เลขาหน้าเตียง

ยงคื

รื

เบา ๆ ร่างบอบบางที่สั่นเทาจากการสะอื้นไห

มบนศีรษะยุ่งเหยิงแต่มันกลับไม่ไ

ียงหวานเรียกชื

้ามาแตะต้องเธออีกแม้แต่ปลายนิ้ว ฉันจะเป็นคนเชือดคอมันเอง ”

ุณเอก ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของบ้านผู้มีศักดิ์เป็นเจ้านายของเธออีก

่งในกลุ่มเพื่อนสนิทของเขาที่เคยเห็นมาที่บ้านสามสี่ครั้ง และเคยทักทายเธอด้วยความสุภาพ

่างยิ่งเป็นเธอด้วย ฉันไม่ยอมหรอก ” เขาว่าพลางเดินเข้ามายืนตรงหน้าโซฟาที่เธอนั่งอยู่ ก่อ

ะไปไ

งตรงนี้ไม

ทำไ

เจ้านายนี่คะ

่ของเธอทำงานแลกกับเงินของ

งยหน้าไปเจอสายตาคม ๆ ที่มีประกายฉ่

อกไปที่ปาร์ตี

เมืองนอก จึงมีเพื่อนฝูงมาเมากันเต็มที่ และการเมาจนขาดสติจึงทำให้เท็ดดี้ หนึ่

ไปในสระน้ำ จากนั้นเขาก็รีบพามัสยาเข้ามาอยู่ในห้องหนังสือและบอ

บ เพื่อน ๆ ส่วนหนึ่งรีบหิ้วปีกเท็ดดี้หนีออกไปทันที เพราะไม่อย่างนั้นอ

าร์ตี้แล้ว อยากอย

่นร้อนเจือกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ลอยมาปะทะ คละเคล้าไปด้วยกลิ่นโค

แล้ววางสองมือเท้าบนพนักพิงของโซฟาคร่อมกายเธ

ีก ที่วันนี้มันมีประกายไฟ

้นที่ไม่เคยชายมามองเธอด้วยความพิศวาสแม้แต่นิด มีเพียงเธอที่ล

อัก ไม่รู้ว่าจะต้องทำเช่

ูบลงบนซอกคอนวลเนียนแล้วลากลงไปที่แอ่งชีพจรก่อนด

ณเอก

ไปตรงกลางระหว่างขาของเธอ ทำให้ตอนนี้เดรสยาวแค่เข่าของเธอมันร่นขึ้นมาจนถึงต้นขาอวบและกำลังเลื่อนสูงขึ้นเรื่อยเ