ักรา

่ 6-ป

นมารดาทักท้วง เมื่อเห็นบุตรชายจ้วงเท้าวิ่ง

ียงเสียงเรียกของมารดา จาร์มาล์ก็รีบเดินในท่วงท่าปกติ แล้วให้คำต

ค่อยไปสิลูก" มืออุ่นของมารดาลูบแก้ม

ต้องรีบไป แล้วจะรีบกล

งั้นก็รีบไป เ

านแม่น

จ

ที่ถูกขังต่างหาก ปากแข็งบอกว่าดั่งไม่คิดจะห่วงใย แต่ไฉนเลยถึงทำคนใจแข็งนอนแทบไม่ห

กล แต่อาการของผู้เป็นนายยังดูร้อนรน จนคน

ัวแล้วใช่ไหมริฏวาน" คำปฏิเสธเสียงกร้าว เมื่อถูกคนสนิทจับได้จึงรีบเฉไฉอย่า

ึกขำในใจกับคำพูดปฏิเสธ แต่แท้จริงแล้วผู้เป็นนายรู้สึกตรงกันข้าม รู้ทัน

ีอาการกระวนกระวายดั่งเช่นที่เป็นในตอนนี้อย่างแน่นอน...เบื้องลึกของความรู้สึกจากที่คาดเดาคงจะเริ่มตื้นข

มเด็ดเดี่ยวและเข้มแข็ง หัวใจของผู้เป็นนายที่ทะนงดุจ

ับรู้...ไม่มีผู้ใดพูดเจรจาอะไ

---

ริเวณที่มีอำนาจ เหล่าบริวารก

ันเอ่ยถาม หมายถึงนักโทษหญิ

ว์เหมือนเดิมครับ

ีดเซียว นอนตัวสั่นเทิ้มไร้สติ ริมฝีปากขาวเผือดเหมือนขาดน้ำ เขาเอื้อมมือไปจับต้องผิวกาย

ามกลางสายตาของเหล่าบริวาร ที่มองเห็นแล้วเป็นต้องงุนงงกันเป็นแถบ ผู้เป็นนาย

ู้หน้าที่ตอบรับด้

กขนาดนี้

งเดินมายังที่พัก เธอมีอาการละเมอเพ้อฝัน ส่ายหน้าไปมาเป็นพัลวัน แต

นปกติ" เสียงเข้มสั

ละเริ่มทำหน้าที่ข

ียบสงบ เขาจดจ้องมองทุกอิริยาบถในการรักษา ไม่ละส

าการของผู้เป็นนาย แม้จาร์มาล์จะไม่แสดงให้เห็นถึงความห่วงใย แ

ป็นในรูปแบบเดิม แต่สายตาน

ยากจะให้ผู้เป็นนายนั้นมีทุกข์ และไม่มีความสุขในการดำเนินชีวิต ความเคียดแค้นที่มันครอบงำจนหัวใจของผู้เป็นนา