องสการ์

รอ？” ฉันถามด

ต่เช้า แล้วไปห

อเ

เขาไปแล้ว แต่ยังวกกลับมา

ผมจะนอน

้นมาเต็มตาทันที เดิมทีฉันคิดจะถามเขาว่ามั

แล็ก แล้วตื่นไม่ไหว

เก็บของก่อน เดี๋ย

เดินทางของตัวเอง เต

กลับเดินม

นาดนั้นเ

ี่คะว่าเราควรรักษาระยะห่างกัน” ฉ

้ ๆ ฉัน พร้อมจ้อ

ยู่นี

ให้กระเป๋าเดินทางหล่นกระแทกพ

โซฟา เขานั่งลงบนโซฟา แ

ฟา” ชาร์ลสเอ่

ันคิดอะไรไปถึงไหนแล้ว！ ฉันก้มลงไ

าถอดเสื้อผ้าออก ก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้

นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉัน ตอนนี้อยู่ห่างจากฉันไม่กี่ฟุตเ

นอนอย่างช้า ๆ จากนั้นก็ซุกกายลงไปในผ้

หลับตาปี๋ เสมือนว่าตัวเองหลับไปแล้ว กระ

าเบียดกันอยู่ในห้องเดียวด้วย ไม่ได้เจอก

หันหลังให้ฉันอยู่บนโซฟา ฉันที่กำลังเกร็ง ๆ อยู่ ถึงโล่งใจขึ้นมา ฉันรู

**

์ลสก็ไม่อยู่ในห้องแล้ว พอฉันหัน

อย่างรวดเร็ว พอออกมาจากห้อง ฉันก็

ุกฉัน！” ฉั

นั้นแหละ” ชาร์ลสไม่ได้หันหน้ามาตอบฉันด้วยซ้ำ

ทษที ไปกันเถอะ！” ฉันเอ่ยออกมาอย่า

ะไรก่

แล้ว

ผมนัดเธอไปกินมื้

่ใช่เหรอ？ หรือฉันฟังผิดไป？ ผู้ช

ใช่ว่าฉันรีบร้อนจะไปหาริต้า ฉันก็แค่อยากจะรี

สักคำ เป็นสามีภรรยากันมาสามปี แต่สุดท้ายก็ต้องมาลงเอยแบบนี

นี้เป็นร้านอาหารที่หรูหราที่สุดในเมืองนี้ ฉันเองยังไม่เคยมาด้วยซ้ำ

้วค่ะ” พนักงานต้อนรับเข้ามาทักทายชาร์ลสอย่างคุ

มชาร์ลสเข

ความสุขหน่อย อย่าทำหน้าบึ้ง

้ว” ฉันฝื

ิกบาน ริต้าแทบจะไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย หน้าตาเธอเหมือนกับในทีวีไม่มีผิด เธอยังดูสาว

ะ” ฉันเอ่ยทักทายเ

นฉันกลัวว่าเธอจะตื่นเช้าไม่ไ

ังไงที่นี่ก็เป็น

ต้องขอบคุณชาร์ลสที่ไม่ทิ้งฉันไปไหน ฉันถึงได้ดีขึ้นมา

บเคลือบเขาอยู่ละลายไปจนหมด ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคน

ลสค่อย ๆ บรรจงหั่นสเต็กให้ริต้า ยากนั

ากลับมาด้วยนะ” ฉันถือมีดกับส้อมเพื่อหั่นส

ง？ เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ปีนี้

เคยมองผู้ชายคนอื่นเลย ลึก ๆ ในใจฉันย

าผู้ชายคนหนึ่งที่แล่นขึ้นมาในหัวออกมาพูด ฉัน

ส้อมในมือชาร์

ปหรือ

อาฉันตั้งตัวไม่ทัน ฉันเหลือบไป

เลยไม่มีรูปเขาอยู่เลย” ฉันยิ้มบ

ีไหม？” ริต้าถาม

ได้ เขาเข้ากับฉันได้ไม่เลว จากนั้นก็เข้าไปที่หน้าเฟซบุ๊กของปิแอร์ แล้วค้นเปิดรูปที่เขาถ่ายหน้าหอไอเฟลมาขึ้นมา ปิแอร์ไว้ผม

ๆ สการ์เล็ตต์ ตอนแรกฉันยังคิดอยู่เลยว่าฉันกับชาร์ล

ๆ แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเ

อเปล่า？” ริต้ายื่น

นโกหกออกไป ภารกิจอันดับหนึ่งของฉันในวันนี้ก็คือทำให้ริต้ามีความสุข ไม่ว่าด้วยวิธีไหนก็ตาม หลังจา

หรือเปล่า？

ลันอ

ธรรมชาติอย่างที่สุด ไม่อยา

งเป็นห่วงสการ์เล็ตต์แล้วล่ะ เรามาอวยพรให้สการ์

็ชูแก้ว

ข” ริต้ามองฉันด้วยสีหน้าจริงใจ แต่ฉันรู้ดีว่า

น เธอก

องดื่มในแก้ว

ทันที ฉันอยากจะจบมื้ออาหารนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไป

๋ยว” ฉันหาข้ออ้างปลีกตัวออกไป

งลุกขึ้นพยุงริต้า และช่ว

ผมจะไปส่งเธอ อ

ค่ะ เดี๋ยว

ตูของร้านอาหารไป ทันใดนั้นร่างทั้