วินเลย เขาแพ้หล

แบบไม่มีใครสักคนทัดทาน ตอนนี้นิคก์เป็นแค่หุ้นส่วนแก่ๆ ที่ไม่มีความหมาย ข้อเ

นมาเทียบไม่ได้ เธอละโมบเพราะทรัพย์สมบัติที่นิคก์เอามาล่อ ทั้งที่ความจริงทั้งหมดที่เธอเห็นนั่น ก็แค่เงาสะท้อนจากผิวน้ำ ความจริงแล้ว นิคก

ตอนนี้ ก็คงไ

าเลียเต็มตาตอนนี้ นิคก์เริ่มเสียใจ เข

คารพเขา เปลี่ยน

นลมหายใจย

ันด้วยนะคะ นั่นเป็นรถคันเดียวที่มีชื่อฉันเป็นเจ้าของค่ะ” อามาเลียพูดประชด เวลาแปดปีของเธอ คร

หลือแค่เปลือกขอ

นไป หากเขายังหนุ่มๆ คงต้องล้างอายด้วยการฆ่าตัวตาย แต่นี่เป็นเพร

ไม่ไกล คนงานใหม่เดินลงจากรถบรรทุกพร้อมกับสัมพาระของตัวเอง ซึ่งส่วนใหญ่มีแค่กระเป

ถ้าสงสัยเรื่องอะไรถามนิดาได้ค่ะ

มีคำถามที่น่าสนใจเหมือนกัน สำหรับคนที่อยู่ไกล

เธอเองก็เคยพ

ความจริงเป็นคนใจดีนะคะ” นิรดาชมสามีให้คนงานใหม่ฟัง มาโคที่พยายามเรียน

คือข้าวพูดภาษาที่นี

ลย จะได้ช่วยเพื่อนๆ ได้ ตั้งใจท

พำ ส่วนใหญ่

ือนพักคนงานให้ แบ่งแยกชายหญิงนะคะ จะได้ไม่เกิดปัญหา

เขาแก่ลงมาก แต่

ๆ ลิ้นเพราะเพิ่งชิมเป็นครั้งแรก แต่คงเพราะกำลังหิว

กั้นด้วยตู้เสื้อผ้าเพื่อแบ่งความเป็นส่วนตัว ข้าวข

าดเฉพาะส่วน เธอง่วงจนหนังตาแทบปิด หลังส่งข่าวของตัวเองผ่านแอปพลิเคชันสีเขียวใ

กทาย “หิวไหม พี่ลงไปเอาข้าวมาแล้ว เอามาเผื่อน้องข้าวด้