ลทีมนี้อยู่เพื่อที่จะขอคุยกับเด็กชายที่เธอเองก็รู้สึกเอ็นดูอยู่ไม่น้อย อาจารย์หนุ่มที่คุมทีมนักกีฬาถึงกับมองด้วยสายตาไม่เข้าใจ ก่อนที่จะมองไ

รงเพราะรุ่นพี่คนสวยที่เขาพบเจอเมื่อเช้ามายืนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ เสียงแต

ะถามน่ะ นายไปคุยกับพวกเขาหน่อยนะ เห็นว่าน

องหญิงสาวตรงหน้า ญาติอย่างนั้นหรือ เขาแน่ใจว่าครอบครัวของเขาไม่มีญาติที่ร่ำรวยจนสามารถเรียนโ

อลต่างมองมาที่ทั้งสองด้วยสายตางุนงง เอกราชแอบคิดในใจไม่ได้ว่าเพื่อนของเขาอาจจะมีสาวเชียงใหม่มาปิ๊งเข้าให้เสียแ

ู…

ายตรงหน้าออกมาทั้งๆ ที่ภู ภานุวัฒ

ัสดีครับตัวเล็ก รู้จั

้าถึงกับตกตะลึงกับคำถามที

ห็นพี่ชายบ่อยๆ พี่

รู้เช่นกัน ความทรงจำในอดีตชาติของเธอยังไม่ปะติดปะต่อ

าเหมือนแม่ของพี่ตอนเด็กๆ เลยนะคร

นเสียใจด

แต่ต้องมาสูญเสียมารดาไปคง

ติคุณน้าทั้งสองหรือครับ แต่เท่าที่ผมจำได้ ผมไ

าสายตาคมของเขากลับมองไปที่ใบหน้าเล็

าวนารีน่ะเรียกชื่อหนูว่าภู พวกเราก็เลยคิด

พิ่งเจอกันครั้งแรกคงจะไม่เหมาะเท่าไหร่ ยิ่งอีกฝ่ายเสีย

งชื่ออะไ

ชื่อของเด็กหญิงที่เรียกขานชื่อเขาอย่าง

พราว พราวนารี สิริว

เล็กของเด็กหญิงตรงหน้าด้วยสายตาตกตะลึงและหัวใจที่เต้นแรงกว่าเดิม นี่มันจะบังเอิญกันไปไหม ที่

ู…

ร้องไห้อยู่ในชุดสีดำ และภาพของหญิงสาวที่ไม่สามารถมีใครมองเห็นยืนน้ำตาไหลอ

.ฮือ……

จนบิดามารดาพี่สาว รวมไปถึงเจ้าของช

รื่องเข้าใจผิดที่ว่าน้าสองคนคิดว่าหนูเป็นญาติ

เด็กหญิงยังคงสะอึกสะอื้นจากการร้องไห้ออกมาอย่างไร้เหตุผล ดวงตากลมทั

อีกห้าวันก็ลงแข่งฟุตบอล แข่งเสร็จก็คงก

วเพราะแข่งชนะในรอบอื่นมาหมดแล้ว เขาจึงมีเวลาฝึกซ้อ

น้าสองคนอยากรู้เรื่องคุณแม่หนูหน่อย บา

ให้บุตรสาวคนเล็กได้หายจากอาการฝันที่เอาแต่เรียกช

งกับอาจารย์ที่คุมทีมก่อนนะคร

ออกมาในครั้งแรกที่พบหน้ากันอย่างถูกต้อง เขาก็คงจะไม่ตอบตกลง บางทีอาจจะเป็นเหมือนที่คนโบราณบอกว่ามารดาของเขาอาจจะกลับชาติมา

ลูกแก้วแสนสวยลูกนี้มาให้กับเธอบอกให้ตั้งชื่อเธอว่า ‘พราวนารี’ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยากเชื่อแต่ทว่าก็มีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นเรื่อยมา หลังจากได้ไปปรึกษาพระอาจารย์ที่ครอบคร

นต

ด็กหญิงวัยห้าขวบเรียกขานชื่อเด็กชายอย่างถูกต้อง และครอบครัวนี้ก็เป็นที่รู้จักในเมืองเชียงใหม่ ไม่น่าจะเป็นมิจฉาชีพจึงยอมให้เด็กชายไป อีกทั้ง

เพราะครอบครัวนี้ไม่เคยมีคนอื่นมาร่วมมื้ออาหารด้วยเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็นมื้อที่พิเศษอีกมื้อหนึ่ง มือเล็กกุมมือพี่ชายเอาไว้ไม่ยอมปล่อยราวกับว่าสนิทสนมกั

ชายที่เพิ่งไปรับมาจากรีสอร์ตแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากร้านอาหารแห่งนี้เท่าไหร่ไม่ยอมปล่อย

คุณพวงผกา วันนี้พา

ีเค้าโครงหน้าคล้ายกับเด็กหญิงตัวน้อย ทายาทคนเล็กของตระกูลสิริวาริชอยู่พอสมคว

านอะไรลูก สั่งเลย

ันไปคุยกับเด็กชาย เ

ด้ทุกอย

ี่ภูชอบทานข

าราวกับต้องการคำตอบ ว่าเด็กชายชอบอาหารที่พราวนารีเอ่ยออกมาจริงไหม เขาพยักหน้า ทั้งอนุภพ พวงผกาและพราวฟ้าต่างพากันอ้าปากค้าง ข้อสันนิษ

มทำความเข้าใจว่าเด็กชายคงจะมีความเกี่ยวพันกับน้องสาวของเธอในอดีตชาติ ถึงแม้เธอจะเป็นเด็กสมัยใหม่ แต่เรื่องแบบนี้เธอจะไม่เชื่อเลยถ้าไม่ได้มาพบเจอกับตั

ูเป็นอะไ

ลาของอาหารหวานที่ครอบครัวนี้มักจะสั่งทานเป็นประจำ เมนูก็จะเป็นพวกขนมไทยซึ่ง

ถยนต์ครับ” และคำตอบของภู ภาน

ดขวบ” เด็กชายพูดต่อพร้อมกับ

ะไรนะลูก เผื่อเราสองคนอาจจะเคย

พราวนารี ด

องเขากลับชาติมาเกิดจริงๆ เพราะตอนที่ย่าไปถามร่างทรง ท่านบอกว่ามารดาได้มาเกิดแล้ว และไปอยู่กับครอ

็นเรื่องบังเอิ

อบครัวน้าช่วยเหลือก็ติดต่อมาหาเราได้เลยนะ ถือซะว่าเรามีวาสนาต่อกัน เพราะว่าน้องพราวดูเหมือนอยากจะได้ภูมาเป

ม่ได้จากไปไหน แม่ยังอยู่ในใจข

ะขอหรือครับ” เขาเอ่

ก” พวงผกาเอ่ยถาม เด

ดหมายเป็นใช่ไหม" เด

บครัวของเราฟังหน่อย โดยเฉพาะเขียนมาคุยกับน้องพราวบ้าง น้าว่าน้องพราวคงจะรู

ีจบมอสามก็จะมาเรียนต่อปว

อกมา ทั้งอนุภพ พวงผกาและพราวฟ้าต่างมองหน้ากันและเริ่มรู้สึกว่าต่อไปคร