img โอ้ดวงใจเจ้าเอย  /  บทที่ 1 คิดถึงความหลัง | 4.00%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน
โอ้ดวงใจเจ้าเอย

โอ้ดวงใจเจ้าเอย

ผู้เขียน: ปะหนัน
img img img

บทที่ 1 คิดถึงความหลัง

จำนวนคำ:1088    |    อัปเดตเมื่อ:25/08/2024

นท

ึงคว

อเดินทางมาถึงกรุงเทพ เธอก็ต้องมารีบมาเปิดร้านขายข้า

ะหลับทันที แต่วันนี้เธอกลับคิดถึงความหลังที

ที่

่หน้าห้างสรรพสินค้าทุกวัน เธอใช้เวลานั้นเข้ามานั่งอ่านหนังสือโ

อ ช่วงนี้เห็นอ่า

มาทักทายกับดาวิกาแบบนี้บ่

ีใจ เพราะวันนี้เธอนั่งจนห้างใกล้ปิ

ไหมคะพี่ภพวันนี้ เห็นแม่บอกว่า

ู่ เขามองหน้าคนถามเหมือนมีคำพูด

ก็ตั้งใจเรียนนะ จะได้ทำงานสบาย พี่

ษาปีที่หก และย้ายจากต่างจังหวัดมาหางานทำที่กรุงเทพเหมือนครอบครัวของดาวิกาเพี

หญิงสาวก็ไม่ได้เจอปองภพอีกเลย ถามจากเพื่อนยา

ิ่งตอนนี้หญิงสาวต้องออกจากมหาวิทยาลัยเพื่อมาขายของแทนมารดา เพราะ

จุบ

กานอนกอดตัวเองด้วยความเหงา แต่เธอท้อไม่ได้ ยังมีน้

อของมาทำกับข้าว กว่าจะทำเสร็จก็เกือบหกโมงเช้า ต้องรีบอา

ยวหวานกับหม

เป็นคนแรกเสมอ เพราะตัวเขาเองต้องมาแต่เช้าเพื่

คิดว่าชาญน่าจะพอได้

้ข้าวพี่ภพ

องไปอยู่กับพระที่วัด แต่ก็ไม่ได้ข่าวมันมาจะสองปีแล้วนะ ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้าง

วงทั้งคิดถึง แต่แค่เธอเองกับน้องชา

กรุงเทพกับพี่สาวเพื่อเรียนต่

ลาดให้ แล้วเดี๋ยวค่อยกลับมานอนต่อ มีเรีย

้ เพราะเขารู้ว่าพี่สาวยอมเลิกเรียน

เพราะตอนที่อยู่ต่างจังหวัด เขาก็ไปช่

าทิตย์ และดอมไปคุยกับที่นั่นแล้ว เขาจะให

งน้อยลง แต่เธออยากให้ดอมได้มีเงินไว้ซื้อของที่เขาอ

จบ เขาจะรับเข้าทำงานเลย เด

ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY