พรหมลิขิตชักนำให้เขาและเธอมาพบกัน ความรักก่อเกิดท่ามกลางธรรมชาติและท้องทะเลแสนงาม
พรหมลิขิตชักนำให้เขาและเธอมาพบกัน ความรักก่อเกิดท่ามกลางธรรมชาติและท้องทะเลแสนงาม
“แต่งงานเหรอครับ” เคน คุณธรรม ชายหนุ่มวัย 29 อุทานเมื่อได้ยินมารดาพูดเรื่องแต่งงาน
“จ้ะ คู่หมั้นของเราไง หนูรันนรินทร์น่ะ”
“เด็กนั่นเหรอครับ ไม่เอาหรอก” เคนทำท่าสยอง รันนรินทร์เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่พูดน้อย แทบไม่พูด เอาแต่นั่งร้อยมาลัย หน้าซีดๆ จืดชืดยิ่งกว่าผีดิบเสียอีก เขากระเดือกไม่ลงจริงๆ
“ไม่รู้ล่ะ หมั้นกันแล้ว ยังไงก็ต้องแต่งงานกัน”
“ถอนหมั้นไปเลยครับ สินสอดทุกอย่างผมยกให้”
“ไม่ได้ ถ้าเราขัดคำสั่งแม่ ทรัพย์สินของแม่ทั้งหมดยกให้หนูรันนรินทร์ดีไหม”
“อะไรนะครับ ยายนั่นเป็นลูกคุณแม่หรือไง ถึงได้ไปยกให้ ผมเป็นลูกแท้ๆ”
“ไม่รู้ล่ะ ยังไงลูกต้องแต่งงานกับหนูรัน”
“ผมไม่ชอบแบบนั้น”
“แกชอบแบบไหน แบบที่ควงๆ อยู่เหรอ โอ๊ย! แม่ไม่เอานะ น่าเกลียดน่ากลัวทั้งนั้น”
“คุณแม่ก็พูดเกินไป น่าเกลียดน่ากลัวตรงไหนครับ ออกจะน่ารักเซ็กซี่น่า... เอา”
“เดี๋ยวนี้ลามกใหญ่แล้วนะเรา กับแม่กับเชื้อก็ไม่เว้น”
“ยายหนูรันของคุณแม่ นมใหญ่ ก้นใหญ่แล้วก็...”
“พอเลย”
“ถ้าไม่ใหญ่ผมไม่เอาทำพันธุ์นะครับ”
“เขานั่นแหละจะไม่เอาแกทำพันธุ์ มั่วเสียขนาดนี้ กลัวจะเป็นเอดส์ตายก่อนวัยอันควร”
“คุณแม่ไม่รู้อะไรซะแล้วนะครับ เดี๋ยวนี้มียาต้านไวรัสเอดส์นะครับ กินแล้วเขาอยู่กันเป็นสิบๆ ปี ไม่เหมือนเป็นมะเร็ง ตายง่ายกว่าเอดส์อีก”
“แกอยากเป็นหรือไง ลูกบ้า!” มารดาเหวใส่
“ไม่อยากเป็นครับ ผมรู้จักป้องกันนะครับ”
“ถุงยางอนามัยมันแตกได้ มีรูได้ เกิดแม่ผู้หญิงพวกนั้นเจาะถุงยางแกจะทำยังไง ทั้งติดเอดส์ทั้งต้องรับเด็กในท้องมาเป็นลูก”
“โธ่... คุณแม่ครับ ดูละครน้ำเน่ามากไปหรือเปล่าครับ”
“แม่จัดเตรียมงานแต่งให้แกเรียบร้อยแล้ว ยังไงแกก็ต้องแต่ง”
“เมื่อไหร่ครับ”
“ต้นเดือนหน้า”
“คุณแม่!”
