ด เขาหรี่เปลือกตาล

...หากต้องไปเป็นตัวประกันเพื่อให้แพรวนรีรอดตะราง...ม

” ธันน์เสนอตัว สื่อต่างๆ

ญิงสาวถามแบบ

ยนรีด้วย...ไม

...ปวดหัว หญิงสาวอยากตะโกนให้ความคับอกคับใจที่สุมอยู่เต็มตัวนี่หลุดหายไป เธอถอนใจหลายเฮือก ก่อนจะพยักหน้าตกลงช้าๆ “ก็ได้...ครั้งน

รีจะปิดป

รูดซิปปากให้แน่น ไม่มีวันแพ

ดี

กระหึม เขาหมุนตั

ไปเป็นตัวประกันให้คุณวันไหน?”

ได้หันกลับมามอง “ปล่อยมัน” ธันน์สั่งความลูกน้อง...การ์ดของเขาปล

ุย!! แน่จริงทำไมไม่ม

ขาเดินออกไปด้านนอ

บแค่นี้ไม่พอเหรอ.

เธอผุดลุกขึ้นยืน ปั

ีรษะ “ปัดกล

วนรีผวาไปฉวยกระเป๋าสะพาย

เจ็บจะตาย มึงไม

จ็บทั้งเนื้อทั้ง

ก็โวยวายเข้าเถอะ!!” แพรวนรีหมุนตัวกลับมามอง แววตาเธอวา

” ไอ้ขี้ยาบ่นอุบ...งานที่คิดว่ากินหมู กลับกลายเป็นงานยาก คู่ปรับของเขา อยากที่จะ

ตางค์ เมื่อทอปัดไม่มีอะไรติดตัวมาเลย ญาติสาวนั่งนิ่งๆ

าละวนจัดการหาอะไรใส่ท้อง หลังกลับมาถึงห้องพัก เธอก็วุ่นวายอุ

นรี...ไม่

ักข้าวสวยร้อนๆ ใส่จาน ก่อ

มาใกล้ ทรุดนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม รับจา

่นซะที ปัดไม่เห็นว่าเขาจะทำใ

งนิ่ง ระหว่างที

ำไห้ “ทำไมนรีจะไม่อยาก

อปัดตรงๆ ไม่ได้ หลายสิ่ง หลายอย

้หญิงอ่อนประสบการณ์อย่างเธอ ไม่มีวันทัน

องนรีได้ ไอ้อิฐมันจะได้ไม่กล้าเข้าใกล้นรีอีก” แพรวนรีนึ

คงไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าเข้ามาหรอก

ามรัก ไม่รู้หรอกว่าอนุภาพของ