เรื่องราวเร่าร้อนมากมายหลากหลายรส ถูกมัดรวมเตรียมจัดเสิร์ฟให้กับคุณนักอ่านได้เสพสมความสุขได้อย่างเต็มที่ ใครชอบเรื่องสั้นแซ่บซี๊ดถึงทรวงบอกเลยไม่มีผิดหวังค่ะ
เรื่องราวเร่าร้อนมากมายหลากหลายรส ถูกมัดรวมเตรียมจัดเสิร์ฟให้กับคุณนักอ่านได้เสพสมความสุขได้อย่างเต็มที่ ใครชอบเรื่องสั้นแซ่บซี๊ดถึงทรวงบอกเลยไม่มีผิดหวังค่ะ
หมู่บ้านกาสะรัม
เรือนเเม่หมอฟารอง
ตึกตึก!
"มีเรื่องอีกเเล้วสินะ"
เเม่หมอ ฟารอง ผู้ซึ่งเป็นทายาทร่างทรงที่ได้สืบทอดมาจากยายได้ไม่นานพูดขึ้น เมื่อลูกศิษย์วิ่งขึ้นเรือนไม้มา
"เจ้าค่ะ มีชาวบ้านจากหมู่บ้านโรลบาร์มาขอร้องให้ช่วยเจ้าค่ะ"
"เรื่องอะไรล่ะ"
"เรื่องผีโพงเจ้าค่ะ ชาวบ้านบอกว่ามันออกก่อกวนลูกเด็กเล็กเเดงไม่เว้นวัน ออกหากินไฟสว่างไสวไม่กลัวผู้ใดเลยเจ้าค่ะ"
'"อ่า เข้าใจเเล้วบอกชาวบ้านว่าวันรุ่งขึ้นตอนค่ำๆข้าจะไปที่หมู่บ้าน เเต่คืนนี้ให้ชาวบ้านเอาซากไก่ตายไปไว้ที่ถ้ำท้ายหมู่บ้านก่อน"
"ได้เลยเจ้าค่ะ"
ว่าจบลูกศิษย์ก็รีบวิ่งเอาความไปแจ้งกับชาวบ้านที่ใต้ถุนบ้าน
"เฮ้อ มีเรื่องอีกเเล้วสินะหลานจะทำได้ดีใช่ไหมยาย"
ด้วยอายุที่ยังไม่มากเท่าไหร่ ทำให้ฟารองต้องละทิ้งช่วงเวลาสนุกมารับหน้าที่ ที่ใหญ่หลวงของตระกูล
"ว่าเเล้วก็ไปอาบน้ำสักหน่อยเเล้วกัน"
ว่าเเล้วเเม่หมอก็ทำการลุกขึ้นเข้าห้องนอนไปคว้าผ้าถุงเพื่อที่จะลงไปอาบน้ำที่คลอง ตอนนี้ก็เป็นช่วงพลบค่ำคนน่าจะเบาบางลงเเล้ว
ร่างของเเม่หมอเดินถือขันน้ำเเละผ้าถุงพาดเเขนเล็ก ผิวขาวของเเม่หมอใส่เเค่เพียงผ้านุ่งกระโจมอกเท่านั้น ยิ่งมองก็ยิ่งน่าหลงไหล สัดส่วนถือว่าชั้นดีเชียว ชายใดได้เห็นก็เป็นต้องตอลุกตอเเข็งกันบ้าง
จ๊อมม
"อ่าาส์ ชื่นใจจริงๆ"
ร่างของเเม่หมอเเหวกว่ายไปมาในน้ำที่ใสเเละเย็นสบายด้วยความเพลิดเพลินจนไม่ทันได้มองเห็นเด็กหนุ่มวัยเเรกรุ่นที่อยู่อีกฝั่งของคลอง
"อื้ออหือ! เเม่หมอฟารองสวยจริงๆ อ่าาส์~ทำไมปวดเเบบนี้วะ อึก!"
"อ่าาส์ อาบน้ำนานไปหรือเปล่านะ"
รู้ตัวอีกทีฟ้าที่สางก็เริ่มมืดครึ้มขึ้นไปทุกที จนเเม่หมอที่กำลังเพลิดเพลินกับเวลาผ่อนคลายต้องเตรียมตัวว่ายน้ำขึ้นฝั่ง
"เเม่หมอครับ!"
"หื้ม?"
ได้ยินเสียงเด็กหนุ่มลูกของป้าที่รู้จักกันเข้า เเม่หมอก็ขานขึ้น
"อ้าว ว่าไง พีมาร์ "
"เเม่หมอมาอาบน้ำหรอครับ"
"ใช่เเล้วล่ะ ว่าเเต่พีมาร์เถอะมาอาบน้ำตอนไหนรึ"
"ก็เมื่อครู่นี้เองครับ"
"อ้อ งั้นฉันขอตัวก่อนเเล้วกัน"
แม่หมอคนสวยรีบหันหลังแหวกว่ายน้ำไปที่ฝั่ง โดยที่ไม่รู้เลยว่าผ้าถุงเพียงผืนเดียวที่คาดอกนั้นหลุดออกจากร่างเเล้ว จนร่างของเเม่หมอถึงฝั่งก็ได้เห็นกับเรือนร่างที่เปลือย จนเด็กหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายทำตาโต
"อึกก!!"
ร่างเล็กขาวของเเม่หมอที่แผ่นหลังขาวจนสว่างสู้ความมืดได้อย่างชัดเจน ขาเเม่หมอก้าวขึ้นบันไดปรากฏเห็นเป็นก้นงามงอนเด้งไสวเห็นเเล้วน่าจับเลียเสียไม่มี เเต่เเล้วเเม่หมอก็รู้ตัวเสียก่อนรีบนั่งลงที่ขันบันไดให้มวลน้ำปิดร่างแทน
จ๊อมม!
"ว้ายยย!!!"
"อะ....เออ ผ้าอยู่นี้ครับ!!!"
พีมาร์รีบว่ายไปคว้าเข้ากับผ้าถุงที่ลอยอยู่ไม่ไกลตัวเข้าไปให้เเม่หมอทันที
"นะ....นี้ครับ"
"ขะ...ขอบใจนะ"
สายตาของเด็กหนุ่มจ้องที่ใบหน้าสวยของเเม่หมอไม่ละวาง จนฟารองตกหลุมดักของพีมาร์
"มองแบบนี้ ... เห็นเเล้วรึ"
"ครับ...เห็นหมดเเล้วจะเป็นอะไรไหมที่ผมจะชมพี่"
เเววตาที่เห็นเเล้วดูเหมือนคนที่กำลังต้องมนต์สะกดอย่างนั้นแหละ เห็นแล้วก็เสียวที่ร่องขึ้นมา
"ฉันก็ไม่เคยหรอกนะ...เเต่จะลองเลียหน่อยไหมล่ะ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าสัมผัสของมันจะดีสักเเค่ไหนเชียว"
"พะ...พี่พูดจริงนะ!!"
"จริงสิ ตรงนี้เลยไหมล่ะ"
เธอจัดเเจงเอาผ้าถุงที่เปียกน้ำขึ้นไปไว้ที่ท่าน้ำ ขยับก้นขึ้นไปนั่งจนโคกสวาทที่มีขนเรียงตัวกันเป็นเเนวหนาเผยออก
กลีบกุหลาบสีชมพูอ่อนที่แบ่งข้างพอดิบพอดี อ้าแหกอีกหน่อยก็เจอเข้ากับเม็ดเสียวสีหวานที่เต้นตุบตับ
"อืออ ของเเม่หมอฟารองนี้ดีจริงๆเลยนะครับ เเถมนมก็สวย"
"อื้มม~ ซี๊ดด"
มือของเด็กหนุ่มถือดีคว้าเข้าที่เต้าใหญ่ที่ปลายยอดดอกมีสีชมพูของเเม่หมอทันที จนเเม่หมอครางขึ้น
"เร็วๆสิพีมาร์ เดี๋ยวมีคนมาเห็น"
"ครับ อื้มม"
จ๊วบบ!!
"อะ....อ๊ะ!! โอ๊ย! เสียว อุ้ย! ตรงนั้นมัน...อึกก!"
ลิ้นร้อนของเด็กหนุ่มละเลงไปมาที่เม็ดเสียวอย่างหื่นกระหาย มือก็ถือดีขึ้นไปบีบขยำที่เต้าใหญ่ จนเนื้อขาวเนียนทะลักหง่ามมือออกมา นิ้วโป้งเเละนิ้วชี้ก็ทำหน้าที่บี้ที่หัวจุกอย่างเเรงเเละผ่อนลง จนความเสียวมันเเทบจะทะลัก
"อ๊าาา! อื้ออ เสียวพีมาร์ พี่เสียวไม่ไหวเเล้ว อึ๊!"
เอวหวานร่อนขึ้นลงอย่างชำนาญเพราะความเสียวที่ร่องหลืบ ได้โอกาสขนหนาหลุดเข้าปากของเด็กหนุ่มพอดี ทำให้ฟารองพอมีเวลาหายใจหายคอ
"อื้ออ ดูดนมให้พี่หน่อยสิ ได้ไหม"
"ได้สิครับ จ๊วบ!!"
จุ๊บบ!!.
"โอ๊ยย! เสียว อื้ออ แบบนั้นแหละ อื้ออ~"
"อื้มม อือ"
ลิ้นร้อนตวัดเขี่ยที่ปลายจุกซ้ำเเล้วซ้ำเล่า เเล้วก็ออกเเรงดูดจนขึ้นเป็นปานสีเเดงที่รอบอกบางๆ จนมือของฟารองต้องผลักหน้าของเด็กหนุ่มออก
"อื้ออ พอได้เเล้วพี่เสียว~"
"พี่ผมเอาพี่ได้ไหม"
เเววตาของเด็กหนุ่มที่มองเธอนั้นช่างออดอ้อนเหมือนกับเด็กน้อยที่กำลังขอสิ่งที่อยากได้
"ไม่ได้หรอก พี่ห้ามมีอะไรกับผู้ชายน่ะ"
"งั้น...หรอ"
เด็กหนุ่มถึงกับทำหน้าเศร้าเมื่อรู้คำตอบ
"เเต่เมื่อผ่านพิธีเริ่มเเรกไปได้ 3 เดือนพี่ก็สามารถใช้ชีวิตตามปรกติได้เเล้ว"
"จริงหรอ!!"
เด็กหนุ่มดีใจประหนึ่งได้เป็นเเฟนหนุ่มของเธอ
"จะเอาพี่น่ะ เลียเสร็จหรือเปล่า"
"ถ้าในระยะเวลา 3 เดือนผมเเค่เลียเเละไม่ล่วงเกินพี่ พี่จะว่าไงล่ะ"
"คิคิ งั้นพีมาร์คงเป็นคนเเรกของพี่"
"พี่พูดเเล้วนะ!!!"
จ๊วบบบ! จุ๊บ
"อะ...โอ๊ยย! ใจเย็น เย็น โอ๊ย!"
ปากของพีมาร์ทาบลงที่กลางร่องเนื้อของฟารองอย่างจัง ลิ้นร้อนทำการตวัดเขี่ยที่ปลายเม็ดเสียวด้วยความเร็วเเละเเรงดูดทีทำให้เม็ดนั้นสั่นไหวขึ้นมา ขาเรียวถึงกับสั่นระริก
ลิ้นร้อนเขี่ยเลียไปมาที่ร่องของเธอกลีบฟูทั้งสองที่มีขนหนาเรียงตัวก็เเบะเเยกออกจากกัน เห็นเป็นเม็ดเสียวชี้เด่ ได้โอกาส มือของพีมาร์ก็จับกลีบเนื้อเเบะออก เห็นเป็นเม็ดเสียวชัดเจน ลิ้นร้อนตวัดเขี่ยเเละบี้สั่นระริกที่ปลายเม็ด ไม่นานร่างของฟารองก็กระตุกเด้าขึ้นลงกระทบกับน้ำดัง
จ๊อม! จ๊อม!
"อะ....โอ้ยย!! พะ...พอเเล้วพี่ไม่ไหวเเล้ว!! อึกก"
"อื้มมม! อ่าาส์~"
เสร็จสิ้นภารกิจลิ้นร้อนของเด็กหนุ่มก็ยอมละออกมา
"พี่ห้ามผิดคำสัญญาล่ะ เรื่องที่จะให้ผมเป็นคนเเรกอ่ะ"
"หึ เเน่นอนอย่าขาดเลียก็เเล้วกัน"
"จะรอพี่ทุกวันครับ ^^ "
ไม่คิดเลยว่าความสุขเวลาโดนกระทำมันจะดีขนาดนี้ อยากให้ถึง 3 เดือนเเล้วจัง อยากลองว่ามันเป็นไง....
_____________________________________
น้องใหม่คนนี้ขอฝากผลงานเรื่องสั้นสุดเร่าร้อน ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจ สักเรื่องนะคะ ^^
หยางจื้อซี เด็กกำพร้าจากศตวรรษที่21 ถูกองค์กรมืดเลี้ยงดูจนเติบโตและทำให้เธอกลายเป็นมนุษย์กลายพันธ์ ในระหว่างที่ถูกส่งตัวไปทำภารกิจลับ เธอกลับถูกคนในองค์กรมืดหักหลังและถูกฆ่าโดยเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจมากที่สุด ก่อนสิ้นใจเธอถามเพื่อนสนิทว่าทำไม แต่ไม่ได้รับคำตอบจากปากของอีกฝ่าย สิ่งที่เธอได้รับคือรอยยิ้มที่ดูถูกเหยียดหยามและ คำว่า “โง่” จากปากของอีกฝ่ายเท่านั้น หลังจากที่ตายไปแล้วสิ่งที่เธอคิดไว้ คงจะเป็นนรกหรือที่ไหนสักแห่งที่เป็นโลกหลังความตาย แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นเช่นนัน เธอตื่นขึ้นมาในร่างของ หยางจื้อซี เด็กหญิงอายุ เพียง 13 ขวบปีในหมู่บ้านป่าหมอก ในดินแดนโบราณล้าหลังที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ คล้ายกับว่าเป็นโลกคู่ขนานที่อยู่อีกมิติหนึ่ง เธอตื่นขึ้นมาในบ้านที่ผุพัง ครอบครัวยากจน มีแม่ที่อ่อนแอและเจ็บป่วย มีพี่น้องที่อายุน้อย มีปู่ย่าตายายที่เห็นแก่ตัวและใจร้าย มีลุงที่เห็นแก่ได้ป้าสะใภ้ที่เต็มไปด้วยความละโมบโมบโลภมาก หยางจื้อซี คิดว่านับจากนี้ไปชีวิตจะต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง หากใครมารังแกก็แค่ทุบตี เธอไม่เชื่อว่าด้วยพลังที่ติดตัวเธอมาจากชาติที่แล้วจะไม่สามารถอยู่รอดได้ในโลกล้าหลังแห่งนี้
หลังจากแต่งงานมาสามปี เสิ่นเนียนอันคิดว่าตนเองสามารถเอาชนะใจโฮ่วอวินโจวได้ แต่กลับพบว่าเขามีเพียงคนรักแรกอยู่ในใจ "ฉันจะปล่อยเธอไปหลังจากที่เธอคลอดลูก" ในวันที่เสิ่นเนียนอันมีปัญหาในการคลอดบุตร โฮ่วอวินโจวได้พาผู้หญิงอีกคนออกจากประเทศด้วยเครื่องบินส่วนตัว "ไม่ว่าคุณจะชอบใครก็แล้วไป สิ่งที่ฉันเป็นหนี้คุณ ฉันคืนให้หมดแล้ว" หลังจากที่เสิ่นเนียนอันจากไป โฮ่วอวินโจวก็เสียใจ "กลับมาหาฉันอีกครั้งได้ไหม"
ในชาติก่อน นางได้ต่อสู้เพื่อประเทศชาติเป็นเวลาห้าปี แต่ความดีความชอบทางการทหารกลับถูกน้องหญิงยึดไป คู่หมั้นที่นางรักหมดใจนั้นกลับนิ่งเฉยและร่วมมือกับอีกฝ่ายผลักนางตกลงสู่ห้วงลึกจนต้องเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจในคืนที่หนาวเย็น หลังจากได้เกิดใหม่ นางสาบานว่าจะทำให้ทุกคนที่รังแกนางได้รับผลกรรมที่สาสม เมื่อเผชิญหน้ากับครอบครัวที่เสแสร้งและผู้ชายเจ้าชู้ นางยิ้มเยาะ : ความดีความชอบทางทหาร? รางวัล? คู่หมั้น? เอาไปให้หมด นางหันหลังกลับและคุกเข่าในงานเลี้ยงในวังอย่างน่าตกใจโดยชี้ตรงไปยังมุมมืดที่มีอ๋องอวี้นั่งอยู่บนรถเข็น“ขอฝ่าบาททรงโปรดพระราชทานการสมรสระหว่างหม่อมฉันกับอ๋องอวี้เพคะ” ทุกคนต่างตกตะลึง อ๋องอวี้เซียวจือ ขาทั้งสองข้างใช้การไม่ได้และมีนิสัยเย็นชา เป็นคนที่ทุกคนหลีกเลี่ยงเสมือนปีศาจที่มีชีวิต ทุกคนหัวเราะเยาะนางว่าคงบ้าไปแล้ว ถึงรนหาที่ตายเช่นนี้ แต่ไม่มีใครรู้ว่านางเห็นถึงความโดดเด่นและพลังที่ซ่อนอยู่ลึกในตัวชายคนนี้ นางช่วยให้เขาฟื้นฟูความแข็งแกร่งและรักษาขาที่เป็นพิการ เขาสัญญาว่าจะให้ชีวิตที่มั่นคงแก่นางและเป็นที่พึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดให้นาง เมื่อน้องหญิงที่แอบอ้างนำความดีความชอบทางทหารของนางไปอวดความเก่งกล้า และแม่แท้ ๆ ยังคงใช้กลอุบายควบคุมชะตากรรมของนาง… นางและอ๋องอวี้ร่วมมือกันวางแผนอย่างรอบคอบทุกขั้นตอน เปิดโปงกลโกงและแสดงความกล้าหาญในสนามรบ! จนกระทั่งอ๋องอวี้ยืนขึ้นได้อีกครั้งและมีอำนาจครอบครองราชสำนัก จนกระทั่งนางแสดงตราประทับที่แท้จริงข และให้ทหารทั้งหลายยอมรับ ทุกคนเพิ่งรู้สึกตระหนักว่า คนที่พวกเขาเคยทิ้งไปไม่ต่างจากขยะนั้น ทั้งคู่ได้จับมือกันแล้วครองแผ่นดินไว้ด้วยแล้ว
ในชาติก่อน ซูเยว่ซีถูกอวิ๋นถังยวี่ทำร้ายจนตาย ทำผิดต่อครอบครัวของท่านตา และตัวเองยังถูกทรมานจนตาย เกิดใหม่ครั้งนี้ นางตั้งใจจะจัดการกับพวกผู้ชายชั่วและหญิงเลวจัดการพ่อชั่ว เพื่อปกป้องแม่และครอบครัวของท่านตาให้ปลอดภัย พวกผู้ชายชั่วเข้ามาใกล้งั้นเหรอ นางจะใช้แผนให้เขาเสียชื่อเสียง หญิงตีสองหน้าเก่งชอบทำตัวอ่อนแองั้นเหรอ นางจะเปิดโปงธาตุแท้อีกฝ่ายและไล่นางออกจากจวนซู! ในชาตินี้ สิ่งที่นางต้องทำคือการจัดการพวกปลวกที่แอบแฝงอยู่ในราชสำนัก แก้แค้นคนทรยศ เพื่อปกป้องท่านตาที่เป็นคนซื่อสัตย์ นางใช้มือเรียวเป็นเครื่องมือ ก่อให้เมืองจิงเกิดความวุ่นวาย แต่ท่ามกลางความโกลาหล นางได้พบกับองค์ชาย ผู้ที่ทุกคนเล่าลือว่าเป็นคนพิการ “อวิ๋นเฮิง เจ้าจะมาขวางข้าหรือ” อวิ๋นเฮิงยิ้มเบาๆ “ไม่ ข้าตั้งใจจะมาช่วยเจ้า”
ซูหลีพยายามทำทุกอย่างเพื่อเอาใจตระกูลซูมาตลอดห้าปี แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ต่อคำใส่ร้ายของน้องสาวเพียงคำเดียว เรื่องที่ซูหลีเป็นคุณหนูปลอมก็ถูกเปิดเผย ทำให้คู่หมั้นทิ้งเธอ เพื่อนๆ ก็ห่างเหิน และพี่ชายขับไล่เธอออกจากบ้าน บอกให้เธอกลับไปหาพ่อแม่ชาวนาของเธอ ในที่สุดซูหลีก็สิ้นหวังและตัดสินใจตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลซู ยึดความช่วยเหลือทุกอย่างคืนและไม่อดทนอีกต่อไป แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าชาวนาที่พี่ชายพูดถึงนั้นกลับกลายเป็นตระกูลลั่วผู้มั่งคั่งที่สุดในประเทศ ในคืนเดียวเธอเปลี่ยนจากคุณหนูตัวปลอมที่ถูกทุกคนรังเกียจเป็นลูกสาวของมหาเศรษฐีที่มีพี่ชายสามคนที่รักเธอ พี่ชายคนโตที่เป็นผู้บริหารใหญ่“เลิกประชุม จองตั๋วเครื่องบินกลับประเทศ ฉันอยากดูสิว่าใครกล้าแกล้งน้องสาวฉัน” พี่ชายคนที่สองที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ยอดเยี่ยมระดับโลก“หยุดการวิจัย ฉันจะไปรับน้องสาวกลับบ้านเดี๋ยวนี้ ” พี่ชายคนที่สามที่เป็นนักดนตรีระดับโลก “เลื่อนคอนเสิร์ต ไม่มีอะไรสำคัญเท่าน้องสาวของฉัน” จู่ๆ คนทั้งเมืองจิงก็ต้องตกใจช็อก ตระกูลซูเสียใจจนสุดขีด คู่หมั้นก็กลับมาขอคืนดี ผู้คนที่มาขอจีบเธอก็แห่กันมาถึงหน้าบ้าน ไม่ทันที่ซูหลีจะตอบสนอง ตระกูลชือซึ่งเป็นตระกูลสูงสุดในเมืองจิงและมีตำแหน่งสูงสุดในกองทัพเรือ ก็เสนอใบสมรสให้เธอ ทำให้เธอกลายเป็นคนดังในสังคมชั้นสูง!
เพราะว่า...การช่วยตัวเอง...ในที่ทำงานมันผิด!! “โดนของจริงดีกว่าไหมครับ...แค่นิ้ว...มันคงไม่อาจจะสนองความต้องการของคุณได้” นี่จึงเป็นบทลงโทษที่เธอต้องรับมันไป...โทษฐานที่ทำให้ท่านประธานอย่างเขาจับได้...!!
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY