img ค่ำคืนของนางคณิกา  /  บทที่ 4 กลิ่นหอม...ของอ้ายฉิง | 15.38%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 4 กลิ่นหอม...ของอ้ายฉิง

จำนวนคำ:1090    |    อัปเดตเมื่อ:12/05/2022

ยวเอ้อร์ทั้งสอง

หากพวกข้าล่วงเกินคุณช

ู้คนมากหน้าหลายตามาเยือน บ้างก็เป็นขุนนางกำมะลอ บ้างก็เป็นคุณชายตกอับ มีคนสารพ

ขอคุณชายอย

นเรื่องปกติไม่ว่าจะเผ่าพันธุ์ไหนๆ อยู่แล้ว เขาตั้งใจจะมาหาความสบายใจใส่ตัว ไม

ี่ไร้บรรดาศักด

สี่ยวเอ้อร์สองคนจากหอนางโลมหยกแดงรีบกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาตามตัวกลับเพราะเห็นว

นอก ตงหลงจ้องนางเขม็ง จังหวะนั้นนางผินหน้ามาสบตาเขาในเสี้ยวลมหายใจ ก่อนเผยอริมฝีปากอิ่ม แย้ม

ห่งหอนางโ

ที่เขาจะกลืน

รณาดูดีๆ แล้ว นางเป็นเพียงแต่มนุษย์สตรีที่มีรูปโฉมงดงามดุจเทพเซียนเท่านั้นเอง หาได้มีสิ่งอื่นใด

มนตรา

กางดงามมากมาย มีหลายนางที่มีรูปโฉมงามปานล่มเมืองไม่แพ้อ้ายฉิงเล

่สะกดสายต

มอันเป

ั้นช่างน

พิชิตนางด้วยการเป็นผู้กลืนกินดวงวิญญาณของนาง เขายังคงหลงใหลคลั่งไล้การเอาชนะ ความตื่

รดาศักดิ์ เสี่ยวเอ้อร์พวกนั้นรู้น้อยไป เขามีบรรดาศั

แลง เช่นนั้นเขาจะเสียเวลาไปเจรจา เสแสร้งทำเป็นมน

ัน ผู้คนเดินไปมากันขวักไขว่ ต่างจากยามทิวาตรงที่คนเหล่านั้นล้ว

นแสนอภิรมย์เริ

ลังคาหอระฆังอยู่หลายชั่วยาม ก่อนโผกระโจนไปในอากาศ ม

แดงช่างต่างจากที่

ื่นด้วยเป็นสถานที่อภิรมย์ของชนชั้นสูงเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีผู้คนเดินไปมาขวักไขว่อย่างเช่นด้านนอก อีกทั้ง

ลังคากระเบื้องของหอนางโลม กวาดสายตามองไปรอบๆ พร้อ

ม...ของ

ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY