ท่านพี่ได้โปรดไว้ไมตรีต่อตัวข้า

ป็นเด็กกำพร้าไร้ซึ่งบิดามารดายังถูกญาติผู้หนึ่งนำมาเลี้ยงดู ญาติผู้นั้นของนางเป็นถึงฮูหยินของเจ้าเมืองผู ชีวิตของนางจึงนับว

่เอ๋อร์กลายเป็นเด็กกำพร้าอีกครั้ง นางสิ้นไร้หนทางสูญสิ้นคนในครอบครัว หากเป็นคนทั่วไปก็นับว่าชะตากรรม

งนางยังรั้งตำแหน่งคู่หมั้นขององค์รัชทายาทโจวหลิวหยางผู้ที่จะเป็นฮ่องเต้ครองแคว้นในอน

อยู่ในจวนอดีตเจ้าเมืองผู เมื่อตอนที่โจวหล

โจวหลิวหยางผู้ใจดีและเครื่องบิ

มดของตัวเองให้เขาไปแล้ว แต่นางได้แต่เก็บงำความรักนี้เอาไว้ในใจ ไม่เคยเปิดเผยใ

องผูจึงได้กลับมาเพื่อเตรียมเข้าพิธีอภิเษกสมรส นางทั้งตื่นเต้นและยินดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะตั้งแต่ว

องนางก็ได้กำหนดขึ้นแล้ว หนึ่งปีต่อจากนี้นางจำต้องเข้าพิธีแต่งงาน เพราะฉะนั้

ความห่างเหินและเย็นชาของว่าที่สามีในอนาคต บุรุ

ฮาเพื่อร่วมโต๊ะเสวยแบบครอบคร

้าอ่อนเยาว์และงดงามเฉกเช่นสาวน้อย ด้วยนิสัยร่าเริงและลักษณะเฉพาะ

งก็เริ่มเปลี่ยนไป ขุนนางคนใดที่มีภรรยามากเกินไปก็คล้ายจะถ

็นเช่นสามีของตน ไม่ต้องการให้โจวหลิ

หนัก

นโต๊ะ หลิวฉูฉู่รินชาให้บุตรชายและบุตรสาวบุญธรรมที่อีกไ

สั่งหลี่เอ๋อร์เอาไว้ว่าให้หามาให้ สุดท้ายก็ห

ร์เอาไว้ ในขณะที่กูหลี่เอ๋อร์รับน้ำชามาจากมือของหลิวฉูฉู่กล่าวขอบพระทัย จากนั้นหลิวฉูฉู่ก็ริน

ไม่ รสชาติ

เอ๋อร

ังมีรสหวานติดอยู

่หันมามอ

ล่าเจ้าว่าเป็นอย

หยางพยั

ลายลิ้นอย่างที่น้องหลี่เอ๋อร

้ม จู่ ๆ ก็ถา

ชอบคนที่นำ

่กูหลี่เอ๋อร์ใบหน้าแดงซ่าน นางก

ด้วยสายตา เขาไม่อาจไม่ตอบ

ามต่อหน้าให้คนเขินอาย น้องห

งคับใครลูกก็รู้ ไม่นานพวกลูกสองคนต้องเข้าพิธีสมรส หากสองคนไม่ชอบกันแม่จะได้มองหาคนอื่นให้ที่เจ้าพึงใ

วหยางเ

อเล่า และขุน

ู่หัวเร

อกพวกนั้น เสด็จพ่อของเจ้ายิ่งไม่ต้องห่วง เ

พียงใด ในขณะที่เขารู้ดีว่าเสด็จแม่ดีต่อเข

. เขาไม่กล้าเอ่ยและไม่เอื้อมอ

ยงแต่ก็คือคนที่รักเขาด้วยใจจริง ทั้งยังช่วยให้เขารอดพ้นจากความตาย บุญคุณและความรักนี้

อ๋อร์ดียิ่

้ม ถามจี้เข

ดีตรงที่ใด

างงดงามพ

มากมายแต่คนที่จะมาเป็นภรรยานิสัยย่อมต้องถูกใจเ

อยยิ้มนี้มีไว้เพื่อเอาอกเอาใจนางเท่านั้น

ว่าดีมากพ

างจะไม่รู้ว่าบัดนี้บุตรชายของนางคิดอย่างไร การแต

ีใจให้บุตรชายของเขาจนเต็มเปี่ยม ไม่ต้องถามให้เมื่อยปาก และกู

งของกูหลี่เอ๋อร์เ

็ลุกขึ้น นางกำนัลรีบม

กันนานเช่นนั้นก็พูดคุย

ี่ตนเองเฝ้าคิดถึงมาเนิ่นนาน แม้นางจะสวมใส่อาภรณ์ที่อบอุ่นทว่ากลับรู้สึกถึงมืออันเ

์รัชทายาท ทำให้กูหลี่เอ๋อร์แทบจะกลายร่างเป็

เฮาหลิวฉูฉู่ผู้ไร้ยางอายผู้นั้น ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาก

่ไม่อยู่แล้วเราสองคนไม่จ

้นางค่อย ๆ เงยหน้าขึ

ายความว่าอ

แต่ด้วยความรักที่มีต่อเสด็จแม่จึงไม่อาจปฏิเสธเรื่อ

ยความว่า

มองเขาด้วยความสงสัย โจวหลิว

ู้จริง ๆ หรือ ว่าข้าม