หล้าเพิ่

ในมือแก้วแรกหมดในรวดเดียว เมื่อแก้วที่สองถูกยื่นให้เขาก็กรอกม

ีสายตาคู่หนึ่งที่จับจ้องเขาอยู่ตลอดเวลา เขาเพียง

มรู้สึกลึกๆ บอกว่าอาการของเด็กหนุ่มตรงหน้าคงมีต้นเหตุเดียวกันกับหล่อน เมื่อคิดได้ดังนั้นความเห็นใจจึงแทรกเข้ามา หล่อนกระดกเหล้าเข้าปากอีก

นหัดช

นดวงตาสีดำมืดมิดของหล่อนมีบางสิ่งที่ดึงดูดใจเขา ยามที่ดวงตาดำขลับตวัดมามองเขา เขาเห็นประกายเศร้าอย่างลึกล้ำอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่มัน

ะดวงตาของทั้งคู่ประสานกันนั้น หล่อนรู้สึกเหมือนมีประกายไฟบางอย่างที่แล่นปราบไปทั่วร่าง ก่อนที่มันจะจางให้ไปในเวลาอันรวดเร็ว และนั่นทำให้หล่อนเผลอเผยความรู้สึกที่ซ่อนลึกออกมา หล่

าน้ำ” สินีจงใจเอ่ยลอยๆ อีกครั้ง พชรเมื่อ

ล่อนจงใจพูดกับเขาแน่ๆ เพราะรอบข้างไม่มีใครอื่นอยู่อีก เขารู้สึกแปลกใจที่

ยงหวานด้านข้างย

าเสียแล้ว เขาปรายสายตาไปมองหล่อนอีกครั้ง ซึ่งหล่อนเองก็จับ

หล่อนยังเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกั

วกระแทกมันลงบนโต๊ะโดยแรง ผู้หญิงคนนี้นี่ยังไงกัน หล่อนต้องกา