เพ่ยลู่เสียน สาวใช้อุ่นเตียง จวนนายอำเภอซ่ง

น มีนักโทษประมาณสิบคนถูกจับปิดตามัดมือมัดเท้าอยู่ด้านบน ด้า

ำเภอนั่งอยู่ บุรุษที่อยู่บนนั้นเ

างเพื่อไม่ให้บุตรชายของตนถูกเกณฑ์ไปรบกับเมืองต้าเหล

ยอำเภอเกาฟงเสิน จอหงวนคนล่าสุดของแคว้นฉางอัน ใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับแจกันเคลือบแก้ว ใบหน้าเรีย

ำลังจะเอ่ยห้าม แต่ก็ถูกสาวใช้เอื้อมมือปิดปากเอ

สดงตัวไม่ไ

ท่านพ่อข้าไม่เคยรับสินบน ตลอดสามสิบปีที่รับใ

น้ำเสียงนั้นกลับแข็งกร้าวไม่ยอมคน พูดจ

่านพูดไม่ได้แล้วหรือเจ้าคะ เป็นตายร้ายดียังไงคุณหน

าหลับตาลงนอนได้เยี่ยงไร ข้าไม่ใช่คนขี้ขลาดเยี่ยงน

งเอาไว้นะเจ้าคะ” สองคนฉุดดึงกันไปมาจนกระทั่งได้ยินเสียงดังตึงด้านนอก เพ่ยลู่เสียนดิ้นเ

ในซอกเดิม เพ่ยลู่เสียนน้ำตาอาบหน้าหวีดร้องทั้งที่มือของสาวใช้ยังปิดปากไว้

านพ่อทุ่มเทกั

ยึดมั่นในอุดมก

ทษว่าเป็นคนติดสินบนทั้งที่ไม่ได้ทำ นายอำเภอเกาฟงเสินผู้นั้นมาถึงก็รีบสร้างผลงาน

ู่ในหลุมก็จะฟื้นขึ้นมาลากเกาฟงเสินลงนรกไปด้วยกัน