“ไม่ต้องมาทำเสียงดังใส่ แม่พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้น ถ้าแกขืนพูดมาก เตรียมไปนอนข้างถนนได้เลย แม่จะยกทรัพย์สมบัติให้หนูรันให้หมดเลย”
“ก็ได้ครับ”
“แกรับปากแล้วนะ”
“ครับ”
“แกห้ามเหลวไหล ในระหว่างนี้ทำตัวดีๆ เข้าไว้ งดเที่ยวงดสังสรรค์”
“โอ๊ย! คุณแม่ครับ ผมจะแต่งงานหรือจะไปบวชครับ ให้ผมงดทุกอย่าง”
“แม่ตามใจแกมามากแล้ว คราวนี้แกต้องตามใจแม่บ้าง”
“โอเคครับ” คนรับปากแอบกรอกตาไปมา คนอย่างเขานะเหรอจะยอมให้ใครบังคับง่ายๆ มารดาของเขาแค่ขู่ไปแบบนั้นเองแหละ เขารู้หรอกว่าท่านไม่ยกทรัพย์สมบัติให้คนที่ไม่ใช่ลูกแน่นอน
เคนมองบ้านพักตากอากาศหลังงามที่ตั้งอยู่ริมทะเลแล้วมีความสุขสุดๆ ไปเลย ป่านนี้ที่บ้านของเขาคงวุ่นน่าดู
อยากบังคับให้เขาแต่งงานกันนักใช่ไหม ชายหนุ่มเดินขึ้นบ้านพักของตัวเองอย่างมีความสุข บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่เขาซื้อมาด้วยเงินของตัวเอง ซึ่งเพื่อนเป็นคนขายให้ ไม่ใช่ของครอบครัว และไม่มีใครรู้แน่นอน กว่าจะหาเขาเจอ ยายเจ้าสาวผีดิบของเขาคงซีดเหลือแต่คำว่า “ไก่ต้ม” แล้วกระมัง
ทำไมประตูไม่ได้ล็อก!!!
เคนมองประตูบ้านของตัวเองด้วยความงุนงง หรือโจรจะเข้าบ้านของเขา
บ้านหลังนี้ไม่มีอะไรมากมายให้โจรมาปล้นหรอก แต่ใครมันกล้าเหยียบเข้ามาในถ้ำเสือ ได้เจอดีแน่ๆ
เสียงก๊อกๆ แก๊กๆ ในบ้านทำให้เขาล้วงปืนในกระเป๋าออกมาถือเอาไว้
ยิงต่อสู้กับโจรในบ้านตัวเองไม่ผิดกฎหมายหรอก
“หยุดนะ อย่าขยับ”
“ว้าย!” ไปรยาหวีดร้อง ก่อนจะยกมือขึ้นอย่างตกใจ เธอเบิกตา กว้างมองคนแปลกหน้าที่เอาปืนมาจ่อด้วยความสงสัยระคนงุนงง
“คะ... นายเป็นใคร ขะ... เข้ามาในบ้านฉันทำไม ต้องการอะไร”
“เธอนั่นแหละ เข้ามาขโมยของใช่ไหม เป็นนางโจรแถวนี้หรือแถวไหน”
“บ้าเหรอ! นี่มันบ้านของฉันย่ะ” เธอเหวใส่ ลืมตัวไปชั่วคราว
“ยกมือขึ้น ฉันไม่ไว้ใจนางจิ้งจอกอย่างเธอหรอก”
“ไอ้บ้า บ้านของฉันชัดๆ นายนั่นและจะโดนข้อหาบุกรุกบ้านของคนอื่น”
“งั้นเราไปโรงพักกัน ดูสิว่าเธอกับฉันใครจะอยู่ใครจะไป”
“ได้เลย แต่ก่อนไป ฉันจะเอาโฉนดที่ดินให้นายดูก่อน” เธอเดินไปยังตู้ไม้ใบใหญ่ ก่อนจะค้นหาอะไรสักอย่าง แต่ยิ่งหาเธอยิ่งหน้าเครียด
โฉนดที่ดินหาย หาไม่เจอ!!!
ไม่!!!!!
