เมื่อลูกสาวคนเดียวอยากได้ลายเซ็นบนโปสเตอร์ศิลปินที่ชื่นชอบ นายหัวหนุ่มพ่อลูกหนึ่งเช่นมัดไม้ เลยต้องจัดการให้ลูกสาวตัวน้อยได้สมใจ เขาต้องการแค่ลายเซ็น แต่ไหงกลับได้แม่ของลูกติดมือมาด้วย!
เมื่อลูกสาวคนเดียวอยากได้ลายเซ็นบนโปสเตอร์ศิลปินที่ชื่นชอบ นายหัวหนุ่มพ่อลูกหนึ่งเช่นมัดไม้ เลยต้องจัดการให้ลูกสาวตัวน้อยได้สมใจ เขาต้องการแค่ลายเซ็น แต่ไหงกลับได้แม่ของลูกติดมือมาด้วย!
“อาการเป็นยังไงบ้างครับคนดี” นายหัวมัดไม้ลูบผมนุ่มสลวยของลูกสาวตัวน้อยไปมาด้วยความเอ็นดู
เขารักบุตรสาวมาก เพราะบุตรสาวคือลูกสาวเพียงคนเดียวของน้องชายที่ตายจาก
น้องชายกับน้องสะใภ้ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต วันนั้นมาหยาอยู่กับเขา จึงรอดชีวิตมาได้ เขาจึงรับมาหยาในวัยแบเบาะมาเป็นลูกบุญธรรมของตัวเอง
มีอย่างเดียวที่เขายังให้ลูกไม่ได้คือการหาแม่ให้เจ้าหนูน้อย
“หนูดีขึ้นแล้วค่ะ” มาหยาเอ่ยบอกเสียงแหบแห้ง ไม่อยากให้คนเป็นพ่อต้องเป็นกังวลใจ
“มีคนบอกพ่อว่า หนูมีความปรารถนาอย่างหนึ่งก่อนวันเกิด หนูอยากได้อะไรบอกพ่อสิคะ” นายหัวหนุ่มเอ่ยถามบุตรสาว พลางพูดคะขาน่ารักด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“หนูเกรงใจคุณพ่อค่ะ คุณพ่องานยุ่ง คงไม่มีเวลาหรอกค่ะ” เด็กน้อยพูดอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว จริงๆ ผู้เป็นบิดาไม่เคยงานยุ่งจนลืมเธอ ท่านมีเวลาทำอาหารเช้าให้กิน ช่วยแต่งตัวไปโรงเรียน หวีผม ถักเปียให้เสมอในทุกเช้า และก่อนนอนก็ยังเล่านิทานให้ฟังตั้งแต่เด็ก บางทีก็พาออกไปดูดาวแล้วก็เล่าเรื่องดวงดาวต่างๆ ให้ฟังจนหลับไป
“ไหนคนดีของพ่อบอกมาสิคะว่าอยากได้อะไร” มัดไม้เอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น เขาสัญญาหน้าหลุมฝังศพของน้องชายและน้องสะใภ้แล้วว่าจะรักและดูแลมาหยาให้ดี สิ่งไหนที่เด็กน้อยอยากได้ เขาจะหามาให้แม้จะลำบากแค่ไหนก็ตามที
“คุณพ่อทำได้เหรอคะ” หนูน้อยพูดอย่างมีความหวัง
“ได้สิครับ ไหนบอกพ่อมา”
“คือหนูอยากเจอพี่อลิซค่ะ”
“อลิซไหนครับ” คนเป็นพ่อถึงกับต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน
“ไม่ต้องเจอก็ได้ค่ะ พี่เขาคงงานยุ่ง” มาหยาหน้าหมองลงไปถนัดตาเมื่อคิดได้ว่าคนที่อยากเจอคงทำงานยุ่ง
“เดี๋ยวก่อนครับ อลิซไหนครับ”
“ก็พี่อลิซที่เป็นดาราไงคะ พี่เขาเป็นดารานางแบบแล้วก็สวยมากด้วยนะคะ แถมยังร้องเพลงเพราะอีกด้วย คุณพ่อนึกออกแล้วใช่ไหมคะ” หนูน้อยวัยสิบขวบเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น
“นึกไม่ออกครับ” คนไม่เคยดูละคร ไม่รู้จักดารานักร้องหรือนางแบบเลยสักคน ชีวิตไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เสียด้วยซ้ำ นอกจากทำงาน
“ไม่รู้จักจริงๆ เหรอคะ” มาหยาเอ่ยถามบิดาด้วยใบหน้าหมองเศร้า
“ไม่รู้จักเลยครับ แต่ถ้าหนูอยากเจอเขา พ่อจะไปพาเขามาหานะครับ”
“หนูปลื้มเขามากค่ะ พี่เขาคงงานยุ่งมาก ถึงไม่ได้เจอขอแค่ลายเซ็นกับโปสเตอร์สวยๆ ของพี่เขาก็ได้นะคะ”
“เอางั้นก็ได้ครับ” เขาลูบผมนุ่มสลวยของบุตรสาวไปมาเบาๆ
“คุณพ่อรับปากแล้วนะคะ”
“ครับ พ่อรับปาก” มัดไม้รับคำบุตรสาว ก่อนจะสั่งให้ลูกน้องหาประวัติของอลิซ ดารานางแบบดาวรุ่งมาให้เขา
“คนนี้เหรออลิซ” สาวน้อยตัดผมสั้นไว้ผมหน้าม้าทำให้เขารู้สึกสะดุดตาและสะดุดใจยิ่งนัก เหมือนเคยเห็นเธอที่ไหน
“คนนี้แหละครับ เป็นลูกสาวคนเดียวของนายหัวภูมิครับ ดังมากนะครับ”
“นายหัวภูมิเจ้าของฟาร์มมุกที่ภูเก็ตน่ะเหรอ” เขาถึงบางอ้อ เพราะเคยเจอเด็กสาวมาแล้ว
“ใช่ครับนายหัว” ขจรรับคำ
“นายหัวภูมิแต่งงานใหม่กับคุณจินตหราน่ะครับ หลังจากที่คุณกนกทิพย์เสียชีวิต และมีลูกอีกสองคนเป็นลูกชายฝาแฝดน่ะครับ”
“อืม...” นายหัวหนุ่มรับคำ ตั้งแต่น้องชายกับน้องสะใภ้เสียชีวิตเขาก็เก็บตัวไม่ค่อยออกงาน เพราะอยากดูแลมาหยาให้ดีที่สุด ภูมิเองก็เช่นกัน ฝ่ายนั้นพอสูญเสียภรรยาไปก็เก็บตัว มารู้ข่าวอีกทีก็ตอนที่แต่งงานใหม่นั่นแหละ
“คุณอลิซเธอเป็นดาราดาวรุ่งน่ะครับ อายุยังน้อยแต่ประสบความสำเร็จมาก ๆ คุณมาหยาก็คงจะนึกชื่นชมน่ะครับ”
“ฉันต้องการเจอเขาหน่อย อาจจะต้องไปที่บ้านนายหัวภูมิ” มัดไม้เอ่ยกับลูกน้อง
“คุณอลิซไม่ได้อยู่บ้านครับ เดี๋ยวผมจะนัดคุณอลิซให้นายหัวนะครับ ผมได้ติดต่อผู้จัดการส่วนตัวของคุณอลิซแล้วน่ะครับ เห็นว่าจะมาถ่ายหนังกันที่กระบี่ และมาพักอยู่ที่โรงแรมของเราน่ะครับ”
“เอาอย่างนั้นก็แล้วกัน แค่ให้เธอเซ็นลงบนโปสเตอร์ที่มาหยาอยากได้ แค่นี้ก็พอแล้ว” มาหยาร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงแต่เด็ก มีโรคประจำตัวหลายอย่าง ทำให้เขาอยากดูแลให้ดีที่สุด การทำให้มาหยามีความสุข จะทำให้เด็กน้อยมีอายุยืนยาว
“เป็นโชคดีของเราด้วยครับ เพราะคุณอลิซเธอจะบินมาถ่ายหนังที่นี่น่ะครับ”
“ตามนั้น” มัดไม้พยักหน้าให้ลูกน้องคนสนิท ก่อนจะทอดสายตามองใบหน้าสวยเก๋น่ารักของสาวน้อยอลิซ
หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างแปลกประหลาด
บ้าน่า! คนในรูปอายุแค่ยี่สิบ เขาสี่สิบสองย่างสี่สิบสามเข้าไปแล้ว
เขาจะไปชอบเด็กสาวแรกรุ่นแบบนั้นได้ยังไง จะโดนหาว่าตาแก่ลามกน่ะสิ
เขาสลัดความคิดฟุ้งซ่านนั้นทิ้งไป เธอสวยขนาดนี้คงมีหวานใจคบหาแล้วกระมัง ทั้งสวย รวย ฐานะ การศึกษา ชื่อเสียงมีพร้อม หนุ่มที่คบหาก็คง
เป็นคนหนุ่มวัยไล่เลี่ยกันหรือวัยเดียวกัน แก่อ่อนกว่ากันไม่มาก
มัดไม้ทอดสายตามองท้องทะเลกว้าง เขาพักอยู่ที่บ้านพักส่วนตัวของตนเอง ครอบครัวไม่เหลือใครอีกแล้ว บิดามารดาและน้องชายรวมถึง
น้องสะใภ้เสียชีวิตไปหมดแล้ว เหลือแค่มาหยาที่เป็นญาติสนิทเพียงคนเดียวที่เขารักมากที่สุด
1. ทาสรักคุณชายมาเฟีย เธอ... ชมพูพริ้ง คุณหนูผู้เพียบพร้อมทั้งรูปลักษณ์ ฐานะ และการศึกษา กลับต้องตกกระไดพลอยโจนเข้าไปช่วยชายแปลกหน้าที่บาดเจ็บกลางตรอก ไม่รู้เลยว่าคืนนั้น จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของพันธนาการหัวใจ... เขา... คมน์ เคมินธาดา มาเฟียหนุ่มทายาทธุรกิจพันล้าน ผู้ไม่เคยศรัทธาในคำว่ารัก แต่หลังจากคืนที่เธอช่วยชีวิต เขากลับนอนไม่หลับถ้าไม่มีเธออยู่ข้างกาย หนึ่งคนหนีเพราะกลัวหัวใจตัวเองจะหวั่นไหว อีกคนกลับตามตื้ออย่างแนบเนียนในชื่อของ "การทำงาน" จากผู้ช่วยจำเป็น... กลายเป็นคนที่ขาดไม่ได้ เมื่อศัตรูทางธุรกิจกลายมาเป็นคู่ชีวิต และความรักครั้งนี้ไม่ใช่แค่เกมมาเฟีย แต่คือ "ชีวิตทั้งชีวิต" ของเขา "ผมไม่ได้อยากได้คุณมาเป็นลูกน้อง ผมอยากได้คุณมาเป็นเมียต่างหาก คุณหนูชมพูพริ้ง" 2. เจ้าาสาวนิรนาม เธอ...หญิงสาวที่ยอมแต่งงานกับมหาเศรษฐีหนุ่มเพราะ โชคชะตาและหนี้สิน เขา...ทายาทหนุ่มผู้ไม่เชื่อในดวงชะตา มองว่าการแต่งงานนี้เป็นแค่เรื่องไร้สาระ แต่ใครจะรู้ว่า... เจ้าสาวที่ไร้ตัวตนในใจของเขา จะกลายเป็นคนเดียวที่เขารักหมดใจ ห้าปีแห่งสัญญาและความห่างเหิน เมื่อโชคชะตาเล่นตลกให้ทั้งคู่ต้องกลับมาอยู่ใต้หลังคาเดียวกันอีกครั้ง หัวใจที่เคยเย็นชาเริ่มละลายลงทีละน้อย จากเจ้าสาวจำเป็น... กลายเป็น "เจ้าสาวตัวจริง" ที่เขาอยากครอบครองตลอดไป แต่เมื่อถึงวันที่เธอขอ "หย่า" เขาจึงเพิ่งรู้ว่า สิ่งที่กลัวมาตลอดไม่ใช่การแต่งงาน...แต่คือการ "เสียเธอไป" 3. เจ้าสาวอนุรักษ์ เธอ… "ศิริลดา" หญิงสาวที่ต้องแต่งงานกับคู่หมั้นซึ่งไม่เคยเจอหน้า เขา… "อนุรักษ์" ชายหนุ่มผู้สูญเสียการมองเห็นจากอุบัติเหตุ การแต่งงานที่เริ่มจาก "หน้าที่" กลับกลายเป็นเรื่องราวที่อบอุ่นที่สุดในชีวิต เพราะในความมืดที่เขาเผชิญ มีเพียงเสียงหัวเราะและมืออบอุ่นของเธอที่คอยนำทาง และในวันที่เขา "มองเห็นอีกครั้ง" เขากลับเลือกจะ "แกล้งมองไม่เห็น" เพื่อจะพิสูจน์ว่าผู้หญิงคนนี้ รักเขาจากใจจริงหรือแค่สงสาร แต่สิ่งที่เขาได้เห็น ไม่ใช่เพียง "ใบหน้า" ของเธอ หากคือ "หัวใจ" ที่สว่างกว่าทุกแสงในโลก เรื่องราวของชายตาบอดปากแข็ง กับหญิงสาวฉลาดอบอุ่น ที่คอยปราบพยศกันด้วยเสียงหัวเราะ ความห่วงใย และความรัก จะทำให้คุณยิ้ม อมยิ้ม และอบอุ่นหัวใจ "ในวันที่มืดมิด...เธอคือแสงสว่างเดียวที่เขาเห็น" "ในวันที่มองเห็น เขาก็ยังอยากมองเห็นแค่เธอคนเดียว"
หวังจื่อหลินอ่านนิยายจบด้วยความโมโหที่นางเอกในนิยายโดนทำร้ายจนตาย เธอเดินข้ามถนนไม่ทันระวังจึงโดนรถชน หลิวเหวินจงเพื่อนชายคนสนิทที่แอบรักเธอจึงเข้ามาช่วยเอาไว้ แต่ทั้งสองก็โดนรถชนอยู่ดี สองหนุ่มสาวกลายเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงนิทรานอนหลับไม่ฟื้น แต่ขณะเดียวกันก็ทะลุมิติเข้าไปอยู่ในนิยายเล่มที่ตัวเองอ่าน และเข้าไปแก้ไขสถานการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นให้แปรเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น
ลี่เซียนเป็นคุณหมอสาวในยุคปัจจุบัน เธอหลุดไปอยู่ในยุคอดีต ในร่างของคุณหนูลี่เซียน ลูกของเสนาบดีประจำวังหลวง เธอพบว่าตัวเองจะมีชีวิตได้อีกแค่สามสิบวันเท่านั้น เธอจึงต้องตามหารักแท้ และคนคนนั้นก็คืออ๋องฉิน ชายหนุ่มซึ่งมีความองอาจกล้าหาญและหล่อเหลาที่สุดในเมือง ตามคำแนะนำของเจ้านกน้อยสีทองพูดได้ ซึ่งเธอเคยมีบุญคุณช่วยเหลือมันเอาไว้ในอดีตชาติ! ลี่เซียนจะพิชิตใจอ๋องฉินได้ไหม นางจะตายก่อนได้รับความรักหรือไม่ มาติดตามอ่านกันได้เลยจ้า
เพราะเป็นตัวซวยของครอบครัว เธอจึงถูกส่งไปอยู่กับยาย แต่ย่าผู้เกลียดชังของเธอก็ขอให้เธอแต่งงานกับคู่หมั้นของพี่สาวฝาแฝด เธอจำต้องรับเงื่อนไขของผู้เป็นย่าเพราะคุณยายป่วยหนัก เพื่อยื้อชีวิตของคุณยายที่รักและดูแลเธอมาตลอด ดังนั้นเธอจึงยอมแต่งงานกับเขา
โปรย วิวาห์สับเปลี่ยนเจ้าสาว แรกเริ่มเดิมทีเขาทั้งโกรธทั้งเสียหน้าที่โดนลบเหลี่ยมลูบคม แต่งงานกับอีกคนแต่กลับได้อีกคนมานอนร่วมเตียงในคืนเข้าหอ หญิงสาวที่มีฐานะต่ำสุดในบ้าน ไม่ต่างจากคนรับใช้ แต่ถูกเรียกว่าเป็นทายาทอีกคนของตระกูล แต่เวลาผ่านไปทุกอย่างกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อเขาทั้งหวงแหนและห่วงเธอเป็นที่สุด
โปรย เสน่หาเมียแสนรัก ฉากหน้าคือการที่เขาถูกบังคับให้แต่งงาน แต่ฉากหลังคือเขาหึงหวงและห่วงเธอสุดหัวใจ ตัวอย่างบางช่วงบางตอน "คงมีความสุขมากสินะที่ทุกอย่างเป็นแบบนี้" เขมนัทต์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ทำให้บงกชเพชรต้องหันไปดูที่มาของเสียง "คุณนัทต์ อุ๊ย! ปล่อยนะคะ" บงกชเพชรดันร่างของเขาออกห่าง แต่เขายิ่งดึงเธอมากอดรัดเอาไว้แนบอก "อยากให้ปล่อยจริงๆ น่ะเหรอ เธออยากให้ฉันกอดจูบมากกว่าล่ะมั้ง" เขมนัทต์ยื่นหน้าเข้าไปหา แต่บงกชเพชรเบี่ยงหลบพร้อมทั้งดันปลายคางของเขาออกห่าง "ถอยไปนะ" สีหน้าเหมือนรังเกียจของเธอทำให้เขายิ่งอยากเอาชนะ "อื้อ..." ปากน้อยโดนบดจูบอย่างดูดดื่ม ไม่ว่าจะร้องประท้วงเพียงใด คนเอาแต่ใจก็ยังบดจูบจนปากแทบช้ำ เพียะ! ใบหน้าของเขมนัทต์หันไปตามแรงตบ เขาดุนดันกระพุ่งแก้มเพราะรู้สึกเจ็บ ๆ คัน ๆ ก่อนที่จะรวบร่างเธอมาจูบอย่างดุเดือด เพียะ! ใบหน้าของเขมนัทต์หันไปตามแรงตบอีกรอบ เขาดึงเธอมากอดจูบอย่างดุเดือดกว่าเดิม บงกชเพชรดิ้นรนจนหลุดจากอ้อมแขนแกร่ง ก่อนที่จะวิ่งหนี แต่เธอโดนกระชากเข้าไปบดจูบอีก "อื้อ... คนบ้าป่าเถื่อน" เธอดิ้นหนีใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากของตัวเองอย่างรังเกียจ มองเขาอย่างตกตะลึงไม่คิดว่าเขมนัทต์จะกล้าทำอะไรป่าเถื่อนกับเธอแบบนี้ "เป็นไงรสชาติตบจูบของฉัน" "คนสารเลว" บงกชเพชรกัดปากตัวเองจนเจ็บ มองเขาอย่างเจ็บใจ "แต่งงานเธอจะโดนหนักกว่านี้อีก โดนจูบทั้งตัว!" ประโยคของเขาทำเอาเธอหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู "บัวเกลียดคุณนัท" "แล้วไง เธอออดอ้อนคุณย่าบีบบังคับให้ฉันแต่งงานด้วย ก็อยากโดนฉันกอดจูบสักครั้งไม่ใช่เหรอ ฉันก็กอดจูบให้เอาบุญแล้วไง" "ความคิดสกปรก ถ้าคุณไม่อยากแต่งงานก็ควรบอกคุณย่าไปตรง ๆ ไม่ใช่เอาความโกรธมาลงที่ฉันแบบนี้" บงกชเพชรพูดอย่างเจ็บใจ
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY