ืมความหวานของโพรงปากเล็กช่างต่อปากต่อคำของเจ้าหล่อนไปได้เลย จนตอนนี้เขานั้นกระวนกระวายใจแปลกๆ หงุดหงิดเหมือนทำง

ก๊อก

ขาได้สติหันกลับมามองคนที่เข้ามาใหม่ ซึ่งช

วานของศศิญาภรณ์เอ่ยทักถามคู่หมั้นหนุ่มท

ินๆ น่ะครับ ว่าแต่น้

ต่เย็นนี้ว่างไหมคะ ไปทานข้าวที่บ้านของแป้งกันนะคะ คุ

งานตรงนี้เสร็จ เ

ไม่เห็นคุณยุทธ์เลขาของพี่ธรคะ” เธ

เมื่อวานปวดหัวหนักและ

ไม่เห็นเลขาจอ

่ขอทำงานก่อนนะ เราจะได้รีบไปบ้านของแป้

ุณป้าไปถึงฝร

คงกอดลูกชายคนเล็กจนขาดอา

แป้งไม่กวนแล้ว แป้งขอออกไปเ

เสร็จงานจ

ลุกเดินจากไปปล่อยให้คู

ฮ

มือที่จับปากกาวางลง

ตื๊ด

ห้ต้องมองไปยังหน้าจอที่โชว์เบอร์อยู่ มันเป็

สดีค

น้านิดเ

มีอะไรรึ

านิดกับเข้มเลยจะลากลับมุกดาหารไปดูแม่ย

อนเงินให้น้านิดกับน้าเข้มไว้ใช้ในการเดินทางแล

..” นางยังพูดไม่ทันจบ นายห

เกรงใจเลยครับ รีบไปเถอะครับ ผมจะโอนเงินให้นะครับ” เขาบอกพร้อมกดวางสายแล้วจัดการเข้าแอปพลิเคช

ปีนี้หนูยังไม่เจอคุณย่าเลยนะคะ” อลิลด

หละดา” นิดาบอกลูกสาวด้วยเกรงใจ เพราะยอดเงินที่ข้อความแจ้งเตือนเมื่อกี

ให้พี่นาง พี่น้อยดูแลก็ได้นี่คะ ถ้าไม่ให้หน

้านถึงแม้ว่าแม่กับพ่อไม่อยู่ หนูก็ต้องทำแทน และห

อนึกถึงจูบวันนั้นที่พุ่มไม้ ที่เขาบังคับจูบเอาแต่ใจ

ด็กสิ อีกอย่างลูกไปแล้วจะเรีย

ม่ทันจบ แม่เธอก็

อะไรก็ช่วยพี่น้อย พี่นางเขาล่ะ อย่าขี้เกียจ และถ้าหยุดก็ช่วยงานที่บ้าน ห้ามออกไปเที่ยว

ามลำพังก็ตาม แม้ว่าในบ้านจะมีพี่นาง พี่น้อยอยู่ แต่เธอก็รู้สึกว่าระหว่างเธอ

นมจนตอนนี้เวลาล่วงเลยมาถึงเวลาสองทุ่มแล้ว ได้เวลากลับบ้านแล้ว พรุ่งนี้วันเสาร์วันหยุด ชนาธรณ์ลังเลในใจว่าควรไปนอนค้า

ธร” อเนกเอ่ยกับว่าที่ลูกเขยที่กำลังจะ

ว่า ‘พ่อ’ เขาเรียกท่านว่าคุณน้าคุ้นชินปากกว่า แต่งงานค่อยเรียก ‘พ่อ’ ก็ยังไม่สาย และศศ

ร” ศศิภาเอ่ยกับว

บ คุ

แป้งด้วยนะคะ ว่าแต่วันนี้ค้างที่บ้านห

เศสกับธิป” เขาบอกคู่หมั้นสาวแล้วหันไปยกมือไหว้พ่

งคับรถออกจากประตูรั้วบ้านใหญ่ตัวเองแล้วค่อยพากันหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในบ้าน ครอบครัวของ