ไปรยาตกใจถึงขีดสุด หน้าซีดๆ ของอีกฝ่ายทำให้เคนเริ่มคิดว่านางโจรของเธอกำลังจนมุม
“หาไอ้นี่อยู่เหรอ” เคนโชว์โฉนดที่ดินแผ่นที่เธอกำลังหาขึ้นมาให้ดู ไปรยาอ้าปากค้าง มันไปอยู่ในมือเขาได้ยังไงกันนะ
“นายขโมยไปได้ยังไง เอามานี่เลยนะ” เธอตรงเข้าคว้าโฉนดแผ่นนั้นอย่างโมโหสุดใจ
“ยายเตี้ย นี่มันโฉนดที่ดิน ที่เจ้าของบ้านขายให้ฉัน” เขาใช้มือดันศีรษะเล็กๆ ของเธอเอาไว้ เธอไม่สามารถกระโดดขึ้นมาคว้าโฉนดฉบับนั้นได้
“นี่มันโฉนดที่ดินบ้านของฉัน”
“เอ๊ะ! ยายจิ้งจอกเก้าหาง ยอมมอบตัวกับตำรวจซะดีๆ ฉันอาจจะไม่เอาผิดเธอก็ได้ แต่โมเมว่าบ้านคนอื่นเป็นของตัวเองแบบนี้ มันไม่แฟร์เลยนะ” เคนผลักร่างหญิงสาวจนกระเด็น
“โอ๊ย!” เธอร้องเสียงหลง มองเขาอย่างอาฆาตมาดร้าย
“เฮ้ยๆๆๆ อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น ฉันกลัว” เขาทำท่าหวาดกลัวไม่จริง เท้าสะเอวมองเธออย่างเอาเรื่อง
“นายมีหลักฐานอะไรที่บอกว่าโฉนดที่ดินฉบับนี้เป็นของนาย ดูชื่อสลักหลักเลย ชื่อพ่อแม่ฉัน นี่บัตรประชาชนของฉัน นามสกุลเหมือนชื่อด้านหลังโฉนดที่ดิน” เธอควักหลักฐานออกมา เคนฟังตอนแรกก็ขำๆ แต่เขาเริ่มเอะใจ
1. ทาสรักคุณชายมาเฟีย เธอ... ชมพูพริ้ง คุณหนูผู้เพียบพร้อมทั้งรูปลักษณ์ ฐานะ และการศึกษา กลับต้องตกกระไดพลอยโจนเข้าไปช่วยชายแปลกหน้าที่บาดเจ็บกลางตรอก ไม่รู้เลยว่าคืนนั้น จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของพันธนาการหัวใจ... เขา... คมน์ เคมินธาดา มาเฟียหนุ่มทายาทธุรกิจพันล้าน ผู้ไม่เคยศรัทธาในคำว่ารัก แต่หลังจากคืนที่เธอช่วยชีวิต เขากลับนอนไม่หลับถ้าไม่มีเธออยู่ข้างกาย หนึ่งคนหนีเพราะกลัวหัวใจตัวเองจะหวั่นไหว อีกคนกลับตามตื้ออย่างแนบเนียนในชื่อของ "การทำงาน" จากผู้ช่วยจำเป็น... กลายเป็นคนที่ขาดไม่ได้ เมื่อศัตรูทางธุรกิจกลายมาเป็นคู่ชีวิต และความรักครั้งนี้ไม่ใช่แค่เกมมาเฟีย แต่คือ "ชีวิตทั้งชีวิต" ของเขา "ผมไม่ได้อยากได้คุณมาเป็นลูกน้อง ผมอยากได้คุณมาเป็นเมียต่างหาก คุณหนูชมพูพริ้ง" 2. เจ้าาสาวนิรนาม เธอ...หญิงสาวที่ยอมแต่งงานกับมหาเศรษฐีหนุ่มเพราะ โชคชะตาและหนี้สิน เขา...ทายาทหนุ่มผู้ไม่เชื่อในดวงชะตา มองว่าการแต่งงานนี้เป็นแค่เรื่องไร้สาระ แต่ใครจะรู้ว่า... เจ้าสาวที่ไร้ตัวตนในใจของเขา จะกลายเป็นคนเดียวที่เขารักหมดใจ ห้าปีแห่งสัญญาและความห่างเหิน เมื่อโชคชะตาเล่นตลกให้ทั้งคู่ต้องกลับมาอยู่ใต้หลังคาเดียวกันอีกครั้ง หัวใจที่เคยเย็นชาเริ่มละลายลงทีละน้อย จากเจ้าสาวจำเป็น... กลายเป็น "เจ้าสาวตัวจริง" ที่เขาอยากครอบครองตลอดไป แต่เมื่อถึงวันที่เธอขอ "หย่า" เขาจึงเพิ่งรู้ว่า สิ่งที่กลัวมาตลอดไม่ใช่การแต่งงาน...