ฟ

กกับเสียงปืน มันเป็นเสียงที่ฉันไม่ชอบสักนิด

ารการปกป้อง มือที่กำเสื้อของแผ่นดินตรงช่วง มันรู้สึกเปียก ๆ ฉันคลำ

น! คะ ค

ม่เป

ขา ก้มมองไปยังจุดที่กำลังมีเลือดส

เห็นเลือดสีแดงที่ไหลไม่หยุด

ันไม่ได้สนใจหันไปมอง สายตาจ้องแต่บาดแผลของเ

่นดินที่หน้าบิดเบี้ยว เขาคงเจ็บแผลท

ัง! ปั

ฮือ~~~กล

มือปิดหูสองข้างไว้ แล้วก้มตัวต่ำลงแทบราบกับพื้นรถยนต์ แล

บรถนะ แต่ว่าฉันกลัวจนแทบไม่อยากมองรอบด้าน

บคันเร่งให้ไว" น

แผ่นดินพูดในขณะที่โอบฉันไว้ คำแทนตัวที่ฉันรู้มาว่าเข

ตัวเองว่าดินเหรอ" ฉัน

ห้เป็นนิ่งขรึมเหมือนเดิม เขาไม่พูดตอบคำถามของ

" ฉันเรี

กลับชักสีหน้าใส่ฉันอย่างไม่สบอารมณ์

ำคาญ คนมันรู้ไม่ได้หรือไง" ฉัน

ผมจะให้พวกมันยิง

แผลเห

ิ่งจนขี้เก๊กแล้วฉันก็หมั่นไส้ เมื่อสีหน้าของเข

ิคหรือยัง" แผ

ึงค่อย ๆ พยุงแผ่นดินให้นั่งพิงข้างรถ เขาหายใจแรงมาก หน้าก็เริ่มซีดเซียว ฉันนั่งคุกเข่า

นคนเลยสักหลัง นอกจากป่าและไร่ข้าวโพดมากมาย ฉันก็

กันที่..

ทำให้ตัวของฉันเซถลาไปหาแผ่นดิน

าสองคนจู