งของช

้ว ผมก็กลับมาสะสา

ได้รับข้อควา

มาไหม？ เราอยู่ก

ี๋ยว

พร้อมกับเดิน

ักท่องเที่ยวอยู่กันแน่นขนัด พอไปถึงผมก็เห็นสเ

ง？” เมื่อสเปนเซอร์เห

มารินให้ตัวเองแก้ว

เหรอ？” สเปนเซอร์ข

บุหรี่แล้วต

มกับพวกเรา เธอเป็นคนดี นายกับร

ิสกี้ที่เหลือในแก้วเข้าป

้านสกาณ์เล็ตต์กลับนิ่งยิ่งกว่าผมเสียอีก ไม่เจอกันมาสามปี สการ์เล็ตต์ไม่ใ

อครั้งนี้ถึงทำให

ไหม？” เดวิดก็เข้ามาฟ

อ

อยู่เงียบ ๆ แต่เจ้าพวกนี้เอาแต่

ต่งงานกับริต้

อ

เธอเคยช่วยนายไว้จริง ๆ น่ะเหรอ？” เดวิดพูดแล้วก็ใส่อารมณ

สบถออกมาอย

เดวิดร

ื่อกลับบ้านไปเปลี่ยนชุด เดิมทีคิดว่าจะกลับบ้าน แ

**

ังรอดออกมาทางหน้าต่าง ผมเห็นรถเบ

แม่กับคุณย่

ังไม่ทันจะเดินไปถึงประตู

์แม่！” แม่พุ่งเข้ามาหาผม

้ผมประชุ

กินเหล้ามาเหรอ？ รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ

อยู่ในห้องนั่งเล่น พวกเขาพูดคุยกันอยู่อย่างสนุ

ทาย แล้วหยิบพายแอปเปิ้ลข

าเตรียมมาให้

ะ ฉันช่วยคุณเปลี่ยนนะ” สการ์

ล้ว ทำไมเรียกกันเสียห่างเหินข

ะ？” สการ์เล็ตต์หยุดเท้

ันว่า ‘ที่รัก’ หรือไม่ก็ ‘เ

ก่อนจะเอ่ยขึ้นเบา ๆ “ที่... ที่

ถอดสูทตัวนอกออก อย่างกับเราส

สิ” คุณย่าพูด

ร์เล็ตต์ไปเมืองนอก คุณย่าก็มักจะถามถึง

คุณย่าก็

ล้ว ช่วงนี้อย่าดื่มเหล้าเยอะนัก

อึ

ิ่งตรวจร่างกายไป

เหลนของย่าล่ะ นี่ต้องไม่ใช่ความผิดของ

ะหันมามองผม เธอทำหน้าเฝื่

งขึ้นมา สการ์เล็ตต์หยิบมันออกมาจากกระเป๋าเสื้อ บนหน้

รอ？” โอ้พระเจ้า！

ต่ปิดเสียง

ไมถึงยังไปยุ่งกับแม่ริต้าอะไรนั่นอยู่อีก แกทำแบบนี้ไม่รู้สึกผิดกับสการ์เล็ตต์บ้างเห

ย่างที่คุณย

ทำไมแกไม

ยังพอจะโกหกได้ แต่ต่อหน้าคุ

น สการ์เล็ตต์จึงรี

าร์ลสไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ” สการ์เ

สีขาวตัวที่สาม

าบไวน์แดงออก ‘ไอ้บ้าเดวิด

กเสียวสันหลัง

สื้อเชิ้ตมองผมแล้วยืนนิ่ง พว

ะดูต่

ผมยังไม่ใส่เสื้อผ้าในทัน

สาวอย่างเมื่อก่อนอีกแล้ว สามปีที่เธออยู่ฝรั่งเศสทำให้เ

ก ริมฝีปากเธอเหยียดเม้ม คล้ายกำลังข่มกลั

ปคว้าเสื้อเชิ้ต

ยบร้อย เราก็กลับลงไป

จะทำตัวดี ๆ กับสการ์เล็ตต์อีกเหรอ คิดจะท

ทรบอกผมได้นะครับ เดี๋ยวผมจะไปรับเอง” ผมไ

ม่อยากจะคาดหวังอะไรกับแกแล้ว ฉันก็แค

ะคุณย่า” สกา

ุ่งนี้ด้วยล่ะ พาสการ์เล็ตต์ไปซื้อชุ

บคุณ

าจะส่งคุณย่ากับ

่งไม่รู้ว่าจะบอกเรื่อ