แต่คือการ "เสียเธอไป" 3. เจ้าสาวอนุรักษ์ เธอ… "ศิริลดา" หญิงสาวที่ต้องแต่งงานกับคู่หมั้นซึ่งไม่เคยเจอหน้า เขา… "อนุรักษ์" ชายหนุ่มผู้สูญเสียการมองเห็นจากอุบัติเหตุ การแต่งงานที่เริ่มจาก "หน้าที่" กลับกลายเป็นเรื่องราวที่อบอุ่นที่สุดในชีวิต เพราะในความมืดที่เขาเผชิญ มีเพียงเสียงหัวเราะและมืออบอุ่นของเธอที่คอยนำทาง และในวันที่เขา "มองเห็นอีกครั้ง" เขากลับเลือกจะ "แกล้งมองไม่เห็น" เพื่อจะพิสูจน์ว่าผู้หญิงคนนี้ รักเขาจากใจจริงหรือแค่สงสาร แต่สิ่งที่เขาได้เห็น ไม่ใช่เพียง "ใบหน้า" ของเธอ หากคือ "หัวใจ" ที่สว่างกว่าทุกแสงในโลก เรื่องราวของชายตาบอดปากแข็ง กับหญิงสาวฉลาดอบอุ่น ที่คอยปราบพยศกันด้วยเสียงหัวเราะ ความห่วงใย และความรัก จะทำให้คุณยิ้ม อมยิ้ม และอบอุ่นหัวใจ "ในวันที่มืดมิด...เธอคือแสงสว่างเดียวที่เขาเห็น" "ในวันที่มองเห็น เขาก็ยังอยากมองเห็นแค่เธอคนเดียว"
หวังจื่อหลินอ่านนิยายจบด้วยความโมโหที่นางเอกในนิยายโดนทำร้ายจนตาย เธอเดินข้ามถนนไม่ทันระวังจึงโดนรถชน หลิวเหวินจงเพื่อนชายคนสนิทที่แอบรักเธอจึงเข้ามาช่วยเอาไว้ แต่ทั้งสองก็โดนรถชนอยู่ดี สองหนุ่มสาวกลายเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงนิทรานอนหลับไม่ฟื้น แต่ขณะเดียวกันก็ทะลุมิติเข้าไปอยู่ในนิยายเล่มที่ตัวเองอ่าน และเข้าไปแก้ไขสถานการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นให้แปรเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น
ลี่เซียนเป็นคุณหมอสาวในยุคปัจจุบัน เธอหลุดไปอยู่ในยุคอดีต ในร่างของคุณหนูลี่เซียน ลูกของเสนาบดีประจำวังหลวง เธอพบว่าตัวเองจะมีชีวิตได้อีกแค่สามสิบวันเท่านั้น เธอจึงต้องตามหารักแท้ และคนคนนั้นก็คืออ๋องฉิน ชายหนุ่มซึ่งมีความองอาจกล้าหาญและหล่อเหลาที่สุดในเมือง ตามคำแนะนำของเจ้านกน้อยสีทองพูดได้ ซึ่งเธอเคยมีบุญคุณช่วยเหลือมันเอาไว้ในอดีตชาติ! ลี่เซียนจะพิชิตใจอ๋องฉินได้ไหม นางจะตายก่อนได้รับความรักหรือไม่ มาติดตามอ่านกันได้เลยจ้า
เพราะเป็นตัวซวยของครอบครัว เธอจึงถูกส่งไปอยู่กับยาย แต่ย่าผู้เกลียดชังของเธอก็ขอให้เธอแต่งงานกับคู่หมั้นของพี่สาวฝาแฝด เธอจำต้องรับเงื่อนไขของผู้เป็นย่าเพราะคุณยายป่วยหนัก เพื่อยื้อชีวิตของคุณยายที่รักและดูแลเธอมาตลอด ดังนั้นเธอจึงยอมแต่งงานกับเขา
