สัปดา

งใหม่เพื่อเตรียมตัวลงแข่งขันในอีกไม่กี่วันข้างหน้า รวมไปถึงหนุ่มๆ จาก

่วโมงมาเจอกันหน้ารีสอร์ต เข้าใจตรงกันนะ” อาจารย์ผู้คุม

กกีฬาทุกคนขา

านหน้ารีสอร์ตตามเวลานัดหมายของอาจารย์ผู้คุมทีมนักกีฬา เวลานี้เป็นเวลาใกล้เที่ยง และแน่นอนว่าอา

กีฬาคนหนึ่งเอ่ยถามเด็กชายอย่างสนิทสนม เพ

ดมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว” ผู้เป็นเพื่อนสนิทบ

้อของไปฝากคนที่บ้าน” นักกีฬาคนนั้นบอกก่อนที่จะเดิ

้วน่าจะสักห้าหกขวบลงจากรถมาก่อนที่เธอจะแหงนใบหน้าเล็กขึ้นมาสบตาเข้ากับเขาพอดี อารมณ์แรกมันทำให้เขาตกตะลึงและรู้สึกเอะใจที่เธอมีใบหน้าละม้ายคล้ายกับมารดาของเขาที่เสียไป เด็กหนุ่มมองตามไปจนลับสายตา

ใจกลางเมื

มาแหงนมองรถมินิบัสคันสูง ดวงตากลมสบเข้ากับสายตาคมของเด็กชายที่นั่งอยู่บนรถบัสเข้าพอดี แต่แล้วพี่สาวของเธอก็เดินมาจับมือเธอแล้วพากันเดินเข้าไปในร้านอาหารพร้อมบิดามารดา พนักงานต่างจดจำครอ

ดีจ้าเด็กๆ” ผู้จัดการร้านอาหารแห่

สามีภรรยาทักทายกลับพ

มือกระพุ่มไหว้แล้วเอ่ยทัก

ยถาม เมื่อสองสามีภรรยาพยักหน้า

อน และแน่นอนว่านั่นไม่ใช่ฉากบังหน้า ทุกการแสดงออก ทุกความห่วงใยนั้นแสดงออกมาจากใจของทุกคนในครอบครัวจริงๆ เสียงหัวเราะของเด็กๆ เรียกรอยยิ้มจากคนรอบข

ด็กหญิงที่ได้พบที่ร้านอาหารก่อนที่จะกลับ เด็กหญิงคนนั้นมีใบหน้าละม้ายคล้ายกับมารดาของเขาตอนเด็กๆ

ขึ้นด้วยความสงสัย เพราะตั้งแต่กลับมาจา

เขาเดินไปล้มตัวลงบนเตียงนอน ก่อนที่จะหลับตาลง เอก

่มฝึกซ้อมวันแรก ก่อนการแข่งขันจริงหกวัน ค่ำคืนนี้ภู ภาวั

ริง มึงเป็นอะ

ม่หลับ” เด็กหนุ่มตอบเพื่อนส

ไปซ้อมที่โรงเรียนเอกชนอะไรสักอย่างนี่แหละ” เอก เอกราช

ียวกับตอนอยู่ที่จังหวัดลำปาง สองเด็กชายไม่ใช่คนที่จะตื่นนอนแต่เช้า แต่ทว่าความรับผิดชอบย่อมมีมากกว่ายามออกมานอกสถานที่แ

นสถานที่ฝึกซ้อมได้ เด็กชายภานุวัฒน์ สิระเสนมองไปยังเครื่องแบบชุดนักเรียนของโรงเรียนเอกชนแห่งนี้ก็ได้เห็นถึงความแตกต่างระหว่า

จริง ครูอยากให้ทุกคนตั้งใจ เพราะการแข่งขันในครั้งนี้จะเป็นการแข่งขันที่สร้างชื่อเสียงให้

อนที่จะเริ่มอบอุ่นร่างกายในท่า

งเป็นรุ่นน้อง เพราะการแข่งขันฟุตบอลครั้งนี้เป็นรุ่นอายุไม่เกินสิบสามปี สายตาคมจากเด็กชายในสนามหันมามองสบตาเธอเข้าพอดี เด็กสาววัยสิบห้

หยุดทำไมวะ ไอ

่งเขามองตามไปแล้วก็ไม่พบว่ามีใครยืนอยู่ตรงนั้น มีเพียงร่างสูงของนักเรียนห

กกีฬาคนหนึ่งเอ่ยแซวหลังจากที่ภู ภาน

วใจมาทิ้งไว้เชียงใหม่นะ

าชวิ่งมาทีหลังพอได้ยินเพื่อนคนอื่นเอ่ยแซว

ว่ามึงมองสาว” เอก เอกราชเอ่

็แค่นั้น ไอ้เอก มึงดูโรงเรียนนี้เสียก่อน กูไม่กล้าอาจเอื้อมหรอก ถ้

มเพื่อนสนิทด้วยความรู้สึกเห็นใจ เรื่องที่เพื่อนบอกมันคือเรื่องจริง ก็ครอบครัวของเขาและภานุวัฒน์นั้นยากจน

สนิทที่เพิ่งจะมาถึงไล่เลี่ยกันก็รั้งเธอให้อยู่รอก่อน พราวฟ้าไม่ขัดเพราะถึงอย่างไรตอนนี้ก็ยังไม่สายจนเกินไป เด็กส

ัน…ฟ้า…..

า…… อื

ยู่ได้ เป็นอะไรหรือเปล่า” เ

กๆๆ” พราวฟ้าบอกก่อนที่จะเดินนำเพื่อนออกจากห

ีทวนคำตอบของเพื่อนสนิทก่อนที่จะร้องเรียกอีก

่งขันในสัปดาห์หน้าใช้สนามฟุตบอลของโรงเรียนในการฝึกซ้อมเป็นระยะเวลาห้าวัน พราวฟ้าอมยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อย แต่ทว่าก

ากโรงเรียนอื่นหรอ” เด็กสา

ั้น ไม่ถึงขนาดนั้นย่

อไงถ้าไม่จริง ฟ้าเธอโกหกไม่เ

ู้สึกเอ็นดูเฉยๆ แบบมองแล้วมันสดชื่

้นเป็นเวลาปล่อยแถวให้นักเรียนกลับเข้าห้องพอดี เกรซรีบวิ่งตามเพื่อ