เซียวตัวร้อนรุ่มดั่งกับไฟ อาการป่วยที่เหมือนจะทุเลาเบาบางก็กลับคืนมาป่วย

างร้อนรน เมื่อนานแล้วแต่หมอก็ไม่มาเสียที อานัสเดินวนพร้อม

ที่เขาแอบซ่อนเผยออกมาอย่างลืมตัว มือหนาลูบหัวค

บผนังห้อง คนร้อนรนใจเพราะอาการของฟาตินน่าเป็นห่

งเข้มแผดดั่งลั่นทำให้บอร์ดี้การ์ดต่างวิ่งกรูกันจ้

ร่งกระแทกกับใบหน้าบอร์ดี้

ยบอกหลังจากที่ถูกตบเข้าใบหน้าเต็ม ๆ เเม้จะเจ

เรื่อง!!" อานัสต่อว่าเสียงเข้ม บอร์ดี้การ์ดทั้

แล้วคร

ัมกาส" อานัสออกคำสั่งก่อนจะ

ชิญหมอเพื่อทำการรักษาผู้หญ

มากเลยทำให้ล่าช้า" อัมกาสโค้งหัวอย่างน

งำคนที่ดุร้ายในสายตาลูกน้องและฟาติน เขาตะเบ็งเสียงต่อว่าพร้อม

แม้จะสงสัยกับประโยคคำพูดที่เหมือนห่วงใยทั้งที่ก

ปไหน

ับท

องนอนที่มีฟาตินกำลังได้รับการรักษาจากหมอหญิง สายตา

สเอ่ยถามทันทีเมื่อเห็นแล้วว่

ให้เธอบ่อย ๆ ค่ะ...หากมีไข้สูงกว่านี้เธออาจจะช็อกได้ค่ะควรเฝ้าระวัง" หมอหญิงบอกเล่าอาการของฟาติน

ตอนนี้ แล้วพาฟา

ับท

าเดิม คงทนไม่ไหวหากเธอจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้ แม้สิ่งที่เป็นความเจ็บปวดในใจที่ไม่มีใครรับรู้ สองคว

ที่เป็นสิ่งหล่อเลี้ยงช่วยเหลือร่างกายให้มีแรง พิษไข้ที่ได้รับการรักษาในโรงพยาบาลแ

ะลึกในก้นบึ้งของหัวใจนั้นห่วงใยเธอ แต่บางอย่างที่บดบังครอบงำทำให้เขานั้นทำร้ายเธอด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง เรื่องราวที่ยังไม่ใครรู้แจ้

กระทบกับการได้กลิ่น สายตาที่พร่าเบลอสอดส่ายสายตามองโดยรอบอย่างไม่ชัดเจน มือบางจับ

ของฟาติน คนหน้านิ่งขรึมก็ยังคงวางท่า ใ

าลงอีกครั้ง โดยยังไม่รู้ว่ามีอี

เสียงนิ่งเ

อกใหญ่ ใบหน้าคมเข้มกับสายตาคมดุที่มองมายังเธอทำให้นึกกลัว ภาพการทำร้าย

น้ำเสียงเย็นเฉียบดั่งสายน้ำที่ไหลจากเทือกเขาสูง

้รู้สึกดี แล้วเช่นนี้ใครจะอยากมีชีวิตอยู่ต่อ ชีวิตถดท้อทรมานขนาดนี้ไม่มี

เสียดแทงหัวใจอยู่ร่ำไป แม้กระทั่งเธอเลือกที่จะเง

าย เธอไม่อยากมีปากเสียงกับเขา แค่ตอนนี้ร่างกายที่อ่อนล้าก็แทบจะยกแขนไม

วามเงียบของฟาตินไม่ไหว ตะเบ็งเสียงดังใส่จนฟาตินนั้นสะด

อเ

หมือนคนที่ดั่งไร้ความรู้สึกเพราะเวลาและการอยู่ร่วมกับเขาเป็นเวลาน

ถามออกไป ใบหน้าเข้มของชายหนุ่มอยู่ใกล้เพียงคืบ ดวงตาคมจ้องมองลึกเข้าไปในดวง

ด้จนต้องลดน้ำเสียงพูดให้ดูอ่อนลงแต่ยังคงซ่อนความกระด้างเช่นเดิม ไม่รู้เพราะเหตุ

อพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อก่อนจะทอดถอนลมหายใจแรงพ่นออกมา นอนนิ่ง

านัสปล่อยเรียวแขนเล็กเป็นอิสระและเดินกลับมานั่งที่เดิม เปิดหนังสือที่ชอบอ่านทำเหมือนไม่สนใจคน

ง ๆ ไม่มีสิ่งใดเลยหรืออย่างไรจะทำให้ห

ินอยู่ อยู่อย่างคนเป็นแต่ก็เหมือนดั่งคนที่ตายแล้วตกนรกก็ไม่ปา