บทที่ 6 ว่าที่คู่หมั้น
งเน
้เจอหน้า ไม่ใช่ไม่เคยขอนะเบอร์กับไลน์น่ะ แต่ตอนนั้นลุงนายบอกว่าพี่วาตะบอกมือถือหายเราเลยไม่มีเบอร์จนถึงทุกวันนี้จะให้โทรไปถามอีกก็กลัวจะโดนมองว่าไม่ดี ทุกวันนี้ก็แอบส่งเฟซกับไอจีแต่ไม่เคยกดไลค์หรือคอมเม้นอะไรเลยแค่แอบส่องแอบมองความเป็นไปก็พอใจแล้ว ที่ผ่านมาก็ไม่เคยเห็นพี่ว
ูกทำไมหนูทำห
าค่ะแ
หนบอกไ
ยนั่งทานข้า
น้องเนยใส่ไม่ได้เอาไว้ในกล่องนั
ะเดินหน้าเศร้าไปนั่งบนเ
องเ
ิคกี้เม้าท์ที่ห้อยติดกระเป๋านักเรียนตัวเองที่ตั้งไว้บนโต๊ะ
ชื่นเลยมะกี้ก็ยังดีๆ " แม่เดินม
็ปวดหัว น้องเนยขอ
าหารก่อนนะเสร็จแล้
่ะ
เข้ามา แต่เราทำเป็นหลับ คือ
ิดมากนะ" เจ้นั่งลงข้างๆ คง
ับมาแล้วเนยอยากรู้อะไรอยากถามอ
่กล้าถาม
แล้วจะร
ไม่รู้อะไรเลยอา
ละกันเจ้ไปช่วยแม่ทำกั
ดดด ตึ
ลลลว่า
ไรอ
น
กโมงเย็น
ืม
งเศร้าแปล
รอก แค่
เยอะ
่ ไ
งนี้ว
างม
ัง แล้วก็ต่อ
ย่าง เอาร้านที่มีบิ
มมมไ
ับที่บ้านตอน
้มม
อเอารถไปตรวจเช็คลมยางก่อนนะพ
ัสสสสส
555
ดดดดดด
บเรานะพูดดีกับเราทุกอย่าง แต่พอลับหลังก็ว่าเราเป็นอิอ้วน อ้วนแล้วไม่เจียมตัวสะเออะมาเข้ากลุ่มเดียวกับพวกเขาเวลาไปไหนมาไหนก็อายคนอื่นที่มีเพื่อนอ้วนๆ เดินตามอยู่ในกลุ่ม ตั้งแต่นั้นมาเราก็ออกห่างจากพวกนั้น เฮ้ออ เป็นคนอ้วนมันผิดมากเหรอ
่อมา
ในบ้าน ป๊ากำลังนั่งทานกาแฟส่วนแม่กำลังทำของว่างให้พี่ๆ น้องๆ คนอื่น
ะ" ป๊าวางถ้วยกา
ล้วจะพายัยหมูตะ...เอ่อ
ด้วยออกกั
ม่ลืมห
ผ้าที่จะเอาไปบริจาครอบนี้คัดออกมาแทบ
มใจยัยเนยมาก
ินห้ามยา
ด้วย น้องเนยไปก่อนนะคะ แม่ขาอย่าลืมเก็บขน
าาคุณ
เราจุ๊บแก้มแม่ก
แล้วก็กอดป๊าแน่นๆ ป๊าได้แต่ส่ายห
นะเรายัยห
ะ..
จะออกไปเรียนวายุน้องช
ฮี
องแกไอ
ุยโทรศัพท
ล้
ถามหาเฮ
กอย่างที่เฮี
ขารู้ว่ายังไงๆ เนยก็ต้องถามหาเขาจากวายุเขาเลยให้น้
็บอกว่าอยู่ที่นี่เฮียเป็นยังไง ยัยเนยถึ
ฮียอีกแกก็พูดอะไรก็ได้ที่จ
สารเหรอ ยัยเนยอ่ะ
ไรไร้
ียจะต้องกลับไทยไปคุยเ
ั้นไม่อะไร
งจะยอ
่นเป็นคนขอยกเลิกงานห
ดนั้นผมว่ายังไงๆ
ก็ค
เนย.
จบออกัสก็พาเร
ทเลยนะคะพี่^^" เราสั่งพ
หมดนะสั
่อฝีมือ
ื่อ
^
มจบมอหกแล้วจะเ
าจจะขอป๊ากับแม่
อกับแม่จะ
่คาดว่าคงจะได้ไปเพราะ
ือพี่
าเองแล้วอีกไม่นาน
...
มให้เธอเท่านั้น ยิ่งได้ฟังเธอพูดถึงเขาคนนั้นอย่างมีความสุขเขาก็ยิ่งเจ็บๆ สุดๆ เขายอมรับ..
เขามีคนรักแล
