ้าแพรกำลังตะโกนเรีย

มความจริงให

อย่าใส่ใจเลย...ตอนนี้เจ้ารีบไปเตรี

ุนเฉิงพูดด้วยความเร่งเร้าเ

เมื่อตบปากรับคำเสร็จ เยว่เอ๋อร์ก็ร

.

าเธอกำลังสวมใส่รองเท้าที่ทำมาจากฟาง.

เลย...ตอนนี้เธอกำลังช่วยเตี่ยเข็นรถเข

...ระหว่างทางมักมีหลุมบ่ออยู่มากมา

็นตก

ละคะ? ...จะได้ไม่ต้องเข็นให้ปวดมืออ

.หรือเจ้าหมายถึงจักรยาน" เตี

เธอทำท่าบิดมอไซค

ตี่ยเข็นดีกว่า...แค่โค้งข้างหน้าก็จ

อ๋อร์เพราะเขากำลังจดจ่อกั

ังนั้นจึงปิดปากเง

ึกคักสุดๆ" เธอพูดด้วยเสียงสดใสเต็

่ยวสว

ได้จุดไฟตั้งกระทะ" เตี่ยรีบบอกเยว่เ

าขายปา

เอ๋อร์นวดแป้งให้นะคะ...เยว่เ

ม่ค้าของเธอกำลังจะกล