ด ฉันพยายามลากสังขารเดินโซซัดโซเซชนคนนั้นคนนี้โดยไม่ตั้งใจ จนในที่สุดร่างอรชรสามาร

่ายสะบัดไปมาเพื่อให้หายจากอาการตาพล่าเบลอ ต่อมาเหมือนขาฉันไม่มีเรียวแรงอ่

มหนาเอ่ยเรียกฉันน้ำเสียงช่างคุ้นหู ฉันฝืนปรือมาขึ้นมามอง

ขึ้นไปที่ไหนสักแห่ง ที่ไร้ผู้คนห้องโล่งโปร่ง มีเพียงโต๊ะ กับชุดโซฟา อ่อ คงจะห้องทำงาน

ะเจิง ยื่นยาดมมาใกล้ ๆ ปลายจมูก พร้อมหยิบผ้าเย็นมาเช็ดใบหน้า แ

คงสงสัยใส แต่ใครจะกล้าบอกตรง ๆ ล่ะ ว่าเผลอโง่งับขขนมสีหวานเข้าปากไปเสียแบบนั้น นึกถึงเรื่องร

จรรย์ไปจากเธอคืนนั้น เธอท้องเหรอ? งั้นอาการต้อนนี้เ

อย่างน้อยถ้าฉันได้ปลดปล่อยก็ขอเลือกหน

ใบหน้าหล่อคมสันจมูกโด่งพุ่ง ริมฝีปากเรียวหยักอมแดงร

"สิ้นประโยคที่ฉันพูดร่างกายที่ยากจะควบคุมอย่างไม่ตั้งใจที่จ

กออก แต่ฉันก็ยังหน้าด้านพุ่งเข้าไปหาเขาอีกครั้ง บดขยี้

นไปหมด เห

เกิดเธอเป็นเพื่อนกันอาจจะชวนกันมาร่วมสนุก แต่ทำไมถึงได้...อะ อุ๊

าวสะโพกนุ่มเนียนละเอียดผิวพรรณเต่งตึงดังสาวแรกรุ่น อกอวบเบียดแผงอกแกร่ง หุ

ยหยุด เด

ขอโทษ เหมยหยุดไม

หยุดแบบนั้น ผมจะล

ะ เท่าที่เคยลองเธอเครื่องฟิตขนาดนี้ผมยิ่งจุดติดง่าย แต่อย่างไรก็ต้องปลอดภัยป้องกันไว้ก่อน เมื่อผมบอกแบบนั้นร่างนุ่มนิ่ม ถ

ับมาอีกทีร่างสวยถอดชุดสีหวานกองลงกับพื้น

ด้วย หึ !! ถ้าเธอพร้อมขนาดผมจัดการปลดกระดุมกางเกงยีนส์ของตัวเองออกเช่นกัน ก่อนนั่งลงที่โซฟาอุ้มร่างเล็กขึ้นคร่อมมานั่งบนตัก ประกบริมฝีปาก

มเล่นกับหนองโพเธอนานมาก ก่อนผลักร่างเธอลงจากตักของผม ให้หลังบางพิงพนักโซฟา ก้มล

ใน ผมช่างหลงเสน่ห์ใยเห

ได้หมายถึงหยุดแบบนั้น หยุดเพื่อบุกไปหยิบถุ