โปรย วิวาห์สับเปลี่ยนเจ้าสาว แรกเริ่มเดิมทีเขาทั้งโกรธทั้งเสียหน้าที่โดนลบเหลี่ยมลูบคม แต่งงานกับอีกคนแต่กลับได้อีกคนมานอนร่วมเตียงในคืนเข้าหอ หญิงสาวที่มีฐานะต่ำสุดในบ้าน ไม่ต่างจากคนรับใช้ แต่ถูกเรียกว่าเป็นทายาทอีกคนของตระกูล แต่เวลาผ่านไปทุกอย่างกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อเขาทั้งหวงแหนและห่วงเธอเป็นที่สุด
โปรย เสน่หาเมียแสนรัก ฉากหน้าคือการที่เขาถูกบังคับให้แต่งงาน แต่ฉากหลังคือเขาหึงหวงและห่วงเธอสุดหัวใจ ตัวอย่างบางช่วงบางตอน "คงมีความสุขมากสินะที่ทุกอย่างเป็นแบบนี้" เขมนัทต์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ทำให้บงกชเพชรต้องหันไปดูที่มาของเสียง "คุณนัทต์ อุ๊ย! ปล่อยนะคะ" บงกชเพชรดันร่างของเขาออกห่าง แต่เขายิ่งดึงเธอมากอดรัดเอาไว้แนบอก "อยากให้ปล่อยจริงๆ น่ะเหรอ เธออยากให้ฉันกอดจูบมากกว่าล่ะมั้ง" เขมนัทต์ยื่นหน้าเข้าไปหา แต่บงกชเพชรเบี่ยงหลบพร้อมทั้งดันปลายคางของเขาออกห่าง "ถอยไปนะ" สีหน้าเหมือนรังเกียจของเธอทำให้เขายิ่งอยากเอาชนะ "อื้อ..." ปากน้อยโดนบดจูบอย่างดูดดื่ม ไม่ว่าจะร้องประท้วงเพียงใด คนเอาแต่ใจก็ยังบดจูบจนปากแทบช้ำ เพียะ! ใบหน้าของเขมนัทต์หันไปตามแรงตบ เขาดุนดันกระพุ่งแก้มเพราะรู้สึกเจ็บ ๆ คัน ๆ ก่อนที่จะรวบร่างเธอมาจูบอย่างดุเดือด เพียะ! ใบหน้าของเขมนัทต์หันไปตามแรงตบอีกรอบ เขาดึงเธอมากอดจูบอย่างดุเดือดกว่าเดิม บงกชเพชรดิ้นรนจนหลุดจากอ้อมแขนแกร่ง ก่อนที่จะวิ่งหนี แต่เธอโดนกระชากเข้าไปบดจูบอีก "อื้อ... คนบ้าป่าเถื่อน" เธอดิ้นหนีใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากของตัวเองอย่างรังเกียจ มองเขาอย่างตกตะลึงไม่คิดว่าเขมนัทต์จะกล้าทำอะไรป่าเถื่อนกับเธอแบบนี้ "เป็นไงรสชาติตบจูบของฉัน" "คนสารเลว" บงกชเพชรกัดปากตัวเองจนเจ็บ มองเขาอย่างเจ็บใจ "แต่งงานเธอจะโดนหนักกว่านี้อีก โดนจูบทั้งตัว!" ประโยคของเขาทำเอาเธอหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู "บัวเกลียดคุณนัท" "แล้วไง เธอออดอ้อนคุณย่าบีบบังคับให้ฉันแต่งงานด้วย ก็อยากโดนฉันกอดจูบสักครั้งไม่ใช่เหรอ ฉันก็กอดจูบให้เอาบุญแล้วไง" "ความคิดสกปรก ถ้าคุณไม่อยากแต่งงานก็ควรบอกคุณย่าไปตรง ๆ ไม่ใช่เอาความโกรธมาลงที่ฉันแบบนี้" บงกชเพชรพูดอย่างเจ็บใจ
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY