Evelyn

กลัวอะไร? กลัวเพื่อนร่วมชั้นรู้ว่าคุณทำเรื่องไม่ดีหรือไง? " "……จีเหิง! คุณมันคนเลว!" เขาทำให้เธออับอายเป็นที่สุด แล้วก็ให้ความรักอย่างสุดซึ้ง จนกระทั่งวันหนึ่งเขาพูดขึ้นว่า "ฉันจะแต่งงานแล้วนะ" เนี่ยซือถอนหายใจด้วยความโล่งใจ คิดว่าทุกอย่างจะจบลงเสียที เธอจะได้เริ่มต้นชีวิตของตัวเองแล้ว ในงานเลี้ยงดูตัวกับชายในฝัน เธอกลับถูกครอบครัวของอีกฝ่ายดูถูกอย่างมาก "ได้ข่าวว่าแม่เธอมีชู้จนมีเธอใช่ไหม?" "ได้ข่าวว่าพ่อเธอติดคุก ครอบครัวเธอมีหนี้สินท่วมหัว ?" "ได้ข่าวว่าเธอยังเด็กแต่ทำตัวไม่ดี ไปเป็นผู้หญิงของคนอื่นแล้ว ..." ความภูมิใจเหมือนถูกเหยียบจนจมดิน เนี่ยซือทนไม่ไหวแล้ว ประตูถูกถีบเปิดออก เธอถูกชายคนหนึ่งดึงขึ้นอย่างแรง ชายคนนั้นกอดเธอไว้ในอ้อมแขน พร้อมกับยิ้มเหี้ยมเกรียม "ขอโทษเดี๋ยวนี้! ใครให้สิทธิ์พวกคุณมาพูดจาแบบนี้กับผู้หญิงของจีเหิง?" ชายในฝันและครอบครัวต่างตกตะลึง : ทำไมจีเหิงที่มีอำนาจและเงินทองมากที่สุดในเมืองถึงโผล่มาปกป้องเธอ? เนี่ยซือก็ตกตะลึง เขาไม่ใช่จะแต่งงานวันนี้หรือ?

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"

ฉันแต่งงานกับ 'รัฐศาสตร์' ทายาทตระกูลดังเพื่อผลประโยชน์ของครอบครัว ทนเป็นภรรยาที่ไร้ตัวตนมาตลอดหนึ่งปี จนกระทั่งคืนนั้น ฉันตื่นขึ้นมาในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย ร่างกายบอบช้ำจากการถูกย่ำยีในห้องโรงแรมแปลกหน้า ฉันโทรหาสามีด้วยความหวาดกลัว แต่เขากลับด่าว่าฉันสร้างเรื่องน่าสมเพชเพื่อเรียกร้องความสนใจแล้วตัดสายทิ้ง ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่า 'พิชามญชุ์' น้องสาวแท้ๆ ของเขาเป็นคนวางยาและส่งฉันไปขึ้นเตียงผู้ชายคนอื่น! แต่เมื่อฉันเอาใบหย่าไปปาใส่หน้าเขา รัฐศาสตร์กลับเลือกที่จะปกป้องน้องสาว ปฏิเสธการหย่าเพื่อรักษาหน้าตาตระกูล แม้แต่แม่แท้ๆ ของฉันก็ยังร้องไห้กอดขา ขอร้องให้ฉันทนอยู่ในขุมนรกนี้ต่อไปเพื่อแลกกับเงินค่ารักษาน้องชาย หนำซ้ำคุณปู่ของเขายังออกคำสั่งเด็ดขาด บังคับให้เราย้ายกลับไปอยู่เรือนหอและต้อง 'ผลิตทายาท' ให้ได้ภายในหนึ่งปี ฉันถูกคนทั้งบ้านรุมเหยียบย่ำ ถูกมองเป็นแค่สินค้าและเครื่องจักรผลิตลูก ไม่มีใครสนเลยว่าฉันเพิ่งผ่านความอัปยศอะไรมาบ้าง ในเมื่อความอดทนถึงขีดสุด ฉันจึงตัดสินใจลุกขึ้นสู้และจะไม่ยอมเป็นเหยื่ออีกต่อไป กลางโต๊ะอาหารเช้าของครอบครัว ฉันบีบน้ำตาแสร้งทำเป็นภรรยาที่แสนดี ก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ต่อหน้าทุกคน "คุณรัฐศาสตร์ทำงานหนักเกินไปค่ะ... เรื่องมีลูก เราคงต้องรอไปก่อน เพราะหนูไม่อยากกดดันสภาพร่างกายของเขา" ฉันส่งยิ้มไร้เดียงสา มองดูใบหน้าของสามีที่โกรธจัดจนแทบกระอักเลือดเมื่อถูกหาว่า 'ไร้น้ำยา' และนี่... เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

วันครบรอบแต่งงานสามปี พรกมลจัดขนมชั้นรอสามีอย่างอดทน แต่กลิ่นเหล้าและน้ำหอมผู้หญิงจากตัวอภิเดชทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้ทันที สายของศศิกานต์ดังขึ้น เขาผลักเธอทิ้งแล้ววิ่งออกไปทันที เธอได้ยินเสียงเขาบอกให้โยนของขวัญครบรอบทิ้ง และบอกว่าเขารักแค่ศศิกานต์คนเดียว ข่าวการตั้งครรภ์ทำให้อภิเดชโกรธจัด เขายื่นสัญญาหย่าแล้วสั่งให้เธอไปทำแท้ง เธอล้มลงเพราะถูกผลัก แต่เขากลับไม่ยื่นมือช่วย กลับเดินจากไปอย่างเย็นชา ที่บริษัท เพื่อนร่วมงานนินทาและศศิกานต์แกล้งให้เธออาเจียนต่อหน้าคนอื่น อภิเดชเชื่อคำโกหกของอีกฝ่ายเต็มที่ แม้เธอจะปฏิเสธก็ตาม พรกมลเซ็นสัญญาหย่า ลาออกจากงาน แล้วเดินออกจากชีวิตเก่าโดยไม่เหลียวหลัง เธอสาบานว่าจะเลี้ยงลูกคนเดียวให้ได้

ตลอดสามปีที่ผ่านมา ฉันยอมทิ้งตัวตนเพื่อเป็นภรรยาที่แสนอ่อนหวานและเชื่อฟังของยศกร จนกระทั่งวันนี้ เขาโยนหนังสือสัญญาหย่าใส่หน้าฉันด้วยน้ำเสียงเย็นชา เพียงเพราะผู้หญิงในดวงใจของเขากลับมาแล้ว เขาคาดหวังให้ฉันร้องไห้ฟูมฟาย น้องสาวของเขาก็พุ่งเข้ามาด่าทอเรียกฉันว่าผู้หญิงขี้คุกและพยายามจะยึดรถของฉันไป แม้แต่ตอนที่บังเอิญเจอกันข้างนอก เขากับเมียน้อยก็ยังร่วมมือกันเหยียดหยามฉัน ทำเหมือนฉันเป็นขยะที่ไร้ค่าและน่าสมเพช พวกเขาทุกคนเหยียบย่ำฉัน โดยคิดว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงอ่อนแอที่ต้องเกาะตระกูลคนไวเพื่อความอยู่รอด แต่พวกเขาคงลืมไปแล้วว่า ก่อนที่ฉันจะก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ ฉันเคยเป็นใครกันแน่ ฉันจรดปากกาเซ็นใบหย่าอย่างไม่ลังเล สาดน้ำใส่หน้าน้องสาวที่หยิ่งผยองของเขา สะบัดมือที่เขาพยายามจะรั้งไว้ด้วยความรังเกียจ แล้วหันหลังก้าวออกมา คืนนี้ ฉันสลัดคราบแม่บ้านที่แสนดีทิ้งไป สวมชุดเดรสหนังสีดำรัดรูป มุ่งหน้าสู่สนามแข่งรถใต้ดิน "ฉันจะทวงคืนทุกอย่างที่เป็นของฉัน...รวมทั้งชีวิตของฉันด้วย"

"ความรักทำให้คนตาบอด" เซิงเกอละทิ้งชีวิตที่สงบสุขเพื่อแต่งงานกับชายคนนั้น ยินยอมทำตัวเหมือนคนรับใช้ที่ไร้ตัวตนมาสามปีเต็ม แต่ในที่สุดเธอก็ตระหนักว่าความพยายามของเธอ มันไร้ประโยชน์สิ้นดี เพราะในใจของสามีตัวเองมีแต่รักแรกของเขา เซิงเกอรู้สึกผิดหวังอย่างมาก และขอหย่าอย่างเด็ดขาด "ถึงเวลาแล้ว ฉันไม่ปกปิดอีกแล้ว จะบอกความจริงให้" ทันใดนั้น โลกออนไลน์ก็ระเบิดขึ้นทันที มีข่าวลือว่าสาวรวยพันล้านคนหนึ่งหย่าร้างแล้ว ดังนั้น ซีอีโอนับไม่ถ้วนและชายหนุ่มรูปงามต่างรีบเข้าหาเธอเพื่อเอาชนะใจเธอ เฝิงอวี้เหนียนเห็นดังนั้นจึงทนไม่ไหวอีกต่อไปเลยจัดงานแถลงข่าวในวันถัดไป โดยขอร้องอย่างจริงจังว่า: ผมรักเซิงเกอ ขอร้องคุณภรรยากลับบ้านนะ

เฉียวอีที่ไม่สามารถมีบุตรได้ถูกบังคับให้หย่าร้าง ยุติความสัมพันธ์ที่คบกันมาสี่ปี ด้วยความหมดหวัง เฉียวอีไปเยียวยาหัวใจในเมืองเล็กๆ โดยบังเอิญพบเด็กทารกชายคนหนึ่ง ด้วยความเห็นแก่ตัว เธอจึงตัดสินใจเก็บเด็กคนนั้นไว้เลี้ยงดูเอง สี่ปีต่อมา รถหรูเรียงรายจอดอยู่หน้าตึกที่เฉียวอีอาศัยอยู่ กู้เช่อหยิบการ์ดเงินออกมาใบหนึ่ง : นี่คือสิบล้านบาท ถือเป็นค่าตอบแทนที่คุณเลี้ยงดูบุตรชายของผมในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา เฉียวอีปกป้องเด็กไว้ด้านหลัง : เด็กเป็นของฉัน ฉันจะไม่มีวันแยกจากเขาได้ กู้เช่อยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์: งั้นก็ได้ พาไปด้วยกันทั้งคู่เลย!

ฉินเฉี่ยนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายลู่ซีซิงโดยไม่มีสถานะใดๆ มานานถึงห้าปี แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือข่าวการหมั้นหมายของเขากับคนอื่น เธอเลือกที่จะจากไปอย่างเงียบๆ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ซีอีโอที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใจให้เรื่องรักใคร่ กลับตามหาเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอปรากฏตัวอย่างน่าทึ่ง และข้างกายมีใครบางคนเคียงข้างอยู่ ขณะที่ชายหนุ่มเสียใจจนแทบบ้า พยายามพร่ำบอกความรักที่มาช้าเกินไป “อาเฉี่ยน กลับมาหาฉันเถอะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ” เธอกลับตอบเขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “แต่ฉันไม่ต้องการหรอกนะ!” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความประชดประชัน ลำคอของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปิดดวงตาเย็นชาของเธอไว้ “เด็กดี อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ฉันทนไม่ไหว...”

วันครบรอบแต่งงานปีที่สาม สามีแสนดีจัดดินเนอร์สุดโรแมนติกและยื่นแก้วไวน์ให้ฉัน แต่พอรู้สึกตัวอีกที ฉันกลับตื่นขึ้นมาด้วยสภาพเปลือยเปล่าและบอบช้ำบนเตียงโรงแรมหรู โดยมีแผ่นหลังของผู้ชายแปลกหน้านอนอยู่ข้างๆ แหวนแต่งงานที่เป็นของดูต่างหน้าชิ้นเดียวของแม่หายไป ฉันลากร่างกายที่แสนอัปยศกลับบ้านเพื่อเค้นความจริง แต่กลับพบว่าสามีเป็นคนวางยาฉันเอง แถมเขายังแอบซื้อคอนโดหรูไว้ซุก 'เมียน้อย' ที่เป็นนักร้องดาวรุ่ง เขาประกาศหน้าด้านๆ ว่าเมียน้อยกำลังท้อง และขู่บีบไม่ให้ฉันหย่าโดยเอาความอยู่รอดของบริษัทพ่อฉันมาเป็นข้อต่อรอง หนำซ้ำในงานเลี้ยงของตระกูล นังเมียน้อยยังจงใจแกล้งล้มตกบันไดเพื่อใส่ร้ายฉัน จนสามีพุ่งเข้ามาง้างมือจะตบหน้าฉันต่อหน้าแขกเหรื่อมากมาย ฉันถูกคนที่รักที่สุดทรยศและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดี แต่สิ่งที่ทำให้ฉันช็อกยิ่งกว่า คือตอนที่พยายามตามหาแหวนของแม่ที่หายไป พนักงานโรงแรมแจ้งว่า แขกวีไอพีที่เก็บแหวนได้ต้องการให้ฉันชดใช้เงินห้าหมื่นบาท เป็นค่าแจ็กเก็ตสั่งตัดที่ฉันทำเลอะในคืนนั้น และผู้ชายที่นอนกับฉันคืนนั้น... คือ 'อธิวัฒน์' ทายาทสายตรงผู้ทรงอิทธิพล และเป็นพี่ชายต่างแม่ที่สามีฉันเกลียดชังและหวาดกลัวที่สุด ฉันกดบล็อกเบอร์ของสามีสารเลวทิ้งทันทีโดยไม่ลังเล ในเมื่อพวกมันกล้าผลักฉันลงนรก ฉันก็จะจับมือกับศัตรูตัวฉกาจของเขา... แล้วกลับมาเหยียบพวกมันให้จมดินไปพร้อมกัน

ตลอดระยะเวลาสามปีของการแต่งงาน เธอรู้สึกสิ้นหวัง ที่ถูกบังคับให้เซ็นใบหย่า ทั้งๆที่เธอกำลังท้อง เธอใจสลายกับความไร้มนุษยธรรมของเขา กระทั่งเธอออกไปจากชีวิตของเขา เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเธอคือรักแท้ของเขา ไม่มีวิธีใดที่จะเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำของเธอให้หายขาดได้ เขาจึงมอบความรักทั้งหมดของเขาให้แก่เธอเพื่อชดเชย