ตัณหา ราคะ เร่าร้อน ซ่อนเร้น...
ตัณหา ราคะ เร่าร้อน ซ่อนเร้น...
“ เซียนเอ๋อร์ แม่กับท่านลุงจะเดินทางไปเยี่ยมท่านลุงฟ่านเหริน พี่ใหญ่ของเขาที่ป่วยที่ต่างเมืองสักเจ็ดราตรี ระหว่างนี้ พี่ถิงเฟิง ลูกชายของท่านลุงที่เป็นทหารเอกอยู่ในวังจะกลับมาพักที่บ้าน เห็นว่าจะมาในวันพรุ่งนี้ ขอให้เจ้าช่วยต้อนรับขับสู้เขาด้วยนะ ” นี่คือคำบอกกล่าวของท่านแม่ของ เฟ่ยชิงเซียน ท่านแม่ตบแต่งกับท่านลุงถิงหลง ผู้ชายคนใหม่หลังจากที่ท่านพ่อจากไปเมื่อปีกลาย
แรกนั้นชิงเซียนตะขิดตะขวงใจยิ่งนักที่จะมีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาอยู่ในบ้าน มาแทนที่ท่านพ่อที่เป็นคหบดีผู้ร่ำรวยจากกิจการเครื่องประดับจำพวกหยกน้ำดีทั้งหลาย เป็นที่นิยมที่สุดในแคว้นก็ว่าได้ ซึ่งแม้ท่านพ่อจะจากไปแต่ก็ทิ้งสมบัติพัสถานไว้มากมาย ชิงเซียนคิดว่าท่านลุงจะเข้ามาหลอกลวงท่านแม่ แต่หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ เขาเองก็เป็นเจ้าของโรงเตี๊ยมมีชื่อของเมืองเฉินที่อยู่ห่างไปราวห้าสิบลี้ อีกทั้งเขาเป็นคนใจเย็น มีจิตใจเมตตา สุดท้ายความดีของเขาก็เอาชนะใจของชิงเซียน
แม้ว่าจะมิได้เรียกขานเขาว่าท่านพ่อ ยังคงเป็นท่านลุงเหมือนเดิม แต่นางก็นับถือเขาไม่ต่างจากท่านพ่อ แท้ ๆ ที่จากไป เขาคอยดูแลท่านแม่เป็นอย่างดี ปฏิบัติกับบ่าวไพร่อย่างมีเมตตา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับชิงเซียนที่เป็นลูกเลี้ยง ท่านลุงให้เกียรติและรักนางราวกับลูกแท้ ๆ
ท่านลุงเล่าให้ฟังว่า ภรรยาของเขานั้นจากไปเมื่อห้าปีก่อน ท่านลุงก็ไม่ได้มีผู้หญิงคนใหม่ ใช้ชีวิตลำพังในการบริหารโรงเตี๊ยมไปวัน ๆ จนได้พบเจอกับท่านแม่ของชิงเซียน
ท่านลุงมีบุตรชายอยู่เพียงหนึ่งคน เช่นเดียวกับท่านแม่ของชิงเซียนที่มีบุตรสาวเพียงคนเดียว แต่นางก็ไม่เคยเห็นเขาเลยแม้สักครั้ง เห็นว่าชอบชีวิตโลดโผน ไม่ชอบนั่งโต๊ะช่วยผู้เป็นพ่อบริหารงานใด ๆ จึงตัดสินใจออกไปใช้ชีวิตท่องยุทธภพ สุดท้ายเห็นว่าท่านแม่ทัพบังเอิญไปเห็นฝีมืออันร้ายกาจในการต่อสู้กับโจรผู้ร้าย จึงชักชวนให้เข้าไปรับตำแหน่งทหารเอกของท่านแม่ทัพ โดยมิต้องผ่านการสอบจอหงวนบู๊แต่ประการใด
หวังถิงเฟิง คือชื่อของชายผู้นั้น หากนับบรรดาศักดิ์แล้วเขาก็ต้องเป็นพี่ชายของชิงเซียน เพราะท่านลุงบอกว่าเขาอายุล่วงยี่สิบเจ็ดปีนี้แล้ว แต่ก็ยังไม่สนใจอยากมีภรรยา อยากสร้างครอบครัว
ส่วนชิงเซียนนั้นอายุได้ย่างสิบเก้า นางเองก็พึ่งจะตบแต่งออกเรือนไปกับเหรินต้าฟู่ บุตรชายวัยยี่สิบสองของท่านหมอเหรินไปเมื่อต้นปีที่ผ่านมา ตามความเห็นชอบของผู้หลักผู้ใหญ่
แม้จะแต่งงานมีสามี แต่ชิงเซียนนั้นก็ยังไป ๆ มา ๆ ระหว่างบ้านของสามีกับบ้านของตัวเอง เนื่องด้วยต้าฟู่ผู้เป็นสามีต้องช่วยงานท่านพ่อของเขาจนดึกจนดื่นทุกคืน อีกทั้งเขากำลังเตรียมตัวจะไปสอบจอหงวน จึงไม่ค่อยมีเวลาให้กับชิงเซียนผู้เป็นภรรยามากนัก
ทั้งคู่แต่งกันโดยความเห็นชอบของผู้ใหญ่โดยที่ไม่ได้รัก ข้อนั้นชิงเซียนทราบดี แต่เมื่อแต่งไปแล้วจะทำอย่างไรได้ นางจำต้องทำหน้าที่ภรรยาที่ดี แต่ผู้เป็นสามีกลับดูไม่ค่อยสนอกสนใจนางเท่าใดนัก ทั้งที่ความงามของนางก็มิเป็นสองรองใคร
ข้าต้องทำงานช่วยท่านพ่อ
ข้าต้องท่องตำราเพื่อเตรียมตัวสอบจอหงวน
นั่นคือคำพูดที่เขาบอกกับนางเมื่อถูกทวงถามความเอาใจใส่เพราะความน้อยใจประสาผู้หญิง
และก็เป็นอีกราตรีที่นางน้อยใจจนหนีกลับมานอนที่บ้านของตัวเองในยามจื่อ (เวลา 23.00 น. – 24.59) เพราะเบื่อหน่ายกับผู้เป็นสามีเหลือเกิน
แต่ขณะสาวเท้าเข้าสู่ห้องนอนของตน พลันชิงเซียน ก็ได้ยินเสียงบางอย่างกระทบเข้าหู
ตั้บ ๆๆ
กึก ๆๆ
“ อู้ว เบาหน่อยเจ้าค่ะ ข้าจุกไปหมดแล้ว ”
“ ข้าเบาไม่ได้ เจ้าเองมิใช่รึที่ยั่วยวนเรียกร้องให้ข้าเอาแรง ๆ ”
“ แต่ข้าไม่ทราบนี่เจ้าคะว่าของท่านจะใหญ่ยาวขนาดนี้ หอยของข้าจะฉีกหมดแล้ว ”
คำพูดคำจาเหล่านั้นทำให้ชิงเซียนหน้าร้อนผ่าวนางผ่านการมีสามีมาแล้วเหตุใดจะไม่รู้ว่าทั้งคู่กำลังสนทนาปราศรัยอันใดกันอยู่
แต่ผู้ใดกันเล่า ?
ท่านลุงกับท่านแม่ก็ไม่อยู่บ้าน หรือหากท่านอยู่ก็คงไม่ทำอะไรบัดสีบัดเถลิงให้ได้อายเช่นนี้
หรือว่าจะเป็นบ่าวไพร่คนรับใช้ ผู้ใดมันจะกล้า ?
นางค่อยเดินย่องเงียบกริบไปทางต้นเสียง มันมาจากห้องโถงรับแขก
เหตุใดจึงอุกอาจนัก !
ยิ่งเข้าใกล้เสียงยิ่งชัดเจน มิผิดแน่ว่าชายหญิงทั้งคู่นั้นต้องสมสู่กันในห้องรับแขกของบ้านนางเป็นแน่
นางแอบอยู่ที่ผนังโผล่เพียงช่วงบนศีรษะให้สายตาพอมองเห็น ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับภาพเบื้องหน้า
แม้ว่าโคมไฟในห้องจะถูกดับจนหมดสิ้น มีเพียงแสงโคมจากด้านนอกที่แขวนไว้ตามจุดต่าง ๆ และแสงสว่างจากดวงจันทร์บนท้องฟ้าสาดส่องเข้ามาในห้อง นางก็เห็นมันได้ชัดเจน
บุรุษร่างสูงใหญ่เปลือยเปล่ายืนอยู่ที่โต๊ะมุมห้อง กำลังกระแทกแก่นกายของตนเข้าใส่สตรีนางหนึ่งที่ถูกถลกอาภรณ์ขึ้นเพียงถึงเอว เปิดเปลือยเพียงช่องรักเบื้องล่างให้เขาได้ทะลุทะลวง มือข้างหนึ่งของเขากระตุกเส้นผมของนางเข้าหาตัวตามจังหวะกระแทกอัด อีกข้างฟาดลงบนสะโพกอวบของนางแรง ๆ เป็นระยะ
ที่มาของเสียงกึก ๆ คือจังหวะที่เขากระแทกนาง หนัก ๆ ทำให้ขอบโต๊ะชนกับฝาผนัง เสียงตั้บ ๆ นั่นคือเสียงเนื้อหนั่นแห่งบุรุษกระแทกเนื้อนวลสาว เพิ่มเติมคือเสียงเพี้ยะ ๆ ที่เขาฟาดฝ่ามือใหญ่ลงไปบนสะโพกอวบ
ชิงเซียนใจหายวาบ บอกตัวเองว่าบัดสีสิ้นดี แต่หัวใจกลับเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก กล้ามเนื้อภายในรัดรึงเต้นตุบ ริมฝีปากแห้งผาก
ลีลารักอันดุดันของชายผู้นั้นเขย่าใจนางเหลือเกิน...
โปรย : " ขออีกครั้งได้ไหม " " หมายถึงโอกาสเหรอคะ " " ก็ โอกาสด้วย อย่างอื่นด้วย " เธอยิ้ม ขยับเข้าไปหาแล้วกระซิบข้างหูเขาเบา ๆ " อย่างอื่นนี่คืออะไรเหรอคะ " ลมหายใจอุ่น ๆ เป่าลงที่ซอกคอ และเธอตั้งใจแตะริมฝีปากให้ถากบนใบหูของเขา เพียงเท่านั้นเลือดหนุ่มก็เดือดพล่านเหลือเกินแล้ว " พูดได้เหรอ " " ถ้าไม่อยากพูด ทำเลยก็ได้ " ++++++++++++ มาเซ้ นางเอกเราสู้คนค่ะคุณขา หมายเหตุ : แมธธิว พระเอกของเรื่องนี้ เป็นตัวละครหนึ่งในกลุ่มเพื่อนสนิทจากเรื่อง คุณแสนร้าย , น้องนุ่ง , เล่ห์ร้อน ทุกเรื่องจะมีตัวละครทั้งสี่ปรากฏในเรื่อง แต่เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวข้อง สามารถอ่านแยกกันได้ แต่ถ้าจะให้ม่วนจอยครบสูตรก็ฝากทั้งสี่ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ++++++++++++++++++++++++ 4 เรื่อง 4 รส 4 หนุ่ม ดังนี้ 1. คุณแสนร้าย (แสนสราญ + หนึ่งฤทัย) 2. ขออีกครั้ง (แมธธิว + พราวด์ ) 3. น้องนุ่ง (เอกบุรุษ + เขมิรา) 4. เล่ห์ร้อน (เขมมะ + ขนม)
เธอไม่ได้ชอบเบา ๆ หรอก ฉันรู้ดี... โปรย : จากเด็กในบ้านที่มีสัมพันธ์กันลับ ๆ วันหนึ่งเธอตัดสินใจโบยบินไปจากอ้อมอก ตอนนั้นเขาพึ่งรู้หัวใจตัวเอง เขาหวง เขาหึง เขาคิดถึง เขาคลั่งแทบบ้า และจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอคืนมา ! ตัวอย่าง : " คุณแสนมีธุระอะไรคะ " ใบหน้าหล่อเหลาที่เรียบเฉยยกยิ้มมุมปากทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น " พูดจาดูห่างเหินจังนะ " " คุณทราบได้ยังไงคะว่าหนึ่งอยู่ที่นี่ " " ก็แค่บังเอิญผ่านมา " " บังเอิญแน่เหรอคะ " " แน่สิ ทำไมล่ะ ที่นี่มันร้านกาแฟที่ลูกค้าที่ไหนจะมาซื้อก็ได้ทั้งนั้น รวมถึงฉันด้วย " " หนึ่งจะปิดร้านแล้วค่ะ " " ใจดำจังนะ ออกมาไม่บอกไม่กล่าว รีบอะไรขนาดนั้น " คราวนี้เธอเงียบ เขาจึงยิงคำถามต่อ " เห็นน้าละมุนบอกว่าวันที่ขนของมีหนุ่มไปรับ " คำพูดนั้นทำให้เธอเชิดหน้าขึ้น " ค่ะ แฟนหนึ่งเอง หนึ่งย้ายมาอยู่กับเขาที่นี่ " เธอเน้นย้ำคำว่า ที่นี่ ให้เขาได้ยินชัด ๆ เขานิ่งไปชั่วขณะก่อนจะยิ้มออกมา " แต่ตอนนี้ร้านดูเงียบ ๆ แฟนไม่อยู่เหรอ " " คุณแสนจะสั่งอะไรไหมคะ ถ้าไม่สั่งหนึ่งขออนุญาตเชิญกลับ เพราะหนึ่งต้องปิดร้าน " " นี่เป็นแม่ค้ายังไงจะไล่ลูกค้าออกจากร้าน ใจร้ายจังนะ " เธอยืนจ้องเขาเขม็ง คิ้วได้รูปขมวดนิด ๆ อย่างหงุดหงิด แสนสราญนึกสนุกที่ได้เห็นท่าทีแข็งกร้าวต่อต้าน และคนสันดานเสียอย่างเขาก็ชอบที่จะเอาชนะเสียด้วยสิ " อยากได้เครื่องดื่ม " " รับอะไรดีคะ " " นมสด " " นมสดไม่มีค่ะ เมนูตามนี้เลย " เธอผายมือไปยังป้ายเมนูไม้แบบมินิมอลน่ารักที่มีรายชื่อเครื่องดื่มอยู่บนนั้น แต่เขาไม่ได้มองตามไปที่นั่น สายตากรุ้มกริ่มจ้องอยู่ที่อกอวบ แม้มีเสื้อยืดสีขาวสกรีนชื่อร้านห่อหุ้มอีกทั้งผ้ากันเปื้อนทับอีกชั้น แต่เธอก็ยังรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่เกิดขึ้นภายในทรวงเพียงถูกเขาจ้อง " มีสิ เต็มปากเต็มคำดีเสียด้วย " หมายเหตุ : คุณแสน พระเอกของเรื่องนี้ เป็นตัวละครหนึ่งในกลุ่มเพื่อนสนิทจากเรื่อง ขออีกครั้ง , น้องนุ่ง , เล่ห์ร้อน ทุกเรื่องจะมีตัวละครทั้งสี่ปรากฏในเรื่อง แต่เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวข้อง สามารถอ่านแยกกันได้ แต่ถ้าจะให้ม่วนจอยครบสูตรก็ฝากทั้งสี่ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ++++++++++++++++++++++++ 4 เรื่อง 4 รส 4 หนุ่ม ดังนี้ 1. คุณแสนร้าย (แสนสราญ + หนึ่งฤทัย) 2. ขออีกครั้ง (แมธธิว + พราวด์ ) 3. น้องนุ่ง (เอกบุรุษ + เขมิรา) 4. เล่ห์ร้อน (เขมมะ + ขนม)
" ผมใหญ่ครับ " " ใหญ่นี่ ชื่อหรือสรรพคุณคะ " " ก็... ทั้งสองอย่างครับ " +++++++++++++++++++++++++++ " ผมอยากเอาคุณเป็นบ้าเลย " ดวงตาของมิถุนาเบิกกว้างเมื่อได้ยินประโยคนั้น ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะพูดมันออกมาตรง ๆ อย่างไม่ให้เกียรติเธอแม้แต่นิด " ไอ้โรคจิต หยาบคาย ! " เธอผรุสวาทออกมาทั้งยังพยายามดิ้นรนผลักไสให้ตัวเองหลุดพ้นพันธนาการอันเป็นอ้อมแขนเหนียวแน่นนั้น และแน่นอนว่านอกจากไม่หลุดแล้วเขายังรัดเธอแน่นเข้าไปอีก " ปล่อยฉันนะ ! " " ก็คุณบอกให้ผมพูดเอง " " ใครจะไปรู้ว่าความคิดคุณจะทุเรศลามกขนาดนั้น " " มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ธรรมชาติสร้างให้สัตว์เพศผู้เพศเมียสมสู่กันเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ ความต้องการทางเพศมันเป็นเรื่องปกติ หรือว่าคุณไม่เคยมีมัน " " ฉันมีคู่หมั้นแล้วและไม่ได้อยากดำรงเผ่าพันธุ์อะไรกับคนแบบคุณ ! " เขาหัวเราะเบา ๆ ต่างกับเธอที่ตาเขียวปั้ด อยากจะยกมือขึ้นตะกายหน้าหล่อ ๆ นั่นแทบบ้า ไอ้คนไร้มารยาท ! " เราไม่ต้องดำรงเผ่าพันธุ์อะไรทั้งนั้น " เขาเริ่มบทสนทนาต่อก่อนโน้มตัวไปกระซิบที่ข้างหูเธอเบา ๆ " แค่เอากันก็พอ " ++++++++++++++++++++++++++++++++++++ " ...แค่อยากจะมาทักทายคนคุ้นเคยเป็นการส่วนตัว " " ฉันไม่ใช่คนคุ้นเคยของนาย " " งั้นคุณเป็นคนคุ้นเคยของผมฝ่ายเดียวก็ได้ " " อย่ามากวนนะ ระวังจะโดนเอาคืน " " ก็เอาสิ จะเอาคืน เอาวัน หรือเอาทั้งวันทั้งคืนเลยก็ได้นะ ผมไม่ติด "
จะผิดไหม ถ้าอยากมีอะไรกับเพื่อนรัก เขาอยากสอดเสยลำใหญ่เข้าไปในกายเธอเหลือเกิน..เช่นเดียวกับเธอที่อยากให้เขาเข้ามาลึกๆ แรงๆ
พี่สาวครับ ตอนนี้ผมเป็นหนุ่มแล้วครับ ผมอยากกอด อยากหอม อยากจับ อยากเหลือเกินครับ อยากจะจับพี่ทำเมีย...
ถูกพ่อแท้ ๆ ขายให้กับชายแก่คราวพ่อเพื่อไปเป็น 'เมียน้อย' เธอไม่อยากเสียซิงให้ชายแก่คราวพ่อ จึงเลือกเสียมันให้กับหนุ่มหล่อที่ 'ขายตัว' แต่เธอดันตกใจจนหมดสติทั้งที่เขาเสียบเข้าไปได้แค่ส่วนหัว บ้าบอฉิบ ! เมื่อได้สติ ขวัญเอยอับอายเป็นอย่างมาก สบถสาบานเอาไว้ว่าจะไม่ทำอะไรไร้สติเช่นนี้อีกแล้ว และภาวนาอย่าได้พบได้เจอเขาอีกเลย แต่ดูเหมือนเทวดาไม่เป็นใจ เพราะหนุ่มเจนรักคนนั้น กลับกลายมาเป็นนักศึกษาในคลาสที่เธอสอน แถมบ้านอยู่ติดกับเธออีกด้วย เวรล่ะสิ !
ซ่งเซียงทำสิ่งที่น่าอายที่สุดในชีวิต คือการเป็น "เลขานุการส่วนตัว" ให้กับเหยียนลี่หานนานถึงห้าปี เธอมอบทุกสิ่งให้เขา แต่ผู้ชายที่น่ารังเกียจกลับบอกว่าเบื่อ แล้วส่งเธอไปอยู่ในที่ที่ห่างไกลไม่มีใครสนใจ ชีวิตที่ถูกส่งไปอยู่ที่ห่างไกลนั้นไม่ง่าย แต่โชคดีที่เคราะห์ร้ายได้ผ่านพ้นไป เมื่อซ่งเซียงมาถึงระดับล่าง ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ปวดหลังปวดขาก็หายเป็นปลิดทิ้ง เธอจึงอดทนทำงานหนักจนประสบความสำเร็จ มีหนุ่มน้อยมาไล่ตาม ผู้ใหญ่ใจดีมอบผลงานให้ พ่อที่ไม่เคยพบหน้าเป็นมหาเศรษฐีใกล้ตาย พยักหน้าก็ได้รับมรดก ชีวิตมีขึ้นมีลงอยู่เสมอ เหยียนลี่หานคนโชคร้ายแน่ๆ! ในงานเลี้ยงเหยียนลี่หานถือแก้วไวน์ มองไปที่อดีตเลขานุการที่ไม่ได้เจอหลายวันด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย "ยังคิดถึงฉันจนต้องมาที่งานเลี้ยงนี้ใช่ไหม?" ซ่งเซียงยิ้มเยาะ "คุณเหยียน ฉันไม่ได้เชิญคุณนะ" เหยียนลี่หานตอบ "เธอคิดอะไรอยู่?"
เพราะความเข้าใจผิด ทำให้ต่างคนต่างก็แสดงท่าทีเย็นชาใส่กัน ทำให้ต่างคนต่างก็พลาดช่วงเวลาแห่งความสุขไป กว่าจะรู้ตัวว่าอีกฝ่ายมีความสำคัญในชีวิตของตนมากแค่ไหน อีกฝ่ายก็ได้จากไปตลอดกาลเสียแล้ว...
เธอก็รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่เคยสนใจ แต่ก็ยังดึงดันอยากจะอยู่ใกล้ ต่อให้เธอเป็นเมียแต่งเขาก็คงไม่มีวันเปลี่ยนใจ เพราะเหตุนี้เธอจึงตัดสินใจจากไปในคืนแต่งงาน "จากนี้ไปเราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก" 🥀
ในชาติก่อน ถูกผู้ชายใจร้ายใช้เป็นเครื่องมือ ทำให้ตัวเองต้องตาย และยังทำให้อาของเขาที่มีอิทธิพลสูงต้องพินาศด้วย เมื่อได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง ในวันที่ขอแต่งงาน เธอตัดสินใจแต่งงานใหม่กับลี่โม่เป่ย อาเล็กของผู้ชายเฮงซวย คิดว่ามันจะเป็นแค่การตกลงเป็นพันธมิตร หลังจากแต่งงานกลับกลายเป็นว่าเขาคอยเอาใจเธอเป็นอย่างดี จากนั้นเธอจัดการกับชายเลว ส่วนเขาซ้ำเติม เธอฆ่าคน เขาก็ช่วยเก็บกวาด เธอทำเรื่องใหญ่โต เขาก็ช่วยแก้ไขปัญหา เมื่อสัญญาสิ้นสุด ตู้เซียวเซียวต้องการจะจากไป แต่เขากลับไม่พอใจ เขาขวางเธอไว้ที่ประตู น้ำเสียงเว้าวอน “เซียวเซียว เธอจะทิ้งฉันหรือ?” ตู้เซียวเซียวใจอ่อน “งั้นต่อสัญญาอีกปีดีไหม?” แต่สถานการณ์กลับยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่ เดี๋ยวก่อน ไหนบอกว่าไม่สามารถมีลูกได้ แล้วทำไมท้องของเธอถึงโตขึ้นล่ะ!
หลี่หลิงเฟิ่ง นักเรียนหัวกะทิอันดับหนึ่งในองค์กรฝึกสายลับของจีน ที่รวมยอดอัจริยะทั่วประเทศ ในระหว่างที่เธอทำภารกิจสุดท้ายก่อนจบการศึกษาเพื่อไปรับใช้ชาติ ดันมาตกม้าตายกับภารกิจง่ายๆ เพราะพลาดตกตึกโดยไม่รู้สาเหตุ เธอเก็บได้ชีวิตที่สองที่ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูห้า ลูกสาวอนุภรรยาที่มีฐานะต่ำต้อยของจวนเจ้าเมือง ซ้ำร้ายคุณหนูห้าคนนี้ยังถูกผู้คนรังเกียจขนานนามให้นางว่า 'ตัวไร้ค่า' เมื่อได้ชีวิตมาใหม่แล้วก็ต้องใช้ให้คุ้ม ตัวไร้ค่า? ข้าไม่ขอเป็นล่ะ คนถัดไปเชิญ...
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY