ักรา

- ปากไม

คนป่วยที่ซีดเซียวอย่างนิ่งขรึม แต่ทว่าหารู้ไม่ในใจพลันนึกหวั่น จากที่เห

บรับ พลางตรวจดูอาการข

์ตลอดเวลา จนริฏวานที่เฝ้ามองอยู่ด้านหลังจับพิรุธผู้เป็นนายได้อย่างรู้เท่าทัน ด้วยมือแกร่งที่กำแน่นอ

ิศจ้องมองไม่วางตา เอ่ยปากถา

ยวันถึงตะมีอาการดีขึ้น ต้องเฝ้าดูอาการอย่างใกล้ชิด ตอนนี้ยังไ

าง อย่าให้นา

รั

่นอนไร้สติ แสยะยิ้มมุมปากก่อนจะเดินออกมาจากกระโจมที่พักอย่างคนโล่งอก ที่รับร

กครับ" ริฏวานทักท้วงระหว่างที่เ

ตายได้อย่างไร?" สองเท้าหยุดเดินกะทันหัน เมื่อริฏวานนั้นอ้าปากพูดคำที่แสลง

งนั้น

แบบนั้น เรา

วงก็ไม

ม่ต่อความให้ยืดยาว สองขาของจาร์มาล์ก้าวเดินนำหน้า แผ่นหลังหนาแกร่งค่อย ๆ เดินห่างออ

ข้า" กร่นบ่นเพียงลำพังอย่างหน่ายใจ ก่อน

แน่ ๆ ริฏวาน" จาร์มาล์ที่เข้ามาในกระโจมที่พัก เอ่ยทักท้วงขึ้นเมื่

่ยถาม แม้จะคาดเดาไว้แล้วอย่างรู้ทัน สาเหตุนั่

ด้วยการตอบที่บ่ายเบี่ยงสายตาไปทางอื่นอย่างต้องการหลบซ่อนความรู้สึก ริ

จนเขาต้องแค่นเสียงจากลำคอเบา ๆ นั

นถาม ยิ่งสายตาของริฏวานมองม

็ง" ริฏวานต้องพ

แววตาดุดันจ้องมองเลิ่กลั่ก กิริยาที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แสดงอ

ปากไม่ตร

ายเหรอ

หากได้เวลาเดินทางกลั

าย

จมที่พักไป ทิ้งไว้เพียงผู้เป็นนายที่กระแทกเสียงเรียกตามหลัง ฟังยังไงก็ดั่งคนเกรี้ยวโกรธ

่างเราจะไปห่วงแพศยาแบ