พรวนรีตาเหลือก เธอผวาเกาะขาท

งเขามาจริงๆ นี่นา” หญิงสาวอ่อนใจ

คิดอะไรก็ไม่รู้... พอรู้ตัวอีกทีก็

น จนเธอยังไม่ทันได้ทำอะไร เจ้าของก็มาทวงคืนไปเสียแล้ว แพรวนรีไม่ได้สำนึ

ดถอนใ

ันรับใช้ให้เอง...ขอแค่อย่าเอาเรื่องนรีก็พ

วหันไปว

้มที่ชวนขนลุก เพราะมันเหมื

นี่ เงิน ไม่ใช่

รษฐีเรื่องมาก เขาต้องการอะไรอีกล่ะ ใ

ับเสียงขุ่น นั่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา..

ธอ.

เหรอ...อะไรก็ได้...แต่ต

ิดว่า...ฉันต้องการเธอไปทำอะไร?” ชายหน

หลือก เขาพูดออกมาแบบนั้น จ

อตอบเสียงแผ่วๆ ใบหน้

่งของให้ลูกค้าเสร็จ” อีกไม่กี่วันจะมีการส่งมอบสินค้า หล่อนจะ

จนกว่างานคุณจะเสร็จ” แพรวนรีเสนอตัว

ตาของเขาเย็นเยียบ จนเลือดในก

่เอามาไว้ข้างตัวให

าในสมองกลวงๆ ของแม่นี

้องการหล่อน ผู้หญิงที่เ

ิ่งที่หล่อนต้องรับผิดชอบ เพราะญาติของหล่อน

ก็เหมือนกับประจานให้คนนอกรู้ NAKARA หละ

ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด และถูกตรึงไว้บนฟื้น ไม่สามารถขยับตัวได้ หญิงสาวเข่นเขี้ยว โ

ตวัดกลับมามอง

พึ่งพาทอปัด เพราะดูเหมือนว

มือของเธอจับชายขากางเกงห

งนั่งบนส้นเท้า มือเรีย

มือนสั่งได้ พร้อมกับเสียงเครือสะอื้นที่พร่ำวอนขอ “แม่รู้ แม่คงต้องเดินเอาปีบคลุมหัว ที่ม

มันขึ้นอยู่กับหมอนั่น

าพูด” ทางรอดของเธอ ขึ้นอยู

ม่รู้...ทำไมต้องเป็นปัดด้วยล่ะ” หญิงสาวบ

ค่อยากมั่นใจ” แพรวนรีพูดต่อ เธอกัดฟันพูด เพราะหากคนที่

้วเป็นตัวประกันกี่วันก็ไม